مقدمه: امروزه تصویربرداری از خونرسانی عضله قلب به روش SPET) Single Photon Emission Tomography) به علت ماهیت غیر تهاجمی و هزینه کم و در اختیار قرار دادن اطلاعات با ارزش فیزیولوژیک نسبت به روش آنژیوگرافی جهت تشخیص بیماریهای عروق قلبی (Coronary Artery Disease) به خصوص در تشخیص کاهش خونرسانی در عضله قلب (Ischemia) دارای ارزش تشخیصی بسیار بالایی است. اما این تصاویر علل مختلف دچار آرتیفکت می شود که نتیجه این آرتیفکت ها کاهش صحت تشخیصی تصاویر و موارد مثبت کاذب است. یکی از مهمترین آرتیفکت های موثر بر این تصاویر تضعیف می باشد. تضعیف فوتون ها به علل مختلفی مانند پستان چپ در زنان و دیافراگم در مردان و دیواره قفسه سینه در هر دو جنس می تواند بوجود آید. تصحیح تضعیف به علت ماهیت غیر یکنواخت ناحیه قفسه سینه بسیار پیچیده است و از یک بیمار به بیمار دیگر متفاوت است. به نظر می رسد که تنها را حل برای اصلاح تضعیف به دست آوردن نقشه تضعیف بدن با استفاده از تصویربرداری عبوری باشد.روش بررسی: به منظور بررسی امکان استفاده از اسکن های عبوری با ایزوتوپ 99mTC به روش ترتیبی از یک فانتوم مسطح استفاده شد و الگوی تضعیف بدست آمده در تصاویر گسیلی اعمال و در نهایت جهت ارزیابی عملکرد اصلاح تضعیف، تصاویر اصلاح نشده و تصاویر اصلاح شده با نتایج آنژیوگرافی بیماران مورد نظر از نظر وجود یا عدم وجود نقص مقایسه گردید.یافته ها: این تحقیق نشان داد که استفاده از تصاویر اسکن عبوری حساسیت آزمون را از %86 به %94 افزایش می یابد اما در مقابل اختصاصی بودن آزمون از %85 به %54 کاهش می یابد. در مجموع صحت تشخیصی تصاویر از %86 به %78 کاهش می یابد.نتیجه گیری: اصلاح تضعیف در تصاویر خود باعث بوجود آمدن آرتیفکت های جدیدی در تصاویر می شود که خود عامل تعیین کننده مهمی در تفسیر تصاویر است. در مجموع به نظر می رسد که استفاده از اصلاح تضعیف در بررسی تصاویر به تجزیه خاص نیازمند است. در صورت عدم وجود تجزیه کافی اصلاح تضعیف می تواند ارزش تشخیصی تصاویر را به طور محسوس کاهش دهد.

مطالعات چینه نگاری سنگی و چینه نگاری زیستی سازند سروک در برش الگو، واقع در تنگ سروک در شمال باختر بهبهان نشان می دهد ضخامت این سازند 710 متر است که به 4 واحد چینه ای تقسیم می شود. سازند سروک در برش الگو بر روی شیل های سیاه رنگ وآهک های تیره رسی سازند کژدمی با مرز تدریجی قرار گرفته است. این سازند با مارن های گورپی همبری از نوع ناپیوستگی فرسایشی دارد. در این بررسی 8 جنس و 9 گونه از روزن بران پلانکتونیک، 34 جنس و 33 گونه از روزن بران کف زی شناسایی شد. 4 زیست زون بر اساس زیست زون های ارائه شده توسط Wynd (1965)و 2 زیست زون بر اساس زیست زون های ارائه شده توسط Premoli Silva and Verga (2004) به شرح زیر شناسایی شد. 4 زیست زون شناسایی شده بر اساس زیست زون های ارائه شده توسط Wynd (1965)عبارتند از: 1-Favusella washitensis range Zone # 23, 2-''Oligostegina'' facies # 26، 3-Rudist debris # 24، 4-Nezzazata – Alveolinids Assemblage Zone # 25 و 2 زیست زون شناسایی شده بر اساس زیست زون های ارائه شده توسط Premoli silva and Verga (2004) عبارتند از: 1-Muricohedbergella planispiraZone, 2-Ticinella primula Zone بر اساس زیست زون های شناسایی شده سن سازند سروک آلبین تا سنومانین است و بر اساس میکروفسیل های پلانکتونیک Whiteinella sp. و Muricohedbergella planispira مرز احتمالی بین آلبین و سنومانین قابل تفکیک است.

نهشته های سازند جیرود در برش کلاریز با توالی نسبتا ستبری از ماسه سنگ، شیل و سیلتستون سرخ، سفید و قهوه ای رنگ آغاز می شود و در ادامه به لایه های دولومیتی زرد رنگ، آهک، آهکهای شیلی و مارنی فسیل دار تبدیل می گردد. این سازند با ناپیوستگی فرسایشی بر روی سازند میلا واقع شده و به طور پیوسته با آهکهای سازند مبارک پوشیده می شود. در این توالی، فسیلهای فراوان و متنوعی از کنودونتها و بازوپایان شناسایی شد. بر اساس بخش و پراکندگی بازوپایان دو زیست زون تجمعی، و بر مبنای کنودونتها چهار زیست زون تجمعی با سن فامنین و استرونین تعیین شد. ضمن اینکه زیست زونهای محلی بازوپایان با زیست زونهای محلی کنودونتی تطابق داده شده است. زیست زون شماره 1 بازوپادار معادل زیست زونهای کنودونتی Older than crepida zone and romboidea to late tracyhytera zone با سن فامنین زیرین است. زیست زون شماره 2 بازوپادار معادل زیست زونهای کنودونتی postera to late expansa zone and praesulcata zone با سن فامنین بالایی است.

سازند روته در برش آرو، البرز مرکزی با ضخامت حقیقی 151.5 متر دربرگیرنده تناوبی از سنگ آهک های خاکستری تیره با میان لایه های شیلی خاکستری تیره است. این سازند با ناپیوستگی هم شیب روی سازند درود قرارگرفته و توسط معادل سازند نسن به سن پرمین پسین (جلفین پیشین) توسط ناپیوستگی فرسایشی پوشیده شده است. سازند روته در برش چینه شناسی مورد مطالعه به 3 بخش غیر رسمی قابل تقسیم است. در مطالعه حاضر بر اساس میکروفون های مطالعه شده، سازند روته در ناحیه مورد مطالعه سن پرمین پسین (کوبرگاندین – مرگابین) را نشان می دهد.

سازند الیکا در برش تاش به ضخامت 300 متر یکی از کامل‏ترین برش‏ها درزون البرز شرقی محسوب می‏شود. مطالعات پتروگرافی نمایانگر این است که رسوبات برش تاش را می‏توان به چندین گروه از میکروفاسیس های آهکی تقسیم کرد. این میکروفاسیس های آهکی در چهار زیر محیط رسوبی پهنه جزر و مدی، لاگون، سد یا بار و دریای باز تشکیل شده‏اند. فقدان ریف و رخساره های دوباره رسوب کرده نشان می دهد که پلاتفرم کربناته سازند الیکا از نوع فلات قاره همانند جنوب خلیج‏ فارس از نوع رمپ بوده است. مطالعات صحرایی و آزمایشگاهی نشانگر چهار سکانس رسوبی رده سوم می باشد.