مقدمه: سرطان مری یکی از مرگبارترین سرطانهای انسانی محسوب می شود و افزایش شیوع و میزان بروز نوع آدنوکارسینومای آن بیش از هر نوع سرطان دیگری است. این بیماری اغلب، مستلزم برداشتن مری و بازسازی آن توسط بخش دیگری از دستگاه گوارش می‎باشد که در حال حاضر عمدتا از معده استفاده می‎کنند. علیرغم ویژگیهای استفاده از کولون برای جایگزینی مری، هنوز بعضی از صاحبنظران در شرایط مشابه آن را به روش استفاده از معده ترجیح می‏دهند. البته قضاوتهای مختلفی که تاکنون در مورد مسایل مختلف این دو روش صورت گرفته، عمدتا به صورت کیفی و بدون تجزیه و تحلیل و فقط با دادن ارزش به تعدادی از مسایل این دو روش بوده که در واقع ارزشیابی واقعی را مشکل نموده است. با توجه به این که در مرکز آموزشی درمانی توحید سنندج از هر دو روش جهت بازسازی مری استفاده شده است، تجربیات و اطلاعات کمی و کیفی در دسترس آنها مورد تجزیه و تحلیل و مقایسه قرار گرفتند. مواد و روشها: اطلاعات مربوط به جراحیهای مری انجام شده در این مرکز در خلال 14 سال گذشته با رجوع به پرونده های بیماران سرپایی و بستری شده در بیمارستان و همچنین بیماران در حال حیات و در دسترس در فرم طراحی شده وارد گردید. اطلاعات مزبور در سه گروه قبل، حین و بعد از عمل طبقه‏بندی و عوامل موجود در گروهها تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: 52 بیمار (26 مرد و 26 زن) در مرحله دیسفاژی شدید (حین بلع مایعات) مبتلا به سرطان مری تحت جراحی قرار گرفته بودند که مری آنها در 39 نفر (75%) با استفاده از معده روش مک گان، در 3 نفر (6%) با استفاده از معده با روش EEPT و 10 نفر (19%) با استفاده از جایگزینی کولون با روش دیویداسکاینر بازسازی شده بود. در روش استفاده از معده در 10% بیماران ایجاد فیستول گردنی، در 11% تنگی محل آناستوموز در گردن و در مراحل بعد از ترخیص از بیمارستان با فواصل مختلف در 5/4% رشد مجدد تومور در محل آناستوموز گردن، در 31% مشکل رفلاکس، در 26% مشکلات تنفسی، در 55% احساس ناراحتی و سنگینی در ناحیه سینه، در 85% نیاز به وعده‏های غذایی بیشتر با حجم کم و در 55% رضایت نسبی از عمل جراحی وجود داشت. افزایش وزن متوسط بیماران 5 ـ3 ماه بعد از عمل حدود 2 kg بود. در روش استفاده از جایگزینی کولون در 12% موارد مشکل رفلاکس، در 25% مشکلات تنفسی و در80% موارد رضایت نسبی بیمار از عمل جراحی وجود داشت. تومور در محل آناستوموز گردن رشد مجدد نداشت و نیاز به افزایش دفعات تغذیه با حجم کم نبود. افزایش وزن متوسط این گروه در همان فاصله زمانی 5 ـ3 ماه بعد از عمل4-5 kg  بود.نتیجه‏گیری: عمل جراحی و انجام مسایل مربوط به آن در روش استفاده از معده در بازسازی مری آسان تر، و برای ایجاد کیفیت بهتر زندگی بیمار در باقیمانده عمر که در واقع هدف اصلی انجام جراحی است، استفاده از کولون مناسب تر است؛ لذا توصیه این مطالعه، دادن بهای لازم به جایگزینی با کولون چه در عمل و چه در آموزش است زیرا بی تجربگی و تمایل جراحان به استفاده از این روش ممکن است بیمارانی را که نیاز قطعی و حتمی به این شیوه داشته باشند، تحت عنوان «غیرقابل عمل بودن» از کمک و مزایای جراحی محروم نماید.

ریفلاکس گاستروازوفاژیال یکی از بیماریهای شایع در شیرخواران است که اغلب به عنوان پدیده ای طبیعی دراین دوره مورد توجه قرار نمی گیرد. استفراغ های مکرر شیر هضم نشده و علایم گوناگون تنفسی و اختلال رشد از جمله علایمی هستند که باید پزشکان را به فکر تشخیص این بیماری بیندازد. بیماری با روشهای مختلفی نظیر آندوسکوپی، اندازه گیری pH بیست و چهار ساعته مری، سریوگرافی با باریم و اسکن رادیونوکلویید تشخیص داده می شود. تشخیص بموقع و درمان بیماری با دارو یا جراحی آنتی ریفلاکس می تواند از بروز عوارضی همچون مری بارت یا تنگی مری جلوگیری کند. در این مقاله به معرفی شیرخوار 18 ماهه ای خواهیم پرداخت که به دلیل تاخیر در تشخیص دچار تنگی شدید مری و اختلال در بلع جامدات شده و عمل جراحی آنتی ریفلاکس نتوانسته بود مشکل او را برطرف کند. در نهایت به رزکسیون مری و جایگزینی آن با کولون نیاز پیدا کرد.

زمینه و هدف: جایگزینی مری در مواردی همچون آترزی مری نوع Long gap، تنگی های شدید ناشی از گاستروازوفاژیال ریفلاکس (GER=Gasteroesophageal reflux) و سوختگی های مری با مواد شیمیایی کاربرد دارد. ویژگی های جایگزین مناسب باید شامل فونکسیون مناسب، عدم تغییر به بدخیمی (malignancy)، مسیر نسبتا مستقیم، مانع ریفلاکس و با عوارض کمتر باشد. امروزه کماکان از گاستریک تیوب، معده، ژژنوم و کولون برای جایگزینی مری استفاده می شود که هر کدام دارای محاسن و معایب خاص خود می باشند. استفاده از کولون، به دو روش Isoperistaltic و Antiperistaltic انجام می گیرد که روش دوم، عوارض بیش تری به همراه دارد. زمان انجام عمل جراحی در آترزی مری در 6-3 ماهگی است. تنگی های ناشی از سوختگی با مواد شیمیایی و GER هنگامی که بیش از 12 ماه به دیلاتاسیون نیاز داشته باشد و یا طول تنگی بیش از 5 سانتی متر باشد، اندیکاسیون جایگزینی پیدا می کند. هدف از این مطالعه، بررسی نتایج و عوارض اعمال جراحی جایگزینی مری به روشهای مختلف در بیمارستان حضرت علی اصغر (ع) و مقایسه آن با نتایج منتشر شده در نشریات جهانی می باشد.روش بررسی: پرونده های 18 بیمار بستری در بخش جراحی بیمارستان فوق تخصصی اطفال حضرت علی اصغر (ع) از خرداد 1375 لغایت مرداد 1383 که تحت انواع عمل های جراحی جایگزینی مری قرار گرفته بودند، به صورت گذشته نگر مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: از 18 بیمار، 4 نفر دختر و 14 نفر پسر بودند. حداقل سن زمان عمل جایگزینی در آترزی مری، 5/3 ماه و حداکثر سن، 12 ماه بوده است. حداقل سن در سوختگی مری و GER، 15 ماه و حداکثر، 30 ماه بوده است. 2 مورد با روش Gastric replacement و یک بیمار با روش Gastric tube عمل شدند. اندیکاسیون جراحی در این 3 بیمار، سوختگی ناشی از مواد شیمیایی و GER بوده است. از 15 بیمار مبتلا به آترزی مری که با روش جایگزینی با colon عمل شدند، در 9 بیمار، از کولون راست، در 5 بیمار، از کولون چپ و در یک بیمار از کولون عرضی استفاده شده بود. نتیجه گیری: رایج ترین عمل جایگزینی مری در کودکان در بیمارستان حضرت علی اصغر و مراکز جراحی اطفال دنیا با استفاده از کولون انجام می گیرد. جایگزینی مری با کولون با دو روش Isoperistaltic و Antiperistaltic صورت می گیرد. روش Isoperistaltic، از morbidity و mortality کمتری برخوردار است. روش Antiperistaltic با عوارض بیش تری همراه است. در صورت ناموفق بودن کولون، بهترین جایگزین، استفاده از کامل معده می باشد.

زمینه و هدف: جایگزینی قطعاتی از مری که درگیر تومور، صدمات و یا بیماری های دیگر شده است، معمولا نیاز به اعمال جراحی سنگین و پیچیده نظیر قرار دادن معده، کولون، روده باریک و یا نسوج مرکب پوست دارد. در حالی که رزکسیون قطعه ای از نای در گردن و آناستوموز مجدد دو سر آن کاری ساده، عملی و کم عارضه است. ما به این فکر افتادیم که در یک مطالعه تجربی قطعه ای مری در گردن را خارج کرده و به وسیله قطعاتی از نای جایگزین کنیم تا شاید راهکار ساده تری برای بیماران مبتلا به ضایعات مری پیدا شود.مواد و روش ها: در سگ های بالغ طی یک عمل جراحی تحت بیهوشی عمومی از طریق شکاف گردنی، 5 سانتیمتر از طول نای را در حالیکه پایه عروقی آن حفظ گردیده بود، جدا کرده و بعد 5 سانتیمتر از مری را رزکسیون کرده، نای جدا شده به دو سر مری باقیمانده آناستوموز گردید. سپس دو سر نای قطع شده نیز به یکدیگر آناستوموز شد.یافته ها: بلع حیوانات و صدا بعد از عمل طبیعی بود. اثری از آسپیراسیون در معاینات بالینی و رادیوگرافی دیده نشد. در بررسی های حین اتوپسی، آناستوموزها باز و بدون علایمی از تنگی بود.نتیجه گیری: جایگزینی قطعه ای از مری به وسیله قطعه ای از نای امری امکان پذیر و کم عارضه است و احتمالا می تواند در ضایعات مری گردنی در انسان مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه: سرطان های گوارشی یکی از علل مهم مرگ و میر بیماران در جهان هستند و در کشور ما نیز یکی از علل مهم موربیدتی و مورتالیتی بیماران بوده و از شیوع نسبتا زیادی برخوردارند. شمال کشور ما در کمربند آسیایی سرطان مری قرار داشته و در مناطق دیگر کشور سرطان معده از شایع ترین سرطان های گوارشی می باشد. با توجه به شیوع نسبتا بالای سرطان های گوارشی در لرستان و مشاهده موارد زیادی سرطان مری این تحقیق با هدف بررسی فراوانی سرطان های مختلف گوارشی دریکی از مراکز آموزشی درمانی خرم آباد انجام گرفت.مواد و روش ها: مطالعه به صورت توصیفی - مقطعی انجام شد و کلیه بیمارانی که از خرم آباد و اطراف در این مرکز تحت آندوسکوپی و کولونوسکوپی قرار گرفته و تحت بیوپسی قرار گرفته بودند بر اساس پاتولوژی نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و توزیع سرطان ها بر اساس سن و جنس و محل درگیری و نوع پاتولوژی تعیین گردید.یافته ها: از 3088 بیمار آندوسکوپی 408 نفر (13.2%) به سرطان های مختلف گوارشی مری و معده و کولون مبتلا بودند. شایع ترین محل سرطان در بین بیماران را سرطان مری با تعداد 216 نفر (52.93%) تشکیل می داد و سپس به ترتیب سرطان معده و کولون قرار داشتند کلیه سرطان ها در مردان شایع تر از زنان بود. شایع ترین فرم پاتولوژی در سرطان مری اسکواموس سل کارسینوما (SCC) و در معده و کولون آدنوکارسینوما بود.نتیجه گیری: سرطان مری در بیماران لرستانی مطالعه شده از شایع ترین سرطان های گوارشی می باشد و پس از آن سرطان معده و کولون قرار دارند.

انجام جراحی موثر ترین شکل درمان در کانسر مری محسوب می شود. از آنجا که انتشار کانسر با سرعت قابل توجهی در شبکه ساب موکوزال مری رخ می دهد درمان جراحی مؤثر زمانی است که حتی المقدور تمامی مری بیمار برداشته شود و چنانچه غدد لنفاوی در گیر در شبکه ی لنفاتیک مشاهده شد رزکسیون شود.  نیل به این هدف منوط به دید کافی می باشد که به خصوص در کانسر های قسمت میانی و فوقانی مری توراسیک توصیه به توراکوتومی و انجام عمل ازوفاژکتومی در سه مرحله می شود که این عمل با توجه به وسعت زیاد انسیزیون های ایجاد شده و وسعت دیسکسیون با موربیدیتی قابل توجهی همراه است به خصوص محل توراکوتومی که تا مدت ها برای بیمار آزار دهنده است.  آلترناتیو قابل قبول این روش انجام توراکوسکوپی و آزاد سازی مری به کمک آن می باشد که این روش برای اولین بار در ایران در بیمار مورد نظر به طور موفق مورد استفاده قرار گرفت (تکنیک آزاد سازی مری به روش لاپاروسکوپی در مراکز محدودی از دنیا قابل انجام است ). بدین صورت که در مرحله ی اول با انجام توراکوسکوپی تومور مری شناسایی شد . سپس مری در تمام طولش آزاد گردید و چسبندگی های محل تومور آزاد شده و بعد از رسیدن به دیافراگم در قسمت تحتانی و ناحیه ی ورودی توراکس در قسمت فوقانی این مرحله پایان یافته و با انجام لاپاروتومی و برش گردن مراحل بعدی عمل طبق معمول انجام گرفت. هدف از این مقاله بررسی روش های جراحی کانسر مری و معرفی روش توراکوسکوپی از لحاظ تکنیکی و ملاحظات قبل و بعد از عمل می باشد . همچنین نکات مهم بیهوشی حین توراکوسکوپی مورد بررسی قرار گرفته است.

پنوماتوز روده ای یک بیماری خوش خیم است که تمام قسمت های دستگاه گوارش از معده تا رکتوم را می تواند درگیر کند. نام دیگر این بیماری پنوماتوز سیستوئید روده ای است. این بیماری به دو دسته اولیه و ثانویه تقسیم می شود. کیست های هوا معمولا در ناحیه ساب سروز روده بزرگ مشاهده می شوند. هدف از این مقاله معرفی آقای 72 ساله ای سیگاری است که با علایم درد شکم، تهوع، استفراغ و کاهش اشتها برای مدت سه روز به اورژانس جراحی بیمارستان گلستان اهواز مراجعه کرد بیمار با تشخیص پریتونیت به دنبال پارگی احشای توخالی شکمی، تحت عمل لاپاراتومی قرار گرفت. شکم بیمار کاملا تمیز و عاری از ترشحات چرکی و یا مایع بود، در سطح آنتی مزانتریک کولون عرضی و سیگموئید تعداد زیادی کیست های هوا در جدار کولون وجود داشتند. عمل جراحی بدون انجام هیچ گونه مداخله ای پایان یافت. علایم بیمار بعد از عمل جراحی از بین رفت و بیمار با حال عمومی خوب از بیمارستان مرخص شد.