لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: پوسیدگی دندان از بیماری هایی است که شیوع بالا در جهان دارد. استفاده از مواد گیاهی برای پیشگیری و درمان این بیماری به دلایل مختلف از جمله افزایش مقاومت باکتری ها به آنتی بیوتیک ها، هزینه بالا و اثرات نامطلوب بعضی از مواد شیمیایی استفاده شده در دندانپزشکی مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی اثر اسانس گیاه شاه اسپرم بر روی استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس سانگوئینیس انجام شد مواد و روش ها: در این تحقیق اندام هوایی گیاه شاه اسپرم به روش تقطیر با آب اسانس گیری شد، اثر ضد میکروبی اسانس در غلظت های (12/5، 25، 50 و 100 µ g/ml) مورد بررسی قرار گرفت. جهت بررسی فعالیت ضد میکروبی اسانس از روش دیسک دیفیوژن استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج بدست آمده مشخص گردید اسانس گیاه شاه اسپرم بر علیه باکتری های استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس سانگوییس در غلظت100 µ g/ml موثر بود. این تاثیر در مقایسه با دهانشویه ایرشا بیشتر و در مقایسه با دو دهانشویه کلر هگزیدین و اورال کمتر بود ولی این اختلاف معنی دار نبود. به عبارت دیگر اسانس شاه اسپرم در غلظت 100 µ g/ml معادل با دو دهانشویه اورال بی و کلر هگزیدین موثر بود. این تاثیر در غلظتهای 50 و µ g/ml 25 وجود داشت ولی در مقایسه با گروههای کنترل کمتر بود. در غلظت 12. 5 µ g/ml تاثیری دیده نشد. نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان از اسانس گیاه شاه اسپرم در غلظت 100 µ g/ml در طراحی و تولید دهانشویه های آنتی باکتریال برای مطالعات بیشتر آزمایشگاهی و بالینی استفاده گردد.

مقدمه: ورم پستان یکی از شایع ترین و مهم ترین بیماری های گله های گاو شیری است. ورم پستان یک بیماری التهابی غده پستان است که به وسیله عوامل عفونی زیادی ایجاد می شود. استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس به فراوانی از نمونه های شیر ورم پستانی گاو جدا شده اند.مواد و روش ها: در کل 123 نمونه شیر از گاوان مبتلا به ورم پستان بالینی جمع آوری و بلافاصله به آزمایشگاه انتقال داده شد. شیر این مطالعه، به منظور بررسی میزان شیوع استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس در شیر گاوان مبتلا به ورم پستان بالینی در گاوداری های صنعتی اطراف اصفهان، انجام شد های ورم پستانی به وسیله آزمایش ورم پستان کالیفرنیایی تایید و همه نمونه ها با استفاده از آزمایش های میکروبی و بیوشیمیایی آزمایش شدند. در نهایت همه 123 نمونه با واکنش زنجیره ای پلیمراز دوباره ارزیابی شدند.نتایج: نتایج روش کشت نشان داد که باکتری های استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس به ترتیب در 13 و 7.31 درصد از نمونه های شیر، تشخیص داده شدند. واکنش زنجیره ای پلیمراز نشان داد که باکتری های استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس به ترتیب در 19.51 و 10.56 درصد از نمونه های شیر تشخیص داده شدند.بحث و نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان داد، واکنش زنجیره ای پلیمراز برای تشخیص دو باکتری استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس از دقت بالایی برخوردار است. ما استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز را برای کنترل کیفیت میکروبی نمونه های شیر، پیشنهاد می کنیم.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع باکتری های دهانی، عوارض آن ها و افزایش مقاومت میکروبی و شناخت خواص ضد باکتری نانوسیلور و سیاه دانه در این مطالعه خواص ضد میکروبی آموکسی سیلین، رقت های روغن سیاه دانه و نانوسیلور در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد در سال 1390 آزمایش شدند.مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی - آزمایشگاهی، خواص آنتی باکتریایی غلظت های خالص برابر 330 تا 10.312 میلی گرم بر میلی لیتر از عصاره روغنی سیاه دانه و نانوسیلور کلوئیدی در غلظت های 3500 تا  ppm 3.125بر روی 76 نمونه در 2 گروه از باکتری های دهانی شامل استرپتوکوکوس موتانس و سنگوئیس با روش دیسک دیفیوژن سنجیده شد و نتایج با خاصیت دیسک استاندارد آموکسی سیلین برابر 25 میکروگرم مقایسه گردید. آزمایش ها در پلیت های حاوی محیط کشت مولر هینتون آگار و با استفاده از باکتری های استاندارد معادل غلضت 0.5 مک فارلند انجام و هاله عدم رشد هر دیسک اندازه گیری و نتایج توسط آزمون ANOVA مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: روغن سیاه دانه با غلظت 330 میلی گرم بر میلی لیتر و نانوسیلور کلوئیدی در غلظت  ppm 3500بر علیه باکتری های استرپتوکوکوس موتانس دارای هاله عدم رشدی به ترتیب معادل (33.5 - 22 میلی متر) و برای استرپتو کوکوس سنگوئیس (11 - 9.75 میلی متر) و آموکسی سیلین 25 میکرو گرم برابر (21.75 - 19.75 میلی متر) بود.نتیجه گیری: محلول نانوسیلور بیشترین خواص ضد باکتریایی را بر علیه هر دو باکتری فوق نشان داد. در مورد باکتری استرپتوکوکوس موتانس میزان تاثیر سیاه دانه و آموکسی سیلین تقریبا یکسان بود ولی روغن سیاه دانه بیش از آموکسی سیلین روی باکتری استرپتوکوکوس سنگوئیس موثر بود.

زمینه و اهداف: استخراجRNA  با کمیت و کیفیت مناسب جهتreverse transcriptas PCR ، هیبریدیزاسیون در نورترن بلاتینگ و آنالیز بیان ژن با Real Time PCR از اهمیت بسیاری برخوردار است. در بیوفیلم استرپتوکوکوس موتانس پلی ساکارید های خارج سلولی محلول و غیر محلول تولید شده مانع استخراج RNA می شوند. لذا، بدون کاربرد روش مناسب برای حذف این پلی ساکاریدها روش های مولکولی مبتنی بر RNA برای این باکتری ها مقدور نیست. هدف از این مطالعه استخراج RNA از سلول های بیوفیلم استرپتوکوکوس موتانس بود.روش بررسی: برای استخراج RNA از سلول های تشکیل دهنده بیوفیلم، استرپتوکوکوس موتانس ATCC35668 و یک سویه استرپتوکوکوس موتانس جداسازی شده از پلاک دندانی استفاده شد. پس از تشکیل بیوفیلم در پلیت های میکروتیتر پلی استیرنی 24 خانه ای استخراج RNA با 3 روش انجام شد. 1: روش معمول استخراج RNA از سلول های پلانکتونیک با محلول  RNX-Plus(سیناژن). 2: کیت و دستگاه HYBAID Ribolyser و لوله های حاوی انواع دانه های شیشه ای، پلاستیکی و سرامیکی به منظور لیز بهتر سلول ها. 3: تلفیقی از دو روش محلولRNX-Plus ، دستگاه HYBAID Rybolyser و لوله های حاوی انواع دانه. میانگین نسبت جذب نوری در 260.280 نانومتر هر روش با نرم افزار excel و برآورد فاصله اطمینان توافقی از خطای استاندارد مقایسه شد.یافته ها: نتایج نشان داد روش معمول برای استخراج RNA (روش 1) از سلول های پلانکتونیک مناسب نیست. استفاده از دستگاه HYBAID ribolyser و لوله های حاوی دانه های شیشه ای، پلاستیکی و سرامیکی با شکل و اندازه متفاوت، حداکثر لیز سلولی را بدون آسیب به RNA ایجاد کرد. در روش های 2 و 3 (دستگاه HYBAID ribolyser به تنهایی و همراه با محلول RNX-Plus) میانگین نسبت جذب نوری حاصل از RNA استخراج شده تفاوت معنی دار آماری با روش معمول (روش 1) نشان داد (P<0.05 ).نتیجه گیری: فناوری های مناسب در حذف پلی ساکاریدها و ایجاد حداکثر لیز سلولی موثرتر از روش های معمول استخراج RNA از سلول های بیوفیلم است. اما، استفاده از دستگاه و محلول تجاری  RNX plus(روش سوم) به دلیل استفاده از محلول های ارزان تر و قابل دسترس مناسب تر است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: استرپتوکوکوس سانگوئیس و موتانس عامل عفونت های دندانی می باشند. با توجه به اثر سوء ناشی از مصرف دهانشویه های شیمیایی، هدف از بررسی حاضر تعیین اثرات ضد باکتریایی دهانشویه ستیل پیریدینیوم کلراید و عصاره های الکلی گیاه بادرنجبویه بر رشد این باکتری ها می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، برگ های گیاه بادرنجبویه پس از جمع آوری، با روش پرکولاسیون عصاره گیری شد. روش انتشار در چاهک، تعیین حداقل غلظت مهار کنندگی و کشندگی باکتری برای تعیین اثرات ضد باکتریایی عصاره الکلی گیاه و دهانشویه در غلظت های 250، 125، 62.5، 31.25، 15.62، 7.81، 3.9، 1.95، 0.97 و 0.48 میلی گرم بر میلی لیتر به کار رفت. تحلیل آماری با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. یافته ها: بیشترین اثر ضد باکتریایی عصاره های اتانولی و متانولی بادرنجبویه و دهانشویه بر روی استرپتوکوکوس موتانس و سانگوئیس در غلظت 250 میلی گرم بر میلی لیتر بود و کمترین غلظت مهار کنندگی بر استرپتوکوکوس موتانس به ترتیب 3.9، 31.25 و 15.62 و بر استرپتوکوکوس سانگوئیس 31.25، 15.62 و 31.25 میلی گرم بر میلی لیتر بودند. حداقل غلظت کشندگی عصاره های بادرنجبویه و دهانشویه بر استرپتوکوکوس موتانس به ترتیب 125، 62.5 و 31.25 و بر سانگوئیس به ترتیب 62.5، 31.5 و 62.5 میلی گرم بر میلی لیتر بودند. بین بالا رفتن میزان غلظت عصاره و مهار رشد باکتری، همبستگی مثبت و معنی داری مشاهده شد (p<0.001). نتیجه گیری: به نظر می رسد از عصاره بادرنجبویه می توان مانند دهانشویه به عنوان یک ماده ضدعفونی کننده دهان و دندان استفاده نمود، هر چند آزمایشات درون تنی و اثبات نداشتن اثر سوء بر بدن انسان، جهت تولید این نوع از دهانشویه های گیاهی لازم است.

مقدمه: افزایش مقاومت پاتوژن های دهان به مواد آنتی میکروبیال مرسوم منجر به استفاده از روش های جایگزین برای غلبه بر مقاومت میکروبی شده است. هدف از این مطالعه آزمایشگاهی، بررسی اثر آنتی میکروبیال فتوداینامیک تراپی روی باکتری استرپتوکوکوس موتانس بود. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی از لیزر دیود با طول موج nm 810 در حضور EmunDo به عنوان ماده فتوسنسیتایزر استفاده شد. سوسپانسیون های استرپتوکوکوس موتانس آماده سازی و بر مبنای نوع درمان به 6 گروه تقسیم شدند: 1) EmunDo، 2) تابش لیزر دیود (mW 100، 90 ثانیه)، 3) تابش لیزر دیود (mW 30، 300 ثانیه)، 4) Emundo + تابش لیزر دیود (mW 100، 90 ثانیه)، 5) EmunDo + تابش لیزر دیود (mW 30، 300 ثانیه)، 6) گروه کنترل که تحت هیچ درمانی قرار نگرفت. یک بار بلافاصله و یک بار24 ساعت بعد از فتوداینامیک تراپی، از سوسپانسیون های باکتری کشت تهیه شد. میکروارگانیسم های زنده استرپتوکوکوس موتانس بعد از انکوباسیون در دمای 37oC، شمارش و به صورت واحد تشکیل دهنده کلونی (CFU) گزارش شدند. تحلیل آماری داده ها به وسیله آزمون اندازه گیری داده های تکراری در سطح معنی داری 0.05 انجام شد. یافته ها:بر اساس آنالیز اندازه گیری داده های تکراری، اختلاف معنی داری در تعداد کلونی های استرپتوکوکوس موتانس چه بلافاصله و چه 24 ساعت بعد از فتوداینامیک تراپی بین گروه های مورد بررسی دیده نشد (P>0.05). در تمامی گروه ها تعداد کلونی های استرپتوکوکوس موتانس 24 ساعت بعد از فتوداینامیک تراپی در مقایسه با بلافاصله بعد از درمان به صورت قابل توجهی افزایش یافت (P<0.001). نتیجه گیری: تحت شرایط این مطالعه، فتوداینامیک تراپی تاثیری بر بقای استرپتوکوکوس موتانس نداشت. با وجود این، داده های مبتنی بر شواهد بیشتری در زمینه مواد فتوسنسیتایزر مختلف و پارامترهای لیزر جهت دستیابی به نتیجه گیری قطعی مورد نیاز است.

سابقه و هدف: یکی از دلایل دمینرالیزاسیون سریع، وجود مقدار زیاد و مداوم میکروب های پوسیدگی زا در اطراف ترمیم های دندانی است لذا بررسی خصوصیات ضد باکتریایی سمان های رزینی و گلاس آینومر های تغییر یافته در مقابل هم از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از این مطالعه تعیین اثر ضد باکتریایی، گلاس آینومرهای تغییر یافته با رزین و سمان های رزینی بر باکتری های پوسیدگی زا، استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سابرینوس و لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی از نمونه باکتری های استرپتوکوک موتانس، استرپتوکوک سابرینوس و لاکتوباسیل اسیدوفیلوس استفاده شد. از هریک از سمان های گلاس آینومر و سمان رزینی 7 نمونه تهیه شد پس از خشک شدن و استریل شدن نمونه ها، عملیات کنترل کیفی انجام گرفت و در محیط های مناسب، کشت داده شده و دردمای 37 درجه سانتیگراد به مدت 48 ساعت قرار گرفتند. با توجه به هاله اطراف هر نمونه و اندازه گیری آن، رشد یا عدم رشد باکتری بررسی شد. داده ها با استفاده از آزمون های t-testو ANOVA تجزیه و تحلیل شدند یافته ها: قطر هاله عدم رشد سه نوع باکتری مورد مطالعه در مجاورت با سه ماده SDI seT PP، Natural Elegance و GC Fugi Plus اختلاف معناداری داشت (0/001>p). قطر هاله عدم رشد GC Fugi Plus در مجاورت هر سه نوع باکتری، نسبت به سایر گروه ها بیشتر بود و میزان قطر هاله عدم رشد باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس بیشتر از باکتری استرپتوکوکوس موتانس و بدون تفاوت با استرپتوکوکوس سابرینوس بود. نتیجه گیری: اثرات آنتی باکتریال سمان گلاس آینومر بیشتر از دو نوع سمان رزینی دیگربود. اثرات آنتی باکتریال سمان های مورد بررسی بر باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس از سایر باکتری ها بیشتر بود.