علوم کشاورزی
سال:1384 | دوره:11 | شماره:1 |تعداد مقالات:15

شپشه برنج Sitophilus oryzae یک آفت همه جایی است و از لحاظ اقتصادی مهم می باشد. این حشره از دانه های غلات به ویژه ارقام مختلف برنج تغذیه می کند و خسارت فراوانی به بار می آورد. به همین منظور آزمایش هایی با هدف علل ترجیح غذایی روی پنج رقم برنج شلتوک (طارم محلی، ندا، نعمت، فجر و خزر) مورد بررسی قرار گرفت. این آزمایش ها در سه تیمار و سه تکرار و تحت شرایط آزمایشگاهی دمای 27±1 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 65±5 درصد انجام شد. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی و مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون چند دامنه دانکن صورت گرفت. در آزمایش های انجام شده بر اساس شاخص حساسیت ارقام مختلف برنج و شلتوک نسبت به شپشه برنج، مشخص گردید. در شرایط تغذیه اختیاری برنج طارم با میانگین شاخص حساسیت 12.35 محلی و در شرایط تغذیه اجباری به ترتیب ارقام طارم محلی، ندا و نعمت با میانگین شاخص حساسیت 11.58، 11.49، 10.11 دارای حساسیت بیشتری بودند. نتایج به دست آمده در بررسی علل ترجیح غذایی، بر اساس شاخص حساسیت ارقام مختلف برنج و شلتوک مورد ارزیابی قرار گرفت. به همین منظور درصد آمیلوز، پروتیین کل، چربی، خاکستر، سیلیس و رطوبت دانه ها اندازه گیری شد. بیشترین درصد آمیلوز در برنج فجر و نعمت با میانگین 23.35 و 22.73 درصد و بیشترین درصد پروتیین کل در برنج طارم محلی و ندا با میانگین 11.03 و 11.02 درصد شد و همچنین بیشترین درصد چربی روی رقم شلتوک فجر با میانگین 2.49 درصد و بیشترین درصد خاکستر روی رقم شلتوک خزر با میانگین 6.75 درصد و بالاترین درصد سیلیس نیز روی رقم شلتوک نعمت با میانگین 7.87 درصد گردید. ولی رطوبت ارقام مختلف برنج و شلتوک یکسان بوده و اختلاف معنی داری در سطح 1 درصد وجود نداشت. بعد از محاسبات آماری، رابطه بین میزان عوامل بیوشیمیایی اندازه گیری شد و شاخص حساسیت ارقام مختلف برنج و شلتوک مشخص گردید.

به منظور بررسی اثر تنش آب بر کارایی مصرف آب اقتصادی و بیولوژیک دو رقم کلزا، آزمایشی در قالب طرح فاکتوریل اسپلیت پلات به صورت بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو منطقه پاکدشت و کرج در پاییز سال زراعی 1378 و 1379 اجرا گردید. دور آبیاری در سه سطح (45، 65 و 85 میلی متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A) و مقدار آب در سه سطح (آبیاری به میزان 60، 80 و 100 درصد آب تبخیر شده پس از خروج گیاه از روزت) به صورت فاکتوریل به عنوان عامل اصلی و رقم در دو سطح (طلایه و PF7045.91) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج حاصل نشان داد که اثر متقابل دور آبیاری و مقدار آب بر دو صفت کارایی مصرف آب اقتصادی و کارایی مصرف آب بیولوژیک در هر دو منطقه مورد آزمایش در سطح احتمال آماری 1% معنی دار بود. در هر دو دور آبیاری 45 و 65 میلی متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A، با کوتاه شدن دور آبیاری و کاهش مقدار آب مصرفی تا 60 درصد تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A، کارایی مصرف آب برای عملکرد دانه و برای عملکرد بیولوژیک به ترتیب حداکثر تا 866.6 g/m3 و 2349.0 g/m3 افزایش یافت. اثر متقابل دور آبیاری و رقم بر دو صفت مورد آزمون نیز در سطح احتمال آماری 1% معنی دار گردید. با کاهش دور آبیاری و به عبارت دیگر با کم شدن فواصل آبیاری، میانگین کارایی مصرف آب اقتصادی و بیولوژیک افزایش یافت، ولی مقدار آن در رقم PF7045.91 و طلایه بیشترین میزان کارایی مصرف آب اقتصادی به ترتیب 769.3 g/m3 و 598.0 g/m3 و کارایی مصرف آب بیولوژیک 2099.0 g/m3 و 1782.0 g/m3 بود. اثر متقابل مقدار آب و رقم بر دو صفت مورد مطالعه در دو منطقه در سطح 1% معنی دار گردید. به صورتی که با کاهش مقدار آب تا 60 درصد میزان آب تبخیر شده از سطح تشتک تبخیر کلاس A، میانگین کارایی مصرف آب اقتصادی برای دو رقم PF7045.91 و طلایه به ترتیب با 603.4 g/m3 و 489.5 g/m3 و برای کارایی مصرف آب بیولوژیک به ترتیب تا 1917.0 و 1734.0 g/m3 افزایش یافت.

استفاده از تکنیک عیب یابی مکانیکی موتور از طریق آزمایش های آنالیز روغن، صرفه جویی های اقتصادی و زمانی زیادی را به دنبال دارد. از طرفی تجزیه و تحلیل داده های حاصل از این آزمایش ها کلید عیب یابی و شناسایی خرابی هاست. ولی برای انجام این تجزیه و تحلیل ها و تبدیل داده های خام به اطلاعات سودمند نگهداری، به مهارت های انسانی نیاز است که اولا به راحتی در دسترس نیستند و ثانیا تحلیل ها توام با خطای احتمالی انسانی خواهند بود. بنابراین استفاده از مدل های عیب یابی مناسب، مفید و سودمند و چه بسا ضروری به نظر می آید. در تحقیق حاضر، مدل عیب یابی مکانیکی موتور تراکتور MF399 (پرکینز مدل 6-1006) در حال کار در کشت و صنعت میان آب اهواز به دست آمد که به منظور تعریف این مدل چهار دسته اصلی عیوب موتور به شرح زیر شناسایی و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند:1- عیوب مربوط به فرسایش رینگ، پیستون و آستری سیلندر 2- عیوب مربوط به فرسایش یاتاقان های میل لنگ 3- عیوب مربوط به فرسایش توام رینگ، پیستون، آستری سیلندر و یاتاقان های میل لنگ4- عیوب مربوط به فرسایش آستری سلیندرفرمول های رگرسیون چند متغیره مربوط به هر کدام از دسته عیوب با استفاده از روش های ریاضی و آماری به دست آمد و توسط آزمون های t و F مورد آزمون قرار گرفت. به جز مورد 4 بقیه موارد با قابلیت اطمینان بالایی مورد تایید قرار گرفتند.

این تحقیق با هدف بررسی ترکیب گونه های درختی و تیپ های جنگلی تشکیل یافته با گونه نمدار انجام شده است. بدین منظور 9 رویشگاه در مناطق رویان، نوشهر و رامسر و در هر منطقه سه طبقه ارتفاعی از سطح دریا (کمتر از 500 متر، 500-1000 متر و بیش از 1000 متر) در نظر گرفته شد. در هر یک از رویشگاه ها سه قطعه نمونه به مساحت یک هکتار و به شکل مربع برای انجام مطالعات انتخاب گردید. در هر یک از این قطعات نمونه وضعیت توده (شامل ارتفاع از سطح دریا، جهت دامنه، درصد شیب و درصد تاج پوشش) مشخص شده و تمام گونه های درختی تعیین گردیدند. قطر برابر سینه و ارتفاع کل برای تمام گونه ها اندازه گیری شد. پوشش علفی در قطعات نمونه فرعی مربعی شکل به مساحت 100 متر مربع و به شکل مربع بررسی شد، تعداد این قطعات نمونه فرعی 5 قطعه بوده که چهار قطعه در چهار گوشه قطعه نمونه اصلی و یک قطعه نمونه فرعی در مرکز قطعه نمونه اصلی قرار گرفته بود. طبقه بندی و تیپ بندی گونه های درختی با استفاده از فراوانی گونه ها (درصد آمیختگی) و بر طبق روش ارایه شده توسط گرجی (1379) انجام گرفته است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که نمدار با گونه های راش، ممرز، پلت، شیردار، انجیلی، خرمندی، توسکا، ون، آلوکک، بارانک، داغداغان و شمشاد همراه بوده و تشکیل تیپ اصلی نمدار، راش و تیپ فرعی راش، نمدار همراه با ممرز را می دهد. به طور کلی نمدار در تیپ هایی که گونه های راش و ممرز تشکیل تیپ می دهند از تیپ هایی که با انجیلی و خرمندی تشکیل شده، بیشتر مشاهده می شود. این مساله نشان می دهد که پراکنش نمدار در توده های کلیماکس بیش از توده های مخروبه می باشد.

در این بررسی تاثیر قارچ رنگین کمان بر روی دوام چوب برون گونه افرا پلت در حالت طبیعی و حفاظت شده با نمک حفاظتی سلکور (Acc با غلظت 3%) با روش کوله شال مورد مطالعه قرار گرفت. پس از 14 هفته مجاورت نمونه های چوب با قارچ مورد نظر در شرایط تعیین شده (حرارت 22 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 75%) تغیر جرم، مقاومت فشاری موازی الیاف و مقاومت به سختی نمونه ها اندازه گیری شد. مقاومت فشاری موازی الیاف بلوک ها (درختان) تفاوت معنی داری نشان ندادند و نمک حفاظتی علاوه بر جلوگیری از کاهش جرم باعث بهبود این مقاومت نیز شده است. مقاومت به سختی نمونه های تیمار شده در مقایسه با نمونه های شاهد تفاوت معنی داری داشتند (جدول ضمیمه). با توجه به جدول طبقه بندی فندلای نمونه های شاهد (اشباع نشده) در زمره چوب های بی دوام و نمونه های اشباع شده در زمره چوب های با دوام متوسط قرار می گیرند.

به منظور بررسی مقاومت ارقام سیب زمینی نسبت به قارچ Rhizoctonia solani AG-3 عامل شانکر طوقه سیب زمینی تعداد هشت رقم سیب زمینی شامل ارقام آگاتا، آگریا، الس، سانته، دیامانت، رومانو، کاسموس، مارفونا، متعلق به کلاس E (وارد شده از هلند) در شرایط گلخانه ای مورد ارزیابی قرار گرفت. برای این منظور ابتدا غده های سیب زمینی توسط هیپوکلریت سدیم دو درصد ضدعفونی سطحی شد و سپس همراه با مایه تلقیح قارچ مزبور در گلخانه در گلدان هایی که حاوی خاک پاستوریزه بودند کاشته شده و طی مدت 10 هفته مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج ارزیابی صفات مورد بررسی نشان داد که در بین ارقام مذکور، رقم های آگاتا و آگریا بیشترین مقاومت را داشتند و ارقام کاسموس و مارفونا بالاترین حساسیت نسبت به عامل مزبور بودند.

به خاطر عدم آگاهی بیشتر رانندگان تراکتور از فلسفه قفل دیفرانسیل در ایران، معمولا هنگام کار با تراکتور این مکانیزم بدون استفاده می ماند. بنابراین طراحی و ساخت مکانیزم اتوماتیک کنترل مکانیکی قفل دیفرانسیل برای تراکتور MF285 لازم به نظر می رسد تا در مواقع لزوم بدون توجه راننده مورد استفاده قرار گیرد. در این پژوهش طراحی واحد ذخیره نیرو و حسگر وضعیت اتصال سه نقطه که از قسمت های اصلی مکانیزم می باشند مورد توجه قرار گرفته و ارایه گردیده است. طراحی مکانیزم به گونه ای انجام شد تا هیچگونه تغییری روی بدنه تراکتور انجام نگیرد. مکانیزم ساخته شده با توجه به مکانیکی بودن در مقایسه با سیستم های الکترونیکی، می تواند در شرایط سخت کاری غیر جاده ای تراکتور از مقاومت لازم برخوردار باشد. آزمون های مختلف مزرعه ای نشان دهنده عملکرد مناسب مکانیزم می باشد. آزمایش مزرعه ای بدون استفاده از این سیستم نشانگر بکسوات 33 درصدی برای چرخ سمت چپ و 13 درصدی برای چرخ سمت راست تراکتور است در حالی که به کارگیری مکانیزم بکسوات را متعادل نموده و این میزان را به 15 درصد برای هر دو چرخ تراکتور تعدیل کرده است.

در این مطالعه، چگونگی بروز پدیده خودگرمایی در مواد اولیه و برخی از فرآورده های مرکب چوبی مورد بررسی قرار گرفت. مصرف اکسیژن در داخل مواد چوبی، به پیدایش گرادیان غلظت و در نتیجه انتشار آن از خارج به درون مواد چوبی منجر می گردد. با آنکه فرآیند انتشار کند است، طی دوره طولانی خودگرمایی، مقدار اکسیژن انتشار یافته فزونی گرفته و حرارت آزاد شده در نتیجه واکنش با اکسیژن قابل توجه خواهد بود. حرارت تولید شده منجر به ایجاد گرادیان حرارتی گردیده که در نتیجه آن، حرارت از طریق پدیده هدایت و انتشار بخار آب (در ماده مرطوب)، به محیط اطراف منتقل می شود. هنگامی که پتانسیل حرارتی اکسیژن انتشار یافته، از اتلاف حرارت بیشتر گردد، پدیده خود گرمایی رخ می دهد. در نتیجه پدیده خود گرمایی، ماده چوبی به دمای ثابتی می رسد که در آن، گرمای تولید شده معادل حرارت تلف شده است. به منظور تعیین این دمای تعادل، سه نوع شار حرارتی ناشی از انتشار اکسیژن، پدیده هدایت و انتشار بخار آب، ارزیابی شد و برای دما های مختلف مورد مقایسه قرار گرفت. همچنین نتایج مشاهدات تجربی حاکی از آن است که در توده های انباشته از خرده چوب و خاک اره در هوای آزاد، با توجه به شرایط محیطی و ابعاد توده، درجه حرارت حداکثر تا حدود 65 درجه سانتی گراد یا کمی بیشتر افزایش خواهد یافت.

اسید آبسزیک در شرایط دارای تنش و بدون تنش در برگ های چغندرقند مشاهده شد ولی با افزایش تنش خشکی مقدار آن افزایش یافت. به منظور ارزیابی اثر تنش خشکی بر میزان تجمع اسید آبسزیک در چغندر قند آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو منطقه کرج و مشهد به اجرا در آمد. در این آزمایش 9 ژنوتیپ چغندر قند با اعمال تنش خشکی (قطع آبیاری به مدت 50 روز پس از استقرار بوته ها) و بدون تنش خشکی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تجمع ABA در برگ ها با افزایش تنش خشکی افزایش یافت. ژنوتیپ های مختلف نیز از نظر میزان تجمع ABA اختلاف معنی دار داشتند و اثرات متقابل ژنوتیپ × نوع تنش نیز از نظر تجمع ABA معنی دار بود. عملکرد ریشه در کرج و مشهد در شرایط تنش کاهش پیدا کرد که این کاهش از نظر آماری معنی دار بود (P<0.01) ژنوتیپ های مختلف نیز از این نظر با یکدیگر اختلاف معنی دار داشتند (P<0.01) بر هم کنش ژنوتیپ × تنش در کرج معنی دار نشد ولی در مشهد معنی دار شد.

پارامتر های جمعیت بالتوری Chrysoperla carnea (Steph.) زنبور پارازیتویید تخم آن، Telenomus acrobats Giard در دمای 25±1 درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 60±5 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی تعیین و مقایسه شدند. حشرات کامل بالتوری با مخلوط عسل و مخمر به نسبت 1:1 و حشرات کامل زنبور با محلول عسل و آب به نسبت 10:1 تغذیه شدند. تراکم 25 عدد تخم یک روزه بالتوری به مدت 24 ساعت در اختیار یک زنبور ماده بارور قرار داده شد. بعد از 24 ساعت تخم های مذکور برداشته شد و تخم های دیگر جایگزین گردید. در مورد بالتوری تخم های گذاشته شده توسط هر بالتوری به صورت روزانه شمارش شد. آزمایش تا مرگ حشرات ماده بالتوری و زنبور ادامه یافت. تخم های گذاشته شده توسط هر بالتوری و تخم های پارازیته شده توسط هر زنبور در هر روز به صورت مجزا تا زمان ظهور حشرات کامل و شمارش تعداد نر و ماده داخل انکوباتور با شرایط ثابت نگهداری شدند. در این بررسی برای بالتوری 13 و برای زنبور 12 تکرار در نظر گرفته شد. در بالتوری C. carnea و زنبور T. acrobates نرخ تولید مثل خالص (میانگین تعداد نتاج ماده تولید شده توسط هر ماده در هر نسل) به ترتیب 148.8 و 24.79 عدد، میانگین طول مدت هر نسل به ترتیب 38.93 و 16.54 روز، مدت زمان لازم برای دو برابر شدن جمعیت به ترتیب 5.39 و 3.57 روز، نرخ متناهی افزایش جمعیت (چند برابر شدن جمعیت ماده در هر روز) به ترتیب 1.138 و 1.214 و نرخ ذاتی افزایش جمعیت (تعداد نتاج ماده تولید شده به ازای هر ماده در هر روز) به ترتیب 0.129 و 0.194 تعیین شد. بیشتر بودن نرخ ذاتی افزایش جمعیت در زنبور T. acrobates نشان دهنده توانایی آن در کاهش جمعیت و کارایی بالتوری C. carnea است.

شکست برنج در مرحله تبدیل از جمله دغدغه های تولید این محصول در کشورماست. از این رو بررسی عوامل موثر بر شکست آن امری ضروری به نظر می رسد. به همین منظور طی تحقیقی در یکی از کارخانه های شالی کوبی استان گیلان، اثر چهار سطح سرعت دورانی توپی سفید کن تیغه ای: 700، 800، 900 و 1000 دور در دقیقه و اثر سه سطح رطوبت شلتوک: 9-8، 11-10 و 13-12 درصد بر مقدار شکست دو رقم برنج متداول استان گیلان (بینام و خزر) مورد بررسی قرار گرفت. مقایسه میانگین های شکست برنج نشان داد که به طور کلی با افزایش دور توپی سفید کن تیغه ای، مقدار شکست برنج کاهش یافت و سپس ثابت ماند. با افزایش رطوبت شلتوک بر مقدار شکست برنج افزوده شد و مقدار شکست برنج خزر از برنج بینام بیشتر بوده است. مقایسه میانگین کل تیمار ها نیز نشان داد مناسب ترین ترکیب دور توپی سفید کن و درصد رطوبت شلتوک برای ارقام مورد بررسی در عملیات سفید کنی با سفید کن تیغه ای عبارت از رطوبت 9-8 درصد و دور توپی 900 دور در دقیقه می باشد.

گل و سایر گیاهان زینتی نقش مهمی در افزایش بهره وری خانوار به صورت خرد و کسب درآمد برای کشور در سطح کلان دارند. با توجه به تنوع آب و هوایی کشور به عنوان یک مزیت در بخش کشاورزی، اهمیت صادرات غیر نفتی، ایجاد تنوع صادرات و کاهش ریسک درآمد برای کشور ضرورت مطالعه در رابطه با بررسی مزیت نسبی صادرات گل ایران در مقایسه با سایر کشور ها را نشان می دهد. در این مطالعه با استفاده از شاخص مزیت نسبی آشکار شده متقارن (RSCA)، مزیت نسبی صادرات گل بین ده کشور بزرگ صادر کننده و ایران محاسبه و نتیجه حاصل نشان می دهد که کشور های کنیا، کلمبیا، اکوادور، هلند، دانمارک و بلژیک دارای مزیت نسبی صادرات گل و کشور های کانادا، ایتالیا، آمریکا، آلمان و ایران در رابطه با صادرات گل مزیت نسبی ندارند.

این مطالعه به بررسی تاثیر متغیر های اتصال دوبل در تخته خرده چوب و بهبود کیفیت آن پرداخته است. در این تحقیق، اثر قطر دوبل در سه مقدار 6، 8 و 10 میلی متر؛ عمق نفوذ دوبل در اتصال، در سطح 2d، 3d و 4d (d=قطر دوبل)؛ نوع دوبل در دو سطح صاف و آجدار و آزادی دوبل در سوراخ تخته در سه سطح کمتر از 0.25، 0.25 و 0.5 میلی متر بر مقاومت اتصال در برابر بار بر شی برسی شده است. از ترکیب عوامل متغیر فوق، 54 ترکیب عوامل (تیمار) به وجود آمده که با توجه به 4 تکرار، جمعا 216 نمونه T شکل ساخته و مقاومت بر شی اتصال به وسیله ماشین اندازه گیری مقاومت های مکانیکی و با سرعت بارگذاری 1.25 میلی متر در دقیقه اندازه گیری شد. بر اساس نتایج به دست آمده اثر متقابل عوامل نوع، قطر، آزادی دوبل در سوراخ تخته و عمق نفوذ دوبل بر مقاومت اتصال در برابر بار برشی معنی دار بودند. در نتیجه، دوبل های آجدار با قطر دوبل 10 میلی متر، عمق نفوذ 4d و آزادی 0.5 یا 0.25 میلی متر، مقاومت بیشتری در برابر بارهای وارد شده نشان دادند.

انتخاب رقم مناسب و سازگار با شرایط اقلیمی هر منطقه و تعیین تراکم بوته مناسب از جمله عوامل مهم در دستیابی به عملکردهای بالا می باشند. به این منظور آزمایشی در سال 1382 در منطقه شهرری اجرا شد. این تحقیق به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام گرفت. پنج فاصله بوته 5، 7.5، 10، 12.5 و 15 سانتی متر با فاصله ردیف ثابت 50 سانتی متر (40، 26.6، 20، 16 و 13.3 بوته در متر مربع) و سه رقم لوبیا قرمز صیاد (رونده و رشد نامحدود)، اختر و درخشان (ایستاده و رشد محدود) فاکتورهای مورد بررسی بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بین سطوح مختلف تراکم از نظر عملکرد دانه اختلاف معنی داری در سطح احتمال P<0.01 وجود داشت، به گونه ای که با افزایش تراکم بوته بر عملکرد دانه نیز افزوده شد که دلیل آن تولید غلاف بیشتر در واحد سطح بود. بالاترین عملکرد دانه از تراکم 40 بوته در متر مربع با میانگین 415.11 گرم در متر مربع به دست آمد. بین ارقام مختلف نیز از نظر عملکرد دانه اختلاف معنی داری در سطح احتمال P<0.01 مشاهده شد، به صورتی که بیشترین عملکرد دانه با میانگین 349.29 گرم در متر مربع از رقم صیاد (البته با رقم درخشان اختلاف معنی داری نداشت) و کمترین عملکرد دانه نیز با میانگین 297.15 گرم در متر مربع از رقم اختر حاصل گردید. تاثیر متقابل سطوح مختلف تراکم و رقم بر عملکرد دانه معنی دار تشخیص داده نشد. با افزایش تراکم بر تعداد غلاف در واحد سطح و ارتفاع بوته ها افزوده گردید اما از وزن یکصد دانه کاسته شد. ضمن اینکه در تعداد دانه در غلاف و درصد پروتیین دانه ها تغییری حاصل نشد. رقم صیاد بالاترین و رقم اختر پایین ترین تعداد غلاف در واحد سطح را تولید نمودند. ارقام درخشان و صیاد به ترتیب بیشترین و کمترین وزن یکصد دانه را دارا بودند، همچنین رقم درخشان نسبت به دو رقم دیگر درصد پروتیین بیشتری داشت. ارتفاع بوته در رقم صیاد از دو رقم دیگر بیشتر بود. بین ارقام مختلف از نظر تعداد دانه در غلاف اختلاف معنی داری دیده نشد. همبستگی ساده عملکرد دانه با تعداد غلاف در واحد سطح، تعداد دانه در غلاف و ارتفاع بوته مثبت ولی با وزن یکصد دانه منفی بود، ضمن اینکه همبستگی عملکرد دانه با درصد پروتیین دانه معنی دار تشخیص داده نشد، بالاترین ضریب همبستگی (r=0.942) را عملکرد دانه با تعداد غلاف نشان داد. با توجه به نتایج این تحقیق می توان رقم صیاد و یا درخشان را با تراکم 40 بوته در متر مربع برای کشت در منطقه شهرری پیشنهاد نمود.

به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف شوری بر مراحل نمو (Development Stages) و عملکرد سه رقم جو تیپ بهاره، آزمایشی بصورت کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. این آزمایش در شرایط گل خانه ای و به روش کشت درون ماسه (Sand culture) انجام پذیرفت. تیمارهای بررسی شامل چهار سطح شوری (4 ds/m شاهد، 15، 10 و Ec=20) به عنوان کرت اصلی و سه رقم (کارون، 13- سراسری و جنوب) به عنوان کرت فرعی بودند. مراحل نموی براساس مقیاس وادینگتون و کارترایت (1983) بررسی شدند. نتایج نشان داد که ارقام مورد استفاده از نظر مدت زمان لازم برای رسیدن به هر یک از مراحل نموی بر اساس تعداد روز و درجه روز رشد تجمعی (GDD) دارای اختلاف معنی دار می باشند. هر سه رقم برای طول دوره زایشی اختلاف نسبتا زیادی نشان دادند. اثرات سطوح شوری بر طول مدت زمان مراحل نموی (رویشی و زایشی) در هر سه رقم اختلاف معنی داری نشان داد. سرعت تمایز سنبلچه بر اساس روز بین سه رقم معنی دار نبود، ولی براساس روز رشد تجمعی تفاوت معنی دار نشان داد. تفاوت ارقام از نظر عملکرد بیوماس، تولید کاه و کلش، عملکرد دانه در سنبله، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه و شاخص برداشت دانه معنی دار بود. بیشترین عملکرد دانه در سنبله، مربوط به رقم جنوب بود و کمترین آن به رقم کارون تعلق داشت. اثر سطوح شوری بر عملکرد بیوماس تولید کاه و کلش، عملکرد دانه در سنبله، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه معنی دار گردید. بیشترین عملکرد دانه در سنبله مربوط به شاهد (4 ds/m) و کمترین آن مربوط به تیمار (20 ds/m) بود. با در نظر گرفتن نسبت Na/K در هر سه مرحله رقم جنوب با داشتن کمترین نسبت Na/K بیشترین مقاومت و رقم های کراون و 13- سراسری به علت دارا بودن نسبت بالاتر، مقاومت به شوری کمتری از خود نشان دادند.