زنان مامایی و نازایی ایران
سال:1397 | دوره:21 | شماره:12 |تعداد مقالات:12

مقدمه یائسگی، یکی از بحران های زندگی زنان است که در طی این زمان اکثر زنان علائم جسمی و روانی همراه با تغییرات خلقی را تجربه می کنند. در بین درمان های جایگزین غیرهورمونی، گیاهان دارویی دارای فیتواستروژن بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر کوهش سیاه و پنج انگشت بر علائم یائسگی انجام شد. روش کار این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 1394 بر روی 135 زن یائسه تحت پوشش مراکز بهداشتی درمانی شهر رفسنجان انجام شد. افراد در سه گروه کوهش سیاه، پنج انگشت و کنترل قرار گرفتند. داده های مربوط به علائم یائسگی با استفاده از پرسش نامه MRS قبل از مداخله، 4 و 8 هفته بعد از مداخله گرد آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون های آنالیز واریانس، کای اسکوئر و من ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها میانگین نمره کل علائم یائسگی قبل از مداخله در سه گروه کوهش سیاه، پنج انگشت و کنترل تفاوت آماری معناداری نداشت (85/0=p)، اما 4 و 8 هفته پس از مداخله، اختلاف آماری معناداری بین سه گروه وجود داشت (001/0>p)؛ به طوری که میانگین نمره کل علائم یائسگی در دو گروه کوهش سیاه و پنج انگشت از گروه کنترل کمتر و میانگین نمره کل علائم یائسگی دو گروه کوهش سیاه و پنج انگشت اختلاف آماری معناداری نداشت (05/0

مقدمه توقف نزول جنین، یکی از اندیکاسیون های اصلی سزارین می باشد که دو روش رایج جهت خارج کردن جنین Push و Pull می باشد. با توجه به عوارض و مشکلات ناشی از سزارین و ضرورت یک راهکار مناسب جهت کاهش این مشکلات و مشکلاتی که گریبان گیر نوزادان فول ارست شده، مطالعه حاضر با هدف تعیین نمره آپگار نوزادان و مقایسه پیامدهای مادری و نوزادی در سزارین های انجام شده به روش های Pull و Push انجام شد. روش کار این مطالعه مقطعی در سال 96-1395 بر روی 126 زن که به دلیل توقف نزول در بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان تحت سزارین اورژانسی قرار گرفته بودند، انجام شد. پیامدهای مادری (آسیب به مثانه، اکستنشن انسزیون رحمی، مدت زمان بستری شدن) و نوزادی (نمره آپگار) در سزارین به روش Pull و Push با استفاده از فرم های حاوی این اطلاعات جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های توصیفی، کای اسکوئر و تی مستقل انجام شد. یافته ها میانگین نمره آپگار دقایق اول و پنجم در نوزادان سزارین شده به روش Pull نسبت به روش Push، به طور معنی داری بیشتر بود (001/0p<). همچنین اکستنشن رحمی در سزارین به روش Pull به طور معنی داری کمتر از روش Push بود (001/0p<). نتیجه گیری روش Pull به دلیل عوارض کمتر و پیامد های بهتر نوزادی و مادری، بر روش Push ارجح می باشد.

مقدمه کلونیزاسیون زنان باردار با استرپتوکوک گروه B، علاوه بر ایجاد عفونت در مادر می تواند خطر زایمان زودرس و انتقال باکتری در حین زایمان به نوزاد را افزایش دهد و این مسئله می تواند باعث ایجاد سپسیس و مننژیت نوزادی در 6 هفته اول زندگی شود، لذا مطالعه حاضر با هدف تشخیص کلونیزاسیون زنان باردار مراجعه کننده به دو بیمارستان شهر اصفهان با باکتری استرپتوکوکوس آگالاکتیه به وسیله روش PCR، 4 و 24 ساعت بعد از کشت غنی کننده و مقایسه آن با نتایج تشخیص فنوتیپی انجام شد. روش کار این مطالعه توصیفی بر روی 200 زن باردار در هفته 37-35 بارداری که در طی یک دوره یک ساله (فروردین تا اسفند ماه 1394) جهت معاینات ماهیانه به بیمارستان شهید بهشتی شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، انجام شد. نمونه گیری از دو ناحیه واژن (یک سوم انتهایی) و رکتوم به وسیله سواب استریل و به طور جداگانه صورت گرفت. نمونه های تهیه شده به محیط کشت غنی کننده منتقل و پس از گذشت 4 و 24 ساعت از گرمخانه گذاری PCR انجام شد. بعد از گذشت 24 ساعت، محیط های کشت توسط روش های فنوتیپی نیز مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین حساسیت و اختصاصیت روش مولکولی استفاده شده محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمون رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها از 200 زن باردار مورد بررسی، 22 نفر (11%) به وسیله روش فنوتیپی کلونیزه تشخیص داده شدند و 27 نفر (5/13%) به وسیله روش PCR بعد از 4 و 24 ساعت کلونیزه بودند و هیچ تفاوتی بین نتایج مشاهده نشد. بر اساس نتایج آزمون های آماری، روش مولکولی بعد از زمان های ذکر شده دارای حساسیت 100% و اختصاصیت 97% و 95% به ترتیب برای نمونه های واژینال و رکتال بود. نتیجه گیری استفاده از روش مولکولی PCR، 4 ساعت پس از کشت غنی کننده می تواند علاوه بر اینکه سرعت تشخیص کلونیزاسیون زنان باردار با استرپتوکوکوس آگالاکتیه را افزایش دهد، می تواند این امکان را فراهم کند که تست های حساسیت آنتی بیوتیکی نیز بعد از رشد باکتری انجام شود و در صورت نیاز، پیشگیری دارویی و یا درمان مناسب انجام شود.

مقدمه مصرف داروهای گیاهی به صورت خودسرانه طی بارداری می تواند خطراتی برای مادر و جنین ایجاد کند. با توجه به وجود مشکلات شایع بارداری در بسیاری از زنان باردار و تصور بی خطر بودن گیاهان دارویی در بین مردم، مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع مصرف خودسرانه گیاهان دارویی در درمان مشکلات شایع بارداری زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر کاشان انجام شد. روش کار این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مقطعی در سال 1397 بر روی 300 نفر از زنان باردار و پس از زایمان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی کاشان انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که شامل اطلاعات فردی و چک لیست مصرف داروهای گیاهی در برطرف ساختن مشکلات شایع بارداری بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 17) و آزمون کای دو انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها بر اساس نتایج مطالعه، 164 نفر (1/57%) از زنان جهت رفع مشکلات شایع دوران بارداری بدون مشورت و تجویز پزشک از گیاهان دارویی استفاده کرده بودند. شایع ترین مشکلاتی که زنان در دوره بارداری به منظور رفع آنها از داروهای گیاهی استفاده کرده بودند، به ترتیب شامل: سوزش سردل، یبوست، تهوع و کم خونی بود. نتیجه گیری با توجه به شیوع بالای مصرف داروهای گیاهی در برطرف ساختن مشکلات شایع زنان در دوران بارداری، ضرورت اطلاع رسانی جامعه در خصوص مصرف گیاهان دارویی احساس می شود.

مقدمه واژینوز باکتریایی، شایع ترین عفونت دستگاه تناسلی تحتانی در زنان سنین باروری است. عامل ایجاد کننده آن، اغلب باکتری گاردنرلا واژینالیس است که در همیاری با سایر باکتری های بی هوازی مانند اتوپوبیوم واژینه، موبیلنکوس کورتسی و مگاسفرا نوع یک، در ایجاد این عارضه دخالت دارند. مطالعه حاضر با هدف معیارهای سنجش مولکولی (PCR) در شناسایی و تشخیص واژینوز باکتریال در زنان انجام شد. روش کار این مطالعه توصیفی از شهریور سال 1395 تا مهر 1396 بر روی 100 زن مراجعه کننده به درمانگاه زنان و زایمان بیمارستان الزهراء و مطب های خصوصی شهر رشت انجام شد. این افراد از لحاظ واژینوز باکتریال مورد معاینه و آزمایش قرار گرفتند. حضور گاردنرلا واژینالیس با استفاده از 5 روش مختلف آزمایشگاهی بر اساس معیارهای آمسل و مولکولی شامل: تعیین مشخصات ظاهری، تعیین pH، آزمایش وایف و مشاهده Clue cell در اسمیر مستقیم و انجام واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) با استفاده از پرایمرهای اختصاصی بر روی DNA استخراج شده از نمونه های واژینال مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها در این مطالعه از مجموع 100 زن مشکوک به عفونت واژن که مورد معاینه قرار گرفتند با استفاده از روش آمسل، در 31 نفر (31%) عفونت واژینوزیس تایید گردید. با استفاده از روش مولکولی PCR در این زنان مبتلا به واژینوزیس (روش آمسل)، باکتری گاردنرلا واژینوزیس در 14 نفر (45%) وآتوپوبیوم واژینه در 10 نفر (%32) تایید گردید. نتیجه گیری با استفاده از روش PCR مشخص شد گاردنرلا واژینالیس و اتوپوبیوم واژینه در زنان 35-18 ساله مبتلا به واژینوز باکتریایی نقش بالایی دارد و بیان کننده نقش این دو باکتری در ایجاد بیماری واژینوز باکتریال است.

مقدمه سندرم پیش از قاعدگی، مجموعه ای از علائم فیزیکی و روانی است که به طور دوره ای در مرحله ترشحی دوره قاعدگی بروز می کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر کپسول گل مغربی، ویتامین B6 و دارونما بر شدت علائم سندرم پیش از قاعدگی انجام شد. روش کار این مطالعه کار آزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور در سال 1395 بر روی 120 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان و مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی انجام شد. افراد به صورت تصادفی به 3 گروه 40 نفری تقسیم شدند و به مدت دو سیکل متوالی، به گروه اول روزانه 2 عدد قرص 40 میلی گرمی ویتامین B6، به گروه دوم کپسول روغن گل مغربی دو بار در روز و به گروه سوم روزانه 2 عدد دارونما از 14 روز قبل از قاعدگی تا 5 روز بعد از شروع آن داده شد. شدت علائم سندرم پیش از قاعدگی در پایان هر سیکل به وسیله فرم ثبت وضعیت روزانه مورد مقایسه قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های کای اسکوئر، آنووا، تی زوجی و آزمون تعقیبی توکی انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها قبل از مداخله، میانگین شدت علائم در گروه دریافت کننده ویتامین B6 17/22± 54/62 و در گروه کپسول گل مغربی 25/21± 45/61 بود که بعد از مداخله به 15/18± 08/54 و 05/9± 38/21 کاهش پیدا کرد، ولی در گروه دارونما شدت علائم قبل از مداخله 12/30± 21/61 بود که بعد از مداخله شدت علائم افزایش یافت (17/19± 48/62). شدت علائم سندرم پیش از قاعدگی تنها در گروه دریافت کننده کپسول گل مغربی کاهش معناداری یافت (01/0>p). نتیجه گیری کپسول گل مغربی در مقایسه با ویتامین B6 و دارونما به طور قابل ملاحظه ای علائم سندرم پیش از قاعدگی را کاهش می دهد؛ لذا با توجه به عوارض جانبی اندک مشاهده شده، مصرف آن در زنان دارای سندرم پیش از قاعدگی می تواند مفید باشد.

مقدمه اختلالات خواب، از مشکلات شایع دوران بارداری است. دیابت بارداری نیز در ایران در حال افزایش است. جهت یافتن این موضوع که آیا دیابت بارداری می تواند سبب اختلال خواب در دوران بارداری شود؟ ، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اختلالات خواب در زنان باردار مبتلا و غیر مبتلا به دیابت بارداری انجام شد. روش کار این مطالعه توصیفی مقایسه ای در سال 1395 بر روی 240 زن با سن حاملگی 32-22 هفته مراجعه کننده به مراکز بهداشتی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شهر تهران انجام شد. 120 زن باردار دارای FBS بیشتر از 120 یا GCT بیشتر از 140 یا GTT مختل را گروه مورد و 120 زنان باردار سالم با قندخون نرمال را گروه کنترل تشکیل دادند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد کیفیت خواب پیتزبورگ، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس DASS-21و پرسشنامه مشخصات دموگرافیک بود که از طریق مصاحبه تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های من ویتنی و تی مستقل انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها میانگین نمره خواب زنان سالم 79/5± 37/17 و میانگین نمره خواب زنان دیابتی 32/9± 42/13 بود. بین دو گروه از نظر سن، تعداد بارداری و تعداد سقط اختلاف آماری معنی داری وجود داشت (05/0pp) و نمره کیفیت خواب کل (001/0>p)، اختلاف آماری معنی داری مشاهده شد. نتیجه گیری دیابت بارداری می تواند بر روی برخی حیطه های خواب اثر گذار باشد. کیفیت خواب در زنان باردار دیابتی کمتر از زنان باردار سالم است.

مقدمه نمایش بریچ، یکی از نمایش های غیرطبیعی شایع جنین در زمان ترم است و در اکثر موارد، زایمان به روش سزارین انجام می شود. تکنیک های وضعیت گیری، یکی از روش هایی است که برای چرخش نمایش بریچ به سفالیک مطرح شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر وضعیت زانویی-سینه ای بر چرخش نمایش بریچ به سفالیک در زنان باردار انجام شد. روش کار این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 96-1395 بر روی 84 زن باردار با نمایش بریچ و سن حاملگی 36-34 هفته مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر مشهد انجام شد. افراد به روش تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله علاوه بر مراقبت معمول دوران بارداری، به مدت 10 روز و هر روز 3 مرتبه و به مدت 15-10 دقیقه در وضعیت زانویی سینه ای قرار گرفتند و در گروه کنترل، مراقبت معمول انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، فرم اطلاعات فردی مامایی، ثبت قرارگیری مادر در وضعیت زانویی سینه ای و فرم پیگیری بود. نمایش جنین بلافاصله بعد از مداخله و در زمان زایمان در هر دو گروه بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 23) و آزمون های آماری تی مستقل، کای دو، تست دقیق فیشر، من ویتنی و رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها بر اساس نتایج رگرسیون لوجستیک، مادران گروه مداخله بلافاصله بعد از مداخله 8/3 برابر زنان گروه کنترل شانس تبدیل نمایش جنین به سفالیک را داشتند (415/16-467/1 با فاصله اطمینان، 8/3=OR، 01/0=p)، همچنین این شانس در زمان زایمان برابر 43/3 بود (745/10-095/1 با فاصله اطمینان، 43/3=OR، 034/0=p). نتیجه گیری قرارگیری مادر در وضعیت زانویی-سینه ای، می تواند سبب چرخش نمایش بریچ به سفالیک گردد، لذا استفاده از این وضعیت برای مادران واجد شرایط در کنار سایر مراقبت های بارداری در مراکز بهداشتی درمانی پیشنهاد می گردد.

مقدمه خونریزی بعد از زایمان، یکی از علل عمده مرگ ومیر مادران در سراسر جهان است. شناسایی زنان در معرض خطر خونریزی بعد از زایمان، تیم پزشکی را برای تصمیم گیری های درمانی سریع تر که می تواند عوارض مادری را کاهش دهد، آماده می سازد، لذا مطالعه حاضر با هدف شناسایی عوامل خطر خونریزی به دنبال زایمان واژینال انجام شد. روش کار این مطالعه تحلیلی مقطعی در سال 1396 بر روی 600 زن مراجعه کننده به بیمارستان ام البنین (س) مشهد انجام شد. برای تعیین میزان خونریزی، پژوهشگر پس از زایمان نوزاد با استفاده از کیسه پلاستیکی جمع آوری خون و پد به مدت 4 ساعت، حجم خون از دست رفته مادر را اندازه گیری و ثبت کرد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 25) و آزمون های من ویتنی، تی مستقل، کای اسکوئر و دقیق فیشر انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها خونریزی بعد از زایمان در 3/33% زایمان های انجام شده در این مطالعه رخ داد. بر اساس نتایج حاصل از رگرسیون لوجستیک، بین نولی پاریتی (821/8-870/1: CI، 987/5: OR)، میزان هموگلوبین (890/2-677/1: CI، 849/1: OR) و پلاکت (001/3-989/1: CI، 955/2: OR)، نژاد افغانی (644/8-141/1: CI، 645/3: OR) و بربر (645/6-452/3: CI، 958/5: OR)، سابقه خونریزی بعد از زایمان (597/6-570/1: CI، 562/4: OR)، پره اکلامپسی (114/21-831/3: CI، 126/20: OR)، طول مرحله دوم (674/5-265/2: CI، 452/4: OR) و سوم (325/6-857/1: CI، 620/3: OR) زایمان، مصرف منیزیم سولفات (101/69-471/60: CI، 107/67: OR)، فشار قله رحم (903/5-305/3: CI، 941/4: OR)، زایمان با واکئوم (831/15-003/10: CI، 123/14: OR)، اپی زیاتومی (349/3-136/2: CI، 143/2: OR)، پارگی های دستگاه تناسلی (950/18-152/14: CI، 889/17: OR)، وزن جفت (997/3-980/2: CI، 988/3: OR)، وزن نوزاد (850/6-641/3: CI، 025/4: OR)، کوراژ (224/15-520/13: CI، 005/15: OR) و خونریزی بعد از زایمان ارتباط آماری معناداری وجود داشت. نتیجه گیری مهم ترین علت خونریزی بعد از زایمان، آتونی رحم و مهم ترین عوامل خطر شامل: نولی پاریتی، نژاد افغانی و بربر، سابقه خونریزی بعد از زایمان، پره اکلامپسی، افزایش طول مرحله دوم و سوم زایمان، مصرف منیزیم سولفات، فشار قله رحم، زایمان با واکئوم، پارگی های دستگاه تناسلی، وزن جفت و نوزاد و کوراژ می باشد.

مقدمه احتقان پستان، یکی از شایع ترین مشکلات بعد از زایمان و یکی از علل اصلی توقف تغذیه با شیر مادر محسوب می شود و ممکن است در ایجاد درد نوک پستان، آسیب نوک پستان، عفونت های پستان نقش داشته باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر کمپرس گرم زنجبیل بر شدت احتقان پستان انجام شد. روش کار این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1397 بر روی 76 زن شیرده مبتلا به احتقان پستان در درمانگاه مامایی و بخش زنان بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد. افراد به صورت تصادفی در دو گروه کمپرس گرم زنجبیل و مراقبت های مرسوم قرار گرفتند. شدت احتقان پستان با استفاده از شاخص استاندارد شدت احتقان تعیین شد. درمان در هر دو گروه 3 بار در روز و به مدت 2 روز انجام شد. داده های جمع آوری شده مربوط به شدت احتقان قبل و بعد از مداخله با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های من ویتنی، تی زوجی، تی مستقل، کای دو و آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها دو گروه از نظر میانگین نمره شدت احتقان پستان قبل از شروع مداخلات همگن بودند و اختلاف معنی داری بین دو گروه در نمره شدت احتقان پستان راست (329/0=p) و چپ (549/0=p) مشاهده نشد. میانگین شدت کل احتقان بعد از مداخله در پستان راست و چپ در گروه کمپرس گرم زنجبیل و گروه کنترل کاهش یافت، ولی تاثیرگذاری شدت احتقان پستان در گروه کمپرس گرم زنجبیل به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (001/0p<). نتیجه گیری استفاده از کمپرس گرم زنجبیل نسبت به مراقبت های مرسوم (کمپرس گرم) بر کاهش شدت علائم احتقان پستان در زنان شیرده موثرتر می باشد.

مقدمه آنتی بادی های ضد آنتی ژن های سازگاری بافتی (HLA) طی آلوایمونیزاسیون به دنبال انتقال خون، حاملگی و یا پیوند اعضاء تولید می شوند. این آنتی بادی ها در سقط دخالت دارند و در افراد سالم غیرآلوایمونیزه نیز گزارش شده اند. آنتی بادی های ضد HLA منجر به برخی عوارض انتقال خون می شوند، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی آنتی بادی های مذکور در اهداءکنندگان خون با تمرکز بر زنان (با و بدون سابقه حاملگی و سقط قبلی) انجام شد. روش کار در این مطالعه توصیفی که در سال 1395 انجام شد، 214 فرد اهداء کننده خون مراجعه کننده به مرکز انتقال خون تبریز در محدوه سنی 62-18 سال شامل 57 زن (6/26%) با محدوده سنی 59-23 سال (با میانگین سن 3/9± 7/38) و 157 مرد (4/73%) با محدوده سنی 62-18 سال (با میانگین سن 7/9± 2/36 سال) مورد بررسی قرار گرفتند. برای بررسی آنتی بادی های ضدگلبول های سفید با استفاده از آزمایش PRA به روش لنفوسایتوتوکسیسیتی با کمپلمان (CDC) مورد ارزیابی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک، تعداد حاملگی و سقط در زنان در فرم اطلاعاتی یادداشت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های کای دو و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها 23 نفر (75/10%) شامل 22 زن (8 نفر بدون و 14 نفر دارای سابقه حاملگی و سقط) و یک مرد، واکنش مثبت PRA داشته و سایر افراد منفی بودند. فراوانی موارد مثبت PRA در زنان بیشتر بود (0001/0p<). این آنتی بادی ها در زنان با سابقه قبلی حاملگی با تعداد حاملگی ارتباطی نداشتند، اما وفور آنتی بادی HLA و شدت واکنش مثبت PRA در دو گروه زنان با سابقه و بدون سابقه سقط اختلاف معناداری داشت (001/0p<) و با تعداد سقط نیز ارتباط داشت (0001/0p<، 52/0=r). نتیجه گیری تعداد سقط بر حساس شدن و یا ایمونیزاسیون طی حاملگی اثر دارد. با افزایش تعداد سقط، احتمال ایمونیزاسیون بیشتر می شود. این آنتی بادی ها در زنان سالم بدون سابقه حاملگی و مردان نیز مشاهده شد. تصمیم به ارزیابی پلاسمای مردان و زنان بدون سابقه قبلی حاملگی، قبل از تزریق نیاز به مطالعات سود و صرفه دارد.

مقدمه بی اختیاری ادرار، یکی از اولویت های حوزه سلامت معرفی شده است؛ چراکه بر کیفیت زندگی تاثیر بسزایی دارد. زنان با مشکل بی اختیاری معمولا در سکوت زندگی می کنند. آگاهی از میزان دقیق شیوع کمک می کند تا مداخلات صحیح و در زمان مناسب انجام شود، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع بی اختیاری ادرار در زنان ایرانی انجام گرفت. روش کار در این مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز جهت جستجوی مقالات، پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Magiran، SID، Cochran و موتور جستجوی Google Scholar با کلید واژه های فارسی: بی اختیاری ادرار، شیوع، فراوانی، زنان، بی اختیاری استرسی ادرار، بی اختیاری فوریتی، بی اختیاری ترکیبی، تنها و با یکدیگر و کلید واژه های انگلیسی urinary incontinence، prevalence، women، frequency، Iran، stress urinary incontinence، urge، Mixed incontinence و تمام ترکیبات احتمالی با کمک عملگرهای OR و ANDمورد جستجو قرار گرفتند. برای محاسبه ناهمگنی مطالعات از آزمون کای دو و شاخص I2 و جهت بررسی سوگیری انتشار از آزمون های ایگر و بگ استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار Stata (نسخه 11) انجام شد. یافته ها در مجموع 10 مطالعه وارد متآنالیز شدند که 5008 شرکت کننده داشتند. برآورد شیوع کلی بی اختیاری ادرار 46% (فاصله اطمینان 95%: 62-30%)، استرسی 34% (فاصله اطمینان 95%: 42-27)، فوریتی 19% (فاصله اطمینان 95%: 26-12) و ترکیبی 24% (فاصله اطمینان 95%: 37-11) بود. نتیجه گیری شیوع کلی بی اختیاری ادرار در زنان ایرانی 46% است که نشان دهنده نیاز مبرم توجه به این مشکل است.