مجله دانشکده پزشکی
سال:1397 | دوره:76 | شماره:3 |تعداد مقالات:10

افسردگی نوعی اختلال روان شناختی ناشی از استرس مداوم بوده و دارای شبکه ارتباطی گسترده ای با سیستم گوارش از طریق " محور مغز-روده-میکروبیوتا " می باشد. افسردگی می تواند به طور سیستماتیک بسیاری از ژن ها و مولکول های درگیر در پاتوژنز و سیگنالینگ بیماری های گوارشی را فعال یا غیرفعال نماید. در حالی که بیشتر داروهای ضد افسردگی با تغییر فعالیت انتقال دهنده های عصبی موجب بهبود علایم آن می شوند. پژوهش ها در زمینه پروبیوتیک ها، آن ها را به عنوان اهداف بالقوه جهت درمان بیماری های ناشی از استرس مداوم مانند افسردگی معرفی نموده است. روانپزشکی تغذیه، شاخه ای از روانپزشکی است که رابطه میان الگوهای غذایی و اختلالات روانی را بررسی می کند. شواهد در مورد اثرات پروبیوتیک ها در درمان علایم بیماری افسردگی موجود است. اما به دلیل حجم پایین نمونه ها، محدودیت استفاده از سویه های مختلف باکتری ها و روش های محدود مطالعاتی و آزمایشگاهی اظهار نظر قطعی در مورد این نتایج دشوار است و برای تعیین دوز موثر پروبیوتیک ها برای درمان افسردگی، انجام مطالعات بالینی بیشتر ضروری است. در این مطالعه مجموعه ای از مقالات مروری و پژوهشی گردآوری شده تا سال 2017 که اثرات پروبیوتیک ها را در درمان بیماری های گوارشی، عصبی و افسردگی بررسی نموده اند از پایگاه های اینترنتی معتبر جستجو و وارد مطالعه شدند. هدف از این مطالعه، مرور شواهد بالینی و پژوهشی مرتبط با اثر پروبیوتیک ها در درمان علایم بیماری افسردگی می باشد. بیشتر مطالعات نتایج مثبتی درباره استفاده از پروبیوتیک ها همچون بهبود خلق و خو و بهبود علایم افسردگی و استرس همچون بی خوابی گزارش کرده اند. مشخص شده است که اثرات درمانی پروبیوتیک ها از طریق مسیر سیگنالینگ محور سیستم عصبی مرکزی و گوارش می باشد. به نظر می رسد می توان با انجام مطالعات بیشتر از پروبیوتیک ها به عنوان مکمل غذایی جایگزین داروهای شیمیایی استفاده نمود.

زمینه و هدف: سرطان پستان دومین سرطان شایع در زنان پس از سرطان ریه می باشد. اسید گالیک (Gallic acid، GA)، که یک پلی فنل می باشد، دارای فعالیت ضد رشد در برابر بسیاری از رده های سلول های سرطانی است. هدف از مطالعه کنونی، تاثیر اسیدگالیک بر میزان تکثیر و آپوپتوز سلول های سرطان پستان رده SKBR3 و سلول های فیبروبلاست نرمال بود. روش بررسی: مطالعه به صورت تجربی از اردیبهشت تا شهریور 1394 در مرکز تحقیقات سلولی-تکوینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد انجام شد. با کشت سلول های SKBR3 و فیبروبلاست نرمال در محیط کشت Dulbeccos modified eagles medium، DMEM (Gibco، Life Technologies، Inc.، New York، USA) و تیمار با اسیدگالیک در غلظت های 20، 40، 80، 100 و mg/ml 200 در زمان های 24، 48 و 72 ساعت با روش رنگ سنجی MTS، میزان توان زیستی سلول ها مورد بررسی قرار گرفت. میزان القای آپوپتوز به روش فلوسایتومتری با رنگ آمیزی کیت Annexin V-FITC (BioVision Research Products, Mountain View, CA, USA) در زمان 48 ساعت انکوباسیون بررسی گردید. یافته ها: با افزایش غلظت اسیدگالیک به صورت وابسته به دوز و زمان، توان زیستی سلول ها به طور معناداری کاهش پیدا کرد (P=0.04). به طوری که بیشترین تاثیر اسیدگالیک مربوط به غلظت mg/ml 200 و در زمان 72 ساعت پس از تیمار سلول ها بود. القای آپوپتوز نیز وابسته به دوز بود و غلظت ml mg/ 200 اسیدگالیک بیشترین درصد آپوپتوز را در سلول ها SKBR3 نشان داد (P=0.002)، در حالی که اسیدگالیک در غلظت های مختلف تاثیر معناداری بر سلول های فیبروبلاست نرمال نداشت.نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاصل می توان نتیجه گرفت اسیدگالیک می تواند سبب کاهش تکثیر و افزایش آپوپتوز سلول های سرطان پستان رده SKBR3 گردد بدون اینکه به سلول های فیبروبلاست نرمال آسیبی برساند.

زمینه و هدف: تندرنس، درد، ضعف عضلانی و محدودیت دامنه حرکتی از علایم سندرم درد میوفاشیال است. یکی از روش های توانبخشی این بیماران کینزیوتیپ (Kinesio tape) می باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر کینزیوتیپ بر درد، ناتوانی گردن و همچنین قدرت عضلانی در سندرم درد میوفاشیال بود. روش بررسی: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی یک سوکور، از خرداد 1396 تا آبان 1396 در بیمارستان امام حسین (ع) مشهد و با حمایت مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش دانشگاه علوم پزشکی بقیه اله (عج)، 30 بیمار مبتلا به سندرم درد میوفاشیال، با قرعه کشی در دو گروه قرار گرفتند. در گروه درمان، کینزیوتیپ با کشش مناسب روی محل درد و عضله تراپزیوس فوقانی قرار گرفت و گروه کنترل کینزیوتیپ را به صورت پلاسبو (کینزیوتیپ بدون کشش) دریافت کرد. درد، ناتوانی و قدرت به ترتیب با استفاده از مقیاس عددی اندازه گیری درد، شاخص ناتوانی گردن، تست دستی قدرت عضلانی پیش از مداخله و سه روز بعد سنجیده شدند. یافته ها: 30 فرد مبتلا به سندرم درد میوفاشیال در این مداخله شرکت داشتند که میانگین سنی در گروه درمان 30.20 و در گروه کنترل 32.80 سال بود. در مقایسه میانگین نمرات درد و قدرت پیش و پس از درمان، تفاوت معناداری مشاهده شد (P=0.001 و P=0.005 به ترتیب برای درد و قدرت عضلانی). این در حالی است که در ناتوانی گردن تفاوت معناداری مشاهده نشد (P=0.224). سپس جهت بررسی دقیق تر، با استفاده از Paired samples t-test، میانگین ناتوانی گردن پیش و پس از درمان مقایسه شد که در گروه درمان تفاوت معنادار و در گروه کنترل عدم تفاوت معنادار مشاهده گردید. نتیجه گیری: نتایج نشان داد، کینزیوتیپ می تواند درد گردن را کاهش، قدرت عضله تراپزیوس فوقانی را افزایش و در نهایت منجر به کاهش ناتوانی ناشی از سندرم درد میوفاشیال شود.

زمینه و هدف: افتراق و ارزیابی نواحی توموری و تورم پیرامون تومور در تومورهای گلیوبلاستومای مغزی به علت ناهمگونی ذاتی در توزیع سلولی نواحی مختلف این تومورها در تصاویر دیفیوژن وزنی بسیار پیچیده است. هدف از انجام مطالعه کنونی، افتراق نواحی تومور و تورم پیرامون تومور با استفاده از روش های محاسباتی ارزیابی ناهمگونی در تصاویر دیفیوژن بود. روش بررسی: در این مطالعه گذشته نگر، تصویربرداری در مرکز تصویربرداری بیمارستان امام خمینی (ره) تهران و تحلیل از اردیبهشت تا شهریور 1396 در مرکز تحقیقات تصویربرداری سلولی و مولکولی دانشگاه علوم پزشکی تهران به انجام رسید. نواحی توموری و تورم پیرامون تومور در تصاویر دیفیوژن 20 بیمار مبتلا به گلیوبلاستوما مالتی فرم مغزی که با استفاده از اسکنر 3 تسلا ام آر آی تحت تصویربرداری متداول و دیفیوژن وزنی قرار گرفته بودند، توسط پزشک متخصص بخش بندی شدند و ویژگی های توصیف کننده شکل هیستوگرام برای هر دو ناحیه استخراج شدند و ترکیب آن ها مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: ترکیب هشت ویژگی از مجموع 14 ویژگی هیستوگرام شامل میانه، میانگین نرمالیزه شده، انحراف معیار استاندارد، چولگی (Skewness)، انرژی، صدک های 25، 75 و 95، می تواند منجر به افتراق با دقت 96.4% و عملکرد تشخیصی حدود 100% شود. با استفاده از ترکیب ویژگی های میانه، چولگی، صدک 75 نیز می توان به دقت افتراقی 92.7% و عملکرد تشخیصی 98.9% دست یافت. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش کنونی نشان می دهد که نحوه پخش مکانی سلول ها در نواحی تومور فعال و تورم پیرامون تومور با یکدیگر متفاوت است و بدین ترتیب می توان با ارزیابی مشخصات بافت توسط تحلیل هیستوگرام، این نواحی را با دقت بالا از یکدیگر تفکیک کرد.

زمینه و هدف: یکی از مهمترین علل بیماری های مزمن کبدی، ویروس هپاتیت C است، که باعث بروز سیروز کبدی و سرطان سلول های کبدی می شود. شناخت عوامل خطر انتقال با کاهش شیوع این بیماری همراه می باشد. در این مطالعه عوامل خطر انتقال ویروس هپاتیت C، در دو ژنوتیپ 1a و 3a مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. روش بررسی: پژوهش کنونی در قالب یک مطالعه تحلیلی مشاهده ای می باشد. در این مطالعه بیماران مبتلا به هپاتیت C با دو ژنوتیپ 1a و 3a که از ابتدای تیر 1394 تا ابتدای تیر 1396 به کلینیک کبد بیمارستان رسول اکرم (ص) تهران مراجعه کرده بودند، از نظر عوامل دموگرافیکی (سن، جنس، سابقه خانوادگی)، سیروز کبدی، هپاتوسلولار کارسینوما، اعتیاد تزریقی، وضعیت آنزیم های کبدی و سابقه حبس با یکدیگر مقایسه شدند. یافته ها: در این مطالعه تعداد 97 بیمار مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد (%40) 39 و (%60) 58 نفر از بیماران به ترتیب مبتلا به ژنوتیپ نوع 3a و 1a بوده اند. (%87) 34 از بیماران دارای ژنوتیپ نوع 3a، سابقه اعتیاد تزریقی را گزارش کردند که اعتیاد تزریقی به طور معناداری با ژنوتیپ نوع a3 در ارتباط بود. [OR adj:3.1, CI (1.3-6.2)] در این مطالعه همچنین ژنوتیپ نوع 3a به طور معناداری در افراد جوان تر بالاتر گزارش شد. [OR adj: 1.7, CI (1.2-4.1)]، درحالی که هپاتوسلولار کارسینوما به طور معناداری در بیماران با ژنوتیپ نوع 1a، بالاتر گزارش شد. [OR adj: 2.8, CI (1.3-5.7)]، همچنین ارتباط معناداری بین سیروز کبدی و ژنوتیپ نوع 1a گزارش شد. [OR: 2.05, CI (1.6-5.4)]. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه عوامل خطر انتقال ویروس هپاتیت C، در ژنوتیپ های 3a و 1a متفاوت بود. ژنوتیپ 3a بیشتر در بین معتادان تزریقی جوان و ژنوتیپ 1a در بیماران سیروزی و هپاتوسلولار کارسینوما یافت می شود.

زمینه و هدف: راش یک شکایت شایع در اطفال است، علل زیادی داشته و تشخیص افتراقی آن بسیار وسیع است. بنابراین برای ارایه مداخله طبی فوری و مناسب تشخیص بالینی سریع لازم می باشد. هدف از مطالعه بررسی علل ایجادکننده راش های پوستی در کودکان بود. روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی بر روی تمامی بیماران بستری به علت بثورات پوستی در بیمارستان حضرت معصومه (س) قم از فروردین 1389 تا اسفند 1393 انجام شد. در این پژوهش، داده های مربوط به 317 بیمار که با تشخیص اولیه راش بستری شده بودند از پرونده بیماران گردآوری شد. یافته ها: شایع ترین علل ایجادکننده راش های پوستی در کودکان مورد مطالعه، ویروس ها با 40.69% (129 مورد) پس از آن به ترتیب علل آلرژیک 21.77% (69 مورد) و علل دارویی 20.50% (65 مورد) بودند. بر اساس نوع راش و محل درگیری، شایع ترین نوع راش با 42% ماکولوپاپولار و 31.9% از نوع کهیر و بیشترین محل درگیری 84% به صورت جنرالیزه بود. از نظر سابقه مصرف دارو، در این مطالعه 35.6% سابقه مصرف آنتی بیوتیک را پیش از بستری داشتند و 14.5% نیز سابقه مصرف داروهای ضد صرع را داشتند. اختلاف معناداری از نظر ارتباط بین فصل و عامل راش مشاهده گردید (P<0.01) همچنین اختلاف معناداری از نظر ارتباط بین سن و عامل راش وجود داشت (p=0.004). نتیجه گیری: بر اساس پژوهش کنونی، بیشترین عوامل مربوط به ویروس ها، سپس عوامل آلرژیک و دارویی بودند و شایع ترین نوع راش ماکولوپاپولار بود.

زمینه و هدف: با وجود پیشرفت های روز افزون بشر در مورد کنترل بیماری ها، هنوز لیشمانیوزها یکی از معضلات بهداشتی به شمار می آیند. مطالعه جامعی از موارد شکست درمانی با ترکیبات آنتیموان وجود ندارد. در این مطالعه میزان شکست درمانی با ترکیبات آنتیموان همراه با عوامل فردی دخیل با هدف دستیابی به راهکارهای کاهش شکست درمانی مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: در این مطالعه 1216 بیمار مبتلا به سالک از مهر 1390 تا مهر 1392 مراجعه کننده به درمانگاه سالک مرکز تحقیقات پوست اصفهان که با ترکیبات آنتیموان درمان شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. ویژگی های فردی (جنس، سن و محل سکونت)، تعداد، محل و نوع ضایعات، سابقه ابتلا به بیماری های همراه و نیز روش درمان مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: میزان شکست درمان با مگلوسان در پژوهش کنونی، 4.3% بود و در بیماران مرد و افراد با سابقه پیشین ابتلا به سالک به طور معناداری بیشتر از گروه مقابل بود (0.024، P<0.001). میزان شکست درمانی در گروه درمان سیستمیک بالاتر از دو گروه درمان موضعی و درمان توام بود، اما این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود. همچنین محل ضایعه، نوع، اندازه و تعداد ضایعه، عفونت زخم، سن بیمار، محل سکونت، تحصیلات و شغل بیمار تاثیر معناداری در میزان شکست درمانی نداشت. نتیجه گیری: میزان شکست درمان با مگلوسان بیشتر از میزان گزارش شده با گلوکانتیم (4.3% در مقابل کمتر از 1%) است.

زمینه و هدف: بروز اختلالات تکاملی و رفتاری از شایع ترین مشکل در طب کودکان است. رشد و تکامل تحت تاثیر عوامل ژنتیکی، محیطی و اجتماعی قرار دارد و مهمترین و آغازی ترین مرحله آن از دوران جنینی و نوزادی شکل می گیرد. با توجه به اهمیت تکامل، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط شاخص های رشدی هنگام تولد با وضعیت تکاملی انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه مورد-شاهدی به بررسی شیرخواران 6 تا 18 ماهه پرداخت که از مرداد تا آذر 1396 به مراکز جامع سلامت وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قزوین مراجعه نمودند. حجم نمونه در این بررسی 200 نفر بود و شرکت کنندگان در دو گروه 100 نفره شیرخواران دارای تاخیر تکاملی و شیرخواران با تکامل طبیعی مورد ارزیابی قرار گرفتند. شاخص های تن سنجی هنگام تولد از پرونده بهداشتی و وضعیت تکاملی با پرسشنامه سنین و مراحل سنجیده شد. یافته ها: میانگین سنی شیرخواران در گروه مورد 12.63±1.72 ماه و در گروه شاهد 12.68±1.69 ماه بود و 45.6% از کودکان دارای تاخیر تکاملی دختر بودند. بیشترین شیوع تاخیر تکاملی، در حیطه شخصی-اجتماعی (26.9%) و کمترین شیوع در حیطه حرکات درشت (12.7%) بود. ارتباط معناداری بین دور سر (P=0.32) و قد هنگام تولد (p=0.11) و وضعیت تکاملی وجود نداشت. درحالی که ارتباط معناداری بین تاخیر تکاملی در حیطه برقراری ارتباط (P=0.04) و در حیطه حرکات درشت (P=0.02) با وزن هنگام تولد وجود داشت.نتیجه گیری: به نظر می رسد، وزن هنگام تولد با تاخیر تکاملی رابطه داشته باشد. در این مطالعه وزن کم هنگام تولد با تاخیر تکاملی در حیطه های برقراری ارتباط و حرکات درشت رابطه داشت.

زمینه و هدف: سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یکی از دلایل اصلی عدم تخمک گذاری است. هدف، بررسی میزان فاکتورهای اندوکرینی و متابولیکی و ارتباط آن با چاقی افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک در تشدید بیماری است. روش بررسی: مطالعه کنونی به صورت مقطعی از تیر 1394 تا اسفند 1395 در مرکز درمان ناباروری قفقاز اردبیل انجام شد. سطح انسولین ناشتا، دهیدرواپی آندروستن دیون سولفات (DHEAS)، هورمون تیرویید، 17 آلفا-هیدروکسی پروژسترون، قند خون ناشتا، گلوبولین متصل شونده به هورمون های جنسی، هورمون آنتی مولرین، ویتامین دی، تستوسترون کل و آزاد، پرولاکتین، هورمون محرکه فولیکولی، هورمون لوتیینی و شاخص توده بدنی سنجیده شد.یافته ها: با افزایش وزن، سطح تستوسترون کل (P=0.001) و انسولین ناشتا افزایش یافت (P=0.008) و پاسخ به درمان با کاهش وزن افزایش نشان داد (P=0.02). میزان قند خون ناشتا (P=0.01) و هورمون آنتی مولرین (P=0.021) با تشدید بیماری، افزایش معناداری را نشان داد. نتیجه گیری: مقاومت به انسولین، چاقی و افزایش آندروژن، فاکتورهایی مهم در پاتوژنز بیماری هستند که با تاثیر در روند تخمک زایی می توانند باروری در زنان را متاثر سازند.

زمینه و هدف: با توجه به اهمیت نقش میزان ید در بدن زنان باردار برای سلامت مادر و نوزاد این مطالعه با هدف تعیین و مقایسه غلظت ید ادراری در زنان باردار اجرا شد. روش بررسی: مطالعه به صورت مقطعی توصیفی- تحلیلی بین فروردین 1393 تا خرداد 1394 در زنان باردار تحت پوشش واحدهای بهداشتی و درمانی شهرستان های کرمان و راور انجام شد. معیارهای ورود به این مطالعه بارداری و معیارهای خروج سابقه مصرف داروی خاص در این دوران و مبتلا به بیماری تیرویید و سابقه ابتلا به دیابت و فشار خون بود. یافته ها: میانگین غلظت ید ادرار در شهرستان راور 200.21±67.41 mg/L و در شهرستان کرمان 238.79±61.19 mg/L برآورد شد (P<0.001). همچنین بین محل زندگی و غلظت ید ادراری زنان باردار ارتباط معنادار آماری وجود داشت (P<0.001). نتیجه گیری: غلظت ید ادراری در زنان باردار شهرستان راور نسبت به شهرستان کرمان پایین تر است، محل زندگی می تواند در ارتباط با غلظت ید ادراری باشد.