مکانیک سازه ها و شاره ها
سال:1400 | دوره:11 | شماره:6 |تعداد مقالات:18

فرایند شکل دهی غلتکی انعطاف پذیر، روشی نوین برای تولید پروفیل های با سطح مقطع متغیر است. در این فرایند، برای تولید پروفیل های با سطح مقطع متغیر، موقعیت غلتک ها در هر لحظه کنترل و متناسب با هندسه پروفیل حرکت داده می شوند. در این مقاله با استفاده از شبیه سازی اجزای محدود و آزمایش های تجربی به بررسی طول تغییرشکل به عنوان یکی از پارامترهای مهم در فرایند شکل دهی غلتکی انعطاف پذیر پرداخته می شود. بدین منظور، مدل اجزای محدود فرایند در نرم افزار آباکوس ایجاد شد و سپس با مقایسه نتایج شبیه سازی و داده های تجربی برای کرنش طولی در بخش های فشاری و کششی پروفیل کانالی با سطح مقطع متغیر، صحت مدل مورد تائید قرار گرفت. نتایج نشان داد که طول تغییرشکل در فرایند شکل دهی غلتکی انعطاف پذیر، نه تنها در بخش های مختلف پروفیل متفاوت است بلکه در نواحی مختلف هر بخش نیز متفاوت است. بیشترین طول تغییرشکل در وسط بخش کششی پروفیل بدست آمد که نسبت به وسط بخش های باریک و عریض 38% و نسبت به وسط بخش فشاری 48% بیشتر است. همچنین مشخص شد که با افزایش زاویه شکل دهی و طول بال پروفیل، طول تغییرشکل در همه بخش های پروفیل با سطح مقطع متغیر افزایش می یابد.

رفتار دینامیکی یک روتور جفکات افقی با یاتاقان های مغناطیسی فعال چهار قطبی بررسی می شود. نیروی مغناطیسی تولیدی توسط قطب های مغناطیسی تابعی غیرخطی از جریان های عبوری از سیم پیچ ها و فاصله هوایی موجود در بین قطب ها و روتور است. همچنین رفتار غیرخطی سیستم در حضور نیروهای ایجاد شده توسط یاتاقان های مغناطیسی فعال با درنظر گرفتن نیروی گریز از مرکز و نیروی وزن بررسی شده است. برای کنترل نوسانات روتور از یک کنترل کننده فیدبک حالت استفاده شده است. ارتعاشات روتور با استفاده از معادلات دیفرانسیل غیرخطی مرتبه دو با عوامل غیرخطی مربعی و مکعبی مدل سازی شده است. با فرض عوامل غیرخطی ضعیف و تحریک نرم، از روش مقیاس های چند گانه برای حل معادلات دیفرانسیل اغتشاشی استفاده شده است و نمودارهای فرکانسی بدست آمده است. برای اعتبارسنجی حل تحلیلی از روش عددی نیز استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که طراحی یاتاقان ها با ضریب سرعت بالاتر می تواند باعث کاهش اثر عوامل غیرخطی و کاهش دامنه ارتعاشات شود.

در این مقاله ، رویکردی جدید به منظور طراحی کنترل کننده ی جدول بندی پس خورد خروجی دینامیکی مرتبه کامل برای سیستم های پارامتر متغیر خطی نامعین کلیدزن ارائه می شود. ماتریس های فضای حالت سیستم حلقه باز کلیدزن به پارامترهای جدول بندی و نامعینی متغیر با زمان وابسته هستند. منطق کلیدزنی هیسترزیس وابسته به پارامترهای جدول بندی در طراحی کنترل کننده مورد استفاده قرار می گیرد. ابتدا طراحی کنترل کننده ی کلیدزن مورد بررسی قرار گرفته است به گونه ای که علاوه بر تضمین پایداری، کمترین مقدار بهره ی L2 خروجی عملکردی را برای سیستم حلقه بسته ی نامعین کلیدزن رقم می زند. اما در روش معمول طراحی کلیدزن، جهش های سیگنال کنترلی در لحظات کلیدزنی از دیدگاه عملی مطلوب و قابل قبول نیست. بر همین اساس، در ادامه طراحی سیستم کنترل کلیدزن مقاوم به کمک رویکرد کلیدزنی نرم (هموار) انجام شده است. در مقایسه با رویکردهای پیشین، به کمک خانواده ای مستقل از ماتریس های لیاپانوف و متغیرهای کمکی، انجام کلیدزنی نرم در کنترل کننده با بهبود عملکرد همراه است. طراحی به صورت بهینه ساز ی نامساوی های وابسته به پارامتر خطی با ارائه ی یک فرایند بازگشتی انجام می شود. سرانجام روش فوق در طراحی کنترل کننده ی سیستم مکانیکی غیرخطی مشهور یک آونگ معکوس بر ارابه مورد استفاده قرار گرفته است. بررسی و ارزیابی نتایج این طراحی، مزیت های رویکرد کنترلی پیشنهادی در این مقاله را تأیید می کند.

در این مقاله، افت فشار در مته حفاری با شبیه سازی جریان سیال غیرنیوتنی محاسبه شده است. مته حفاری کاجی نوع اف-3 با اندازه 8/7-7 اینچ بوده و دارای سه نازل با اندازه یکسان می باشد. محاسبه افت فشار برای نازل هایی با اندازه های 32/7، 32/9، 32/10و 32/11 اینچ انجام شده است. تحلیل جریان در مته حفاری برای هشت نوع گل حفاری صورت گرفته و از مدل رئولوژیک بینگهام برای تعیین خواص رئولوژیک گل های حفاری استفاده شده است. برای تعیین ضرایب مدل رئولوژیک، خواص رئولوژیک گل های حفاری با دستگاه ویسکومتر فن اندازه گیری شده است. افت های فشار محاسبه شده از شبیه سازی جریان، با نتایج تجربی و رابطه ایکل- بلستین مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد روش عددی، افت فشار در مته حفاری را با متوسط خطای66/9 درصد تخمین می زند در حالی که متوسط خطای رابطه ایکل- بلستین 16/17 درصد است. یک رابطه جدید برای تخمین افت فشار در مته حفاری کاجی پیشنهاد شده است، در این رابطه تاثیر خواص رئولوژیک سیال در تخمین افت فشار در نظر گرفته می شود. افت های فشار محاسبه شده با رابطه جدید، با نتایج تجربی مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد رابطه جدید، با دقت مناسبی و با خطای 31/8 درصد افت فشار در مته حفاری را محاسبه می کند.

فرآیند انفجار افزایش شدید در حجم و آزاد شدن ناگهانی انرژی می باشد که معمولاً با افزایش دما و آزاد شدن گاز همراه است. پدیده انفجار زیرآب با انفجاراتی که در سطح زمین رخ می دهد به دلیل ویژگی های آب متفاوت است. انتخاب آب به عنوان محیط واسط در فرآیند شکل دهی انفجاری، به علت امپدانس مکانیکی بسیار بیشتر آب نسبت به هوا و به تبع آن اینرسی بالاتر آب، گزینه ی مناسب تری است. در شکل دهی انفجاری زیرآب، موج ناشی از انفجار توسط محیط آب در کسری از ثانیه به سمت نمونه موردنظر انتشار می یابد و بعد از برخورد و انتقال انرژی، سبب نرخ کرنش بسیار بالایی در آن می شود که همین امر سبب افزایش و بهبود تغییرشکل نمونه می گردد. در این پژوهش به بررسی پارامترهای مهم در فرآیند انفجار زیرآب نظیر عمق انفجار، عمق آب و هندسه ی مخزن آب و تاثیر آنها در شکل دهی انفجاری زیرآب پرداخته شده است. همچنین هدف از این مطالعه بررسی جامع پارامترهای مؤثر، روابط تحلیلی، بیشینه تحقیق و شبیه سازی های صورت گرفته در حوزه شکل دهی انفجاری زیرآب است.

ایجاد سایش در بسیاری از ماشین های صنعتی باعث افزایش لقی بین قطعات متحرک، کاهش دقت، ایجاد ارتعاش، خستگی و در نهایت می تواند باعث از کار افتادن کامل دستگاه و تحمیل هزینه های بسیاری بر صنعت شود. در این مقاله رفتار لغزشی خشک فلز بر روی سطح نانوکامپوزیت های زمینه اپوکسی و خواص مکانیکی آن ها مطالعه شده است. اپوکسی خالص، نانولوله کربنی/ اپوکسی، نانورس/ اپوکسی و نانولوله کربنی/ نانورس/ اپوکسی نمونه های مورد مطالعه هستند. جهت بررسی رفتار لغزشی، نمونه ها به شکل دیسک و مطابق استاندارد ساخته شدند و پین فلزی ساینده مسافت هزار متر را در مسیر دایره ای بر روی سطح نمونه حرکت کرد. نیروهای محوری مختلفی بر پین فولادی اعمال گردید و ضریب اصطکاک بین فلز و نمونه ها و همچنین مقدار کاهش وزن نمونه ها پس از طی این مسافت اندازه گیری شد. خواص مکانیکی نمونه ها به کمک آزمون کشش ساده تعیین گردید. نتایج حاکی از آن بود که افزودن تقویت کننده های نانوساختار در هر سه نمونه نانوکامپوزیتی باعث مقاومت بیشتر نمونه در برابر سایش در مقایسه با نمونه اپوکسی خالص می شود. در بیشترین میزان بار محوری، ضریب اصطکاک بین پین فلزی و اپوکسی 27/0 اندازه گیری شد که این مقدار پس از افزودن 5/1 درصد وزنی نانورس به زمینه اپوکسی 40 درصد کاهش را نشان می دهد.

در پژوهش حاضر، اثر سطح خیس شده پوسته های استوانه ای در تماس با آب بر فرکانس های ارتعاشی در عمق های مختلف غوطه وری به روش های تجربی و عددی بررسی شده است. سه پوسته استوانه ای با نسبت قطر به طول متفاوت مورد بررسی قرار گرفتند. هشت نوع حالت مختلف تماس با آب در شبیه سازی عددی و آزمون های تجربی مورد مقایسه واقع شدند. اثرات عمق غوطه وری، تفاوت تماس بیرونی و درونی پوسته با سطح خیس شده یکسان و تأثیر سطح خیس شده یکسان برای پوسته نیمه مغروق در حالت عمودی و افقی مورد ارزیابی قرار گرفت. بررسی ها نشان داد که در آغاز غوطه وری و در غوطه وری کامل، کاهش فرکانسی بصورت ناگهانی است. میزان کاهش فرکانس های طبیعی پوسته در دو حالت تماس سطح داخلی و تماس سطح خارجی آن با آب، برابر است و می توان فرکانس های طبیعی یک پوسته را به جای حالت مغروق افقی، در حالت پرشده عمودی به دست آورد. همچنین در مساحت خیس شده برابر، کاهش فرکانسی در حالت افقی بیشتر از حالت عمودی است.

در این مقاله، اثرات نقص هندسی اولیه بر روی تحلیل ارتعاشات آزاد نانوورق های مدرج تابعی چند جهته با استفاده از رویکرد ایزوژئومتریک همراه با تئوری شبه سه بعدی مورد مطالعه قرار گرفته است. نقص های هندسی ممکن است به صورت اجتناب ناپذیر در ورق وجود داشته و یا به طور هدفمند توسط محققان ایجاد شده باشند. این نقص ها به شدت بر روی فرکانس طبیعی نانوورق تاثیرگذار است. نقص هندسی اولیه به صورت یک انحنای اولیه در نظر گرفته شده و توسط یک تابع تحلیلی در معادلات حاکم بر نانوورق مدلسازی شده است. توزیع خواص موثر ماده بر اساس مدل موری تاناکا بیان شده است که علاوه بر راستای ضخامت ورق، در راستاهای صفحه ای نیز تغییر می کنند. یک تئوری چهار متغیره شبه سه بعدی به همراه توابع توزیع جدید پیشنهاد شده اند. بر اساس اصل همیلتون، فرم ضعیف شده از مساله ارتعاش آزاد برای ورق غیرموضعی استخراج شده است. این سیستم گسسته از معادلات با استفاده از رویکرد ایزوژئومتریک حل شده اند. دقت روش حاضر از طریق مقایسه نتایج حاضر با داده های حاصل از مقالات منتشر شده تصدیق شده اند. نتایج بدست آمده بیانگر اهمیت پارامترهای مختلف، به ویژه پارامتر دامنه نقص و شاخص کسر حجمی در راستاهای مختلف بر روی فرکانس نانوورق های مدرج تابعی است.

در این پژوهش، ساندویچ پنل های الیاف کربن-اپوکسی با هسته ی M شکل همراه با نانوذرات سیلیس به منظور رسیدن به لمینتی عاری از هرگونه عیب، ساخته شده و سپس، فوم پلی یورتان به هسته ی ساندویچ پنل تزریق گردید. در مقاله حاضر از روش انتقال رزین تحت خلاء استفاده شده است. اثر پارامترهایی نظیر ذرات نانو سیلیکا بر استحکام کششی لمینت و ضربه سرعت بالا بر ساندویچ پنل مورد مطالعه و بررسی قرارگرفت. نتایج نشان داد که افزودن 1 تا 3 درصد وزنی نانو سیلیس به الیاف کربن، تاثیر قابل توجهی برروی استحکام کششی دارد. همچنین در آزمایش تست ضربه سرعت بالا، نتایج نشان داد که با افزایش درصد وزنی نانوذرات از 1 تا 3 درصد، مقدار سرعت خروجی پرتابه کاهش میابد. از طرفی نتایج نشان داد با برخورد پرتابه به هسته ساندویچ پنل مقدار سرعت خروجی صفر می شود ولی هنگامی که پرتابه به هسته برخورد نمی کند دارای سرعت خروجی می باشد. سرعت خروجی پرتابه از ساندویچ پانل با فوم پلی یورتان در مقایسه با ساندویچ پانل بدون فوم پلی یورتان کمتر است. با استفاده از عکس های میکروسکوپ الکترونی عبوری مشخص شد که رزین به خوبی بین الیاف پخش شده است و عاری از هرگونه حفره و تخلخل می باشد.

پدیده رچتینگ (Ratcheting) به انباشتگی کرنش های پلاستیک حاصل از بارگذاری های سیکلی اطلاق می گردد. در این پژوهش، شبیه سازی رفتار رچتینگ ورق از جنس فولاد کربن S275 تحت بارگذاری حرارتی سیکلی و بار محوری مورد بررسی قرار گرفته است. این تحلیل با استفاده از روش المان محدود و به کار گیری زبان طراحی پارامتری انسیس (APDL) انجام شده است. هدف از انجام این پژوهش بررسی نمودار بیری و شبیه سازی رفتار های مشخص شده در این نمودار بر اساس پارامتر های دما و فشار می باشد. با توجه به نتایج بدست آمده مشخص شد که کرنش رچتینگ همیشه در سیکل های اول بزرگ تر از سیکل های بعدی می باشد اما در حالت پلاستیک، کرنش پلاستیک در هنگام بارگذاری حرارتی برابر با زمان حذف بارگذاری حرارتی است. در ناحیه ی شیک دان (Shakedown) نیز پس از اولین کرنش پلاستیک، رفتار الاستیک در ورق ایجاد می شود. در آخر مشخص شد که این نمودار کاربرد منحصر به فردی در پیش بینی رفتار انواع ورق ها دارد و می توان از ورق با هر ابعاد و جنسی برای بررسی رفتار شیک دان، رچتینگ، الاستیک و پلاستیک استفاده کرد.

برای اولین بار در پژوهش حاضر، ارتعاشات ماکرو/میکروتیرهای چرخان محاط شده در بستر وینکلر-پاسترناک با سطح مقطع متغیر و شرایط مرزی مختلف در محیط های رطوبتی-حرارتی-مغناطیسی تحت نیروهای محوری و پیرو براساس مدل تیر رایلی مطالعه شده است. در این پژوهش، یک مطالعه پارامتریک برای شفاف سازی اثرات پارامترهای مختلف مانند شرایط مرزی، پروفیل سطح مقطع، ضرایب بستر، فاکتور اینرسی دورانی، شرایط محیطی و اثرات وابسته به اندازه بر فرکانس های طبیعی ارتعاشاتی سیستم انجام شده است. برای مدل سازی سیستم از تئوری تنش کوپل استفاده شده است. ابتدا معادله دینامیکی سیستم با کمک اصل همیلتون استخراج شده است. برای گسسته سازی معادله دینامیکی، از روش گالرکین استفاده شده است و با حل مسئله مقدار ویژه، فرکانس های طبیعی سیستم به دست آمده اند. نتایج پژوهش حاضر با نتایج ارائه شده در ادبیات فنی مقایسه و اعتبارسنجی شده اند. نتایج نشان داده اند که در محیط های دما-بالا و دما-پایین، سیستم رفتار دینامیکی متفاوتی دارد. مشاهده شده است که در مقایسه با تئوری اویلر-برنولی، فرکانس های تیر رایلی مقادیر کمتری دارند. همچنین مشاهده شده است که برعکس اثرات نیروهای محوری و پیرو، افزایش ضرایب الاستیک و برشی بستر باعث بهبود رفتار دینامیکی سیستم می شود. ضمناً، با افزایش پارامتر نسبت عرضی، فرکانس های ارتعاشاتی سازه افزایش می یابند. نتایج پژوهش حاضر می تواند در طراحی سازه های پیشرفته مانند میکروتوربین ها و میکروموتورها مفید باشند.

شناسایی و ترمیم به موقع آسیب در سازه ها (مانند ترک در عرشه پل ها) ، به ویژه در سازه هایی که همواره تحت بارهای متناوب قرار دارند از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد. در سالیان اخیر روش های جدیدی بر پایه پاسخ های دینامیکی ثبت شده از سازه ارائه شده است که اکثر این روش ها بر اساس روش های به روز رسانی مدل توسعه یافته و معمولاً از نظر محاسباتی بسیار پر هزینه می باشند. برای غلبه بر مشکل فوق، در این مطالعه از یک روش بر پایه تبدیل هیلبرت-هوانگ استفاده می شود. در این روش پل به صورت یک تیر اولر- برنولی و وسیله نقلیه نیز در چهار حالت مختلف به صورت بار متحرک، جرم متحرک، نوسانگر متحرک و سیستم متحرک مدل می شود. نتایج نشان می دهند که در همه ی حالات، روش بررسی شده با دقت قابل قبولی قادر به شناسایی ترک در عرشه پل ها می باشد.

گلر دسته ای از کامپوزیت های الیاف-فلز است که در آن از ورق های با جنس آلیاژ آلومینیوم، همراه با لمینیت های کامپوزیتی با تقویت کننده هایی از جنس شیشه مورد استفاده قرار می گیرد. در این مقاله، ورق هایی از نوع گلر، تحت بارگذاری ضربه سرعت پایین مکرر با انرژی 150 ژول، قرار گرفتند. کار های تجربی توسط دستگاه سقوط وزنه، انجام شد. برای ساخت نمونه ها، از ورق های آلومینیوم 2024-T3 با ضخامت 1 میلی متر به عنوان صفحات رویی و همچنین هسته از جنس کامپوزیت شیشه– اپوکسی استفاده شد. لمینیت شیشه-اپوکسی مورد استفاده نیز، متشکل از پنج لایه الیاف شیشه تک جهته نوع E در رزین اپوکسی بود. علاوه بر این، نانوذرات سیلیکا با خلوص %9/99 به ماده زمینه اضافه شد. به منظور بررسی تأثیر اضافه کردن این نانوذرات بر رفتار کامپوزیت های الیاف-فلز، تحت ضربه سرعت پایین مکرر، در نمونه های ساخته شده، نانوذرات سیلیکا با درصد وزنی 0 تا % 4 به ماتریس اضافه شدند. نتایج آزمایش ها نشان داد که از نظر مقاومت به ضربه، نمونه دارای % 1 نانوذرات، عملکرد بهتری از خود نشان داد، به طوری که پس از پنج مرتبه اعمال بار، آسیب جدی در آن ایجاد نشد؛ اما در نمونه های دارای % 3 و % 4 نانوذره، در مرحله دوم اعمال بار، سوراخ شدگی در اتفاق افتاد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر زاویه پس گرایی بر ناپایداری دینامیکی بال هواپیما با استفاده از معادلات هندسه دقیق کاملاً ذاتی و با در نظر گرفتن آثار ناشی از واماندگی استاتیکی است. مقایسه روند تغییرات نوسانات با دامنه محدود در بال دارای زاویه پس گرایی با به کارگیری مدل آیرودینامیک اُنرا و لحاظ نمودن واماندگی استاتیکی از دستاوردهای این مقاله است. معادلات کاملاً ذاتی فقط شامل نیروها، گشتاورها، سرعت های خطی و زاویه ای هستند و در این معادلات تغییر مکان ها و دوران ها به صورت صریح ظاهر نمی شوند. در این تحقیق، بارهای آیرودینامیکی وارد بر بال هواپیما توسط مدل اُنرا در معادلات آیروالاستیک جایگزین شده اند. به منظور تعیین وضعیت ناپایداری سیستم آیروالاستیک، ابتدا معادلات غیرخطی حاکم توسط روش تفاضلات محدود گسسته شده و سپس مرز ناپایداری و تغییرات نوسانات با دامنه محدود پس از ناپایداری بررسی شده اند. دقت نتایج حاصل از طریق مقایسه با نتایج پیشینه تحقیقات مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه عامل تاثیرگذار زاویه پس گرایی مورد مطالعه قرار گرفته و در انتها مشخص گردید که معادلات کاملاً ذاتی، ناپایداری بال های دارای زاویه پس-گرایی را با دقت خوبی شبیه سازی می کنند و انتخاب زاویه پس گرایی مناسب می تواند موجب تعویق پدیده نوسانات با دامنه محدود شود.

فراوری اصطکاکی اغتشاشی (FSP) می تواند خواص سطحی مانند مقاومت به سایش، سختی، استحکام و شکل پذیری را بدون تاثیر بر خواص حجمی مواد بهبود بخشد. در این پژوهش، کامپوزیت سطحی با استفاده از ذرات کاربید سیلیسیم (SiC) با اندازه میکرو و نانو و نانولوله کربن (CNT) بر زیر لایه آلومینیوم 6061 به وسیله FSP ایجاد شد. بدین منظور از سرعت چرخش ابزار rpm 1000 و سرعت حرکت mm/min 35 و زاویه ابزار 3 درجه نسبت به محور عمود استفاده شد. ریزساختار، سختی و مقاومت به سایش نمونه های کامپوزیتی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد اندازه دانه های نمونه حاوی نانوذرات SiC ریزتر و توزیع یکنواخت تری در مقایسه با نمونه FSP شده بدون تقویت کننده دارد. نتایج آزمون سختی نشان داد انجام عملیات FSP و افزودن ذرات تقویت کننده باعث افزایش سختی نسبت به نمونه بدون تقویت کننده شد. همچنین، بیشترین میزان سختی مربوط به نمونه حاوی نانوذرات SiC بود که نسبت به نمونه بدون تقویت کننده 185 درصد بهبود نشان داد. همچنین انجام عملیات FSP بدون افزودن ذرات تقویت کننده افزایش 43 درصدی سختی نسبت به نمونه بدون عملیات را به دنبال داشت. نتایج حاصل از آزمون سایش بهبود کاهش وزن بعد از عملیات FPS و افزودن تقویت کننده را نشان داد. بیشترین مقاومت به سایش و کمترین ضریب اصطکاک برای نمونه حاوی نانوذرات SiC و CNT بود که نسبت به نمونه بدون تقویت کننده 81 درصد کاهش وزن کم تری داشت.

هدف پژوهش حاضر، بهبود عملکرد آیرودینامیکی ایرفویل NACA 2412 است. بدین منظور از مولدگردابه پره های پاد چرخشی در حالت غیر فعال جهت تبدیل جریان آرام به آشفته استفاده شده است. این بررسی در سه مکان مختلف برروی ایرفویل، 20%، 30% و %40 طول وتر و در پنج ارتفاع مختلف، 2/0، 4/0، 6/0، 8/0 و 1 برابر ضخامت لایه مرزی انجام شده است. در ابتدا با استفاده از شبیه سازی عددی بر روی ایرفویل بدون مولدگردابه با مدل آشفتگی DES، نیروهای برآ و پسا و مشخصات جریان مانند مکان نقطه جدایش و ضخامت لایه مرزی محاسبه شده است. شبیه-سازی مولدگردابه بر روی ایرفویل با مدل آشفتگی SDES انجام شده است. نتایج بدست آمده نشان دهنده کاهش جدایش جریان بر روی ایرفویل است. در حالتی که مولدگردابه در 20% طول وتر قرار می گیرد، زاویه واماندگی از 15 به 17 درجه رسیده و هنگامی که ارتفاع مولدگردابه برابر با ضخامت لایه مرزی باشد، نسبت برآ به پسا % 03/233 افزایش یافته است. اما در همین حالت، مولدگردابه سبب کاهش % 18/37 در نسبت برآ به پسا برای زاویه حمله صفر درجه می شود . لذا در زوایای حمله پایین مولدگردابه تاثیر عکس دارد اما در زوایای حمله بالا اگر مولدگردابه قبل از نقطه جدایش برروی ایرفویل قرار گیرد، تاثیر به سزایی دارد.

امروزه تحقیقات بر روی شناورهای سه بدنه به دلیل داشتن خواص متعدد افزایش یافته است. شناور تریماران یا سه بدنه یک نمونه از شناورهای چند بدنه است که دارای خواص هیدرواستاتیکی و هیدرودینامیکی مناسب است. این شناورها با توجه به نسبت طول به عرض و آبخور بالا به-ترتیب کاهش مقاومت موج سازی و توان را ارائه می نمایند. در این مطالعه نحوه و روند انجام آزمایش مقاومت برای یک شناور سه بدنه با تناژ سنگین ارائه شده است. الزامات ساخت براساس توصیه نامه ITTC انجام شد. شناور در اعداد فرود 42/0، 23/0 و 17/0، در حالت سه درجه آزادی شامل : سرج، هیو و پیچ و شرایط آب آرام مورد آزمایش قرار گرفت. سپس به روش دینامیک سیالات محاسباتی نتایج مورد مقایسه قرار گرفت. تایید و اعتباربخشی طبق توصیه نامه ITTC بوسیله سه سطح شبکه بندی انجام و مقدار عدم قطعیت عددی نیز تخمین زده شد. به منظور مدلسازی جریان حول بدنه از مدل دو فازی وی او اف و مدل آشفتگی کی – اپسیلون بهره گرفته شد. تطابق مناسبی بین نتایج عددی و آزمایشگاهی ارائه شد.

توسعه روزافزون بکارگیری یاتاقان های ژورنال گازی به عنوان تکیه گاه اجزاء دوار بویژه در سرعت های بالا سبب شده تا پژوهش برای دستیابی به مسیرهای ارتقاء عملکرد آنها در دهه های اخیر از اهمیت ویژه ای برخوردار گردد. تغییر در ساختار هندسی این گروه از یاتاقان ها با ایجاد بافت های حفره ای منظم بر روی سطح داخلی پوسته با توجه به توسعه روش های نوین ماشینکاری و لیتوگرافی، از جدیدترین روش های پیشنهادی محققان حوزه روانکاری در راستای بهبود عملکرد این نوع از تکیه گاه ها می باشند. در پژوهش حاضر، تاثیر عمق حفره های استوانه ای سطحی بر عملکرد پایدار یاتاقان های ژورنال گازی غیرمدور دولُب بررسی شده است. به این منظور معادله رینولدز حاکم بر روانکاری یاتاقان های ژورنال گازی با توجه به تغییرات ضخامت فیلم روانکار، متأثر از حضور بافت های سطحی پوسته، اصلاح و با روش حل عددی اجزاء محدود تحلیل گردیده است. نتایج بیانگر آنست که ایجاد بافت های استوانه ای بویژه با عمق های اندک در لُب تحتانی بر تغییر پارامترهای عملکرد مجموعه نظیر پروفیل فشار تاثیرگذارتر است. با عمیق شدن بافت ها بویژه با افزایش غیرمدوری یاتاقان، بار قابل حمل و اتلاف انرژی روانکار کاهش یافته و میزان زاویه وضعی راستای قرارگیری روتور روندی افزایشی را نشان می دهد. همچنین بر اساس نتایج در مقادیر پریلود متفاوت یاتاقان، انتخاب عمق بهینه بافت ها، دستیابی به عملکرد مطلوب تر مجموعه تکیه گاهی را ممکن می سازد.