مهندسی عمران امیرکبیر
سال:1402 | دوره:55 | شماره:1 |تعداد مقالات:12

ظرفیت باربری و نشست پی های سطحی واقع بر لوله معمولا در خاک های ماسه ای به میزان قابل قبولی نبوده است، از این رو به منظور بهبود عملکرد این گونه پی ها روش های مختلفی پیشنهاد می گردد که یکی از به صرفه ترین روش ها اضافه نمودن دامنه به لبه های پی سطحی است. استفاده از دامنه زیر محیط پی های سطحی، سبب افزایش عمق مؤثر پی و محصورسازی خاک درون دامنه شده، که بارهای سازه به اعماق مقاوم زیرین در تراز نوک دامنه انتقال می یابد. در سال های اخیر ارزیابی عملکرد پی های دامنه دار به عنوان یکی از موضوع های مطلوب مهندسین عمران تبدیل شده است. در این مقاله اثر عمق مدفون و فاصله لوله مدفون تا مرکز بارگذاری پی با استفاده از آزمایش های ازمایشگاهی و عددی مورد ارزیابی قرار گرفته است. از این رو از پی دامنه دار واقع بر لوله مدفون با دامنه های B و2B  (B عرض پی) استفاده شده است. نتایج آزمایش های آزمایشگاهی نشان می دهد که با بهره بردن از پی دامنه دار با عمق 2B می توان ظرفیت باربری را در مقایسه با پی نواری بیش از 300% افزایش داد. مقایسه عددی پی دامنه دار با پی نیمه عمیق و نواری مدفون نشان می دهد که ظرفیت باربری پی دامنه دار کمتر از 10% با پی نیمه عمیق اختلاف داشته است، که با بهره گیری از پی دامنه دار می توان مهندسین عمران را به سمت طراحی های اقتصادی و دقیق تر سوق داد.

عوامل آسیب زا با نفوذ به داخل بتن باعث کاهش دوام آن می شوند. بنابراین آگاهی از میزان نفوذپذیری بتن دارای اهمیت می باشد. امروزه مواد افزودنی کاهنده نفوذ بتن به طور گسترده در ساخت انواع سازه های بتنی مانند مخازن ذخیره آب استفاده می شوند. در این تحقیق، به تأثیر عواملی چون مقدار سیمان، نسبت آب به سیمان، اثر مواد کاهنده نفوذ، سن بتن و همچنین ارتباط مقاومت سطحی و فشاری بتن با نفوذ آب سطحی به داخل بتن پرداخته شده است. نمونه های مکعبی بتنی با رده های مقاومتی 25، 30، 35 و 40 مگاپاسکال و سنین 7، 28 و 90 روزه تهیه شده اند. در نمونه ها، کاهنده های نفوذ مانند واترپروف، میکروسیلیس و مزوکریت استفاده شده است. با به کارگیری روش­ های پیچش، محفظه استوانه‎ ای و جک بتن شکن اقدام به بررسی مقاومت سطحی، نفوذپذیری و مقاومت فشاری نمونه های بتنی شده و ارتباط آن‎ها با هم بررسی گردید. همچنین درصد حجمی منافذ نفوذپذیر مطابق با استاندارد ASTM C642-06 اندازه‎گیری و از آن به عنوان معیاری برای سنجش نفوذپذیری استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که بیشترین کاهش نفوذ به ترتیب در نمونه های بتنی حاوی واترپروف، میکروسیلیس، مزوکریت و بدون افزودنی بوده و مقدار آن از 5 تا 20 میلی لیتر متغیر است. با کاهش نفوذپذیری، مقاومت سطحی از 6 تا 15 مگاپاسکال و مقاومت فشاری بتن ها از 15 تا 55 مگاپاسکال افزایش یافته است. همچنین می توان با استفاده از معادله های رگرسیونی ارائه شده و به کارگیری هر یک از مؤلفه های مقاومت فشاری و سطحی نمونه های بتنی، حجم آب نفوذی به درون نمونه‎ های بتنی را با دقت مناسبی پیش ‎بینی نمود.

بهسازی خاک ها از دیرباز نقش مهمی در علوم عمرانی به خصوص در علم ژئوتکنیک ایفا کرده است لیکن با گذشت زمان و کمبود زمین های مقاوم جهت احداث سازه های عمرانی پیشرفته تر، مهندسین این حوزه بر آن شدند تا روش های نوینی در جهت تثبیت و تسلیح خاک های مسئله دار به کار گیرند. هم چنین در سال های اخیر با توجه به مشکلات زیست محیطی هم چون افزایش زباله و ضایعات صنعتی و رها شدن آن ها در محیط زندگی افراد، مشکلاتی را برای حیات موجودات زنده به وجود آورده است. در چنین شرایطی مهندسین حوزه ژئوتکنیک تلاش نموده اند، با به کارگیری این مواد در پروژه های عمرانی، حفاظتی از محیط زیست به عمل آید و علاوه بر آن با توجه به هزینه های بسیار ناچیز مواد ضایعاتی، باعث کاهش هزینه های اقتصادی پروژه‎ های بهسازی خاک نیز بشوند. در نتیجه در این پژوهش، به تسلیح خاک دانه ای در دو حالت سست و نیمه متراکم با استفاده از ماده ضایعاتی صنعتی پلیمری با نام کامل اتیلن-وینیل استات (EVA) پرداخته شده است. آزمایش ها در درصد های مختلف وزنی EVA (0، 0/2، 0/5، 0/75، 1، 1/25، 1/5، 1/75، 2، 2/25،2/5، 3 و 4)، بدون افزودن رطوبت و با استفاده از دستگاه CBR صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد CBR خاک با استفاده از این مواد افزودنی به طور قابل توجهی افزایش پیدا کرده و تاثیر آن با کاهش وزن مخصوص خاک، بر روی خاک بیشتر می شود. هم چنین مقدار بهینه مواد افزودنی در حالت سست و نیمه متراکم به ترتیب 2% افزودنی و 1% افزودنی می باشد.

وجود حفره های زیرزمینی نظیر قنات ها و لوله های خطوط انتقال آب باعث تغییراتی در پاسخ لرزه ای در سطح زمین می شود، از آن جا که خصوصیات زلزله برای ساختگاه ها در فواصل نزدیک و دور از چشمه لرزه زا متفاوت است و در آیین نامه های مختلف اثرات حوزه نزدیک و دور از گسل در بارگذاری به طور دقیق لحاظ نشده ، لذا مطالعه چنین اثراتی ضروری است. در این مطالعه پاسخ لرزه ای سطح زمین با استفاده از نرم افزار پلکسیس دو بعدی در اثر وجود حفره ی زیرزمینی مدور بررسی شد. بدین منظور، مجموعه ای از شتاب نگاشت های حوزه دور و نزدیک شامل سه زلزله ی بم، لندرس و لوما پریتا که از لحاظ محتوای فرکانسی متفاوت می باشند، انتخاب و پاسخ لرزه ای سطح زمین در حضور حفره بررسی شد. به منظور ارزیابی تاثیر نوع خاک، چهار نوع خاک با مشخصات مکانیکی متفاوت در نظر گرفته شده و پاسخ لرزه ای سطح زمین در حالت حضور و عدم حضور حفره ی زیرزمینی تحت این چهار نوع خاک بررسی گردید. تاثیر عمق مدفون حفره با در نظر گرفتن دو نسبت عمق متفاوت (1،3=    H/R) مورد ارزیابی قرار می گیرد. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که وجود حفره ی زیرزمینی باعث ایجاد بزرگنمایی در پاسخ زمین خواهد شد به عنوان نمونه ضریب بزرگنمایی جابه جایی سطح زمین در حالت حضور به عدم حضور حفره در بحرانی ترین حالت (زلزله لندرس) به 4/8 در حوزه نزدیک و 6 درحوزه دور گسل می رسد. همچنین با فاصله گرفتن از مرکز حفره (X/R>4 ) کاهش بزرگنمایی در سطح زمین تحت انواع بارگذاری کاملا مشخص است. مطابق با نتایج تحقیق مشاهده می شود که پارامترهای مورد بررسی تاثیر قابل توجهی در شتاب و جابه جایی در سطح زمین داشته و بنابراین ارزیابی دقیق تر آن ها ضروری می باشد.

یکی از راهکارهای بازیافت مواد ضایعاتی مانند لاستیک تایر و شیشه، استفاده از آن ها در بتن می باشد که علاوه بر کمک به پاک سازی محیط زیست، باعث برداشت کمتر از معادن طبیعی و کاهش آلودگی حاصل از تولید سیمان می شود. در این مقاله تاثیر جایگزینی همزمان ذرات لاستیک ضایعاتی به جای بخشی از سنگدانه ریز و پودر شیشه به جای بخشی از سیمان، بر کارایی و مشخصات مکانیکی بتن، در دمای محیط و پس از اعمال حرارت °C600، مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین میزان تاثیر اندازه ذرات لاستیک بر کارایی و مشخصات مکانیکی، پیش و پس از اعمال حرارت، از دو اندازه متفاوت ذرات لاستیک mm 1–0/15 و mm 5–3 استفاده شد. در کل 13 طرح اختلاط ساخته شد، که جز طرح مرجع، باقی دارای ترکیب ذرات لاستیک جایگزین ماسه در مقادیر حجمی 5% و 10%، در دو اندازه ذرات لاستیک و پودر شیشه جایگزین سیمان در مقادیر وزنی 10%، 15% و 20% بوده اند. برای بررسی کارایی بتن های دارای لاستیک و پودر شیشه از آزمایش اسلامپ استفاده شد، همچنین مقاومت های فشاری، کششی، نسبت مقاومت کششی به فشاری، پیش و پس از اعمال حرارت و افت وزن ناشی از اعمال حرارت، مورد بررسی قرار گرفت. برای درک رفتار مواد ضایعاتی از تصاویر میکروسکوپ الکترونی و طیف سنجی استفاده گردید. نتایج در هر دو حالت حرارتی نشان داد 5% لاستیک و 10% پودر شیشه، همچنین اندازه mm 5–3 ذرات لاستیک، بهترین نتایج را از نظر مقاومت های فشاری و کششی، در بین طرح های اختلاط دارای لاستیک و پودر شیشه، ارائه داده اند.

موارد بسیاری وجود دارد که پی سازه­ علاوه بر بار استاتیکی، در معرض بارگذاری سیکلی قرار می­ گیرد که از آن جمله می ­توان به زلزله، بار ناشی از ترافیک و ارتعاش ناشی از ماشین­ آلات اشاره نمود. در این مطالعه آزمایشگاهی، تأثیر عرض پی، تراکم خاک ماسه ­ای، تعداد سیکل بارگذاری، شدت سربارهای استاتیکی و سیکلی بر نشست سیکلی پی نواری مورد بررسی قرار گرفته است. مصالح خاکی مورد استفاده در این تحقیق، ماسه متوسط بد دانه­ بندی شده (SP) است. مدل پی دارای عرض 5، 7/5 و 10 سانتی­ متر و طول آن، 34 سانتی ­متر است. سیستم بارگذاری به صورت هوای فشرده است که قابلیت اعمال بار یکنواخت و سیکلی را دارا است. در خاک ماسه ­ای با تراکم متوسط و متراکم، مقدار متوسط نشست پی در سیکل اول بارگذاری، به ترتیب حدود 46 و 51 درصد کل نشست سیکلی است. خاک ماسه ای با تراکم متوسط زیر پی، در نشستی معادل 22 تا 27 درصد عرض پی دچار گسیختگی شده است. خاک ماسه ای متراکم زیر پی، در نشستی معادل 33 تا 43 درصد عرض پی دچار گسیختگی شده است. هر چه سربار کل وارد به خاک کمتر باشد، خاک تعداد سیکل بارگذاری بیشتری را تحمل می­ کند تا دچار گسیختگی شود؛ یعنی با ازدیاد سربار استاتیکی و سیکلی، خاک در تعداد سیکل کمتری دچار گسیختگی شده است. با توجه به ایجاد نشست ماندگار در پی تحت اثر بارهای سیکلی، در طراحی پی ها تحت اثر این نوع بار، مقدار نشست پیش بینی شده حتماً بایستی از مقدار مجاز آن کمتر باشد.

یکی از روشهای ساده و کم هزینه برای اندازه گیری جریان در کانال ها استفاده از فلوم ها می باشد. در این تحقیق کارایی فلوم های ذوزنقه ای با پایه های منشوری جهت اندازهگیری جریان در کانال های ذوزنقه ای مطالعه شده است. بررسی های آزمایشگاهی روی چهار پایه منشوری که در کف کانال ذوزنقه ای با شیب جانبی قابل تنظیم نصب می شوند انجام شد. بر اساس نتایج بدست آمده از اجرای آزمایش های متعدد، در تحلیل اول با استفاده از آنالیز ابعادی رابطه و نموداری جهت محاسبه دبی جربان بطور جداگانه برای هر شیب جانبی و یک رابطه برای تمامی شیب های جانبی بررسی شده ارائه شد. در تحلیل دوم با استفاده همزمان از مفهوم اصل انرژی و آنالیز ابعادی رابطه و نمودار محاسبه ضریب دبی جریان برای هر شیب جانبی بطور جداگانه و رابطه ای واحد برای تمامی شیب های جانبی بررسی شده بدست آمد. برای بررسی دقت روابط بدست آمده، از پارامتر آماری متوسط قدر مطلق خطای نسبی(MARE) استفاده شد. در تحلیل اول مقدار متوسط خطای نسبی جهت برآورد دبی جریان در شیب های جانبی بررسی شده (        z=   0/268    ، 0/4663، 0/7 و 1) به ترتیب 8/8، 10، 7/7 و 8/3 درصد است. همچنین در تحلیل دوم مقدار این پارامتر آماری جهت تعیین ضریب دبی جریان در شیب های جانبی بررسی شده به ترتیب6/5، 10، 1/8 و 3/4 درصد و بر اساس رابطه واحد برای تمام شیب های جانبی بررسی شده 9 درصد می باشد. بنابراین تحلیل دوم (استفاده همزمان از مفهوم اصل انرژی و آنالیز ابعادی) برای محاسبه دبی جریان نسبت به تحلیل اول (آنالیز ابعادی) مناسب تشخیص داده شد.

در راستای کاهش اثرات زیست محیطی منفی تولید سیمان پرتلند، بتن سبک قلیا فعال سرباره ای می تواند به عنوان یک ماده نوین ساختمانی در صنعت ساخت و ساز مدنظر قرار گیرد. بر اساس بررسی های انجام شده توسط مولفین، اطلاعاتی راجب به میزان افت خشک شدگی بتن سبک قلیا فعال سرباره ای تک جزیی موجود نمی باشد. در این تحقیق تاثیر عیار سرباره، مقدار متاسیلیکات سدیم به عنوان فعال کننده قلیایی و تاثیر کاربرد سبکدانه بر مقاومت و افت خشک­ شدگی بتن سبک قلیا فعال سرباره­ای مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین تاثیر دو نوع عمل آوری، عمل آوری در آب و عمل آوری در پوشش پلاستیکی، بر خصوصیات این نوع بتن مورد بررسی قرار گرفته است. برای ساخت بتن سبک از سبکدانه لیکا در ترکیب با سنگدانه­ های معمولی استفاده شد و دو ترکیب ریزدانه لیکا – شن و ریزدانه لیکا - درشت دانه لیکا بدین منظور استفاده گردید. یک نمونه بتن سبک با سیمان پرتلند و یک نمونه بتن قلیا فعال سرباره ای با سنگدانه های معمولی برای کنترل و مقایسه نیز ساخته شد. مقاومت فشاری نمونه­ ها در سنین 7، 28 و 90 روز و افت خشک ­شدگی تا سن 180 روز اندازه گیری شد. طبق نتایج آزمایشگاهی به دست آمده، با افزایش عیار سرباره و مقدار متاسیلیکات سدیم، اسلامپ و زمان گیرش کاهش و مقاومت فشاری و افت خشک­شدگی این نمونه­ ها افزایش پیدا کرد. همچنین نتایج نشان می­ دهد که عمل آوری بتن حاوی سبکدانه در پوشش پلاستیک سبب افزایش افت خشک ­شدگی و کاهش مقاومت فشاری می شود.

بررسی احتمالاتی سازه ها یکی از روش های مناسب جهت در نظر گرفتن اثرات عدم قطعیت و افزایش اطمینان به نتایج حاصل از تحلیل سازه ها است. نمودارهای شکنندگی یکی از مؤثرترین روش های بررسی و ارزیابی احتمالاتی سازه ها هستند. این نمودارها احتمال رخداد خسارت را به صورت تابعی از شدت بار لرزه ای اعمالی بر سازه نمایش می دهند. روش تحلیل دینامیکی افزایشی (IDA) یکی از متداول ترین روش های تحلیلی برای ترسیم نمودار های شکنندگی است. در این پژوهش به بررسی آماری و احتمالاتی عملکرد لرزه ای سازه های معیار (SAC) 3 و 9 طبقه فولادی تحت 22 جفت رکورد دور از گسل معرفی شده در FEMA P695 با استفاده از نرم افزار OpenSEES پرداخته خواهد شد. سازه های ذکر شده با استفاده از تحلیل دینامیکی افزایشی برای حالت بدون جداساز و با جداساز سرب - لاستیکی مورد بررسی قرار خواهند گرفت. سپس با استفاده از نمودارهای IDA، یک رابطه کلی ریاضی متناظر با سازه مورد مطالعه، برای تمامی سطوح عملکرد تعیین خواهد شد، این رابطه معرف مدل احتمالاتی تقاضای لرزه ای هر سازه می باشد. با استفاده از این روابط، نمودارهای شکنندگی سطح عملکرد فروریزش برای سازه بدون جداساز و با جداساز ترسیم خواهد شد. به منظور ارزیابی احتمالاتی تأثیر سطوح مختلف شدت های لرزه ای بر عملکرد سازه جداسازی شده، نمودارهای شکنندگی فروریزش برای سه سطح متفاوت از شدت های رکوردهای مورد بررسی ارائه شده است. با توجه به نمودارهای شکنندگی ترسیم شده، می توان علاوه بر تأثیر سطوح مختلف شدت لرزه ای بر عملکرد لرزه ای احتمالاتی سازه، تأثیر مثبت جداساز سرب – لاستیکی را در کاهش احتمال رخداد فروریزش مشاهده کرد. همچنین طبق نتایج منحنی شکنندگی، نسبت حاشیه اطمینان فروریزش در سازه 3 و 9 طبقه به ترتیب 100% و 81% افزایش یافته است که نشان دهنده عملکرد احتمالاتی بهتر جداساز در سازه های کوتاه مرتبه است.

در این مطالعه نقش عوامل موثر بر ناپایداری تونل و فضاهای زیرزمینی با استفاده از رویکرد آماری بررسی شده است. بدین منظور، مهم ترین عوامل موثر بر ناپایدرای تونل شناسایی و این عوامل (شامل 25 عامل) در قالب شش گروه اصلی دسته بندی شدند. سپس، مجموعه وسیعی از ناپایداری های رخ داده در تونل های مختلف دنیا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از این بررسی ها به صورت یک پایگاه داده مبتنی بر جامعه آماری و با در نظر گرفتن عامل اصلی ایجاد کننده ناپایداری و نوع کاربری تونل ثبت شد. در نهایت، تحلیل های آماری بر روی ناپایداری های رخ داده در تونل های مختلف و با تمرکز بر نوع کاربری و فراوانی نسبی ناپایداری انجام شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد مجموعه عوامل ژئومکانیکی، مباحث مطالعات و طراحی و عوامل مربوط به شرایط زمین شناسی و جغرافیایی ساختگاه دارای بیشترین میانگین فراوانی نسبی در ناپایداری بوده که این سه دسته عوامل، مجموعا حدود 73 درصد از ریزش های حادث شده در تونل های با کاربری عمرانی را شامل می شوند. همچنین، بین 70 الی 80 درصد از ناپایداری ها ناشی از 32 درصد از عوامل بوده و نقش سایر عوامل در بروز ناپایداری تونل کمتر از 30 درصد برآورد شده است. در این بین، سه عامل اصلی "زون های ضعیف"، "عدم به کارگیری بازطراحی و بازنگری حین اجرا" و " سطح و وضعیت آب زیرزمینی"، به ترتیب با فروانی نسبی 17/5، 12/5 و 10/5 درصد، موثرترین عامل در بروز ناپایداری بوده اند. در مجموع، تونل های آزادراه و بزرگراه، دارای بیشترین انطباق با سایر کاربری های دیگر بوده و می توان این گونه نتیجه گیری کرد که این نوع کاربری را می توان از نقطه نظر عوامل موثر بر ناپایداری تونل، به عنوان نماینده از سایر کاربری ها در نظر گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق را می توان به عنوان یک مبنای کلی در ارزیابی احتمال ناپایداری تونل و فضاهای زیرزمینی و مدیریت این نوع از پروژه ها به کار گرفت.

تغییر شکل­ های ماندگار بعد از وقوع زلزله باعث افزایش هزینه ­های مقاوم سازی و حتی اجرایی شدن طرح بهسازی می­ گردد. یکی از سیستم های مقاوم برای کنترل نیروهای جانبی وارده ناشی از زلزله، استفاده از دیوار برشی با قابلیت استهلاک انرژی خوب است. تغییر شکل ­های ماندگار و به وجود آمدن ترک در نواحی مرزی و بحرانی دیوار پس از زلزله­ های نسبتاً شدید، منجر به کاهش عملکرد لرزه­ای دیوار می ­شود. در این تحقیق به بررسی پاسخ ­ها و رفتار چرخه ­ای دیوارهای برشی بتنی تحت پروتکل بارگذاری چرخه­ای پرداخته­ شده ­است. برای این منظور با استفاده از نرم­افزار اجزای محدود OpenSEES، به مدل سازی دیوار برشی بتنی مبتنی به روش SFI-ΜVLEM یا مدل سازی دیوار با استفاده از المان های قائم چندتایی بر اساس روش مایکروفایبر پرداخته شده است. مدل های اصلی آنالیز شده در این مطالعه شامل 2 دیوار بتنی با میلگردهای فولادی و آلیاژ حافظه دار شکلی SMA با ابعاد و چینش آرماتورهای متفاوت از هم و دیوار بتنی نوآورانه با المان مرزی مجزا به صورت ستونک بتنی از جنس بتن سیمانی مهندسی ECC و میلگردهای  SMAمی شود. اعتبارسنجی مدل ­ها بر اساس مطالعات گذشته انجام شد. پس از اعتبارسنجی مدل­ های اولیه به مطالعه پارامتریک مدل­ ها به منظور بررسی اثرات ابعاد نواحی مرزی، نوع و چینش آرماتورها و میزان نیروهای محوری وارد بر دیوارهای برشی در مدل­ ها اقدام شد. نتایج کسب شده از خروجی­ ها نشان می ­دهد، استفاده از مصالح SMA در نواحی مرزی دیوار به شکل قابل توجهی بر رفتار مرکزگرایی دیوار مؤثر است و میزان جذب انرژی دیوار برشی با استفاده از مصالح SMA کاهش می یابد.

این مقاله به بررسی انواع نیازهای انرژی در دیوارهای کوپله می پردازد که در آن ها دو دیوار بتن مسلح توسط تیرهای بتن مسلح به یکدیگر متصل شده اند. در ابتدا سازه ها با به کارگیری روش تحلیل طیفی طبق آیین نامه های معتبر طراحی می شوند و در ادامه با تهیه مدل غیرخطی دیوار با المان های فایبری در نرم افزار PERFORM-3D و انجام تحلیل تاریخچه زمانی تحت اثر زلزله های دور و نزدیک گسل، انرژی ورودی، انرژی جنبشی، انرژی میرایی و انرژی غیرالاستیک مورد بررسی قرار می گیرد و مشارکت دیوار تیر کوپله بتن مسلح در اتلاف انرژی مطالعه می شود. دو رویکرد مفصل یگانه (SPH) و مفصل گسترده (EPH) برای دیوار بتن مسلح در نظر گرفته می شود. در رویکرد مفصل یگانه، فقط در پای دیوار بتن مسلح اجازه مفصل پلاستیک داده می شود و بقیه نواحی دیوار به صورت الاستیک مدل می شود. در رویکرد مفصل گسترده، کل دیوار قابلیت گسترش پلاستیسیته را دارد. نتایج نشان داد در همه سازه ها سهم تیر کوپله در اتلاف انرژی غیرالاستیک از سهم دیوار بتن مسلح بیشتر است. به طور متوسط در رویکرد EPH، سهم تیرهای کوپله حدود 60 درصد و سهم دیوار بتن مسلح حدود 40 درصد از انرژی غیرالاستیک را شامل می شود و این اعداد در رویکرد SPH به ترتیب حدود 77 و 23 درصد است. دلیل افزایش سهم تیر کوپله از انرژی غیرالاستیک در حالت  SPHآن است که دیوار در 90 درصد از ارتفاع خود الاستیک عمل کرده و سهم دیوار کاهش می یابد و بنابراین سهم مشارکت تیر کوپله در انرژی غیرالاستیک افزایش خواهد یافت.