هدف از ایزولاسیون در بیمارستان جلوگیری از انتقال میکروارگانیسم های بیماری زا از بیماران عفونی یا واجد عفونت کولونیزه به سایر بیماران، ملاقات کنندگان و کادر درمانی می باشد. چون این روند گران، وقت گیر و باعث اختلال در مراقبت پزشکی (Medical care) بیماران می شود، بنابراین موقعی باید انجام شود که لازم باشد ازطرف دیگر عدم انجام این روند در بیماری که نیاز به آن دارد باعث موربیدیتی و مورتالیتی در بیماران می شود.

با توجه به استفاده روز افزون از دستگاه هایNeuroimaging  جدید مانند (MRI) و به کارگیری آنها در ابتدای ظهور اختلالات عصبی، ضایعات مغزی در مراحل اولیه نمایان شده و در صورت تشخیص قطعی این ضایعات می توان تعدادی از آنها را تحت درمانهای لازم قرار داده و از پیشرفت آنها تا مراحل غیر قابل درمان جلوگیری کرد. برای تشخیص قطعی بهتر است که با روش استروتاکسیک، نمونه برداری انجام گیرد. در این مطالعه که طی سالهای 1378-1368 در بیمارستان شهدای تجریش انجام شده است، 90 مورد ضایعات مغزی متعدد مورد بررسی قرار گرفته، که خود طیف مشخصی از ضایعات تومورال، عفونی و از بین برنده میلین را تشکیل می دهند. این بررسی انواع آنها را از نظر شیوع برای اولین بار در ایران نشان می دهد. از 90 بیمار مورد بررسی، 60 بیمار (66.6 درصد) مرد و 30 بیمار (33.3 درصد) زن بوده و میانگین سنی آنها 42.1 سال بوده است. از نظر آسیب شناسی نوع ضایعات مغزی، در 30 مورد (33.3 درصد) تومور لنفوم بوده که در سالهای اخیر تعداد و نسبت آن رو به افزایش بوده است. در 20 مورد (22.2 درصد) تومورهای متاستاتیک، 14 مورد (15.5 درصد) تومورهای گلیال، 6 مورد (66.6 درصد) آبسه مغزی، 5 مورد (5.5 درصد) آسیب شناسی نامشخص، 4 مورد (4.4 درصد) گلیوزیس و 11 مورد (12.2 درصد) ضایعات نادر دیگر از جمله، ژرمینوم، توبر کولوم، لوکو آنسفالوپاتی، انفارکتوس و ضایعات از بین برنده میلین را تشکیل داده است. ضایعات متعدد مغزی طیف وسیعی از بیماریها را تشکیل می دهد که هر یک روش درمانی متفاوت و متمایزی داشته و انجام بیوپسی و در دست داشتن آسیب شناسی ضایعات مغزی، جهت درمان صحیح تر و کامل تر ضروری است.

نزدیک به سه سال است که از همه گیری ویروس کرونا که با نام های علمی SARS-COV-2 و یا COVID-19 شناخته می شود، می گذرد. در ابتدای پیدایش این ویروس فرض می شد که این ویروس تنها قادر است بافت ریه انسان را درگیر کند و باعث ایجاد علایم و تظاهرات تنفسی و ریوی بشود اما امروزه مشخص شده است که این ویروس قادر است عوارض مستقیم و غیرمستقیمی بر بافت ها و اندام های مختلف بدن شامل: مغز، قلب، کلیه ها، شش ها، کبد، پوست و مو داشته باشد. بر این اساس در این مقاله به بررسی عملکرد و عوارض ویروس کرونا در بافت ها و اندام های مختلف بدن پرداخته شده است. برای این منظور مقالات چاپ شده در پایگاه داده های مختلفی از قبیل PubMed, Science Direct, Google Scholar, Elsevier, and Scopus را از 3 سال گذشته و از زمان پیدایش ویروس کرونا مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. بررسی مطالعات نشان می دهد که ویروس کرونا قادر به تولید پروتئین های ساختاری و غیرساختاری مختلفی می باشد که می تواند به کمک این پروتئین ها و از طریق گیرنده خود در بافت های مختلف بدن، آن بافت را تحت تاثیر قرار داده و باعث پیدایش علایم متفاوتی بشود که این علایم در بافت های مختلفی از قبیل ریه، کبد، قلب، مغز، کلیه ها و پوست و مو تظاهر پیدا می کند. شناخت پروتئین های درگیر و همچنین مکانیسم های بیماری زایی این ویروس در بافت های مختلف، می تواند به بهبود روش های درمانی موثر منجر بشود.

به تعویق افتادن المپیک، با توجه به شیوع گسترده ویروس کرونا، جهان ورزش را با مشکلات فراوانی، مواجه کرده است. هدف این مقاله، ارزیابی تأثیرات ویروس کرونا در به تعویق افتادن المپیک توکیو است. این تحقیق، از نوع تحقیقات ثانویه است که با استفاده از روش کتابخانه ای انجام پذیرفته است. منابع بر اساس ارتباط مفهومی با موضوع، جمع آوری شده اند. مطالعاتنشان می دهد ورزشکاران بیشترین ضرر را از به تعویق افتادن المپیک توکیو متحمل شده اند. با توجه به عدم اطمینان از برگزاری مسابقات در تقویم جدید المپیک، تمامی ذی نفعان نیز با شرایطی غیر قابل پیش بینی مواجه شده اند. در این میان استفاده بهینه از فناوری و مقابله با دوپینگ بسیار مورد توجه قرار گرفته است. از این رو پیشنهاد می گردد، سازمان های ذی نفع با برنامه ریزی انعطاف پذیر، زمینه ای فراهم آورند تا ورزشکاران در شرایطی بهتر به فعالیت بپردازند و آمادگی خود را برای رقابت در بازی های المپیک، به دست آورند.

سل یکی از مهمترین بیماریهای عفونی جهان به شمار می رود. این بیماری در افراد دیابتیک 3 تا 5 برابر بیشتر از افراد عادی دیده شده و به نظر می رسد افراد دیابتیک به فرمهای شدیدتر سل مبتلا می شوند. خطر بیماری سل در بیماران دیابتیک علاوه بر این که به شیوع سل در آن جامعه مرتبط است، با استعداد خود این بیماران نیز مرتبط می باشد. با توجه به این که رادیولوژی هنوز از ابزار مهم تشخیصی به شمار می آید بر آن شدیم که نمای رادیولوژیک سل را دربیماران دیابتیک بررسی نمائیم. این مطالعه بر روی 60 بیمار دیابتیک مبتلا به سل ریوی اثبات شده بستری در بخشهای عفونی و داخلی بیمارستان امام خمینی از سال 1370 تا نیمه دوم 1378 که قند خون ناشتای آنها بالاتر از mg/ dL 120 بوده، انجام شده است. در این مطالعه 35% موارد فقط درگیری لوبهای تحتانی داشته اند که 62% این بیماران زیر 50 سال سن داشته و 57% آنان مرد بوده اند. نامعمول بودن محل درگیری ریه می تواند موجب ابهام و اشکالی در تشخیص سل شده و با پنومونی های باکتریایی و ویرالی اشتباه گرفته شود و توجه به احتمال متفاوت بودن یافته های رایولوژیک سل در بیماران دیابتیک می تواند تا حد زیادی مشکل تاخیر در تشخیص را حل نماید.

سردبیر محترم مجله ایرانی آموزش در پزشکی: اگرچه در چند سال اخیر، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مدام بر ارائه آموزش های علوم پزشکی در بستر فضای مجازی تاکید می کرد اما در عمل، حرکت وسیعی در سطح کشور در این حوزه اتفاق نیافتاده بود و تنها برخی دانشگاه ها اقدام به برگزاری دوره های مجازی کرده بودند. . .

در قرن گذشته، بیماری های دنیاگیر مختلفی وجود داشته است. در چارچوب بهداشت جهانی، این بیماری های دنیاگیر اغلب از دریچه عوامل تعیین کننده ای مانند جمعیت، فقر و آلودگی بررسی شده اند. در دنیای در حال تغییر و با ظهور بیماری دنیاگیر کووید-19، عوامل موثر بر بهداشت عمومی باید بسط داده شوند. در این مقاله، عوامل مهم موثر بر بهداشت عمومی جهانی برای جلوگیری از شیوع بیماری های دنیاگیر در آینده، بررسی و بازتعریف می شوند. سیاست گذاران و رهبران جهانی باید عوامل موثر بحث شده در این مقاله را در نظر داشته باشند و در برنامه ریزی ها، اجرا و ارزیابی تلاش ها برای بهبود بهداشت عمومی جهانی و جلوگیری از بیماری های دنیاگیر به کار گیرند.