در این پژوهش پودرهای هیدروکسی آپاتیت (HA)، فلوئورهیدروکسی آپاتیت (FHA) و فلوئورآپاتیت (FA) در ابعاد نانومتری با روش سل- ژل سنتز شدند. این پودرها قابلیت استفاده بالقوه در ترمیم استخوان و دندان را دارند. نیترات کلسیم آبدار [Ca(NO3)2, 4H2O MERK] و تری اتیل فسفیت [TEP, (C2H5O) 3P MERK)] به عنوان پیش ماده در اتانل استفاده شدند. برای دست یابی به مقدار استوکیومتری Ca/P برابر با 1.67، محلول TEP به صورت قطره قطره به محلول نیترات کلسیم آماده شده، اضافه شد. پس از پیرسازی و خشک نمودن نمونه ها، عملیات حرارتی در دمای 550oC انجام شد. آمونیوم فلوراید نیز به منظور تامین فلوئور برای دست یابی به فلوئورهیدروکسی آپاتیت و فلوئورآپاتیت به محلول اضافه شد. تغییرات ساختاری، ریخت شناسی پودر، تغییرات شیمیایی و آنالیز فازی و همچنین رفتار In vitro پودر به وسیله طیف سنجی مادون قرمز (FTIR)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، آنالیز پراش اشعه ایکس (XRD)، دستگاه زتاسایزر (DLS) و آزمایش کشت سلولی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج مطالعات XRD و FTIR نشان دهنده ایجاد ترکیبات آپاتیت در همه نمونه هاست. بر اساس نتایج XRD با افزایش مقدار پیش ماده دهنده فلوئور درصد فاز فلوئورآپاتیت، درجه بلورینگی و اندازه بلورک ها افزایش یافت. آزمایش FTIR نشان دهنده جانشین شدن F- در موقعیت های یون OH- و تشکیل فلوئورهیدروکسی آپاتیت یا فلوئورآپاتیت خالص است. نتایج تحلیل SEM نیز بیانگر این است که با افزایش میزان فلوئور، تمایل به توده ای شدن پودر بیشتر شده است. اندازه ذرات پودر اندازه گیری شده با دستگاه زتاسایزر در نمونه های مختلف پودر در محدوده 100 nm تاnm 160 است. الگوی پراش به دست آمده در مطالعات TEM نشان می دهد که با افزایش یون فلوراید، درجه بلوری و اندازه بلورک ها تا اندازه ای افزایش داشته است. اندازه گیری مستقیم ابعاد بلورک ها در مشاهدات TEM، مقادیری در محدوده 20 nm تا 50 nm را نشان می دهد. نمونه های دارای مقادیر بیشتر فلوئور آپاتیت، به افزایش تعداد سلول ها در آزمایش کشت سلول های فیبروبلاست منجر شدند. این امر بیانگر اثر مثبت افزودن فلوئور بر رشد سلول ها و زیست سازگاری پودر فلوئورهیدروکسی آپاتیت است.

هدف از انجام این پژوهش، سنتز نانو ماده مرکب هیدروکسی آپاتایت/زیرکونیای پایدار شده با ایتریا (HA/YSZ) به روش سل- ژل و افزودن آن به سیمان های دندانی گلاس اینومر (GIC) به منظور بهبود آزادسازی فلوراید در GIC می باشد. آزمایش ها به روش طراحی مخلوط  ((MD انجام شدند، و تحلیل نتایج با استفاده از نرم افزار مینی تب 14 صورت گرفت. بر اساس نتایج به دست آوده، ترکیب 25.89 درصد وزنی HA به همراه  70.24درصد وزنی ZrO2 و 3.86 درصد وزنی Y2O3، بهترین الگوی آزادسازی فلوراید را نشان داد. با افزودن نسبت وزنی بهینه از نانو ماده مرکب سنتز شده به پودر GIC، میزان آزادسازی فلوراید در بازه زمانی 56 روز غوطه وری از 7 PPm به  18 PPmافزایش یافت.

مقدمه: علی رغم کاهش چشمگیر پوسیدگی در دهه های گذشته، هنوز هم این بیماری یک مشکل سلامت عمومی به خصوص در کشورهای در حال توسعه است. در سال های اخیر، کاربرد ترکیبی لیزر و فلوراید به عنوان روشی نوین در پیشگیری از پوسیدگی معرفی شده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر تابش لیزر دی اکسیدکربن همراه با فلورایدتراپی موضعی بر جذب فلوراید در مینای دندان شیری به روش in vitro بود.روش بررسی: در این تحقیق تعداد 25 دندان آسیای شیری کشیده شده بدون پوسیدگی انتخاب و یک سوم میانی دندان ها به چهار قسمت مساوی تقسیم شدند و به طور تصادفی در 5 گروه قرار گرفتند. گروه 1: فلورایدتراپی به تنهایی، گروه 2: فلورایدتراپی و متعاقب آن لیزرتراپی، گروه 3: لیزرتراپی و متعاقب آن فلورایدتراپی، گروه 4: لیزرتراپی و متعاقب آن فلورایدتراپی و مجددا لیزرتراپی و گروه 5: کنترل (بدون اعمال هیچ گونه تیماری). لیزر مورد استفاده دی اکسیدکربن با طول موج 10600 نانومتر، توان متوسط یک وات، عرض پالس ده میلی ثانیه و فرکانس 20 هرتز بود که با انرژی هر پالس (fluence) معادل 0.0002 j/cm2 و چگالی هر پالس 0.016 j/cm2 استفاده گردید. در فرآیند فلورایددرمانی، ژل فلوراید سدیم 2.7 درصد مورد استفاده قرار گرفت. میزان فلوروآپاتیت و کریستالیزاسیون به ترتیب با روش های FTIR و XRD اندازه گیری شد. تغییرات مرفولوژیکی سطحی نیز توسط استریومیکروسکوپ و اسکن میکروسکوپ الکترونی ارزیابی گردید. داده ها با استفاده از آزمون ANOVA و Tukey با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: در بررسی FTIR، میزان گروه هیدروکسیل هیدروکسی آپاتیت بررسی شد که کاهش آن به معنی واکنش با یون فلوراید بود. نتایج حاصل از آزمون چندمقایسه ای آزمایش FTIR نشان داد که گروه کنترل با تمام گروه های دیگر تفاوت معنی دار داشت و در این گروه سطح گروه هیدروکسیل هیدروکسی آپاتیت (66.68±8.3) در بالاترین میزان نسبت به گروه های دیگر قرار داشت. مقدار بنیان هیدروکسیل باقیمانده در گروه فلورایدتراپی (33.99±3.3) به میزان معنی داری کمتر از گروه کنترل و بیشتر از گروه های تحت تابش لیزر بوده است. بین گروه های ترکیب، لیزر - فلورایدتراپی (12.35±3.11)، فلوراید - لیزرتراپی (8.08±2.27) و لیزر – فلوراید - لیزرتراپی (5.88±2.84) تفاوت معنی داری وجود نداشته است. شاخص کریستالی شدن در تست XRD در بین گروه های آزمایشی و کنترل فاقد اختلاف معنی دار بودند (P>0.05). تصاویر حاصل از بررسی مرفولوژیکی استریومیکروسکوپیک و میکروسکوپ الکترونی (SEM) نمونه های آزمایشی، نتایج حاصل از ارزیابی FTIR را مورد تایید قرار داد.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که کاربرد فلورایدتراپی به تنهایی و یا کاربرد به همراه لیزر CO2 تراپی باعث افزایش جذب فلوراید در دندان های شیری می شود. ولی کاربرد توام فلورایدتراپی و لیزرتراپی باعث هم افزایی در جذب بیشتر فلوراید در دندان های شیری نسبت به کاربرد تنهایی فلورایدتراپی می گردد.

زمینه و هدف: یکی از مشکلات درمان ارتودنسی ثابت، کنترل دمینرالیزاسیون مینا در اطراف براکت هاست. مواد آزاد کننده فلوراید جهت کنترل این مشکل پیشنهاد می شوند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر افزودن ذرات نانوهیدروکسی آپاتیت بر استحکام باند برشی سیمان گلاس آینومر رزین مدیفاید در زمان دباندینگ براکت های سرامیکی می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، هشتاد دندان پرمولر انسان جمع آوری و به چهار گروه باندینگ تقسیم شدند. گروه 1 Transbond XT (گروه کنترل)، گروه 2: سیمان (Resin Modified glass ionomer cement) Fuji II LC و در دو گروه 3 و 4 به ترتیب مقادیر 5% و 10% نانوهیدروکسی آپاتیت (NHA) به RMGIC افزوده شد. پس از اچ کردن سطح مینا براکت های سرامیک باند شدند. استحکام باند برشی و ARI برای هر گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. از آزمونهای آماری One-way ANOVA, Tukey post hoc HSD, Kruskal Walis جهت آنالیز داده ها استفاده شد.یافته ها: بر اساس آزمون ANOVA، سیمان رزین مدیفاید گلاس آیونومر حاوی 10 % ذرات NHA به صورت معنی داری استحکام باند برشی پایینتری نسبت به سایر گروهها دارا بود (2.11±11.93) و بین گروههای دیگر تفاوت معنی دار نبود. میانگین استحکام باند برشی در سایر گروهها به صورت مقابل است: گروه 1 (4.07±17.33)، گروه 2 (3.55±17.22) و گروه 3 (2.59±16.56). الگوی شکست در گروههای حاوی سیمان گلاس آینومر رزین مدیفاید بر خلاف گروه کنترل اغلب به صورت کوهزیو بود.نتیجه گیری: سیمان گلاس آینومر رزین مدیفاید حاوی 5 % ذرات نانوهیدروکسی آپاتیت، می تواند به خوبی کامپوزیت رزین، برای باند براکت های سرامیک به کار برده شود.

روش ردیابی باندهای پروتئینی پس از وسترن بلات با استفاده از پادتن های نشاندارشده با فلئورسنت در این مطالعه به تفضیل شرح داده شده است. با استفاده از پادتن های نشاندار شده با فلئورسنت، می توان پروتئین هایی را که پس از الکتروفورز به غشا پلی وینیلیدن فلوراید (PVDF) منتقل شدند را در پرتو اشعه ماوراء بنفش آشکار کرده و تصویر آن را به دقت ثبت نمود. نشان گذاری فلئورسنت بدون نیاز به مراحل اضافی جهت رنگ آمیزی، امکان ثبت تصاویر دقیق را فراهم می کند. برای ارزیابی این روش، پادگن های توموری لکوزانزئوتیک گاوی به عنوان مثالی از پروتئین های ایمونوژنیک مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این بررسی مشخص کرد که نشان گذاری پادتن ها با فلئورسنت جهت ردیابی پروتئین ها یک روش جایگزین بسیار حساس و قابل اطمینان نسبت به روش های متداول بررسی پروتئین ها در وسترن بلات است.

هدف از ارایه این مقاله گزارشی از میزان شیوع پوسیدگی در دانش آموزان سنین 14 - 11 ساله در مدارس راهنمایی و دبیرستانی مشهد می باشد. که اولین گزارش از کودکان سن 14 - 13 سال از این منطقه از ایران می باشد.    تعداد 400 کودک 14 - 11 ساله به طور تصادفی از مدارس راهنمایی و دبیرستانی مشهد انتخاب شدند. هدف از انتخاب سنین 12 - 11 سال برای مقایسه شاخص های تجربه پوسیدگی بوده است. ضوابط سازمان بهداشت جهانی برای تشخیص پوسیدگی دندانی در معاینه داخل دهانی به کار گرفته شده است. وضعیت پوسیدگی با شاخص DMFT توضیح داده می شود. رادیوگرافی در این بررسی مورد استفاده قرار نگرفته است. فلوراید آب آشامیدنی در مشهد بسیار جزیی و در حد (0.4 PPM) می باشد. به منظور کاهش خطای معاینه، دید یکسان بررسی کنندگان ارزیابی شد که در حدود 99% بوده است (P>0.05) میزان شیوع پوسیدگی در کودکان 14 - 11 سال به ترتیب 76%، 85%، 90%، 87% و میانگین DMFT برای این گروههای سنی 3.18، 4.04، 4.17، 3.95، بوده است. میزان بدون پوسیدگی یا DMFT= 0 در حد 24%، 15%، 10%، 13% برای این گروههای سنی به دست آمد. اختلاف بین دو جنس از نظر آماری قابل توجه نبود. نتایج کلی این مطالعه عبارتند از:     1- جز کلی شاخص تجربه پوسیدگی D بود که از دندانهای پوسیده به دست آمد و نشان دهنده عدم دسترسی به برنامه های پیشگیری و خدمات درمانی دندانی است.    2- تجربه پوسیدگی دندان برای سن 14 - 13 سال تقریبا بالا است DMFT = 4 بنابراین به طور اورژانس یک برنامه بهداشتی مداوم در جهت حفظ سلامت دندانها در سطح دبستانهای مشهد پیشنهاد می شود.

مقدمه: استفاده موضعی و ممتد از ترکیبات فلوراید مانند دهان شویه، خمیر دندان، ژل و محلول باعث کاهش بروز، توقف و ترمیم مجدد پوسیدگی اولیه دندان در مینای دندان می شود. مکانیسم های عمل فلوراید از طریق نفوذ یونهای فلوراید (F-) و جایگزینی آن با یونهای هیدروکسیل (OH-) هیدروکسی آپاتیت مینا، مداخله در متابولیسم میکروبهای پلاک دندانی، توقف رشد و تکثیر و کاهش تعداد سوشهای استرپتوکوک صورت میگیرد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دهان شویه و خمیر دندان فلوراید، بر تعداد کلنی های استرپتوکوکی پلاک میکروبی دندان می باشد.مواد و روشها: از 62 کودک 6-7 ساله یک نمونه پلاک میکروبی از سطح لینگوال دندان مولر دوم شیری فک پایین، قبل از مسواک کردن و دهان شویه کردن با دو ترکیب متفاوت دهان شویه و خمیر دندان حاوی فلوراید و بعد از دوره مطالعه استفاده از خمیر دندان و دهان شویه، نمونه پلاک میکروبی جمع آوری و کشت گردید و میانگین تعداد کلنی ها قبل و بعد از استفاده از این دو ترکیب با هم مقایسه گردیدند.نتایج: میانگین تعداد کلنی های استرپتوکوک در کودکان قبل از استفاده از خمیر دندان و دهان شویه فلوراید 1253± 1341.5) و (1240± 1367 و بعد از استفاده 898± 1151) و (551 ±716 بود. تفاوت میانگین تعداد کلنی های میکروبی گروه دهان شویه و خمیر دندان قبل و بعد از استفاده معنی دار بوده است.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که استفاده از خمیر دندان و دهان شویه فلوراید سبب کاهش تعداد کلنی های استرپتوکوکی پلاک میکروبی می گردد.

این مطالعه برای ارزیابی مواد حساسیت زدا در درمان حساسیت عاجی انجام شد. برای انجام آن ابتدا 75 دندان حساس در ده بیمار مورد بررسی قرار گرفت. سپس دندانهای مذکور در پنج گروه تقسیم شدند. پس از آن در هر گروه از مواد حساسیت زدای زیر استفاده شد: گروه اول: (کنترل) استفاده از آب مقطر در سه نوبت گروه دوم: استرانسیم کلراید 10%  گروه سوم: نیترات پتاسیم 5%   گروه چهارم: سدیم فلوئوراید 2%  گروه پنجم: فرمالین 40%   از آب سرد، با دماهای 15، ده، پنج و صفر درجه سانتی گراد روزانه به مدت ده روز به عنوان محرک برای بررسی حساسیت حرارتی استفاده شد. نتایج نشان داد که محلول استرانسیم کلراید 10%، سدیم فلوراید 2%، فرمالین 40% به میزان زیادی حساسیت عاجی را کم کردند ولی نیترات پتاسیم 5% حساسیت عاجی را، کاهش نداد.  

سابقه و هدف: بیماری های دهان به ویژه پوسیدگی های دندانی، هنوز هم در اکثر کشورهای در حال توسعه شیوع دارد که هزینه زیادی را برای بیمار و سیستم درمانی به همراه دارد. یکی از روش های مهم در کاهش هزینه ها، پیشگیری در ایجاد پوسیدگی است. لذا این تحقیق با هدف بررسی اثر دهانشویه کلرهگزیدین و فلوراید در مقایسه با دهانشویه ترکیبی نانوسیل D1+F بر روی استرپتوکوکوس موتانس در محیط آزمایشگاهی انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، از روش چاهک پلیت جهت بررسی قطر هاله عدم رشد دهانشویه ها (کلرهگزیدین 0/2%، فلوراید 0/05%، نانوسیل D1+F) استفاده شد. سپس MIC (حداقل غلظت مهارکنندگی) و MBC (حداقل غلظت کشندگی) دهانشویه ها با روش میکرودایلوشن ارزیابی شد. یافته ها: بر اساس نتایج روش چاهک پلیت، قطر هاله عدم رشد برای دهانشویه های فلوراید، کلرهگزیدین و نانوسیل به ترتیب 9، 18 و 32 میلی متر بود. مقادیر MIC برای دهانشویه فلوراید 125 میلی گرم بر میلی لیتر، دهانشویه کلرهگزیدین 3/9 میلی گرم بر میلی لیتر و برای دهانشویه نانوسیل D1+F نیز 1/95 میلی گرم بر میلی لیتر بود. مقادیر MIC و MBC برای هر دهانشویه با هم برابر بود. نتیجه گیری: بر طبق نتایج مطالعه حاضر، دهانشویه نانوسیل D1+F نسبت به کلرهگزیدین 0/2 درصد و فلوراید 0/05 درصد دارای اثرات ضد میکروبی قوی تری بر روی استرپتوکوکوس موتانس بود.