زمینه و هدف: شیوع اختلالات روان پزشکی در کودکان و نوجوانان حدود 10 تا 20% می باشد. افسردگی با میزان بالایی در مجروحان جنگی دارای آسیب مغزی گزارش شده است که این خود می تواند مرتبط با برخی اختلالات روان پزشکی در فرزندان آنان باشد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع اختلالات روان پزشکی در فرزندان جانبازان و مقایسه آن با گروه کنترل در شیراز انجام گردید.روش بررسی: این پژوهش به صورت مقطعی بر روی فرزندان 18-12 ساله 223 خانواده جانباز 70%-25% شهرستان شیراز انجام شد. نمونه گیری به صورت تصادفی بر اساس لیست جانبازان شهر شیراز انجام گرفت. هم چنین گروه کنترل نیز از بین دانش آموزان 18-12 ساله شهرستان شیراز انتخاب گردید. تشخیص گذاری بر اساس مصاحبه بالینی نیمه ساختار یافته، DSM-IVبه وسیله K-SADS-PL (Kiddle Schedule for Affective Disorder and Schizophrenia Present and Life time Version) که دارای اعتبار و پایایی کافی است؛ صورت گرفت. از تست های آماری تی تست و فیشر در موارد مناسب استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه از 223 خانواده جانباز که مورد مصاحبه قرار گرفتند، در 123 خانواده حداقل یک فرزند مبتلا به یکی از اختلالات روان پزشکی مشاهده گردید که در این تعداد 52 نفر پسر (15%) و 71 نفر دختر (20%)، حداقل یک اختلال روان پزشکی دیده شد و شیوع اختلالات افسردگی شامل دیس تایمی (3/2%)، افسردگی اساسی (4/8%) و افسردگی مینور(8/5%) و شیوع اختلالات اضطرابی شامل اختلال اضطراب منتشر (1/10%)، اختلال اضطراب جدایی (4/1%) و اختلال وسواسی جبری (4%) اختلال هراس (2/3%)، اختلال استرس پس از سانحه (2/3%)، اختلال فوبی اجتماعی (3/4%)، اختلال فوبی خاص (2%) و آگوروفوبیا (4/1%) بود.نتیجه گیری: هر چند شیوع انواع اختلالات افسردگی و اضطرابی تفاوت آماری معنی داری با گروه کنترل نداشت، ولی با توجه به شیوع بالاتر بعضی از اختلالات اضطرابی مانند اختلال اضطراب منتشر (Generalize Anxiety Disorder) و بعضی از علایم افسردگی، نیاز به بررسی بیشتر و اقدامات مشاوره، پیشگیری و درمانی در فرزندان جانبازان ضروری به نظر می رسد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) بیماری نسبتا نادری است که می تواند با بار روحی، جسمی و روانشناختی متعددی همراه باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخلات مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا بر رشد پس از سانحه، خود شفقتی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک انجام شده است. روش کار: این مطالعه توصیفی-تحلیلی به صورت مقطعی در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1399 انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش شامل بیماران مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک بود که تعداد 30 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب و در مطالعه شرکت داشتند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با آزمون کوواریانس چندمتغیره و رگرسیون خطی چندگانه در نرم افزار آماری SPSS نسخه 23 تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد در سطح معنی داری 5 درصد، مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا بر متغیرهای رشد پس از سانحه، خودشفقتی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به ALS اثربخش بوده است (05/0P<)، بدین ترتیب که مداخلات مثبت گرا منجر به افزایش میانگین نمرات شرکت کنندگان گروه آزمایش در رشد پس از سانحه، خودشفقتی و کیفیت زندگی نسبت به گروه گواه شده است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج؛ مداخله مبتنی بر روان شناسی مثبت گرا نیز برای بهبود و ارتقای سلامت روان بیماران مبتلا به ALS در کنار درمان های رایج برای این بیماران پیشنهاد می گردد.

روش ها و شیوه های متنوع تأمین سکونت گاه های موقت برای بی خانمان ها پس از سوانح اخیر در ایران به دلیل عدم انطباق با شرایط منطقة سانحه دیده در عمل کارایی لازم را ندارد. یکی از مسائل مورد توجه امروز، کمبود فضاهای باز قابل استفاده در مواقع بحران است. به طوری که تناسب لازم میان سطح فضای ساخته شده، تراکم ساختمانی و فضای باز قابل استفاده در مواقع بحران وجود ندارد. حیاط مرکزی بسیاری از مساجد تاریخی کشورمان در حال حاضر به دلیل اعطای عملکردهای نوین و یا گسترش فضاهای جمعی در نمونه های بازسازی شده با سقف هایی سبک پوشیده شده اند که اغلب دارای جزئیاتی ضعیف، اجرایی نامناسب و منظری نازیبا هستند. پژوهش حاضر که با روش تحقیق توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است سعی دارد به ارائه الگویی جهت برنامه ریزی اسکان موقت پس از بحران با استفاده از تلفیق سیستم های نوین سازه ای و استفاده از فضای باز مساجد و در نهایت مناسب ترین شیوه اجرایی در جهت اسکان موقت برای افراد آسیب دیده، فراهم آورد. بنابراین پس از تعریف مفاهیم پایه، معیارهای مؤثر در طراحی هر سیستم توسط روش AHP اولویت بندی شده است در آخر الگوهای طراحی پوشش های سبک چادری به صورت موقت، برای حیاط مرکزی مساجد براساس معیارهای دارای اولویت، ارائه شده است.

سابقه و هدف: جنگ تحمیلی ایران و عراق باعث شد تعداد زیادی از هم وطنان نظامی و غیر نظامی از لحاظ روحی و جسمی آسیب ببینند. جنبه های روحی خود را به صورت مشکلات اضطرابی و دیگر بیماری های روان پزشکی نشان داد که ازآنان بیماری استرس پس از سانحه ناشی از جنگ می باشد که جانبازان زیادی را مبتلا ساخته است. مهمترین علایم و شکایات این بیماری کابو سهای شبانه است. هدف این مقاله بررسی درمان های دارویی کابوس های شبانه در اختلال استرس پس از سانحه جنگ است.مواد و رو شها: مطالعه از نوع مروری می باشد. در مقاله های منتشر شده در سالهای 2008 - 1997 با استفاده از کلمات کلیدی:Nightmare, Post Traumatic Stress disorder, PTSD ، اختلال استرس پس از سانحه و کابوس شبانه در موتورهای جستجوگر اینترنت Yahoo و Google و پایگا ههای اطلاعاتی پزشکی Pubmed و Iranmedex تعداد 24 مقاله انتخاب و این مقاله تهیه شد.یافته ها: در اختلال استرس پس از سانحه نقش سیستم های نوروترانسمیتری مشخص شد که شامل سیستم نورادرنرژیک و گیرند ههای آن و سیستم سروتونرژیک می باشند، عوامل کاهنده سیستم نورادرنرژیک باعث کاهش علایم، منجمله کابو سهای شبانه می شوند که شامل: پرازوسین، کلونیدین و گانفیسین و پروپرانولول است. در سیستم سروتونرژیک، بلوک کننده های گیرنده های سروتونین همانند ترازودون و نفازودون و سیپروهپتادین در درمان کابوس های شبانه موثر بوده اند. مهار کننده های باز جذب انتخابی سروتونینSSRIs) ) مثل: پاروکستین، سرترالین و فلوکستین در بهبود کیفیت زندگی و آشفتگی های خواب موثر بوده اند.بحث و نتیجه گیری: با توجه به تعدد مقاله ها و مقایسه پژوهش های انجام شده در داخل و خارج کشور پرازوسین و نفازودون دو داروی موثر در درمان کابوس های شبانه می باشند.

مقایسه و ارزیابی عملکرد ایمنی راه در سطح فر املی عملی شایسته است، چرا که با این مقایسه هر کشوری می تواند به درک بهتر و عمیق تری از وضعیت ایمنی راه های خود دست یابد. در این مطالعه، زیرمجموعه ای از روش های تصمیم گیری چندمعیاره با عنوان روش های فرارتبه ای شامل دو روش پرومته و الکتره به منظور ارزیابی عملکرد ایمنی راه به کار گرفته شده است. در این روش ها، روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی برای به دست آوردن وزن شاخص ها به کار گرفته می شود، که این اوزان به دست آمده به عنوان وزن ورودی در مدل پرومته و الکتره استفاده می شود. روش های مورد استفاده برای ایران و مجموعه ای از کشورهای در حال توسعه با هدف بررسی وضعیت ایران نسبت به سایرین به کار گرفته شده است. سپس نتایج به دست آمده با شاخص تعداد تلفات جاده ای در هر یکصد هزار نفر برای این کشورها به عنوان نقطه مرجع مربوطه، مقایسه می شود. با توجه به نتایج به دست آمده مشخص شد که در بین پنج رکن ایمنی راه، رکن مدیریت ایمنی راه دارای بیشترین اهمیت و رکن مراقبت بعد از سانحه دارای کمترین اهمیت است. همچنین، زیرمعیار نهاد راهبر در رکن مدیریت ایمنی راه بیشترین اهمیت و زیرمعیار صندلی کودک از رکن کاربران ایمن راه کمترین اهمیت را از دید کارشناسان دارد. در بین 15 کشور مورد بررسی، کشور لهستان رتبه اول را کسب کردهو بهترین عملکرد را دارد. در این بین، کشور ایران رتبه 13 را به خود اختصاص داد که بیان گر عملکرد نسبتا بد کشور ایران نسبت به سایر کشورها است.

اهداف: اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یکی از عوارض برجسته روانی ناشی از جنگ است که در جانبازان دیده می شود. درمان فعال سازی رفتاری، یک مداخله کوتاه مدت است که می تواند مجموعه ای از تخریب های این اختلال را مورد هدف قرار دهد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری کوتاه مدت بر نشخوار فکری و اجتناب تجربی جانبازان مبتلا به PTSD بود. مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، 40 نفر از جانبازان مبتلا به PTSD که در سال 1396 در بیمارستان ایثار اردبیل بستری و تحت درمان بودند، به عنوان نمونه هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده ها با استفاده از چک لیست اختلال استرس پس از سانحه (نسخه نظامی)، مقیاس پاسخ های نشخوارگری و پرسش نامه پذیرش و عمل دو گردآوری شدند. سپس درمان فعال سازی رفتاری طی ده جلسه یک ساعته برای گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندگانه در نرم افزار آماری SPSS 23 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: بعد از کنترل اثرات پیش آزمون، میانگین نمرات نشخوار فکری (4. 843=F؛ 0. 035=p) و اجتناب تجربی (5. 123=F؛ 0. 030=p) در گروه آزمایش به طور معنی داری بالاتر از گروه کنترل بود. نتیجه گیری: آموزش درمان فعال سازی رفتاری موجب کاهش نشخوار فکری و اجتناب تجربی جانبازان مبتلا به PTSD می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مدیریت انرژی درساختمان های مسکونی به مجموعه ی روش ها و اقداماتی گفته میشود که برای بهینه سازی مصرف انرژی بکار گرفته میشود در این راستا علاوه بر بهینه سازی مصرف انرژی تاب آوری ساختمان نیز باید افزایش یابد که خود نیازمند سیستم های مدیریت انرژی است. در این مقاله با هدف مدیریت انرژی درساختمان های هوشمند با حداکثرتاب آوری در شهر تهران تدوین گردید. روش پژوهش حاضر تحقیق روش توصیفی – تحلیلی بود. مرکز مورد مطالعه ساختمان مسکونی پنج طبقه در شهر تهران در سال 1397 است. که از فرم هندسی برخوردار باشد و به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شد. یافته ها حاکی از آن است که تاب آوری ظرفیت جذب آثار مخاطرات بازگشت از حوادث سانحه و سازگاری باشرایط در حال تغییر است و می توان با استفاده از سیستم های مدیریت انرژی هوشمند در ساختمان ها که موجب می شود ساختمان تا 40 درصد در میزان مصرف انرژی صرفه جویی داشته باشد و ایمنی و امنیت در ساختمان برقرار باشد و جهت دستیابی به حداکثر تاب آوری که همان مقاومت در شرایط اظطرار و بحران میباشد در ساختمان های هوشمند که ازسیستم های مدیریت هوشمند شامل: سیستم با برنامه زمان بندی، بهینه سازی دما و کنترل خواستاری ( که درحقیقت مشابه سیستم بهینه سازی زمان – دما می باشد با این تفاوت که با اتصال ساعت های کنترلی به سیستم مصرف جریان برق را نیز کنترل می نماید. ) در آن ها استفاده شده است. با استفاده همزمان سه زیر سیستم نام برده می توان به حداکثر تاب آوری دست یافت.

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش حمایت اجتماعی، تاب آوری و نشخوار فکری در پیش بینی رشد پس از سانحه بهبودیافتگان از کرونا بود. پژوهش حاضر توصیفی – همبستگی بود؛ جامعه پژوهش شامل کلیه بهبودیافتگان از بیماری کرونا در 6ماهه دوم سال 1400 شهر ایلام بود. بدین منظور تعداد 200 نفر با استفاده از روش نمونه گیری داوطلبانه و بر اساس معیارهای ورود و خروج تعیین شده انتخاب و به پرسشنامه های رشد پس از سانحه تدسچی و همکاران (1996)، حمایت اجتماعی شوبرون و استووارت (1991)، نشخوار فکری هوکسما و مارو (1991) و تاب آوری کانر – دیویدستون (2003) به صورت آنلاین پاسخ و تکمیل کردند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش گام به گام با استفاده از نرم افزار SPSS 26 استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین حمایت اجتماعی با رشد سانحه(50/0r=) و بین تاب آوری و رشد پس از سانحه (68/0r=) رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بین نشخوار فکری با رشد پس از سانحه نیز رابطه منفی معنادار (37/0-r=) به دست آمد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که حمایت اجتماعی، تاب آوری و نشخوار فکری با هم قادر اند 58 درصد((586/0 R2=) از رشد پس از سانحه در بهبود یافتگان از کرونا را تبیین نمایند. همچنین یافته ها نشان داد که به ترتیب تاب آوری با ضریب تأثیر 425/0، حمایت اجتماعی با ضریب تأثیر 323/0 و نشخوار فکری با ضریب 235/0-بیشترین نقش را در پیش بینی رشد پس از سانحه در بهبود یافتگان از کرونا داشته است. نتایج این مطالعه نشان داد که متغیرهای حمایت اجتماعی، تاب آوری و نشخوار فکری نقش مؤثری در پیش بینی رشد پس از سانحه دارند.