سابقه و هدف: التهاب نیام کف پایی موجب ایجاد پلانتار فاشیاتیس می گردد. درمان های غیر جراحی این عارضه شامل به کارگیری روش های فیزیوتراپی و ارتز می باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه تاثیر ارتز عملکردی با ارتز اصلاح شده بر بهبود درد بیماران مبتلا به پلانتار فاشیاتیس می باشد.مواد و روشها: این مطالعه از نوع تجربی می باشد. 30 بیمار مبتلا به پلانتار فاشیاتیس شامل 7 مرد و 23 زن با دامنه سنی 25 - 45 سال (میانگین 34±4.64 در گروه ارتز عملکردی و 35±5.05 در گروه ارتز اصلاح شده) از بین نمونه های در دسترس، با روش غیر احتمالی ساده، انتخاب گردیده و در دو گروه 15 نفری به طور تصادفی قرار گرفتند. به گروه اول ارتز عملکردی و به گروه دوم ارتز اصلاح شده داده شد. از پرس شنامه FAOS برای ارزیابی درد بیماران استفاده گردید. دو مرحله شامل یک مرحله قبل از مداخله و مرحله دیگر شامل 4 هفته بعد از مداخله می باشد. از آزمون های تی مستقل و زوجی، اسمیرونوف کولموگروف برای تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS 13 استفاده گردید.یافته ها: بعد از انجام آزمون تی زوجی، سطح معناداری در گروه با ارتز عملکردی در دو مرحله قبل و بعد مداخله 0.001 و در گروه با ارتز اصلاح شده برابر 0.229 می باشد. در آزمون تی زوج سطح معناداری دو گروه در مرحله بعد از مداخله برابر 0.00 بوده است (P<0.05).نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق می توان گفت، ارتز عملکردی در بهبود درد بیماران مبتلا به پلانتار فاشیاتیس موثرتر عمل کرده است.