سکونت گاه های شهری قبل از مدرنیسم، فضاهای عمومی مانند میدان های شهری و بازارها، به عنوان عرصه ای جهت ارتباطات اجتماعی بوده اند و در حقیقت مکان های متشکل از فعل و انفعالات اجتماعی تعداد زیادی از مردمانی که این تعاملات را امکان پذیر می ساختند، قلمداد می شده اند بنابراین شرط اساسی برای اینکه یک فضای عمومی، فضای شهری تلقی شود اینست که در آن تعامل و تقابل اجتماعی صورت گیرد. علاوه بر این، فضاهای باز در ایجاد حس اعتماد و اطمینان به مردم کمک می کرده و باعث افزایش حس همبستگی و تعلق در مردم می شوند. در حقیقت این فضاها فراتر از مکانی صرفا برای حضور منفعلانه هستند. اما اکنون، پیشرفت صنعت، تغییر مقیاس از انسان به ماشین و شتاب زدگی در زندگی موجب شده این فضاها کیفیت تاثیر گذار گذشته را نداشته باشند. با توجه به اهمیت موضوع، پژوهش های زیادی با هدف شناسایی عوامل موثر بر ارتقاء تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری صورت گرفته است. مقاله حاضر با توجه به سابقه ی تحقیق می کوشد عوامل موثر بر ارتقاء تعاملات اجتماعی را در قالب یک مدل تحلیلی ترسیم کند و به منظور مورد پژوهی، با هدف ارتقاء تعاملات اجتماعی و بهبود کیفیت حس تعلق به مکان، نتایج حاصل را در میدان جلفا اصفهان به کار بندد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که عوامل کالبدی محیط، شخص استفاده کننده و سایر افراد حاضر در محیط، فاکتورهای تاثیرگذار بر میزان کیفیت و کمیت تعاملات اجتماعی می باشد.

در این تحقیق بررسی تنوع ژنتیکی 28 رقم ایرانی و خارجی یونجه زراعی (Medicago sativa L.) با استفاده از نشانگرهای مولکولی RAPD بررسی گردید. برای این منظور بالک  DNAژنومی از برگ گیاهان استخراج و توسط 14 پرایمر تصادفی RAPD تکثیر و مورد ارزیابی قرار گرفت. در مجموع 200 باند شناسایی گردید که 59 درصد آن چند شکلی داشت. بر مبنای آنالیز روابط ژنتیکی ارقام به روش تجزیه خوشه ای و بر اساس ماتریس ضرایب تشابه تطابق ساده، داده های مولکولی همپوشانی مطلوبی با مناطق جغرافیایی نشان نداد. میزان تشابه ژنتیکی از 81/0 (جمعیت های زنجان و میاندوآب) تا 43/0 (جمعیت های جلفا و بمی) متغیر بود. میانگین تشابه ژنتیکی 61/0 بدست آمد. بر اساس نتایج بدست آمده مشخص شد که ارقام از دامنه تنوع ژنتیکی پایینی برخوردار بوده و گسترش پایه ژنتیکی ارقام نیازی جدی به شمار می رود. این امر را می توان به پدیده انتقال فیزیکی بین جمعیت ها و دگرگشن بودن جمعیت های یونجه زراعی نسبت داد که خود متاثر از فعالیت حشرات بوده که با انتقال دانه گرده در بین ارقام سبب اختلاط و همپوشانی ارقام و افزایش تشابه ژنتیکی می گردد.

در سالهای اخیر عارضه پوسیدگی مغز میوه سیب بصورت شایع بر روی این محصول باغی در استان های آذربایجان غربی و شرقی مشاهده است. با عنایت به اینکه محصول سیب سهم عمده ای در صنایع تبدیلی این منطقه را به خود اختصاص می دهند، در این تحقیق گونه های قارچی همراه با این عارضه با استفاده از رهیافت های مورفولوژیک و مولکولی مورد ارزیابی واقع شدند. برای این منظور میوه های سیب از بازار تبریز، خوی، صوفیان، تالش، جلفا و میاندوآب خریداری و قطعات کوچکی از بافت های پوسیده ناحیه مغز میوه پس از ضد عفونی سطحی، بر روی محیط کشت عصاره مالت آگار تحت شرایط استریل کشت داده شدند. کلنی های قارچی خالص سازی و گروههای قارچی بر اساس خصوصیات مورفولوژیک و داده های مولکولی مشخص شدند. جهت مطالعات مولکولی DNA تعدادی از جدایه ها استخراج گردید و ناحیه DNA ITS کد کننده RNA ریبوزومی با استفاده از واکنش زنجیره ای پلی مراز تکثیر و قطعات تکثیر یافته تعیین توالی شدند و توالی های حاصل با توالی های دیگر گونه های قارچی در بانک ژن مقایسه شدند. از مجموع 30 جدایه خالص سازی شده، گونه های جنس Alternaria و Penicillium بیشترین فراوانی را به ترتیب با 13 جدایه و 9 جدایه به خود اختصاص دادند. علاوه بر گونه های این دو جنس، گونه های Cladosporium spp.، Tricothecium sp.، Acremonium sp. و Stemphylium sp. شناسایی شدند. اغلب گونه های جداسازی شده از پتانسیل توکسین زایی برخوردار می باشند. تاکنون اکثر مطالعات انجام شده بر روی توکسین های قارچی در فراورده های تبدیلی سیب بر روی پاتولین که توسط گونه های جنس Penicillium و Aspergillus تولید می شوند، متمرکز بوده است. نتایج تحقیق حاضر لزوم بررسی آلودگی های احتمالی فراورده های تبدیلی سیب با توکسین های تولید شده توسط گونه های جنس Alternaria را آشکار می سازد.

محدوده اکتشافی مسجد داغی جلفا در ورقه زمین شناسی1:100000  جلفا قرار دارد. این محدوده، از نظر زمین شناسی ساختاری بخشی از زون البرز باختری- آذربایجان است. قدیمی ترین رخنمونهای سنگی در محدوده مورد مطالعه مربوط به فلیشهای ائوسن است که به طور گسترده در بخش جنوبی و شمال خاوری محدوده دیده می شود. بخش دیگر رخنمونهای سنگی محدوده را به طور عمده مجموع سنگهای آتشفشانی آندزیت- تراکی آندزیت تشکیل می دهد که تحت تاثیر عملکرد توده های نفوذی درونی کوارتز مونزونیتی قرار گرفته و دگرسانی فیلیک و فیلیک کربناتی را در محدوده مورد مطالعه ایجاد کرده اند. کانی سازیها به طور عمده در مجموعه آتشفشانی به صورت رگه های سیلیسی- باریتی نمود یافته و توده کوارتزمونزونیتی نیز از نظر وجود کانی سازی مس پورفیری حایز اهمیت است.نتایج دگرسانی در محدوده مورد مطالعه به دو بخش تفکیک بررسی شده است. بخش اول مربوط به دگرسانی در محدوده مورد مطالعه و بخش دوم مربوط به هاله های اطراف رگه های کانی سازی شده بر اساس ترانشه های حفرشده در محدوده های کانی سازی است که هر کدام به تفکیک مورد بررسی قرار گرفته اند. بررسی نتایج در اطراف زونهای دگرسانی حاشیه رگه ها نیز شامل دگرسانی سریسیتی، دگرسانی سیلیسی، دگرسانی پروپیلینیک و کلریتی و دگرسانی آلونیتی (ژاروسیتی) است.نتایج حاصل از مطالعات دگرسانی در اطراف رگه های کانی سازی شده با توجه به دگرسانی متنوع گسترش یافته نشان دهنده کانسار طلای اپی ترمال است که دگرسانی آلونیتی از نوع ژاروسیت یکی از نشانه های مهم وجود آن است.نتایج حاصل از دگرسانی و گسترش زونهای دگرسانی به صورت منظم نشان دهنده احتمال وجود کانسار مس پورفیری (دگرسانی پتاسیک، دگرسانی فیلیک، دگرسانی آرژیلیک و دگرسانی پروپیلیتیک) است که توسط گمانه DH-8 این نتیجه قابل تصور است.

مشاهده متن زرتشتیان، مسیحیان و یهودیان به عنوان «اهل کتاب» همواره در سرزمین های اسلامی و در کنار مسلمانان زیسته اند. این همزیستی از آغاز منوط به شروطی بوده که در قرارداد مربوط به «اهل ذمه» مورد پذیرش آن ها قرار گرفته است. در این قرارداد برای اقلیت ها در ایجاد فضاهای شهری و آثار معماری شروطی معین شده است. اینکه شروط قرارداد ذمه چگونه و تا چه میزان در شکل معماری و فضاهای شهرهای ایران بازتاب یافته، پرسش اصلی این تحقیق است. بنابراین، دو محله تاریخی یهودی نشین (جوباره) و مسیحی نشین (جلفا) انتخاب شده و مورد بررسی های نظام مند نگارندگان قرار گرفته است. انتخاب این دو محله به این دلیل است که از دوره صفوی تا کنون پیوسته مورد استفاده بوده و فضاهای معماری آن ها تقریبا سالم و قابل مطالعه باقی مانده است. در تحلیل داده های میدانی روشن شد که درپی افزایش قدرت فقیهان در دوره صفوی، اقلیت های ساکن در شهرهای ایران چاره ای جز اجرای شروط مطرح در قرارداد ذمه را نداشته اند. تفاوت های موجود در بافت معماری و فضای شهری دو محله جلفا و جوباره اصفهان نشان می دهد در کنار مسائل مذهبی، شرایط متفاوت سیاسی پیروان این دو مذهب سبب شده که در دوره صفوی، جوباره تنزل کند و جلفا دوره اوج خود را بگذراند. همچنین، با تیکه بر داده های تاریخی می توان گفت میزان اعمال شروط یادشده به عوامل متعددی از جمله جایگاه سیاسی یهودیان و مسیحیان و نقش حامیان بین المللی آن ها بستگی تام داشته است.

گیاه سنبل الطیب کوهستانی از خانواده والریاناسه از گونه های مهم دارویی کشور می باشد. بنابراین با بررسی ترکیب های فرار یکی از این گونه ها و دانستن اطلاعاتی در مورد ترکیب های اسانس آن و مقایسه مواد موثره آن با گونه های دیگر اقدام به جمع آوی این گونه از استان آذربایجان شرقی (جلفا 30 کیلومتری مرند به جلفا داغ دره ریز) در اواسط شهریور 1377 نمودیم. سپس نمونه توسط همکاران ما در بخش گیاه شناسی مورد شناسایی قرار گرفت، ریشه آن توسط دستگاه تقطیر با آب (نوع کلونجر دارونامه بریتانیا) مورد اسانس گیری قرار گرفت. بازده اسانس 0.31 درصد به دست آمد. پس از استخراج اسانس، نمونه جهت بررسی ترکیب های موجود در آن توسط دستگاه های کروماتوگرافی گازی (GC) و کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنج جرمی (GC/MS) مورد شناسایی قرار گرفت. ستون مورد استفاده در هر دو دستگاه DB-1 (غیرقطبی) به طول 60 متر، قطر داخلی 0.25 میلی متر و ضخامت لایه فاز ساکن برابر 0.25 میکرون استفاده گردید.شناسایی طیف ها به کمک شاخص های بازداری آن ها که با تزریق هیدروکربن های نرمال (C7 – C25) تحت شرایط یکسان با تزریق اسانس ها و توسط برنامه کامپیوتری نوشته شده به زبان بیسیک انجام شد. میزان ترکیب ها با در نظر گرفتن منابع مختلف و طیف های جرمی ترکیب های استاندارد و اطلاعات کتابخانه ای ترپنوییدها در کامپیوتر (GC/MS) بررسی و تایید گردیدند. تا کنون از اسانس و ترکیب های این گونه هیچ گزارشی مشاهده نگردیده است.

گنبد نیمه ژرف کیامکی در فاصله 25 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان جلفا (استان آذربایجان شرقی) واقع شده است. سنگ های این گنبد ترکیب چیره داسیتی داشته ولی با فاصله از کیامکی، در کمان معروف به قلنج بافت و ترکیب گرانودیوریتی نشان می دهند. مقادیر SiO2 آن ها برابر 73-64 درصد وزنی و عدد منیزیم آن ها در بازه 57-27 تغییر می کند. بر پایه ویژگی های ژئوشیمیایی، این سنگ ها از نوع آداکیت های پرسیلیس رده بندی می شوند. در نمودارهای هارکر روندهای جدایشی عناصر مختلف نسبت به SiO2 نمود داشته و در عین حال روند عمومی خطی سنگ های مورد بررسی می تواند نشانگر خاستگاه یکسان آن ها باشد. در نمودارهای عنکبوتی چند عنصری، سنگ های منطقه به مانند سنگ های وابسته به فرورانش حاشیه فعال قاره ای، به صورت مشخص از عناصر لیتوفیل با شعاع یونی بزرگ (LILE) غنی شدگی و از Nb و HFSE تهی شدگی نشان می دهند. بر اساس سرشتی های ژئوشیمیایی، مثل مقادیر Th و نسبت های Th/Sm، Th/Ce، Th/Yb و ایزوتوپی Sr و Nd، محیط تشکیل این گنبد پسا برخورد بوده و با مدل زایشی ناشی از ذوب بخشی سنگ های مافیک پوسته قاره ای ضخیم شده، سازگارتر است. با توجه به مدل زایشی و محیط تشکیل این سنگ ها، سن میوسن پایانی گنبد مورد بررسی و سن بسته شدن میوسن تحتانی و قبل از آن برای نئوتیتس، نمی توان پیدایش این سنگ ها را به طور مستقیم در ارتباط با فرایندهای ژئودینامیکی نئوتتیس در ارتباط دانست.