شبکه های جمع آوری آب های سطحی یکی از زیرساخت های حیاتی هستند که وظیفه انتقال ایمن رواناب را برعهده دارند. در دهه های اخیر، افزایش حجم رواناب یا سیلاب موجب شده تا در برخی از قسمت های شبکه ظرفیت کافی برای عبور جریان وجود نداشته باشد. وجود کاربری اراضی و تراکم جمعیتی در اطراف این مناطق ریسک بالایی را برای انسان ها به همراه دارد. با توجه به این که در مطالعات پیشین شاخص های آسیب پذیری در بررسی نقاط حادثه خیز شبکه درنظر گرفته نشده است، در این پژوهش شاخص های خطر و شاخص های آسیب پذیری توامان با یکدیگر در محاسبه شاخص ریسک استفاده شده و اولویت بندی گلوگاه ها بر اساس آن انجام شده است. به این ترتیب با استفاده از مدل سازی هیدرولیکی شبکه، روش تحلیل سلسله مراتبی 1 و تعریف پنج شاخص: تمرکز جمعیتی در اطراف گلوگاه، تراکم و تنوع کاربری ها در حاشیه گلوگاه، متوسط درصد پرشدگی کانال/ رودخانه در محل گلوگاه، درجه کانال سیلابرو یا رودخانه و سرعت در کانال/ رودخانه، وزن های شاخص ها به دست آمده و با استفاده از روش مجموع ساده وزنی2، گلوگاه های موجود در شبکه جمع آوری آب های سطحی شهر تهران برای انجام عملیات بهسازی، اولویت بندی شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که عمده گلوگاه های بحرانی در زیرحوضه شرق تهران و در کانال های ابوذر، مقصودبیک و باختر قرار دارند.

این پژوهش با هدف ارائه پروتکل استاندارد غنی سازی Artemia urmiana با روغن کلزا انجام شد. غنی سازی ناپلی A.urmiana در سه تراکم ناپلی و با سه غلظت روغن کلزا صورت گرفت که اثرات آن بر درصد بقا، طول کل و میزان اسیدهای چرب ناپلی A.urmiana در زمان های 6، 9، 12، 15 و 18 ساعت بعد از غنی سازی مورد ارزیابی قرار گرفت. سیست های A.urmiana طبق روش استاندارد تخم گشایی شدند و ناپلیوس های حاصله با تراکم های 50000، 100000 و 200000 ناپلی در لیتر به زوک های هفت لیتری منتقل شدند. امولسیون روغن کلزا در غلظت های 0.1، 0.2 و 0.3 گرم در لیتر در دو زمان صفر و 12 ساعت پس از شروع غنی سازی به زوک های حاوی آرتمیا افزوده شد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر استفاده از غلظت 0.3 گرم در لیتر روغن کلزا تحت تراکم 100000 ناپلی در لیتر به مدت 18 ساعت، بهترین روش برای غنی سازی A.urmiana بود. ناپلی آرتمیا غنی شده تحت این تیمار، از لحاظ میزان اسیدهای چرب (n-3)PUFA و درصد بقا به طور معنی داری بیشتر و از لحاظ رشد به طور معنی داری کمتر از تیمار شاهد و اکثر تیمارهای آزمایشی بودند. همچنین این تیمار از لحاظ میزان اسیدهای چرب (n-6)PUFA به طور معنی داری نسبت به همه تیمارها به جز تیمار با تراکم 50000 با غلظت 0.1 گرم در لیتر روغن کلزا به مدت 18 ساعت غنی سازی بیشتر بود.

ناکارآمدی کالبدی و آسیب های اجتماعی به سبب آنکه منجر به کاهش کیفیت زیست شهری می شوند، همواره تصمیم گیران و مدیران شهری را بر آن می دارد تا با انجام اقدامات مقابله جویانه به رفع ضعف های موجود بپردازند، اما در عمل گاهی با وجود صرف هزینه، نتیجه ای جزء افزایش آسیب ها و ناکارآمدی ها ندارد و حتی تبعات دیگری نیز در پی دارد. یکی از این تبعات که به دلیل رواج روزافزون و آثار نامطلوب اجتماعی بسیار بااهمیت بوده، اعیان‏سازی است.با بازنگری و تسهیل ضوابط و مقررات شهرسازی و معماری کنونی در بافت فرسوده که انگیزه نوسازی ساکنان بافت‏ها را به حداقل رسانده است، می‏توان مجموعه اقدامات نوین، خلاقانه و اثربخشی را برای تسهیل و انگیزش نوسازی تعریف کرد. ازاین رو با ادامه مسیر آغاز شده در حوزه ارائه بسته‎‏های تشویقی (مشروط به مخاطب)، بیش ازپیش ‏باید نسبت به تسهیل ضوابط مرتبط با تفکیک، تجمیع، سطح اشغال، تراکم (با تعریف حد مرتفع کننده نیازهای واقعی یک خانوار ساکن در بافت)، پارکینگ، چیدمان فضایی داخل ساختمان و... متناسب با بستر و ویژگی های محلی استقرار بنا اقدام کرد. در کنار این موارد اعمال برخی از تسهیلات مالی و فنی و تسهیل محدودیت‏هایی همچون طرح ترافیک برای ساکنان، می‏تواند منجر به یک جهش در حوزه بازسازی و نوسازی بافت های فرسوده با محوریت مردم و ساکنان بافت ها شود. موارد فوق با هدف تأمین مسکن استطاعت پذیرملکی و استیجاری مدنظر است.

این آزمایش به منظور ارزیابی کشت مخلوط کنجد و نخود تحت شرایط آب و هوایی مشهد اجرا گردید. آزمایش در قالب طرح اسپیلت پلات بر پایه بلوک های کامل تصادفی با دو فاکتور شامل فاکتور اصلی A (روش کاشت) که از دو سطحa1  (کشت به صورت ردیفی) و a2 (کشت درهم) و فاکتور B (الگوی کاشت جایگزینی) که از پنج سطحb1  (تک کشتی نخود)، b2 (%75 نخود + %25 کنجد)، b3 (%50 نخود + %50 کنجد)، b4 (%25 نخود + %75 کنجد)، b5 (تک کشتی کنجد) به عنوان نسبت های کاشت تشکیل شده بود در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که نسبت برابری زمین به طور معنی داری تحت تاثیر تیمارهای آزمایش قرار گرفت، به طوری که نسبت های 50% کنجد + 50% نخود و 25% کنجد + 75% نخود در کشت ردیفی به ترتیب با 1.41 و 1.34 دارای بیشترین و تیمار 75% کنجد + 25% نخود در کشت درهم با 0.94 دارای کمترین نسبت برابری زمین بودند. بنابراین بر اساس نتایج این آزمایش کشت مخلوط کنجد و نخود با نسبت های 50% تراکم مطلوب کنجد + 50% تراکم مطلوب نخود و همچنین 25% تراکم مطلوب کنجد + 75% تراکم مطلوب نخود در شرایط مشهد قابل توجه می باشد.

برف از منابع اصلی بیلان آب، جریان های سطحی بهاری، سفره های آب زیرزمینی، رودخانه ها و چشمه ها محسوب می شود و در مناطق کوهستانی و عرض های جغرافیایی بالا اهمیت زیادی دارد. به دلیل اهمیت این موضوع پژوهش حاضر با هدف شناسایی و خوشه بندی ایستگاه های برفی کشور انجام شد. در این راستا شناسه های هوای حاضر از 304 ایستگاه همدید طی دوره 2010-1951 مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا 16 شناسه که صرفاً متعلق به برف بود جداسازی و سپس نقشه های توزیع مکانی هر شناسه ترسیم و از نظر مکانی بررسی شدند. نتایج حاکی از آن است که بارش برف تنها در 251 ایستگاه رخ داده و تراکم آنها عمدتاً در محور شمال غرب-جنوب شرق و محور کوهستانی البرز و زاگرس می باشد. در این میان شناسه های 70، 71، 73، 22 و 72 به ترتیب دارای بیشترین فراوانی ثبت در ایستگاه های مورد مطالعه بوده اند. در نهایت با اعمال تحلیل خوشه ای سلسله مراتبی بر روی داده های درصد فراوانی برف، ایستگاه های همدید به سه خوشه اصلی تفکیک شدند. این تحلیل نشان داد که ایستگاه های برفی ایران عمدتاً در سه خوشه اصلی شامل خوشه کوهستانی مرتفع، کوهستانی کم ارتفاع و پایکوهی دسته بندی می شود. لازم به ذکر است خوشه سوم به دلیل پراکندگی زیاد به دو زیرخوشه پایکوهی و کم ارتفاع پایکوهی و ساحلی قابل تفکیک است. بررسی ها نشان داد که در ایران بارش برف بشدت تابع ارتفاع و عرض جغرافیایی است بین ارتفاع و عرض جغرافیایی ایستگاه ها رابطه معکوس معنادار وجود دارد از سوی دیگر بین ارتفاع و درصد فراوانی برف رابطه مستقیم معنادار وجود دارد؛ اما درصد فراوانی برف با عرض جغرافیایی رابطه معناداری نشان نمی دهد این موضوع حاکی از آنست که نقش ارتفاع در بارش برف به مراتب بیشتر از عرض جغرافیایی است.