بحث علم المناسبه به تعبیر قدما، نظم و انسجام به تعبیر متاخرین، و زنجیرمندی و بینامتنیت در قاموس زبان شناسی متن محور معاصر، از جمله مباحثی است که از بدو نزول قرآن تا عصر حاضر، مورد توجه قرآن پژوهان قدیم و جدید مسلمان و غیرمسلمان بوده است. امروزه برخی مستشرقان، معتقدند که قرآن توده ای درهم و نامنسجم است. همچنین تکرار آیات در قصص قرآنی ناشی از عدم انسجام آیات می باشد. با توجه به اهمیت بحث لازم است که در آیات مربوط به قصص قرآنی انسجام و زنجیرمندی آنها بررسی شود. نتایج تحقیق که به روش تحلیلی-توصیفی انجام شده حاکی از آن است که: الف. در سور اولیه مکی، خواننده با قصص تمام و کمال روبرو نیست و فقط، به رخدادهای اصلی آنها اشاره شده است؛ ب. اهداف در سور اولیه اخلاقی و تربیتی می باشد و شیوه بیان قصص، تند و کوبنده، و موسیقی یکنواختی بر سوره ها حاکم است؛ ج. بخش های روایی و به طریق اولی، قصص مکافات محور با آیات پس و پیش خود از یک سو و با سایر قصص مکافات محوردر سایر سور و همچنین در سطح کلان، با سیره پیامبر (ص)، روابط بینا-سوره ای و بینامتنی دارند؛ د. آغازین های روایی این قصص از یک یا چند الگوی مشترک و فرموله شده تبعیت می کنند؛ ه. بخش میانی قصص، رخدادهای سازه ای را در خود جای داده و در واقع، روایتگری قصص به این بخش بستگی مستقیم دارد؛ و. فرجامین روایی قصص، معمولا با آیه ای که ناظر به درس یا پیامی اخلاقی است، به پایان می آید؛ ز. قصص مکافات محور سور اولیه مکی، حامل اولین مراودات کلامی دین اسلام از طریق پیامبر(ص) محسوب می شوند، و مینیاتوری از کل قصص قرآنی ارایه داده و زمینه ذهنی مخاطبان قرآن را آماده می کنند.

سیمای شهری از نظام بصری و کارکردی ویژه ای تبعیت می کند که جامعیتی کارا به نمای شهر می بخشد. موضوعی که نیاز و ضرورت توجه به آن امروزه بیش از هر زمان دیگر احساس می شود. در سال های اخیر در ادبیات موضوع، ضرورت وحدت و انسجام بخشی به نمای ساختمان ها از طریق مراجعه به آثار ارزشمند میراث معماری معاصر ایران در دوران پهلوی اول و دوم مطرح شده است. نمای ساختمان و سیمای شهری در معماری ایرانی از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. برای پیشبرد فرآیند پژوهش و پاسخگویی به سوالات پیش رو، از نظریه معماری سرآمد استفاده شده است. نمونه مورد مطالعه، بناهای ارزشمند دوره پهلوی اول و پهلوی دوم است. راهبرد پژوهش استدلال منطقی و روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی است که در آن از تکنیک های تحلیلی گشتالت برای شناسایی و آنالیز الگوهای نظام مند تاریخی در نمای شهری استفاده می شود. روش استدلالی مقاله با استنتاج نتایج آماری، با هدف بازیابی اصول ادراکی حاکم بر نما و شهر، بر پایه مرور متون مرتبط و پرسش از صاحب نظران پیش می رود. نتایج پژوهش، به صورت برآیندی تجمیع شده تا مشخص شود در نماهای ارزشمند میراث معماری معاصر ایران، چگونه ارتباطی بین تناسبات فرمی و فرآیند ادراک نمای ساختمان توسط مخاطب وجود دارد. نتایج تحقیق حاضر بیانگر این واقعیت است که نماهای منتخب میراث معماری معاصر، تا آنجایی احساس غنا را در مخاطب ایجاد می نمایند که اغلب پاسخ دهندگان توانستند در رویارویی با نماها درک عمیقی از آن داشته باشند. بر اساس رویکرد جامع به مقوله معماری پایدار و هدایت طراحی معماری، می توان چنین استدلال نمود که غنای طراحی موجود در این نمونه ها، عاملی در جهت ایجاد ارتباط و تعامل با مخاطب است؛ به گونه ای که نمای ساختمان به عنوان بخشی از هویت بومی توسط مخاطب ادراک می شود.

مخنف بن سلیم ازدی یکی از یاران حضرت علی (ع) در دوران خلافت آن بزرگوار بود، او باوجود داشتن گرایش های شیعی و مناصبی که در دولت علوی داشته، تبعیت همه جانبه نداشت. هدف از این مقاله، کنکاش این مساله است که چرا وی در زمانی تابع امام (ع) و زمانی نیز به فرمان های آن حضرت بی اعتنا بود یا از نبردهای زمان آن حضرت اظهار نارضایتی می کرد. فرضیه پژوهش آن است که تضاد بین دو حس درونی مخنف بن سلیم، شامل تمایلات مذهبی و تعصب قبیله ای، علت تصمیم گیری های متفاوت وی بوده است. در این مقاله با استناد به سخنان و خطب و عملکرد خود مخنف این موضوع به روش توصیفی تحلیلی بررسی شده است. بر اساس یافته های این پژوهش، مخنف در جمل از هواخواهان جدی حضرت امیر (ع) بود و به همراه برادرانش، به درخواست کمک امام لبیک گفت، اما پس از مشاهده درگیری های دنباله دار در صفین و کشته شدن هم قبیله ای های خود، تحتتاثیر عصبیت قبیله ای، آن شور و همت دوران اولیه خلافت خلافت امام علی (ع) را ادامه نداد و تاحدودی موضعی انفعالی گرفت. به همین علت در جریان حکمیت نیز جزو سردارانی نبود که مصر بودند نبرد را ادامه دهند. پس از صفین نیز در مواقعی از دستورات امام علی (ع) تبعیت می کرد که با هواخواهی از افراد قبیله اش تعارضی نداشته باشد، البته حس هواخواهی از اهل بیت (ع) همواره تا زمان مرگ در وی وجود داشت. چنان که در سال 61ق، برخلاف برادرش، به یاری حسین بن علی (ع) نشتافت، اما در سال 64ق، به خونخواهی امام حسین (ع) همراه توابین قیام کرد و در عین الورده کشته شد.

اهمیت و شمول پدیده ی پناهندگی در طول تاریخ سیاسی و حقوقی ممالک مختلف وهمچنین گسترش پدیده ی پناهندگی در سال های اخیرضرورت پرداختن هرچه بیشتر بدان را عیان ساخته است. دین مبین اسلام به عنوان یک تمدن و فرهنگ قدیمی قرن ها پیش مفهوم عدم اعاده پناهنده را در آیه ی ده سوره ممتحنه به نمایش گذاشته است. با توجه به اینکه هر مسلمانی تبعیت از آیات نورانی قرآن را بر خود واجب می داند این موضوع در فرهنگ اسلامی به خوبی ملموس است. از طرفی مفهوم خانواده چه در حقوق بین الملل و چه در اسلام موضوعی اساسی و مهم می باشد. منع اعاده ی پناهندگان در خصوص خانواده کارکردهایی دارد که از جمله ایجاد حق وحدت مجدد خانواده پس از به رسمیت شناختن وضعیت پناهندگی را شامل می شود. براساس عرف بین المللی و اصول مسلم حقوق بین الملل منع بازگرداندن پناهنده ای که بازگردان وی خطرناک است به یک رویه ی واحد تبدیل شده است. و در سایه ی این حق حقوق بعدی نمایان می شوند. حق وحدت و پیوستگی خانواده یکی از این حقوق است. در طول سالیان گذشته، کشورها تمایل فزاینده ای را برای گسترش دامنه مسئولیت های خود در رابطه با خانواده در سطح بین المللی و منطقه ای نشان داده اند. به عنوان مثال دولت ها نه تنها برای محافظت از خانواده بلکه برای همکاری و حمایت از خانواده وظایفی را بر عهده گرفته اند. کشورها موافقت کرده اند که مقررات ویژه ای را برای محافظت از وحدت و ترویج وحدت مجدد خانواده های آسیب دیده از درگیری های مسلحانه و خانواده هایی که عضوی کارگر در یک کشور خارجی دارند در نظر بگیرند. دولت ها مسئولیت های مشترک مرد و زن را به عنوان پدر و مادر، بدون در نظر گرفتن وضعیت تأهل، به رسمیت شناخته اند بنابراین بر حق و مسئولیت آنها برای مشارکت برابر در تربیت و رشد فرزندان تأکید می کنند

انسجام یا فقدان انسجام شعر گذشته یکی از مسائل محل مناقشه میان نوگرایان و سنت گرایان بوده است؛ نوگرایان به تبعیت از نیما شعر گذشته را فاقد انسجام دانسته، به آشفتگی آن رای داده اند حال آنکه برخی دیگر (عمدتاً سنت گرایان) شعر گذشته را نیز دارای و انسجام دانسته اند. به نظر نویسندگان این مقاله آنچه سبب این تناقض گردیده است، صورت-بندی نادرست مسئله ی ساختار شعر پیشامدرن و مدرن می باشد؛ برای رسیدن به پاسخ های قانع کننده تر باید این سوال را طرح نمود که هر کدام از این اشعار(پیشامدرن و مدرن) چه نوع ساختاری دارند؟ برای ارائه ی پاسخی به این سوالات می توان از آراء جامعه شناسانی چون دورکیم استفاده ی فراوان برد. به باور این جامعه-شناسان نوع همبستگی میان افراد جامعه های پیشامدرن نه آشفته بلکه مکانیکی است همچنانکه نوع همبستگی میان افراد جامعه های مدرن نه منسجم بلکه ارگانیک است(یعنی در هر جامعه نوع خاصی از همبستگی و انسجام میان اجزاء/افراد آن جامعه وجود دارد). اگر بتوان این دیدگاه را به حوزه ی ادبیات تعمیم داده، ساختارهای ادبی را در ارتباط با ساختار) جوامع بدانیم، آنگاه می توان ادعا کرد که ساختار شعر پیشامدرن مکانیکی(و نه لزوماً پراکنده) و ساختار شعر مدرن ارگانیک است.

از آنجایی که نظام حقوقی ایران متاثر از نظام حقوقی فرانسه تا حدی متکی به نص قانون بوده و قاضی در وهله نخست خود را متعهد به تبعیت از نص الفاظ و عبارات قانونی می داند، ابهام در اصطلاحات مرتبط با نظارت قضایی چالشی جدی فراروی هیات عمومی دیوان که رکن این مرجع قضایی جهت نظارت بر مقررات دولتی است، قرار می دهد. پرسش اصلی آن است که معنای عبارات ماده 12 قانون دیوان و ملاک تفکیک آنان از هم چیست؟ فرضیه آن است که این عبارات مصادیقی از مغایرت با قانون می باشند و ملاک تفکیک، تعریف قانونی و یا تفسیر موجه است. یافته های تحقیق با استفاده از منابع کتابخانه ای و روش تحلیلی نشان می دهد اصطلاح مغایرت با قانون مفهومی کلی است که سایر عبارات مذکور در ماده 12، درواقع پرتوی از آن به شمار می آیند. پس شایسته بود قانون گذار با درج عبارتی مانند از قبیل پس از اصطلاح مغایرت با قانون، مانع ابهام شود. دیگر آنکه اگر دیوان عدالت اداری درصدد تحقق هدف احقاق حقوق مردم مندرج در اصل 173 قانون اساسی باشد، عبارت مغایرت با قانون محمل مناسبی برای نظارت بر مقررات دولتی از حیث عدم مغایرت با عهدنامه های بین المللی که طبق ماده 9 قانون مدنی در حکم قانون اند، فراهم می آورد.چنین ظرفیتی به ویژه از جهت توسل به معاهدات حقوق بشری از اهمیت خاصی برخوردار است.این دو مورد می تواند موجب تحول نظام بازنگری قضایی اعمال اداری در ایران به مانند حقوق اداری انگلستان و فرانسه شود. برای رسیدن به این اهداف می توان با استفاده از اصلاح قانون و ارائه تعاریف قانونی از عبارات ماده 12 و نیز تفسیر مجلس شورای اسلامی یا تفسیر موجه هیات عمومی از همه ظرفیت های موجود این قانون بهره برد.

تحقیق حاضر با هدف شناسایی انگیزه شرکت های خریدار و مسائل مالی و بنیادی مرتبط با آن از مبانی نظری غنی این حوزه و پژوهش های معتبر بهره برده و با استفاده از ابزار پرسشنامه اقدام به گردآوری داده نموده است. داده های گردآوری شده از چند بعد بررسی شده و درنهایت یافته های مرتبط با مبانی نظری حاصل شده است. تحلیل نتایج و مقایسه آن با یافته های پژوهش های معتبر خارجی، بیانگر این نکته است که ضمن تبعیت کلی نتایج پژوهش حاضر از مبانی نظری، در برخی حوزه ها از جمله خرید شرکت های دیگر به خاطر بهره بردن از قیمت زیر ارزش ذاتی آن در بازار با مبانی نظری اختلاف دارد که می تواند ناشی ار عدم کارایی بازار سرمایه ایران باشد.

جدال های تاریخی فلاسفه و عرفا در فرهنگ ها، به تدریج مسئله ای به نام ناسازگاری عقل و عشق را در ذهن ها به یادگار گذاشته است؛ در امتداد همین تفکر که درگذشته توسط صوفیه ترویج می شد، گروهی در جریان های معرفتی امروزی، از معنویت بدون عقلانیت سخن می گویند. برخی گرایشات عرفان های نوظهور مانند کریشنا مورتی، اشو و برخی جریانات روشنفکری جدید، در همین راستا قابل ارزیابی هستند. این مقاله بر آن است تا نشان دهد در عرفان امام علی علیه السلام این دو ساحت به سازگاری رسیده و دارای هم زیستی معرفتی اند. چنان که پس از تایید ارزش شناختی عقل و قلب در هندسه معرفتی عرفان علوی، مشخص می شود که عقل در استشراق قلب و قلب در استدراک نورانی عقل دخیل و تاثیرگذار است. نقش اول عقل به عنوان مقدمه ای بر سلوک معنوی و مشاهدات قلبی است که عقلی اعم از عقل کسبی و دفائن فطری می باشد و نقش دوم آن، عقل به اعتبار تبعیت قلب و استدراک حضوری حقایق نورانی است. و نقش سوم آن به عنوان شاخصی در رعایت اقتصاد و اعتدال سلوک و تبیین و تفسیر پسینی مشاهدات عرفانی است. ازاین رو جریانات مختلفی که علی رغم تنوع ظاهری، به نحوی معنویت و عرفان گسسته از عقلانیت و خردگریزی را دنبال می کنند در مدار دافعه عرفان علوی قرار می گیرند.

مظاهر مشترک میان طریقت های صوفیه و تشیع در کردستان، یکی از عوامل تاثیرگذار در گرایش طوایفی از کردها در چند قرن اخیر به پذیرش مذهب تشیع بوده است، زیرا در زیر سلطه دامنگیر آداب و مناسک طریقتی بر کردستان، نمادها و مظاهر بسیاری از عقاید شیعی در میان کردها رواج یافته و تبعیت مردم کرد از مذهب امام شافعی را تا حد تکفف 1 در نماز، کیفیت انجام وضو و ادای اذان تنزل داده بود. کردهای پیرو طریقت های صوفیه، در موضوع توسل، زیارت قبور، تبعیت از شیخ طریقت و غیره مانند شیعیان عمل می کردند و در فضای چنین اعتقادی اختلاف چندانی با شیعیان احساس نمی کردند. بنابراین، طریقت های نقشبندی، قادری، نعمت الهی، جلالی و بکتاشی شایع در سراسر مناطق کردنشین، زمینه ورود افکار و عقاید شیعی به کردستان را فراهم کردند و در قالب افکار و عقاید صوفیه، مروج عقاید شیعی در میان کردها بودند. همگرایی و نزدیکی عقاید طریقت و تشیع، نزدیکی هرچه بیشتر طوایفی از کردها به مذهب تشیع را فراهم نمود و رشد تشیع در میان طوایفی از کردها، بخصوص کردهای نواحی جنوب کردستان را به دنبال داشت، اما کاهش دامنه نفوذ عقاید طریقتی در کردستان که با سرعت از اواخر دوران پهلوی شروع شد و در دوران انقلاب اسلامی تمامی کردستان را دربرگرفت، به جدایی مرزهای تشیع و تسنن و افتراق آن ها در نواحی کردنشین، بخصوص مناطق کردنشین ایران انجامید. این که آیا طریقت های صوفیه عاملی برای رشد تشیع در میان کردها بوده اند؟ مظاهر مشترک طریقت های صوفیه و تشیع در میان کردها کدامند؟ و یا محو عقاید طریقتی در میان کردها در چند دهه اخیر، در روند واگرایی مردم کرد از عقاید شیعی موثر بوده است؟مهمترین سوال های این پژوهش اند که با تحلیل اسناد تاریخی و بررسی قراین مختلف اوضاع کردستان، در پی پاسخ به آن ها هستیم.