ویروس پیچیدگی برگ زرد گوجه فرنگی (Tomato yellow leaf curl virus; Begomovirus coheni) یکی از مخرب ترین ویروس های گیاهی است که با ایجاد خسارت های شدید در مزارع گوجه فرنگی، در میان ده ویروس مهم گیاهی جهان قرار گرفته است. در این مطالعه به منظور ردیابی و بررسی تنوع این ویروس، نمونه برداری از گیاهان مشکوک به آلودگی ویروسی در برخی مزارع گوجه فرنگی مناطق اصفهان، یزد و ورامین انجام شد. پس از استخراج DNA کل از بافت برگ، ردیابی با واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) توسط جفت آغازگرهای اختصاصی ژن V1 ویروس انجام شد. طی واکنش زنجیره ای پلیمراز، قطعه ای به طول تقریبی 670 جفت باز در 12 نمونه مشکوک تکثیر شد که نهایتاً هفت جدایه توالی یابی شدند. توالی های حاصل با توالی های موجود در پایگاه داده NCBI هم ردیف سازی شده و تجزیه و تحلیل های تبارزایی با استفاده از روش های Neighbor-Joining، در نرم افزار MEGA 11 انجام شد. براساس نتایج تجزیه و تحلیل های تبارزایی برخی از جدایه های منتخب ایرانی در دو گروه متمایز همراه با برخی از جدایه ها از سایر مناطق دنیا در شاخه 1 طبقه بندی شدند. تحلیل شبکه هاپلوتیپی نیز این گروه بندی ها را تأئید کرد. علاوه بر این، بررسی دقیق جایگاه تبارزایی و تعیین نوع سویه جدایه های تازه شناسایی شده نشان داد که تمامی این جدایه ها درون خوشه TYLCV-OM قرار دارند که بیانگر نزدیکی ژنتیکی و منشأ تکاملی مشترک آن هاست. این الگو، فرضیه تعلق این جدایه ها به یک استرین منطقه ای متمایز و سازگار با شرایط محیطی خاص مناطق مرکزی ایران را تقویت می کند. تجزیه و تحلیل تنوع ژنتیکی نشان دهنده تفاوت معنا دار بین جمعیت های مناطق مورد بررسی بود. افزون بر آن، آزمون های خنثی بودنTajima’s D ، Fu and Li’s D و F و سایر آنالیزهای جمعیتی و مولکولی شواهدی از انتخاب خالص سازی و گسترش اخیر جمعیت ارائه کردند. همچنین، در بین جدایه های مورد بررسی یک رویداد نوترکیبی معنادار با استفاده از نرم افزار RDP4 شناسایی شد و آزمون های فشار انتخابی با روش های FEL و MEME  نشان دادند که تعدادی از کدون ها تحت فشار انتخابی مثبت یا منفی قرار دارند. این یافته ها تصویری جامع از تنوع ژنتیکی و پویایی تکاملی TYLCV در مناطق مرکزی (اصفهان و یزد و ورامین) ایران ارائه می دهد که می تواند در تدوین راهبردهای مدیریتی مؤثر برای کنترل بیماری در سطح منطقه ای مفید باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثر کاربرد گونه باکتریایی Pediococcus acidilactici (CNCM-MA18.5M, Lallemand, France) از گروه باکتری های اسید لاکتیک بر شاخص های رشد و پارامترهای خونی ماهی زینتی گرین ترور (Andinocara rivulatus) انجام شد. در این تحقیق 120 عدد ماهی به ترتیب با میانگین وزن و طول اولیه 3.93±0.20 گرم و 4.73±0.20 سانتیمتر تهیه و به طور تصادفی در 12 عدد آکواریوم رهاسازی شدند. پس از 14 روز از دوره تطبیق، آکواریوم ها به چهار گروه هر کدام با سه تکرار تقسیم و ماهیان با چهار جیره آزمایشی ایزوکالریک و ایزونیتروژنوس حاوی سطوح CFU/kg 107، 108، 109 و 0 پروبیوتیک Pediococcus acidilactici به مدت 84 روز تغذیه گردیدند. در طول دوره ماهیان هر 21 روز یکبار زیست سنجی شدند و شاخص های رشد محاسبه گردیدند. پس از پایان دوره پرورش خون گیری از ماهیان انجام شد. نتایج نشان دادند که به طور کلی شاخص های رشد تیمارهای آزمایشی تغذیه شده با پروبیوتیک در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی داری افزایش پیدا کرده است (P<0.05) و ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی CFU/kg 108 پروبیوتیک به طور معنی داری رشد بهتری نسبت به تیمارهای دیگر و شاهد داشتند. پارامترهای خونی شامل گلبول قرمز، هموگلوبین، هماتوکریت، MCV، MCH و گلبول سفید در گروه تغذیه شده با جیره حاوی CFU/kg 108 پروبیوتیک اختلاف معنی داری با گروه شاهد نشان داد (P<0.05). در مجموع این تحقیق پیشنهاد می کند ماهیان گرین ترور تغذیه شده با جیره حاوی CFU/kg 108 پروبیوتیک Pediococcus acidilactici از بازده رشد، میزان بقاء و پارامترهای خونی مناسبی برخوردارند.

0