مطالعات نشان می دهد آپلین از پپتیدهای متسع کننده عروقی است که نقشی مهم در تنظیم تون عروقی و عملکرد قلبی - عروقی دارد، اما اثر فعالیت بدنی به همراه مکمل آنتی اکسیدانی بر آن مشخص نیست. هدف پژوهش حاضر، مطالعه اثر همزمان تمرین هوازی و مکمل باریجه بر دستگاه حفاظت قلبی (آپلین و گیرنده آن) طی پرفشار خونی ناشی از نیتروال - آرژنین متیل استر (L-NAME) است. 40 سر موش به طور تصادفی به چهار گروه پایه، شم، L-NAME و گروه تمرین و باریجه تقسیم شدند. گروه های L-NAME و گروه تمرین و باریجه محلول L-NAME را به مقدار 10 mg/kg، پنج روز در هفته و به مدت هشت هفته دریافت کردند. گروه تمرین و باریجه با سرعت 15 تا 20 متر در دقیقه و به مدت 25 تا 64 دقیقه روی نوار گردان دویدند و محلول باریجه را نیز با دوز  0.9 g/kgدر روز با استفاده از گاواژ دریافت کردند. نتایج نشان داد القای هشت هفته ای L-NAME باعث افزایش پرفشار خونی، کاهش آپلین، گیرنده آن و بازدارنده آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE-I)، در مقایسه با گروه های کنترل (پایه و شم) شد. ترکیب تمرین هوازی و باریجه باعث مهار تنظیم مثبت پرفشار خونی ناشی از L-NAME شد. به علاوه، این مداخله باعث افزایش معنی دار دستگاه آپلینرژیک قلبی و ACE-1 در مقایسه با گروه های پایه، شم و L-NAME شد. بر اساس این یافته ها می توان گفت به کارگیری روش های غیردارویی رویکردی مناسب برای بهبود دستگاه جدید حفاظت قلبی در برابر استرس های مزمن ناشی از پرفشار خونی است.

زمینه و هدف: تمرینات ورزشی شدید سبب افزایش حساسیت قلب نسبت به اختلال در این عامل فیزیولوژیکی می شود. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر تمرین رست بر سطوح آپلین پلاسما در زنان دونده نخبه صورت گرفت.روش بررسی: در این مطالعه آپلین پلاسما و فشارخون در سه مرحله قبل، بعد و 24 ساعت بعد از تمرین اندازه گیری شد. 15 نفر از دختران دونده لیگ برتر شهر شیراز برای شرکت در پژوهش انتخاب و به لحاظ عدم وجود بیماری همگن شدند. عوامل ضربان قلب، فشارخون و سطوح آپلین قبل و بلافاصله بعد از تمرین و 24 ساعت پس از آن اندازه گیری و ثبت شد.یافته ها: تمرین رست باعث کاهش سطوح آپلین پلاسما در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون شد، که این کاهش اختلاف معنی داری داشت (p=0.001). همچنین 24 ساعت بعد از اتمام تمرین، سطوح آپلین پلاسما نسبت به پس آزمون، افزایش معنی داری نشان داد (p=0.001)، اما نسبت به پیش آزمون تفاوت معنی داری نداشت (p=0.375). فشارخون سیستولی و ضربان قلب بلافاصله بعد از تمرین افزایش و 24 ساعت پس از آن کاهش معنی داری داشت (p=0.001)، اما در فشار دیاستولی تفاوت معنی داری در پیش آزمون و پس آزمون ها مشاهده نشد (p=0.338).نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، تمرین رست موجب افزایش معنی دار ضربان قلب و فشارخون بلافاصله پس از تمرین می شود. بنابراین، می توان گفت احتمالا آپلین و فشارخون در حالت طبیعی بدن در تعادل می باشند و تغییر این پپتید در حین ورزش می تواند عامل هشدار دهنده ای مبنی بر خطرات احتمالی قلبی - عروقی در ورزشکاران با توجه به نقش شناخته شده آپلین باشد.

زمینه و هدف: هورمون های مشتق از آدیپوکین ها شامل لپتین، آدیپونکتین، رزیستین، آپلین، امنتین می باشند. هدف تحقیق حاضر، بررسی تاثیر 12 هفته تمرینات هوازی بر سطوح آپلین، امنتین و گلوکز سرم در زنان مسن چاق مبتلا به دیابت نوع 2 بود. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، 30 زن مسن چاق انتخاب و بر اساس درصد چربی و شاخص توده بدنی به دو گروه کنترل (15 نفر، میانگین سنی5.88 53.30± و شاخص توده بدنی 2.2±28.7) و گروه آزمایش (15 نفر، میانگین سنی 7.12±52.60 و شاخص توده بدنی 30.03±3.6) تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل تمرینات هوازی از نوع فزاینده بود که 3 جلسه در هفته و به مدت 12 هفته اجرا گردید. نمونه های خونی قبل از تمرینات و 24 ساعت پس از آخرین جلسه جمع آوری شد. ارزیابی داده ها با آزمون یومن ویتنی و مقایسه پیش آزمون و پس آزمون هرگروه با آزمون ویلکاکسون در سطح معنی داری p£0.05 انجام شد. یافته ها: تغییرات معنی داری در سطوح پلاسمایی گلوکز و آپلین مشاهده شد(به ترتیب p=0.001 و p=0.006) اما تفاوت معنی داری بین امنتین گروه آزمایش و کنترل مشاهده نشد. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که فعالیت ورزشی به دلیل ایجاد انقباضات عضلانی مداوم، موجب تسهیل روند ورود گلوکز به سلول می شود و باعث کاهش سطح گلوکز پلاسمایی می شود. هم چنین پاسخ هر آدیپوکین، به طور مجزا به شدت و مدت فعالیت ورزشی بستگی دارد.