به منظور بررسی اثر تلفیق کودهای شیمیایی، آلی و زیستی بر برخی صفات مرفوفیزیولوژیکی برنج رقم طارم هاشمی، این آزمایش به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار در سال93-1392 در مزرعه تحقیقاتی واقع در شهرستان آمل اجرا شد. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: T1: شاهد یا عدم مصرف کود،  :T2مصرف کود نیتروژن،:T3 مصرف کود دامی،:T4 کاربرد باکتری آزوسپیریلوم،:T5 کود دامی + آزوسپیریلوم، T6:کود نیتروژن+ کود دامی،:T7 کودنیتروژن+ باکتری آزوسپیریلوم و :T8 کود نیتروژن + کود دامی+ باکتری آزوسپیریلوم. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای آزمایشی بر تمامی صفات مورد مطالعه معنی دار بود. تیمار T7، بالاترین ارتفاع بوته و بیش ترین تعداد دانه پر در خوشه را داشت. بیش ترین تعداد خوشه در بوته مربوط به تیمارهای T6و T7بود. کم ترین تعداد گلچه عقیم در خوشه در تیمارهای T7 و T8 مشاهده شد. در بین تیمارها، تیمار T5 بیش ترین وزن هزار دانه (25.97 گرم) و شاخص برداشت (65.30 درصد) را به خود اختصاص داد. بیش ترین طول خوشه متعلق به تیمارهای T4،T5 و T6 بود. بیش ترین عملکرد بیولوژیک (7812 کیلوگرم در هکتار) و نیتروژن کاه (15.67 کیلوگرم در هکتار) در تیمار T6 مشاهده شد. بیش ترین میزان عملکرد دانه و نیتروژن ذخیره شده در دانه نیز به ترتیب با میانگین های 4298 و 58.34 کیلوگرم در هکتار متعلق به تیمار T8 بود.

نگهداری مواد ژنتیکی در مافوق سرما تکنیکی است که در بسیاری از مراکز تحقیقاتی دنیا برای نگهداری ژرم پلاسم گیاهی در مدت زمان طولانی از آن استفاده می نمایند. جهت استفاده این تکنیک در نگهداری ژرم پلاسم برنج، آزمایشی انجام شده تا دریافته شود سوسپانسیون سلولی را حداکثر چه مدت می توان با حفظ باززایی آن در مافوق سرما نگهداری نمود؟ برای این منظور ابتدا در محیط کشت LS2.5 از بذور سه رقم برنج ایرانی (آمل-3 ، خزر و طارم) کالوس تولید شد. سپس در محیط کشت های مایع AA2 و R2 سوسپانسیون سلولی برای ارقام مختلف تشکیل شد. جهت ذخیره کردن سوسپانسیون سلولی در ازت مایع، سلول ها را در محیط کشت های مایع AA2 و R2 به مدت 3 الی 4 روز واکشت نموده سپس 0.2 گرم از این سلولها به داخل ظروف کوچک از جنس پولی پروپیلن انتقال داده و همزمان 0.75 سانتی متر مکعب از مخلوط مواد Glycerol, 46 g/l; DMSO, 39 g/l pH 5.8; Sucrose, 342.3 g/l همراه با پرولین 5 گرم در لیتر اضافه نموده تا سوسپانسیون سلولی بتواند سرمای زیاد را تحمل نماید. بعد از این عمل ظروف حامل سلول ها را به مدت یک ساعت در داخل یخ نگهداری نموده وسپس آنها را در داخل ظروف آلومینیومی گذاشته تا به داخل ازت مایع انتقال داده شود. جهت انتقال به داخل تانک ازت مایع ابتدا به مدت 35 دقیقه در دمای منهای 35oC نگهداری و بعد از آن در مافوق سرما (-196oc) به مدت دوازده ماه نگهداری گردید. بعد از یک سال ظروف از ازت مایع بیرون آورده شد و بلافاصله در داخل آب گرم سترون 45oc برای مدت یک تا دو دقیقه نگهداری شد. بعد از اینکه سلول ها از یخ زدگی به حالت اولیه برگشت مواد اضافه شده با پیپت جدا شده و سلول ها بر روی محیط کشت نیمه جامد R2 و AA2 که روی آن دو فیلتر از نوع واتمن گذاشته شده بود، کشت گردید و در دمای 26 ± 1oc و در تاریکی نگهداری شد. نتیجه این مطالعه نشان داد که بعد از دوازده ماه نگهداری سلول ها در مافوق سرما مجددا برای همه رقم ها سوسپانسیون سلولی تشکیل شد. سوسپانسیون سلولی تشکیل شده برای تولید پروتوپلاست استفاده گردید. ارقام آمل -3 و طارم در مقایسه با شاهد تقریبا دو برابر افزایش تولید پروپلاست داشته ولی رقم خزر در مقایسه با شاهد %20 افزایش داشته است. همچنین در مقایسه باززایی پروتوپلاستها با پروتوپلاست های شاهد نتایج نشان داد که ارقام آمل -3 و خزر به طور معنی داری کاهش باززایی داشته اما برای رقم طارم در مقایسه با شاهد اختلاف معنی داری مشاهده نشده است. در این آزمایش به ترتیب برای ارقام آمل -3 ، خزر و طارم تعداد 32, 24 و 49 گیاه سبز به دست آمده است.

56 ژنوتیپ برنج با استفاده از نشانگر Random Amplified Polymorphic DNA) RAPD) مورد ارزیابی قرار گرفت. در این آزمایش از 66 آغازگر استفاده شد. 12 آغازگر تصادفی، چند شکلی مطلوبی را نشان دادند. 129 نشانگر تصادفی ایجاد شد که 104 نشانگر چند شکل (80.62 درصد) و 19.38) 25 درصد) نشانگر یک شکل بودند. اندازه نوارهای تولیدشده از 0.45 تا 3 کیلوباز متغیر بود. میانگین تعداد نوارها برای هر آغازگر چند شکل بین 7 الی 10.75 نوار بود. گروه بندی ژنوتیپ ها با استفاده از روش UPGMA و ضریب تشابه چاکارد صورت گرفت. بطوریکه ژنوتیپ های مورد مطالعه در 7 گروه قرار گرفتند. میزان تشابه در بین ارقام از 44 درصد تا 91 درصد متغیر بود. که حداقل تشابه بین ارقام بوفیکان و دمسیاه (44 درصد) و حداکثر تشابه بین ارقام IR-28 با آمل 91) 2- درصد) بود. این آزمایش نشان داد که در بین ارقام تنوع مطلوبی وجود دارد بطوریکه می توان از این تنوع برای اهداف مختلف اصلاحی بهره جست. همچنین این آزمایش نشان داد که نشانگر رپید یک تکنیک مناسب برای طبقه بندی کردن و بررسی تنوع ژنتیکی در بین ارقام برنج می تواند باشد.

بیماری بلاست ناشی از قارچ Pyricularia oryzae به عنوان بیماری اصلی ارقام بومی برنج در شمال ایران محسوب می شود و به همین دلیل، کنترل شیمیایی آن از اولویت ویژه ای برخوردار است. استفاده از قارچ کش های مختلف و مخلوط قارچ کش ها یک روش مهم در مدیریت شیمیایی این بیماری به شمار می رود. در این تحقیق، اثر قارچ کش ویستا (Vista®) به عنوان یک قارچ کش ترکیبی (Tricyclazo1e+thiophanate methy1, WP 72.5%) در کنترل بیماری بلاست برگ، خوشه، گردن و گره میانی به نسبت های 400، 500 و 600 گرم در هکتار در مقایسه با قارچ کش های رایج شامل تری سیکلازول (WP 75%)، کارپروپامید (SC300 50%) و ادی فنفوس (EC 50%) به ترتیب به نسبت های نیم کیلو، 400 میلی لیتر و یک لیتر در هکتار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در شرایط مزرعه ای طی سال های 1389 و 1390 مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمایش در شهرستان رشت نشان داد که اثرات قارچ کش های ویستا® در هر سه غلظت، کارپروپامید و تری سیکلازول در غلظت های ذکر شده تاثیر معنی داری در کنترل بیماری بلاست برگ در رقم هاشمی در مقایسه با شاهد در هر دو سال داشتند. اثر همه قارچ کش ها در کاهش بیماری بلاست خوشه و گره میانی (به غیر از ادی فنفوس) در سال اول و بلاست گردن (به غیر از ادی فنفوس) در سال دوم نسبت به شاهد معنی دار بود. در سال دوم بلاست گره به شدت توسعه یافت و مصرف قارچ کش های مورد آزمایش تاثیر معنی داری در کاهش بلاست گره در مقایسه با شاهد نشان نداد. در شهرستان آمل، قارچ کش ادی فنفوس، مشابه آنچه که در شهرستان رشت به دست آمد، دارای کمترین تاثیر در کاهش بیماری بلاست برگ بود.

به منظور بهبود بهره وری آب و ارزیابی اقتصادی کم آبیاری در شالیزارها به روش خشکه کاری، آزمایشی بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی و در سه تکرار برای برنج رقم طارم در مدت دو سال زراعی (80-1379 و 79-1378) در مزرعه تحقیقاتی موسسه تحقیقات برنج کشور، مازندران (آمل) به اجرا درآمد. تیمارهای هفتگانه آبیاری شامل مدیریت های مختلف غرقاب متناوب در مراحل رشد بود. برای تحلیل اقتصادی از روش بودجه بندی جزیی و شاخص نسبت درآمد ناخالص به هزینه تولید و میزان سود خالص استفاده شد. در تجزیه و تحلیل اقتصادی مشخص شد که تیمار T3 (تیماری که پس از گذشت 30 روز از مرحله بذرپاشی دارای ارتفاع آب متناوب (صفر تا 5 سانتی متر) در طی دوره رشد است) دارای نسبت درآمد ناخالص به هزینه تولید برابر 1.57 است و با 25 درصد کاهش آب مصرفی نسبت به شاهد، تنها 8 درصد افت عملکرد دارد، و سود خالص به ازای واحد آب مصرفی آن نسبت به شاهد (تیماری که پس از گذشت 30 روز از مرحله بذرپاشی دارای ارتفاع آب 5 سانتی متر و غرقاب دایم در سرتاسر دوره رشد است) 19.4 درصد بیشتر است. میزان عملکرد برنج سفید تیمار T3 برابر 2017 کیلوگرم در هکتار است. بنابراین بر اساس نتایج این تحقیق، یکی از روش های مدیریت آب در راستای ارتقای بهره وری از آب کشاورزی و کسب سود بیشتر، استفاده از برنامه بهینه کم آبیاری در شیوه کشت خشکه کاری در مناطق مناسب است.

مقدمه: حاملگی یک حالت مقاومت به انسولین در بافت های محیطی زن باردار القا می کند، از طرف دیگر، شیردهی ممکن است از ایجاد سندرم متابولیک در آینده پیشگیری نماید. با توجه به اهمیت سندرم متابولیک، هدف از این مطالعه، ارتباط تعداد حاملگی و طول مدت شیردهی با شیوع سندرم متابولیک در مادران 70-40 ساله بود.روش ها: اطلاعات کلیه مادران 40 تا 70 سال مرکز تحقیقات جمعیت آمل بر اساس چک لیست طراحی شده به دست آمده و سپس مادرانی که حداقل یک بار حاملگی داشته اند پس از کسب رضایت نامه وارد مطالعه شده و از نظر وجود سندرم متابولیک طبق معیارهای(Nationa Chlestrol Education Program Panel III) NCEP ATP III  بررسی شدند. سایر اطلاعات نیز مانند سن، تعداد حاملگی، طول مدت شیردهی از طریق پرونده پزشکی مادران و پرسش از آنها استخراج شد. داده ها با استفاده از SPSS و یرایش 16 آنالیز شد. سطح معناداری آزمون ها p-value کمتر از در 0.05 نظر گرفته شد.یافته ها: در نهایت 978 نفر وارد مطالعه شدند. میانگین سنی این افراد در زمان ورود به مطالعه 24.53±7.8 سال و میانگین نمایه توده بدنی افراد42.31±20.5 kg/m2  بود. از کل افراد، (%31.3) 306 یمار دچار پرفشاری خون بودند و (%38.9) 380 نفر به دیابت مبتلا بودند. هر نفر به طور میانگین 4.71±2.26 حاملگی داشت. میانگین متوسط طول مدت شیردهی در کل مادران 81.55±19.53 ماه بود. در گروهی که 4 یا کمتر بارداری داشتند ارتباط معنی داری بین مدت شیردهی و سندرم متابولیک و اجزا آن به جز افزایش تری گلیسرید مشاهده نشد. در کل افراد مورد مطالعه نیزافزایش مدت زمان شیردهی ارتباط معنی داری با بروزسندرم متابولیک نداشت (0.9=P)، ولی تعداد حاملگی ارتباط آماری معنی دار مثبت با بروز سندرم متابولیک داشتند (P=0.00).نتیجه گیری: تعداد حاملگی های بیش از 4 مورد علی رغم افزایش مطلق مدت شیردهی، ارتباط مستقیم و معنی داری با وجود سندرم متابولیک دارند.

زمینه و هدف: اختلال وسواسی-جبری (Obsessive-Compulsive Disorder: OCD) یک بیماری عصبی-روانی است که این وسواس های فکری یا عملی سبب اتلاف وقت شده و اختلال قابل ملاحظه ای در روند معمولی و طبیعی زندگی، کارکرد شغلی، فعالیت های معمول اجتماعی و یا روابط فرد با دیگران ایجاد می کنند. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی اختلال وسواسی-جبری دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان آمل انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی روی 342 دانش آموز دختر مقطع متوسطه با دامنه سنی 12 تا 17 سال مدارس شهرستان آمل در سال تحصیلی 98-1397 انجام شد. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای و انتخاب تصادفی نمونه ها بود. پرسشنامه وسواس فکری-عملی مادزلی (Maudsley) برای غربالگری و معیار تشخیصی وسواس عملی، فکری یل-براون (Yale-Brown) برای تایید اختلال وسواسی-جبری استفاده شد. یافته ها: غربالگری دانش آموزان نشان داد که 98 نفر (28. 65%) دارای وسواس فکری-عملی بودند. بیشترین فراوانی به ترتیب مربوط به وسواس کندی و تکرار (37 مورد)، تردید-وظیفه شناسی (36 مورد)، بازبینی (35 مورد)، شست و شو (31 مورد) و در نهایت نشخوار فکری (12 مورد) بودند. از بین 98 دانش آموز غربال شده، با توجه به نمرات برمبنای پرسشنامه Yale-Brown، تعداد 67 دانش آموز مثبت بودند. شدت اختلال وسواسی-جبری در 37 مورد (55. 22%) خفیف، 21 مورد (31. 34%) متوسط و 9 مورد (13. 43%) شدید تعیین گردید. نتیجه گیری: در حدود یک سوم از دانش آموزان دختر دچار اختلال وسواسی-جبری بودند.

سید محمد داعی الاسلام 1330-1255) ش) فرزند سیدفضل اله حسنی متخلص به «داعی»، مولف فرهنگ نظام، ادیب و ایران شناس و از مروجان زبان فارسی در هند بود. وی در روستای نیاک لاریجان از شهرستان آمل زاده شد و، پس از طی دوره های ابتدایی و متوسطه در آمل، برای ادامه تحصیل به تهران سپس اصفهان سفر کرد و از محضر مدرسان اصفهانی از جمله ملامحمد کاشانی، جهانگیر خان قشقایی، و آقانجفی بهره برد. او بیشتر اوقات خود را صرف فراگیری زبان عربی و ادب فارسی، تاریخ اسلام، و علوم دینی کرد و، به موازات آن، با زبان های انگلیسی و عبرانی نیز آشنا شد. پس از آن، به دعوت میرزا سلیمان خان شیرازی معروف به رکن الدوله، نایب الحکومه اصفهان، در حوزه علمیه اصفهان عضویت یافت و با مبلغان مسیحی جلفای اصفهان به مناظره پرداخت. آوازه همان مناظرات توجه مظفرالدین را جلب کرد و موجب شد که سیدمحمد به لقب «داعی الاسلام» ملقب گردد. شرح آن مباحثات مناظرات در مجله الاسلام، که داعی الاسلام مدیر مسوول آن بود، به چاپ رسیده است.داعی الاسلام، در سال 1906/1324، پس از بازگشت از سفر مکه، در هند اقامت کرد و در آنجا مجله دعوه الاسلام را به دو زبان فارسی و اردو به چاپ رساند و در دارالفنون دکن به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداخت. وی، در دوران اقامت در هند، به مطالعه در رشته زبان های شرقی از جمله زبان اوستایی، فارسی، باستان، بهاشا، گجراتی و سنسکریت روی آورد. اشتیاق و علاقه او به بررسی ریشه لغات زبان فارسی مشوق او در تالیف یک دوره کامل فرهنگ فارسی شد. دولت اسلامیه دکن او را مامور تدوین این فرهنگ ساخت. بدین سان فرهنگ نظام در پنج مجلد پدید آمد و به طبع رسید.