معدن زغال سنگ غزنوی در 45 کیلومتری جنوب شهرستان آزادشهر واقع شده و یکی از معادن فعال استان گلستان است. استخراج زغال از لایه های زغال دار اول و سوم معدن غزنوی صورت می پذیرد. بررسی های کانی شناسی به وسیله روش پراش پرتو x (XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی مجهز به طیف پراش انرژی پرتو x (SEM/EDS) بیانگر حضور کوارتز و کانی های رسی به عنوان کانی های اصلی و کانی های پیریت (± پیریت آرسنیک دار)، ژیپس، ژاروسیت (ناتروژاروسیت)، گوتیت، هماتیت، پلاژیوکلاز، فلدسپات قلیایی، ± روتیل، ± کروندوم و ± برلینیت کانی های فرعی در زغال سنگ غزنوی هستند. پس از تشکیل زغال سنگ، بر اثر هوازدگی کانی های آهن دار اولیه مانند پیریت، کانی های ژاروسیت، ناتروژاروسیت، هماتیت و گوتیت با خاستگاه ثانویه تشکیل شده اند. کانی های برلینیت، روتیل، کروندوم، پلاژیوکلاز و میکروکلین در زغال سنگ معدن غزنوی خاستگاه اولیه (درونزاد) نداشته و طی رسوبگذاری مواد آلی به صورت ثانویه (برونزاد) از بیرون وارد حوضه رسوبی شده اند. وجود کانی های کوارتز، پلاژیوکلاز، فلدسپات قلیایی، روتیل و کروندوم نشان می دهد که این کانی ها برآمده از فرسایش واحدهای آذرین قدیمیتر مثل بازالت سلطان میدان و گرانیت های قلیایی منطقه خوش ییلاق هستند که به محیط های باتلاقی حمل شده اند. در زغال سنگ های مورد بررسی دو نسل پیریت وجود دارد. پیریت های درونزاد نسل اول، خودشکل بوده و در زمینه زغال سنگ پراکنده هستند. پیریت های درونزاد نسل دوم، دانه ریز و بی شکل هستند و پس از تشکیل زغال سنگ ها به صورت پرکننده درز و شکافها دیده می شوند. بررسی یک نمونه زغال سنگ معدن غزنوی با روش طیف سنجی تبدیل فوریه فروسرخ (FT-IR) نشان می د هد که در آن علاوه بر کانی های سیلیکاته و رسی، گروه-های عاملی و همچنین ارتعاشات کششی C=C آروماتیک در رابطه با بخش آلی و گروه عاملی OH مربوط به حضور کانی های آبدار در این زغال سنگ ها وجود دارند.

به منظور بررسی تحولات ماگمایی، رخنمون های سنگ های گرانیتی در ناحیه گوشه - نلخاست، در شمال شرق بروجرد مورد مطالعه قرار گرفت. این توده ها در کمربند دگرگونی سنندج - سیرجان واقع در سنگ های رسوبی و دگرگپگونی به سن پرکامبرین، تریاس و ژوراسیک نفوذ کرده اند. مطالعات میکروسکوپی و آنالیزهای شیمیایی نشان می دهد که سنگ های نفوذی اغلب از نوع گرانیت و گرانودیوریت هستند. با بررسی نمودارهای ژئوشیمی و شواهد بافتی، مانند بافت های میکروپرتیت، گرانوفیر و میکروگرافیک در گرانیتوئیدها، دمای تشکیل توده ها را می توان در محدوده 700 تا 850 درجه سانتی گراد و حداکثر فشار آب را حدود 5 کیلوبار تخمین زد. گرانیتوئیدها از نوع کالکوآلکالن و متاآلومین هستند. ویژگی های گرانیت های نوع I و نوع S در این سنگ ها دیده می شود ولی با توجه به برخی ویژگی ها مانند پایین بودن مقدار کروندوم نورماتیو می توان آنها را به نوع I نسبت داد. از نظر جایگاه تکتونیکی توده های نفوذی گرانیتوئید منطقه از نوع برخوردی هستند و همزمان با کوهزایی تا پس از کوهزایی تشکیل شده اند.

نهشته های بوکسیتی پرمین شمال سقز به شکل عدسی های چینه سان درون تشکیلات کربناتی سازند روته قرار گرفته اند. شواهد صحرایی نشان می دهند که این نهشته ها در محیط مردابی تشکیل شده، به طوری که سطح سفره آب های زیرزمینی طی شکل گیری آن ها نسبتا بالا بوده است. بنا بر بررسی های سنگ نگاری، این نهشته ها حاوی بافت های اوئیدی، پیزوئیدی، اسپاستوئیدی، نودولار، اسکلتی و اسفنجی بوده و از یک خاستگاه برجازا برخوردارند. با توجه به بررسی های کانی شناسی، این نهشته ها شامل کانی های دیاسپور، بوهمیت، کروندوم، هماتیت، گوتیت، مگنتیت، روتیل، آناتاز، مونت موریلونیت، کوارتز، ایلیت، پیروفیلیت، تالک، کائولینیت، ناکریت، دیکیت، فلدسپار پتاسیم، موسکویت، کلریت، کلریتوئید، پلاژیوکلاز، پیروکسن، آمفیبول، شاموزیت، ژیپس، کلسیت و فلوریت هستند. حضور مقادیر بالای کانی های سیلیکاتی، نارس بودن و سیستم زهکشی ضعیف این نهشته ها را نشان می دهند. مقایسه گستره میدان پایداری کانی های اصلی سازنده کانسنگ های بوکسیتی با تغییرات pH و Eh محیط های طبیعی نشان می دهد که آب های سطحی با ماهیت اکسیدی - اسیدی و آب های زیرزمینی با ماهیت بازی - احیا، نقش بارزی در تشکیل این نهشته ها داشته اند. تلفیق یافته های کانی شناسی و ژئوشیمی عناصر بی تحرک نشان می دهد که نهشته های بوکسیتی سقز از دگرسانی و هوازدگی سنگ های بازالتی - آندزیتی گسترش یافته اند.

با نفوذ توده آذرین نفلین سینیت کلیبر به داخل سنگهای رسوبی رسی و آهکی کرتاسه، هاله دگرگونی به ضخامت حدود یک کیلومتر ایجاد شده است. شش زون دگرگونی با کانیهایی چون کردیریت، آلکالی فلدسپار، سیلیمانیت و کروندوم در سنگها تشکیل شده است.سنگهایی که ترکیب شیمیایی مناسب داشته اند به علت حرارت توده به صورت بخشی ذوب شده اند. در سنگهای کالک – سیلیکات نیز پنج زون با کانیهایی چون ترمولیت، دیوپسید، گارنت، اسکاپولیت، وولاستونیت و وزوویانیت تشکیل شده است. برای تخمین فشار دگرگونی در سنگهای رسی از پتروژنتیک گرید استفاده شد. تقاطع منحنی های مربوط به واکنش های شناخته شده در سنگها بر روی پتروژنیک گرید، فشاری حدود 3 کیلوبار را نشان می دهد. محاسبه محل منحنی های واکنشی مربوط به کالک – سیلیکات ها با فرض اکتیویته مساوی یک برای تمام فازها و رسم آنها بر روی نمودار حرارت – کسر مولی دی اکسید کربن، نشان می دهد که کسر مولی دی اکسید کربن هنگام اوج دگرگونی برابر 0.2 بوده است که این مقدار تقریبا مستقل از فشار دگرگونی است. محاسبه محل منحنی ها بر روی نمودار حرارت – کسر مولی دی اکسید کربن با فرض انحلال جامد کانیها و اکتیویته های غیر از یک، نتیجه مشابهی را می دهد و مشخص می کند که ترکیب واقعی سیال در اوج دگرگونی مجاورتی با ترکیب معدل کسر مولی دی اکسید کربن برابر 0.2 بسیار نزدیک بوده است. گرمای اوج دگرگونی برای زون سیلیمانیت در سنگهای رسی 700-750˚C و برای زون وولاستونیت – وزوویانیت در سنگهای کالک – سیلیکات برابر 600-700˚C بوده است.  

توده های نفوذی گرانیتوییدی جنوب قروه (کردستان) که در سنگ های دگرگونه متاثر از کوهزایی سیمرین نفوذ کرده اند، در 80 کیلومتری شمال غرب همدان قرار دارند. آنها عمدتا گرانودیوریت و گرانیت هستند و به میزان کمتری با دیوریت و گابرو همراه می شوند. ویژگی های صحرایی (برای مثال عدم حضور میگماتیت)، و نیز چندین ویژگی پتروگرافی و ژئوشیمیایی، شامل: حضور کانی های پلاژیوکلاز کلسیک، هورنبلند منیزیم دار و فقدان کانی های سرشار از آلومینیوم (کروندوم و مسکوویت)، ضریب اشباعی آلومینا (ASI<1)، مقدار مولی Na+K کمتر از مقدار مولی Al، نسبت Na2O+K2O-CaO در مقابل SiO2، کاهش روند اکسید فسفر در نمودار هارکر و همچنین، برخورداری از سدیم و کلسیم بالا گویای ترکیب I ماگمای مادر است. به منظور تعیین محیط تکتونیکی نمودارهای سه جزیی Rb/10-Hf-Ta*3 و Th/Yb در مقابل La/Yb و Yb در مقابل Th/Ta، نمودار عنکبوتی و نیز نمودارهای متمایز کننده محیط های تکتونیکی، استفاده شد. با استفاده از روش Agrawall مشخص شده است که گرانیتویید مورد مطالعه به علت برخورداری از مقادیر R مثبت به گرانیتوییدهای کوهزایی تعلق دارد. به طور کلی، نمونه های مورد مطالعه منعکس کننده رژیم تکتونیکی مرتبط با قوس آتشفشانی در حاشیه فعال قاره ای هستند و مشابهت این گرانیتویید را با گرانیتوییدهای مراحل انتهایی کوهزایی نشان می دهند. بررسی سرگذشت و رژیم تکتونیکی پهنه سنندج - سیرجان و سن باتولیت های گرانیتوییدی این پهنه، تایید می کند که گرانیتویید مورد مطالعه فرآورده مراحل پایانی فرورانش پوسته اقیانوسی نئوتتیس به زیر پوسته قاره ای ایران مرکزی است.