رپلیزوم یوکاریوت ها یک کمپلکس چند جزئی بوده که همانندسازی DNA را با سرعت حدود Kb 2-3 در دقیقه انجام می دهد. این مسئله نشان می دهد که ساختار کروماتین به میزان 15-10 نوکلئوزوم در دقیقه و در جلوی هر رپلیزوم فعال متلاشی می شود. برای تشکیل یک الگوی کروماتینی مشابه بر روی DNA های تازه شکل گرفته، هیستون ها و یک سری از فاکتورهای متصل شونده به کروماتین، از روی رشته مادری به روی رشته های دختری انتقال داده می شوند. به علاوه، هیستون های جدید نیز برای ایجاد و حفظ تراکم نوکلئوزومی موردنظر تجمع یافته و اصلاحات هیستون های جدید نیز بر مبنای الگو گرفتن از هیستون های مادری و قدیمی انجام می گیرد. به طور کلی بررسی اینترکشن های میان اجزای رپلیزوم با پروتئین-های کروماتین، به درک صحیح نحوه پیشرفت چنگال همانندسازی و ارتباط آن با کروماتین کمک می نماید. در این مطالعه به بررسی مکانیسم های تنظیمی در همانندسازی کروماتین و فرآیند حفظ اپی نوم پرداخته می شود.

یکی از رخدادهای اصلی اسپرمیوژنز جایگزینی هیستون ها با پروتئین های کوچکی به نام «پروتامین» است. این پدیده منجربه تراکم کروماتین در هسته اسپرم و محافظت از آن در برابر آسیب های احتمالی می شود. امروزه تست هایی مانند رنگ آمیزی آنیلین بلو (AB)، تولویدین بلو (TB) و رنگ آمیزی کرومایسین (CMA3) A3 بر اساس ویژگی های مختلف برای ارزیابی تراکم کروماتین اسپرم استفاده می شود. برای ارزیابی قطعه قطعه شدن DNA در اسپرم، چندین تست نظیر 8-هیدروکسی-2-دئوکسی گوانوزین (8-OHdG)، TUNEL، Comet، SCSA، SCD و Acridine orange معرفی شده است که به طور مستقیم و غیرمستقیم آسیب DNA را ارزیابی می کنند. مقاله های منتشر شده توسط محققان در پایگاه های Pubmed و Google scholar و نیز کتب مرتبط از سال 2007 تا 2022 بر اساس کلید واژه های 8-OHdG، TUNEL، Comet، SCSA، SCD وAcridine orange جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفتند. تا به حال مقالات متعددی در سطح درمان و تحقیقات بر روی تست های کروماتین اسپرم انجام شده است؛ اما تعداد موارد بررسی شده تاکنون کم بوده و همچنین در مطالعات گوناگون از نمونه های متفاوت اسپرمی استفاده شده و حد آستانه در تست های مختلف، متفاوت بوده است. در ویرایش ششم کتاب WHO به این موضوع پرداخته شده است که هر آزمایشگاه حد آستانه مشخص خود را دارد. لذا در این مقاله مروری، روش های رایج ارزیابی بسته بندی کروماتین و آسیب DNA معرفی شده و مزایا و معایب هر یک از این تست ها بر اساس آخرین دستاوردها در زمینه ناباروری مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.

این مطالعه به منظور تخمین انسجام کروماتین و آسیب DNA به وسیله الکتروفورز DNA و سنجش کامت در مایع منی تازه و منجمد بوفالو انجام گرفت. نمونه های مایع منی از چهار بوفالوی نر جمع آوری شدند، و مایع منی بعد از فریز از لحاظ تحرک اسپرم، زنده مانی، ناهنجاری های اسپرم، انسجام کروماتین و آسیب DNA بررسی شد. اختلاف معنی داری در پارامترهای مایع منی در میان گاوهای نر بعد از آب شدن پیدا شد. اختلاف های بسیار معنی داری (P<0.001) در انسجام کروماتین بین مایع منی تازه و منجمد مشاهده شدند. اختلاف معنی داری بین گاوها از نظر انسجام کروماتین در مایع منی تازه وجود نداشت، اما در مایع منی منجمد در میان گاوها اختلاف معنی داری شناسایی شد (P<0.05). قطعه قطعه شدن DNA به وسیله الکتروفورز ژل آگاروز دیده نشد. درصد اسپرم با DNA آسیب دیده با سنجش کامت به طور معنی داری بین مایع منی تازه و منجمد فرق می کرد. رابطه منفی معنی داری بین تحرک و آسیب به DNA (r=-0.68, P<0.05) وجود داشت و ناهنجاری های اسپرم و قطعه قطعه شدن DNA به طور قابل توجهی به شکل مثبت در ارتباط بودند (r=0.59, P<0.05). در نتیجه، ارزیابی آسیب DNA ممکن است اطمینان از نرمال بودن ژنوم را میسر ساخته و بتواند تکامل روش های اصلاح شده انتخاب اسپرماتوزوآ با DNA سالم را به منظور استفاده در تلقیح مصنوعی هدایت نماید.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هدف: بررسی تاثیر غلظتهای مختلف گلوتاتیون بر میزان نامتراکم شدن کروماتین اسپرم انسانمواد و روشها: پس از تهیه و آنالیز نمونه مایع منی، رسوب اسپرمی دوبار با محیط کشت Ham’s F-10 شستشو و پس از آن محلول اسپرمی به دو گروه غیر شستشو و شستشو تقسیم شدند که در هر یک از این گروهها 100 میکرولیتر از محلول اسپرمی در معرض 100 میکرولیتر از غلظتهای مختلف گلوتاتیون 1، 5، 10، 15، 20، 40 و 80 میلی مولار قرار گرفت که هر یک از این غلظتها طی زمانهای 15، 30، 60، 90، 120 دقیقه بر اسپرم تاثیر داده شدند. در گروه کنترل به جای گلوتاتیون از محیط کشت Ham’s F-10 استفاده شد. در نهایت با استفاده از روش سدیم دودسیل سولفات میزان نامتراکم شدن کروماتین اسپرمها مطالعه شد.یافته ها: گروه غیر شستشو: در این گروه غلظتهای 1 تا 10 میلی مولار گلوتاتیون تاثیر چندانی بر کروماتین اسپرم نداشتند و غلظتهای 15 و 20 میلی مولار تاثیر بهتری را بر کروماتین اسپرم نشان دادند. گلوتاتیون بهترین تاثیرش را در این گروه در غلظتهای 40 و 80 میلی مولار نشان داد. گروه شستشو: در این گروه غلظتهای 1 تا 5 میلی مولار گلوتاتیون تاثیر ضعیفی را بر میزان نامتراکم شدن هسته اسپرم نشان دادند؛ در حالی که در غلظت 20 میلی مولار اختلاف معنی داری با گروه کنترل مشاهده شد (P<0.05). در غلظتهای 40 و 80 میلی مولار نیز بهترین تاثیر گلوتاتیون بر کروماتین اسپرمها دیده شد.نتیجه گیری: گلوتاتیون قادر است در محیط آزمایشگاهی سبب القای نامتراکم شدن اسپرمها شود که این تاثیر گلوتاتیون وابسته به غلظت بوده و در غلظتهای 40 و 80 میلی مولار، این عدم تراکم بیشتر است. همچنین گلوتاتیون قادر است با عبور از غشای پلاسمایی نامتراکم شدن کروماتین اسپرمها را سبب شود و چنانچه بر اسپرمهایی که از کروماتین بسیار پایداری برخوردار هستند تاثیر داده شود ممکن است درصد لقاح را افزایش دهد.