ماست یکی از پرمصرف­ترین فرآورده تخمیری شیر بوده که مانند هر محصول لبنی دیگر، در معرض فساد و افت کیفیت قرار دارد. تلاش برای بهبود فرآیند تولید و بالابردن کیفیت این محصول، امری ضروری می­باشد. همچنین پیدا کردن راهکاری مطمئن، ارزان و در دسترس که علاوه بر کنترل قند خون و جلوگیری از بروز عوارض بیماری دیابت، موجب تسکین دردهای بیماران دیابتی شود؛ همواره مورد توجه محققین بوده است. گیاه داروئی کارلا (Momordica charantia L.) از خانواده کدوئیان در طب سنتی برای کنترل قند خون استفاده می­شود. در این پژوهش اثرات افزودن پودر کارلا به ماست با هدف تولید غذای فراسودمند مورد بررسی قرار گرفت. پودر میوه کارلا در چهار سطح 0 (شاهد)، 2/0، 4/0 و 6/0 درصد به نمونه­ها در سه تکرار افزوده شد. خصوصیات فیزیکوشیمیایی نمونه­ها از قبیل pH، اسیدیته، ویسکوزیته، ظرفیت نگهداری آب، محتوای فنل کل و خاصیت آنتی­اکسیدان مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج این آزمایش نشان داد که بیشترین میزان ترکیبات فنولی (63/475 میکروگرم معادل گالیک اسید / میلی­لیتر ماست)، ظرفیت آنتی­اکسیدانی (93 درصد بازدارندگی رادیکال­های آزاد DPPH)، بیشترین میزان ظرفیت نگهداری آب (84 %) و ویسکوزیته (366 پاسکال ثانیه) در نمونه محتوی 6/0 درصد پودر میوه کارلا سنجش گردید. طبق نتایج این تحقیق افزودن پودر کارلا به ماست در سطح 6/0 درصد، افزون بر حفظ خواص ظاهری می­تواند ویژگی­های فیزیکوشیمیایی آن را  بهبود بخشیده و یک محصول جدید تولید نماید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

از مسائل مهم مدیریت آب، ارزیابی و تعیین نیاز آبی گیاهان است. ﺟ ﻬ ﺖ ﺗ ﺪ وﻳ ﻦ ﺑ ﺮ ﻧ ﺎ ﻣ ﻪ آﺑ ﻴ ﺎ ری ﻣ ﻨ ﺎ ﺳ ﺐ و ﻣ ﺪ ﻳ ﺮ ﻳ ﺖ ﻛ ﺎ رآﻣ ﺪ ، ﺗ ﻌ ﻴ ﻴ ﻦ ﺿ ﺮ ﻳ ﺐ ﮔ ﻴ ﺎ ﻫ ﻲ و نیاز آبی ﺿ ﺮ وری ﻣ ﻲ ﺑ ﺎ ﺷ ﺪ . در اﯾ ﻦ ﺗ ﺤ ﻘ ﯿ ﻖ ﺑ ﻪ ﻣ ﻨ ﻈ ﻮ ر ﺗ ﻌ ﯿ ﯿ ﻦ ﺿ ﺮ اﯾ ﺐ ﮔ ﯿ ﺎ ﻫ ﯽ و ﻧ ﯿ ﺎ ز آﺑ ﯽ ﮔ ﯿ ﺎ ه کارلا (خربزه تلخ) ﮐ ﻪ از ﺟ ﻤ ﻠ ﻪ ﮔ ﯿ ﺎ ﻫ ﺎ ن داروﯾ ﯽ ﻣ ﻬ ﻢ ﻣ ﯽ ﺑ ﺎ ﺷ ﺪ ، آزمایشی در سال 1398 در شرایط اقلیمی خشک با استفاده از روش بیلان آبی در لایسیمترهای زهکش دار طراحی و اجرا گردید. به منظور انجام آزمایش از چهار لایسیمتر زهکش دار موجود در مرکز تحقیقات کشاورزی زهک استفاده گردید. لایسیمترها از جنس فایبرکلاس با قطر 50 سانتی متر و ارتفاع 120 سانتی متر در مرکز محدوده ای با وسعت 20×25 متر کار گذاشته شدند. در دو لایسیمتر گیاه کارلا کشت شد و در دو لایسیمتر مشابه دیگر گیاه مرجع (یونجه) کشت شد. کلیه عملیات کاشت، داشت به صورت بهینه انجام و در طول آزمایش سعی شد با انجام آبیاری به موقع، رطوبت خاک از حد رطوبت سهل الوصول کمتر نگردد تا در طول دوره رشد، حتی الامکان گیاه دچار تنش رطوبتی نشود. این آزمایش طی یک فصل زراعی از تاریخ 3 اردیبهشت تا 27 تیر به مدت 88 روز انجام شد. میزان نیاز آبی کارلا بین هر دو نوبت آبیاری متوالی با استفاده از رابطه بیلان آب در خاک تعیین شد. میزان نیاز آبی کارلا در طی یک فصل آزمایش برابر 15/915 میلی متر بدست آمد. همچنین میانگین ضرایب گیاهی چهار مرحله رشد ابتدایی، توسعه، میانی و پایانی در یک فصل آزمایش در مدت 88 روز دوره رشد کارلا (خربزه تلخ) به ترتیب 81/0، 915/0، 05/1 و 625/0 محاسبه شد.

سابقه و هدف: گیاه دارویی کارلا (Momordica Charantia L. ) یک سبزی گرمسیری با ارزش غذایی و دارویی بالاست. این گیاه متعلق به خانواده کدوئیان و دارای خاصیت ضددیابتی ارزشمند است. کاربرد محرک ها در راستای تولید فرآورده های بیولوژیکی سازگار با محیط زیست و در پیوند با کشاورزی نوین می تواند سبب افزایش رشد کیفی و کمی گیاهان و کاهش اثرات تنش های محیطی بر آن ها شود. این تحقیق با هدف بررسی اثرات تهییج با محرک های غیر زیستی بر خصوصیات کارلا واریته Hybrid Baby Doll صورت گرفت. مواد و روش ها: تحقیق حاضر به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. در این آزمایش اثر ساده محرک های غیرزیستی براسینواستروئید (1/0، 5/0 و 1 میلی مولار)، کاراگینان (200، 400 و 600 میلی گرم بر لیتر)، اترل (100، 300 و 600 میکرومولار) و شاهد (عدم تهییج با محرک) بر کارلایHybrid Baby Doll به تعداد 30 واحد آزمایشی در محیط کشت MS جامد محتوی 3 درصد ساکارز مورد بررسی قرار گرفت. گیاهچه ها پس از طی دوره رشدی یک ماهه در مرحله 4 تا 6 برگی به گلخانه اتوماتیک دانشگاه زنجان انتقال یافت. تأثیر این ترکیبات بر خصوصیات مورفولوژیکی (طول برگ، عرض برگ، سطح برگ، طول و قطر میوه، وزن تر و خشک میوه و عملکرد بوته) و فیتوشیمیایی (محتوای فنل کل، فلاونوئید کل، فعالیت آنتی اکسیدانی، رنگیزه های فتوسنتزی و متابولیت های ضددیابت موموردیسین و کارانتین) کارلا ارزیابی شد. یافته ها: نتایج تجزیه واریانس داده ها حاکی از وجود اختلاف آماری معنی دار (p˂ 0. 05) بین تیمارهای آزمایش بر صفات مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی کارلا بود. در این مطالعه بیشترین سطح برگ (52/72 سانتی متر)، کلروفیل کل (9/28 میلی گرم/ گرم بافت تازه) و فلاونوئید کل (99/4 میلی گرم کوئرستین/ گرم وزن خشک) از گیاهان تهییج شده با اترل سنجش شد. بیشترین طول میوه (4/35 میلی متر)، کارتنوئید (8/1 میلی گرم/ گرم بافت تازه)، فنل کل (17/35 میلی گرم گالیک اسید/ گرم ماده خشک)، فعالیت آنتی اکسیدانی (31/79 درصد) و موموردیسین (64/22 میکروگرم/ گرم ماده خشک) از گیاهان تهییج شده با کاراگینان حاصل شد. بیشترین وزن تر میوه (95/23 گرم)، عملکرد میوه (1305 گرم) و کارانتین (38/58 میکروگرم/ گرم ماده خشک) از گیاهان تهییج شده با براسینواستروئید حاصل شد. نتیجه گیری: نتایج آزمایش ما حاکی از آن بود که تهییج با اترل منجر به افزایش پارامترهای مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی نظیر سطح برگ، طول میوه، کلروفیل b، کلروفیل کل و فلاونوئید گردید. در حالی که که بیشترین میزان عملکرد و تجمع متابولیت کارانتین از تیمار تهییج با براسینواستروئید حاصل شد. محرک کاراگینان نیز بر میزان فنل کل، فعالیت آنتی اکسیدانی و متابولیت ثانویه موموردیسین بیش از سایر تیمارها موثر بود. تیمار تهییج با کاراگینان میزان متابولیت ثانویه موموردیسین را 182 درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داد و تیمار تهییج با براسینواستروئید میزان متابولیت ثانویه کارانتین را 60 درصد نسبت به شاهد افزایش داد که موید نقش موثر این محرک ها در افزایش مواد ضددیابت در این گیاه است. بنابر یافته های این تحقیق استفاده از ترکیبات محرک اترل، کاراگینان و براسینواستروئید، یک استراتژی مهم جهت تولید محصول کارلا با عملکرد مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی بالا محسوب می شود.

در قرن نوزدهم میلادی، مدام به شمار زنان مغرب زمین که خطر سفر به اقصی نقاط جهان را به جان می خرند، افزوده می شود. بهبود و توسعه وسایل حمل و نقل سفر را تسهیل می کند و بر اشتیاق آن می افزاید. بنابراین، دیگر تعداد زنانی که به تنهایی و یا به همراه همسرانشان به سفرهای طولانی می روند، کم نیستند. زنانی که ما با داستانهایشان آشنا هستیم، آنهایی هستند که برای نگارش سفرنامه شان قلم بدست گرفتند و از انتشار آن دریغ نکردند. در میان این زنان نویسنده، و با توجه به سفرنامه هایی که درباره سفر به ایران نگاشته شده است، ما ادل اومر دو هل و کارلا سرنا را در نظر گرفته ایم؛ زیرا این دو، مولف سفرنامه هایی هستند که در زمان خود موفقیت های بسیاری را کسب نموده اند. با بازخوانی این متون و با توجه به سفرنامه هایی که توسط مردان به نگارش درآمده است سوالی مطرح می شود که مقاله پیش رو سعی دارد به آن پاسخ دهد: آیا این سفرنامه ها دارای ویژگی خاصی هستند، یا تقلیدی مبتذل از روایت های مردانه زمان خود می باشند؟ به همین منظور، ما به اختصار و بطور متوالی متون نگارش شده توسط این دو مولف، که یکی مطالبش را به نام همسرش و دیگری جسورانه با امضای خودش منتشر می کند، را بررسی خواهیم کرد.

گیاه کارلا ( (Momcrdica Charantia L.که معمولاً خربزه تلخ ، کدوی تلخ و خیار تلخ نامیده می¬شود؛ گیاهی دارویی از خانواده کدوئیان است. همه بخش¬های این گیاه خاصیت دارویی دارند؛ اما میوه مهمترین بخش این گیاه است که برای کنترل دیابت استفاده می¬گردد. کارلا خواص درمانی زیادی مثل کنترل دیابت، ضد سرطان و ضدمیکروبی دارد. با توجه به مصرف بی¬رویه کودهای شیمیایی و اثر آنها بر کاهش کیفیت گیاهان و افزایش آلودگی زیست¬محیطی، این تحقیق به¬منظور بررسی اثر کودهای زیستی و آلی بر شاخص کلروفیل برگ، عملکرد و کیفیت میوه کارلا اجرا گردید. آزمایش به¬صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک¬های کامل تصادفی با سه تکرار طی سال¬های 1400 و 1401 بود. تیمارهای آزمایش شامل مایکوریزا در دو سطح (تلقیح با Glomus mosseae و عدم تلقیح)، باکتری محرک رشد گیاه در چهار سطح (عدم تلقیح، تلقیح با ازتوباکتر، تلقیح با سودوموناس و تلقیح با هر دو سویه) و ورمی¬کمپوست در چهار سطح (0، 4، 7 و 10 تن در هکتار) بودند. نتایج نشان داد که شاخص کلروفیل، وزن خشک میوه و کیفیت میوه در سال دوم به علت افزایش دما، کاهش بارندگی و افزایش تبخیر ماهانه در مقایسه با سال اول کمتر بود. کاربرد جداگانه و ترکیبی مایکوریزا، باکتری محرک رشد گیاه و ورمی¬کمپوست اثرات مثبتی بر صفات مورد مطالعه در مقایسه با تیمار شاهد (عدم کاربرد این عوامل) داشتند. تأثیر مثبت تیمارهای ترکیبی هر سه عامل در مقایسه با کاربرد جداگانه آنها بیشتر بود. تیمار ترکیبی تلقیح مایکوریزا و کاربرد هر دو سویه باکتری در حضور 10 تن در هکتار ورمی¬کمپوست بیشترین تأثیر مثبت را بر صفات مورد مطالعه داشت و کاروتنوئید میوه، پتاسیم میوه و شاخص کلروفیل را به¬ترتیب 7/80 درصد، 9/30 درصد و 7/72 درصد افزایش داد. در کل، کاربرد ترکیبی کودهای زیستی و ورمی¬کمپوست عملکرد و کیفیت کارلا را با افزایش کلروفیل و میزان عناصر بهبود داد.

کارلا گیاهی از خانواده کدوئیان است که با توجه به اثر دارویی آن در کنترل دیابت، فرآوری ساده و قیمت مناسب، گیاه سودآوری محسوب می شود و تولید این محصول می تواند نقش به ­سزایی در اقتصاد کشور داشته باشد. به منظور بررسی امکان جایگزینی کود مرغی با کود اوره و بررسی کشت کرتی و داربستی در تولید کارلا (رقم جوناپور)، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در طی سال 1400 اجرا شد. در این آزمایش، فاکتور اصلی شامل نوع کود در 5 سطح (100 درصد کود اوره، 75 درصد کود اوره+25 درصد کود مرغی، 50 درصد کود اوره+50 درصد کود مرغی، 25 درصد کود اوره+75 درصد کود مرغی و 100 درصد کود مرغی) و فاکتور فرعی شامل روش کشت در دو سطح کشت داربستی و کرتی بود. به طورکلی کاهش مصرف اوره و جایگزینی آن با کود مرغی باعث افزایش معنی دار وزن تر و خشک میوه شد، به طوری که عملکرد میوه سبز با مصرف کود اوره به طور معنی داری کمتر از مقدار آن با جایگزینی کامل کود مرغی بود (به­ ترتیب معادل 879/17 و 1157/92 گرم در متر مربع). همچنین کشت داربستی به طور معنی داری باعث افزایش عملکرد اقتصادی و شاخص برداشت نسبت به کشت کرتی شد. نتایج این آزمایش نشان داد که بهره گیری از روش داربستی و همچنین جایگزینی کود مرغی با کود اوره، علاوه بر رفع معایب کشت کرتی و کاهش وابستگی به نهاده های شیمیایی، از نظر اقتصادی نیز توجیه پذیر است.