هدف از این تحقیق، مطالعه اثر نانوخاک رس اصلاح شده و گرانول پلی متیل متاکریلات (PMMA) بر روی پایداری و تخریب حرارتی پلی وینیل کلراید (PVC)  می باشد. نمونه های تهیه شده توسط تحلیل حرارت سنجی وزنی و افتراقی(TG-DT) ، تفرق اشعه ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی با گسیل میدانی (FE-SEM) ارزیابی شدند. با توجه به تغییر رنگ مشهود PVC به علت تشکیل یافتن پیوندهای دوگانه متناوب که از آزاد شدن هیدروکلرید اسید (HCl) از زنجیره اصلی PVC ناشی می شود، از این رو روشی برای یافتن محدوده زمانی رخ دادن پدیده تخریب حرارتی ارائه می شود. به کمک این روش، محدوده زمانی تغییر رنگ محسوس نمونه نسبت به رنگ آن در زمان مرجع تعیین شده و با توجه به شدت تغییر رنگ ایجاد شده در نمونه، درباره تخریب حرارتی آن بحث می شود. به علت بی رنگ بودن گرانول PMMA تفاوت رنگ نمونه حاویPMMA  و نانوخاک رس نسبت به نمونه حاوی فقط نانوخاک رس زیاد نمی باشد. طبق نتایج حاصل از تحلیلTG-DT ، دمای هیدروکلریدزدایی و تجزیه حرارتی نمونه های حاوی گرانول PMMA  نسبت به نمونه حاوی فقط مواد متشکل PVC پایین آمده است.