لرستان از استان های واقع در غرب ایران است که در منطقه طبیعی-فرهنگی زاگرس مرکزی قرار گرفته است. این استان به دلایل مختلف از جمله شرایط زیست محیطی و پتانسیل های بالای معیشتی، از دیرباز مورد توجه و اسکان جوامع بشری بوده است. یکی از بااهمیت ترین شواهد ردپای انسان در پهنه سرزمین لرستان نقوش صخره ای آن است. در جریان بررسی باستان شناسی شهرستان چگنی در سال 1395 به منظور ثبت آثار باستانی شهرستان چگنی، مجموعه ای نقاشی و نقش کنده صخره ای شناسایی شد. این نقوش بر روی دیواره یک پناهگاه صخره ای و صخره های پیرامون آن در ضلع شمالی روستای نرگسه از توابع شهرستان چگنی ایجاد شده اند. مجموعه مورد بحث، ترکیبی از رنگین نگاره ها و نگارکندها هستند که رنگین نگاره ها با دو رنگ قرمز (اخرایی) و سیاه ایجاد شده اند که از این نظر با نقاشی های صخره ای معرفی شده در غارهای میرملاس و هومیان در شهرستان کوهدشت و دوشه در شهرستان چگنی قابل مقایسه هستند. نگارکندها هم به دو شکل کنده شدن بر سطح صخره ها و ایجاد خطوط به صورت خراشیده ایجاد شده اند. موضوع اصلی این نقوش صحنه شکار حیوانات وحشی بومی منطقه همچون بز کوهی توسط انسان با سلاح گرز و احتمالاً نیزه با همراهی و کمک سگ است. انسان در این میان در دو حالت پیاده و سواره نقش شده است. با بررسی این مجموعه متنوع از نقوش صخره ای و تکیه بر اطلاعات مردم شناسی از مردم لرستان، نگارنده معتقد است به تصویر کشیدن صحنه شکار بز کوهی توسط انسان دلیلی بر اهمیت جانوران شکاری در سبد غذایی آنها و جایگاه اجتماعی برتر و اسطوره ای افراد و شکارچیانی است که دارای مهارت و توانایی در امر شکار هستند.