در این مقاله فازهای کوانتمی و افت و خیرهای سیستمهای همبسته الکترونی که دارای ناکامی و برهم کنشهای رقابت کننده هستند مرور می شود. مدل اسپین 1.2، J1-J2 که در آن ممانها جایگزیده و روی شبکه مربعی هستند. دیاگرام فاز غنی ای را نمایش می دهد که دارای فازهای مغناطیسی و فازهای شگفت آور با پارامترهای نظم پنهان به واسطه تقابل ناکامی و افت و خیزهای کوانتمی است. رد پای این فازها در کمیتهای مگنتوکالریک و مغناطش در میدانهای قوی بررسی می شود. در سیسمتهای دارای الکترون روان، ناکامی به عنوان خاصیتی ناشی از همبستگیهای الکترونی بروز می کند. این باعث افزایش افت و خیزهای اسپینی در ناحیه بسیار بزرگی از فضای اندازه حرکت می شود و نهایتا ممکن است منجر به ناهنجاریهای دمای پایین از نوع فرمیونهای سنگین گردد، مانند آنچه در اسپینل های سه بعدی ترکیبات LiV205 رخ می دهد. رقابت برهمکنش الکترونی روی یک نقطه شبکه و بین نقاط مجاور در ترکیبات کوندو مسول گذار فاز کوانتمی بین فاز غیرمغناطیسی کوندو یگانه و فاز مغناطیسی است مانند آنچه در بسیاری ترکیبات 4f دیده می شود. آنها را ممکن است با مدل شبکه ای کوندو یا از نوع ساده شده گردنبند کوندو توصیف کرد. گذار فاز کوانتمی در این مدلها با روش عددی قطری سازی دقیق و روش تحلیلی عملگرهای باند بررسی می شود.

چکیده: مشروطه خواهان مطلق اندیشمندانی هستند که از یک سو با تکیه بر اهمیت پایبندی به دموکراسی، حقوق بشر و حکومت قانون در حکمرانی خوب، خواهان تشکیل حکومتی مبتنی بر این شاخصه ها هستند و از سوی دیگر، ضمن رد حکومت مشروعه (حکومت دینی)، چنین حکومتی را در ناسازگاری جدی با این شاخصه ها می دانند. مشروطه خواهان مطلق غیرمتدین، از اساس به دین و در نتیجه، حکومت دینی را باور ندارند و مشروطه خواهان مطلق متدین، کارویژه دین را تربیت انسان متعالی و بیدار کردن فطرت عقلانی او می دانند؛ نه رهنمود دادن برای تشکیل نظام اجتماعی، سیاسی ویژه ای متمایز از آنچه عقل انسان های متعارف هر عصر در می یابد. در این پژوهش کوشیده ایم آرای برخی از مشروطه خواهان مطلق مسلمان را درباره رابطه حکومت مشروطه و شریعت بررسی و به اجمال قوت استدلال های آنان و سازگاری مدعیاتشان را ارزیابی کنیم. مهندس مهدی بازرگان، استاد یوسفی اشکوری، آیت الله دکتر مهدی حائری یزدی، استاد محمد مجتهد شبستری، دکتر حسین بشیریه، استاد محمد عابدالجابری، استاد علی عبدالرازق و استاد محمد سعید عشماوی اندیشمندانی هستند که در این پژوهش به آرای آنان پرداخته شده است. بررسی آرای این متفکران نشان می دهد که جریان روشنفکری دینی برای اثبات متقن و قابل قبول صحت تفسیر غیر سیاسی از اسلام، همچنان راه درازی در پیش دارد. به نظر می رسد اگر تفسیر غیر سیاسی از اسلام اساسا امکان پذیر باشد، صرفا با دلایلی از سنخ آنچه این اندیشمندان ارائه کرده اند به نحو موجه امکان پذیر نیست.

یک بررسی جامع از کارهای اخیر روی درجات آزادی بار در سیستمهای الکترونی همبسته قوی و روی شبکه های دارای ناکامی هندسی ارایه می شود. توجه خاص به شبکه شطرنجی است که به تعبیری ویرایش دوبعدی یک شبکه هرمی و شبکه کاگومه است. برای شبکه شطرنجی نشانی می دهیم که در حالت نیمه پر و هنگامی که درجات آزادی اسپینی صرف نظر شود و در حالت پرشدگی 1.4 با اضافه کردن درجات آزادی اسپینی، برانگیخته گی هایی با بار کسری نصف بار الکترون ممکن است وجود داشته باشد. نتیجه مشابهی برای شبکه هرمی سه بعدی برقرار است. در حالت اول بارهای کسری محصور هستند. منشا نیروی محصور کننده ثابت ضعیف بحث می شود و شباهتهای آن با کوارکها و نظریه ریسمان اشاره می گردد. برای شبکه شطرنجی یک فرمولبندی بر مبنای نظریه پیمانه ای فشرده یو-1 توصیف می شود به علاوه یک مکانیزم جدید جنبشی برای فرومغناطیس در پرشدگیهای خاص شبکه کاگومه بحث می شود.

در این مقاله نماهای بحرانی پارامتر نظم و پذیرفتاری مغناطیسی فاز فرومغناطیس در مرز این فاز برای مدل یک بعدی آیزینگ کوانتومی با برهم کنش های ناکام همسایه دوم در میدان عرضی بررسی می شوند. با استفاده از روش بسط سری های اختلالی مرتبه بالا و آنالیز سری ها، نتیجه گرفته می شودکه نماهای بحرانی این مدل برای مقادیر کوچک پارامتر ناکامی همان نماهای بحرانی مدل آیزینگ کلاسیک دوبعدی (b=«1» /«8» و γ=«7» /«8») می باشند ولی برای مقادیر بزرگ تر پارامتر ناکامی یک انحراف از کلاس جهان شمولی مدل آیزینگ دو بعدی مشاهده می شود. دلیل این انحراف خط بی نظمی است که در 0.5=k به مرز ناحیه فرومغناطیس مماس می شود. متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

پژوهش حاضر، گشودن ابهام ساختاری بوف کور را ازطریق روایت کوتاه عاشقانه ای مورد توجه قرار می دهد که دارای دو موقعیت است و در هر موقعیت یک کنش به انجام می رسد؛ کنش موقعیت نخست عبارت است از اینکه پیرمرد قوزکرده ای انگشت سبّابه ی دست چپش را به حالت تعجب بر روی لبش گذاشته است و در موقعیت دوم، دختری خم شده و گل نیلوفری را به پیرمرد تعارف می کند. با این دو موقعیت، مناسک عشقی به نمایش گذاشته شده و ارجاع سازی صحنة عاشقانه به جهان بیرون بر ناکامی دلالت دارد. در متن بوف کور از روایت مذکور با عنوان مجلس بر روی قلمدان یاد شده و این مجلس نقاشی در پژوهش حاضر، «نقش روایت» نامیده می شود. نگارنده، تبیین نقش روایت را با طرح این پرسش ها که نقش روایت چیست، چه ویژگی های برجسته ای دارد و نقش روایت بوف کور چگونه در گشودن ابهام ساختاری روایت اصلی اثرگذار است، مورد توجه قرار می دهد. هدف پژوهش این است که مفهوم برجستة عشق را در این نقش روایت ازطریق نظام دیداری و برمبنای شکل زایی تجسمی نشان دهد و این نقش روایت عاشقانه را به عنوان ابزاری معرفی کند که گره ی روایت بوف کور با توجه به عناصر آن باز می شود. برپایه ی مطالعه ی انجام شده در پژوهش حاضر، می توان به این تعریف از نقش روایت رسید: روایتِ تصویری موجز و فشرده که روایتِ اصلی، صورت گسترش یافتة آن است و در آن عناصری مانند نور، رنگ، فضا، مکان، عمق، سطح، حالت و. . . که ویژگی های برجستة متون دیداری هستند، در یک کادر مشخص با ابزار واژه قاب بندی می شود.

روش تجربه گرا که به صورت پراکنده و نابسامان توسط برخی اندیشمندان پیشین ارایه شده بود، بالاخره از سده شانزدهم به بعد در پژوهش پدیده های طبیعی به کار بسته شد و به علت کامیابی های شگفت انگیز خود به سرعت گسترش یافت و پشتیبانان روزافزونی پیدا کرد. در سده نوزدهم، اگوست کنت گام های بلندی در راستای کاربرد این روش در پژوهش پدیده های اجتماعی برداشت. در اوایل سده بیستم اندیشمندان حلقه وین کوشیدند با توسعه سنت تجربه گرایی کنت تفاوت های عمده علم از متافیزیک را نشان داده و روش علمی را بر پایه اثبات گرایی استوار سازند.این اندیشمندان اثبات گرایی را در دو جهت توسعه دادند که به پیدایش دو مکتب اثبات گرایی تجربی و اثبات گرایی منطقی انجامید. اثبات گرایان تجربی تئوری های علمی را فراورده کاربست روش استقرایی- آماری می دانستند، در حالی که اثبات گرایان منطقی علاوه بر تجربه، به جایگاه منطق در تئوری پردازی و آزمون آن اهمیت زیادی می دادند. طولی نکشید که این مکتب ها رقیبی پیدا کردند به نام ابطال پذیری، کارل ریموند پوپر بنیانگذار مکتب ابطال پذیری، این اندیشه دیرینه پیشینیان را که «استقرای کامل غیرممکن است» پیش کشید و بر پایه آن ادعا کرد هیچ حکم علمی را نمی توان باکاربست روش تجربی اثبات کرد اما می توان آنها را با روش استقرایی ابطال نمود. ابطال پذیری نیز پیروان فراوانی یافت زیرا با این روش همه احکام متافیزیکی ذاتا ابطال ناپذیر، به عنوان گزاره های معتبر علمی، گرچه به طور موقت، پذیرفته می شد و به این ترتیب همه احکام غیرعلمی هم می توانستند قبای علمی به تن کنند و مخالفان اثبات گرایی را خوشحال سازند. بدین ترتیب پوپر نخستین کسی بود که در سده بیستم با نشاندن روش قیاسی به جای روش استقرا در روند پژوهش های علمی، بینش فلسفی را از طریق دگرگون سازی روش، جایگزین بینش علمی کرد. آثار پوپر راه را برای تزریق بیشتر دیدگاه های فلسفی به روش و بینش علمی هموار ساخت. در دهه 1950 توماس کوهن با نگارش کتاب ساختار انقلاب های علمی، با تجربه گرایی به هر شکل و صورت آن مخالفت کرد و پیشرفت علمی را نه از راه آزمون تجربی گزاره ها بلکه از طریق شکستن بینش های علمی جاافتاده یا «پارادایم ها» امکان پذیر دانست. این بینش را پل فیرابند با نگارش کتاب علیه روش ابعاد تازه ای بخشید، از دیدگاه او هیچ نوع روش پژوهش علمی وجود ندارد و هر پژوهشگری باید براساس خواست و سلیقه خود به پژوهش بپردازد. وی به قول خودش آنارشیسم را در علم و روش علمی توصیه کرد.روش علمی مبتنی بر سنت اثبات گرایی در برابر این هجمه همه جانبه، با اندکی بازسازی به صورت رفتارگرایی عرض اندام کرد تا نشان دهد روش تجربی نه تنها در پژوهش پدیده های طبیعی بلکه فراتر از آن در پژوهش پدیده های اجتماعی نیز به طور موثر به کار بسته می شود. کشمکش میان آنارشیسم علمی و رفتارگرایی در دهه 1980 به صورت یک جنگ تمام عیار علمی درآمد و در نتیجه منجر به پیدایش مکتب نسبی گرایی انتقادی شد که در گام نخست به کلی منکر وجود واقعیت های عینی جدا از ذهن و قابل شناخت گردید و مدعی شد حتی در صورت وجود واقعیت های طبیعی و اجتماعی، هیچ روش معینی برای شناخت یا آشکارسازی آن واقعیت ها وجود ندارد، صحنه علم نبردگاه پژوهش های رقیب با نقاط قوی و ضعیف هر یک است و هر اندیشمندی می تواند دستاورد هر یک از آنها را بپذیرد یا رد کند. این آنارشیسم در روش شناسی، منجر به بازسازی واقع گرایی سنتی به صورت واقع گرایی علمی شد که هم اکنون، به رغم غوغای ضد واقع گرایان، حدود 90 درصد پژوهش ها عملا با این روش صورت می گیرد.