هدف پژوهش حاضر، بررسی منشاء توان توضیح تغییرات بازده سهام توسط نوسانات اختصاصی از طریق مداقه بازده راهبرد توالی (مومنتوم) است. به بیان دیگر، یکی از توضیحات ارائه شده بابت چرایی سودآوری سرمایه گذاری مبتنی بر نوسانات اختصاصی، مبنی بر واکنش کمتر از اندازه نسبت به اطلاعات خاص شرکت و بروز توالی متعاقب آن آزمون می شود. لذا رابطه توالی و نوسانات اختصاصی از طریق رویکردهای «تحلیل پرتفوی» و «رگرسیون فاما-مک بث» آزمون می گردد.نتایج پژوهش که در نمونه ای متشکل از 130 شرکت بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1378 تا 1389 صورت گرفته، نشان می دهد بازده راهبرد سرمایه گذاری مبتنی بر نوسانات اختصاصی، برای سهامی که از توالی بالاتری برخوردار است، بیشتر می باشد. لیکن، توان توضیحی نوسانات اختصاصی در صورت احتساب توالی، سلب نمی گردد. لذا نمی توان ادعای انتساب منشاء رابطه نوسانات اختصاصی و بازده سهام به توالی را تایید نمود.