انقلاب اسلامی ایران تأثیر بسیار عمیقی در ادبیات فارسی منظوم و منثور داشته است. یکی از ابعاد این تأثیر، تولید فراوان اشعار مذهبی و آیینی است. شعر فاطمی یکی از زیرشاخه های ادبیات آیینی پس از انقلاب است که در آغاز در قالب های کلاسیک نمود پیدا کرد. شاعرانی چون قیصر امین پور و سیدحسن حسینی پس از انقلاب اسلامی، ظرفیت قالب های نیمایی و آزاد را برای بیان مفاهیم آیینی به کار گرفتند. سیدحسن حسینی در مجموعه های «گنجشک و جبرئیل» و «از شرابه های روسری مادرم» به ترتیب به ارائۀ سروده های عاشورایی و فاطمی پرداخته است. در این پژوهش، مجموعۀ «از شرابه های روسری مادرم» بر اساس نظریۀ دگرمتنیت ژرار ژنت، زبان شناس فرانسوی، بررسی و تحلیل شد. بر اساس مهم ترین نتایج این پژوهش، بیشتر پیرامتن های این مجموعه از نوع درون متنی شخص دیگر هستند که با متن اصلی رابطۀ بینامتنیت صریح دارند. همچنین مهم ترین گشتارهای اعمال شده در این مجموعه برمبنای تحلیل فزون متنی اشعار آن ارزش گذاری، ارزش کاهی، تراش و انبساط است.

کتاب «از شرابه های روسری مادرم» اثری شاخص از سیدحسن حسینی (1335-1383) در زمینه ی ادبیّات آیینی است. حسینی در این کتاب با نگاهی نو در قالب شعر سپید، بر نقش الگویی زندگی و شهادت حضرت زهرا (س) در طی تاریخ تأکید کرده است. در این مقاله سعی شده است که به شیوه ی تحلیل محتوا، نشان داده شود که کدام ویژگی های ساختاری این اثر به نوشدن این نگاه کمک کرده است و از خلال آن ضمن تبیین محتوای اثر، زیبایی های ادبی آن نیز بیان شده است. در یک نگاه کلی در می یابیم که «روایت»، «تکرار»، «زبان شخصی»، «نماد و کلیت» و «ایده و شکل ذهنی» و به ویژه تکنیک نقاب، عنصرهای اصلی سازنده ی شعر اوست؛ بنابراین، هر یک از موارد توضیح داده شده است؛ سپس زبان از چهار جنبه ی آوایی، واژگانی، نحوی و معنایی بررسی شده و در زیر شاخه ی معنایی، پاره ای از مفاهیم اصلی شعر را که شاعر با استفاده ازتنوع تعابیر و تصاویر بیان کرده، به عنوان نمونه به طور مبسوط تشریح شده است. به این ترتیب این نوشته، تأثیر «چگونه گفتن» را بر «چه گفتن» و نقش آفرینش های ادبی را در ابلاغ موفق یک مفهوم آشنا، نشان داده است.

بنفشه یکی از مهم ترین گیاهان زینتی و دارویی محسوب می شود که در بیشتر نقاط ایران به صورت خودرو رویش دارد. بنابراین شناسایی و ارزیابی خصوصیات بنفشه بومی ایران حایز اهمیت می باشد. هشت جمعیت بنفشه از استان های البرز، مازندران، کرمانشاه، اردبیل و همدان جمع آوری شد و 37 ویژگی کمی و کیفی آن ها مورد سنجش قرار گرفت. نتایج تجزیه همبستگی ویژگی های مورد مطالعه، وجود همبستگی های مثبت و منفی معنی دار بین برخی ویژگی های مهم مانند ویژگی طول پهنک از ابتدا تا پهن ترین بخش آن و عمق سینوس پهنک برگ (911/0=r)، تعداد شرابه گوشوارک و تعداد شرابه های غده دار گوشوارک (914/0=r)، زاویه نوک برگ با رنگ مهمیز (746/0=r)، زاویه سینوس پهنک برگ با نسبت طول به پهنای پهنک برگ (854/0=r)، طول گل(طول گلبرگ قدامی به همراه مهمیز) با تعداد بریدگی های حاشیه برگ (686/0=r)، عرض سینوس برگ با طول کاسبرگ قدامی (726/0=r)، را نشان داد. بر اساس تجزیه به عامل ها، صفات در 6 گروه عاملی قرار گرفتند که مجموعا 62/89 درصد از کل تغییرات را توجیه نمودند. در تجزیه کلاستر توده ها در فاصله 10 به سه گروه تقسیم شدند و از عوامل مهم تفکیک کلاسترها ویژگی های رنگ گل، اندازه گل، شکل گوشوارک و تعداد شرابه های روی گوشوارک بودند. نتایج نشان داد بنفشه هایی با گل های بزرگ تر مانند جمعیت های کرمانشاه و چالوس، بنفشه هایی با استولون های طویل همراه با جوانه های زایا مانند جمعیت سیسنگان و همچنین بنفشه هایی با برگ های بزرگ در جمعیت کرمانشاه و واریان، برای مصارف دارویی و زینتی قابل استفاده هستند.

سابقه و هدف: با توجه به شواهدی از وقوع بیماری لیستریوز در انسان به دلیل مصرف مواد غذایی آلوده به باکتری لیستریا مونوسایتوجنز و شواهدی از آلودگی شیرخام و فرآورده های آن در کشور ما، مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان شیوع لیستریا مونوسایتوجنز در پنیرهای تولید شده در کارخانه های صنعتی و کارگاه های سنتی در چهار استان آذربایجان غربی و شرقی، خراسان و تهران در طی سالهای 1376 و 1377 انجام گرفت. مواد و روش ها: مطالعه حاضر به روش توصیفی بر روی 150 نمونه پنیر انجام شد. با مراجعه به لیست کارخانه ها و کارگاه های پنیرسازی، تعداد 30 کارخانه صنعتی و 20 کارگاه سنتی، به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و از هر کدام در سه فصل متوالی در سال های 1376 و 1377 نمونه گیری سیستماتیک انجام گرفت و آزمایش های فیزیکی شامل بافت و قدام، آزمایش های شیمیایی شاملPH ، درصد رطوبت، درصد نمک و درصد شرابه و آزمایش های میکروب شناسی برای جستجو و شناسایی لیستریامونوسایتوجنز براساس استانداردهای ایران و استانداردهای بین المللی صورت گرفت. به منظور تشخیص سلول های لیستریا مونوسایتوجنز که احتمالا در حین فرآیندهای صنعتی آسیب دیده اند، یک مرحله پیش غنی سازی در تعدادی از پنیرهای فرآیند شده انجام شد. یافته ها: 150 نمونه شامل 63 نمونه پنیر سفید و 27 نمونه پنیر فرآیند شده (پنیر چدار، بوترکیزه، پیتزا، گودا و کازیینات) از کارخانه ها و 60 نمونه پنیر سفید از کارگاه های سنتی در سه فصل متوالی اخذ شد. هیچ کدام از نمونه های پنیر مورد بررسی به باکتری لیستریا مونوسایتوجنز آلوده نبودند. نتیجه گیری و توصیه ها: هیچ یک از پنیرهای مورد بررسی به باکتری لیستریا مونوسایتوجنز آلوده نبودند. با توجه به اختلاف در خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و میکروب شناسی انواع پنیر و تنوع فرآیندهای صنعتی، توصیه می شود بررسی بیشتری در مورد تاثیر این عوامل در ایجاد شرایط مساعد یا نامساعد آلودگی به لیستریا مونوسایتوجنز صورت گیرد.

خطوط کهن به صورت رمز و نشانه هایی هستند که سیر تکاملی را از نشانه های تصویری تا نشانه های الفبایی پیموده اند. خط در ایران نیز از دوره باستان از نشانه های مهم تمدنی بوده است. برخی از این علایم خطی در دوره اسلامی نیز تداوم یافته است. مسیله اصلی تحقیق چگونگی تداوم حیات برخی نشانه های خطی کهن ایران بر طلسم های دوره اسلامی به عنوان بخشی از گرافیک سنتی ایران است. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی است. روش گردآوری مطالب کتابخانه ای، از طریق شناسه برداری و تصویر خوانی است. یافته های تحقیق حاکی از این است برخی نمادهای خیر ظهور یافته در طلسم های ایرانی به لحاظ شکلی در کهن ترین خطوط معنادار، خط پیشا ایلامی و مخطط ایلامی ریشه دارد. ساختار بصری برخی نشانه های خطی ایلامی کهن (پیشا ایلامی و مخطط ایلامی) بر طلسم های دوره اسلامی قابل شناسایی است. در مواردی نشانه های جدید طلسمین در ترکیب با سایر نقوش و نشانه های هندسی، ظاهری متمایز یافته اند و رابطه ای تفصیلی با نشانه های خطی کهن دارند. این نمادها اشکال شرابه دار، مربع، دایره، مثلث، چلیپا و خطوط زیگزاگ و نماد گیاه است که مرتبط با عناصر تاثیرگذار زندگی اند. ترکیب تصویر و نوشتار در طلسم ها بر اساس نظام زیبایی شناسی معنی داری شکل گرفته است. نمادهای هندسی برگرفته از خطوط کهن، ساختارهای شکل یافته ای هستند که بنیان نوشتار برخی طلسم ها را تشکیل داده اند. این نکته را می توان یکی از اصول صفحه آرایی طلسم های دوره اسلامی دانست. اهداف پژوهش: 1. شناسایی وجوه تشابه و تفاوت در ساختار نشانه های خطی ایلامی کهن با نمادهای طلسم های دوره اسلامی. 2. تفسیر معنای نمادین نشانه های مشترک خطوط قبل از اسلام و نقوش طلسم های دوره اسلامی. سوالات پژوهش: 1. چه شباهت ها و تفاوت هایی میان ساختار بصری نشانه های خطی کهن ایران با نقوش نمادین طلسم های دوره اسلامی دیده می شود؟ 2. مفاهیم نمادین برخی نشانه های مشابه در خطوط کهن و طلسم های دوره اسلامی چیست؟

مهدی اخون ثالث به راستی« کلاسیک ترین شاعر متجدد» در شعر معاصر فارسی است. زیرا زبان شعری او به رغم تمامی ناقدان شعر و ادب، دارای ویژگی کهن گرایانه می باشد. زبان شعری اخوان از سه سرچشمه پدید آمده است: نخست، زبان سبک خراسانی، دوم شعر نیما و نهایتا شعر ایرج میرزا. هرچند که بهره وری از این سه منبع به طور یکسان صورت نپذیرفته چنانکه وی در بهره گیری از زبان کهن و بعضی از شیوه های زبانی نیما راه افراط را در پیش گرفته است و به نظر می رسد عامل مهم در گرایش اخوان به زبان گذشته و بیان حقانیت کار نیما، باور و گمان او به این نکته است که هر چیز نو در ادبیات باید حتما سابقه ای در ادب گذشته داشته باشد بعضی از ویژگیهای زبان در شعر اخوان به اختصار عبارت است از: باستانگرایی، استفاده از واژگان و ترکیبات عربی، اشاره به دانش ها، حرفه ها و مناسبت های خاص و...  

فعالیت های بشری به ویژه افزایش تجارت بین المللی در قرن اخیر مانند واردات و صادرات محصولات کشاورزی باعث شده است تا گونه های خارجی زیادی در مناطق جدید حضور پیدا کنند. برخی از این گونه ها آسیب های اقتصادی و زیست محیطی عمده ای را به تنوع زیستی و کشاورزی وارد می کنند. بیشتر گیاهان معرفی شده و مستقر شده در اکوسیستم های ایران به منظور اهداف زینتی وارد شده اند. از میان سه منطقه جغرافیایی گیاهی اصلی ایران، ایرانو-تورانی، هیرکانی و صحارا-سندی، دو منطقه آخر به ترتیب در شمال و جنوب ایران دمای یخبندان سالانه ندارند و یا به ندرت مدت زمان کوتاهی در معرض دماهای پایین در برخی از نقاط قرار می گیرند که این موضوع باعث شده است این مناطق دارای اکوسیستم های آسیب پذیر و شکننده نسبت به گونه های گیاهی وارداتی و بیگانه داشته باشند. جنس فرفیون (Euphorbia) با هشت گونه وارداتی بزرگترین گروه گیاهان گلدار ایران با رفتار علف هرزی یا مهاجم می باشند. تمام هشت گونه خارجی منشا دنیای جدید دارند و متعلق به زیرجنس Chamaesyce می باشند. از هشت گونه وارد شده پنج گونه آن متعلق به بخش Anisophyllum زیربخش Hypericifoliae می باشند. اگرچه اعضای این زیربخش دارای مسیر فتوسنتزی چهارکربنه هستند اما در اقلیم های معتدل، معتدل گرم و گرمسیری رویش دارند. علف هرز بودن اعضای این گروه با ویژگی های متفاوتی از جمله تجدید نسل سریع، تولید بذر زیاد، شکل خزنده، پراکنش بذر به فواصل طولانی تسهیل می شود.طی بررسی های میدانی اخیر در جنوب ایران (استان کرمان)، گونه ای علف هرز از جنس فرفیون از مزارع حنا واقع در مرکز تحقیقات جیرفت جمع آوری شد که با هیچ یک از توصیف های گونه های موجود در ایران مطابقت نداشت. پس از بررسی دقیق نمونه های فوق و بررسی آن ها با کلیدهای موجود (Radcliffe-Smith 1980, Radcliffe-Smith 1986, Von Raab-Straube & Raus 2015, Mugnai et al. 2021) مشخص شد که گزارش جدیدی برای ایران متعلق به بخشAnisophyllum زیربخش Hypericifoliae با مشخصات زیر می باشد: گیاهی علفی یک ساله، بدون کرک، خوابیده تا خیزان یا نیمه افراشته تا افراشته، به ارتفاع 15 تا 100(120) سانتی متر. ساقه ها در قسمت بالا منشعب، صاف، به قطر 2 تا 3 میلی متر. برگ ها متقابل، نیزه ای-مستطیلی کشیده تا واژتخم مرغی کشیده، به طول 7 تا 30 و عرض 4 تا 10 میلی متر، با رگبرگ های در قاعده پنجه ای (3 تایی) و در بالا شانه ای، نوک تیز تا تقریبا نوک تیز، در حاشیه شدیدا دندانه اره ای، در قاعده مورب گرد تا کمی قلبی، در هر دو سطح صاف، با دمبرگ به طول 1 تا 2 میلی متر، با گوشواره به طول 1 تا 2 میلی متر، مثلثی، آزاد یا پیوسته، شرابه ای تا ریش ریش به طرف نوک و بیشتر به رنگ قرمز. سیاتیوم ها کنار هم به شکل مجتمع در دسته ها و خوشه های آزاد در جوانه های جانبی یا انتهایی (به طول 2 تا 7 میلی متر) احاطه شده با برگک های تحلیل رفته؛ گریبان توربینی شکل، به طول 9/0 تا 1 و عرض 7/0 تا 1 میلی متر، صاف؛ لوب ها نیزه ای کشیده تا مثلثی، نوک تیز؛ غده ها 4 عدد یا وجود ندارند، تقریبا مدور، کوچک، سبز رنگ، با زواید گلبرگ مانند سفید تا صورتی رنگ یا بدون زایده. کپسول ها سه وجهی، با ناو تقریبا تیز، به طول 1 تا 3/1 و عرض 3/1 تا 5/1 میلی متر، صاف، بدون کرک؛ خامه ها آزاد، به طول 3/0 تا 4/0 میلی متر. بذور بیضوی-چهارگوش تا بیضوی-سه گوش، به طول 8/0 تا 1 و عرض 6/0 تا 8/0 میلی متر، با 3 تا 5 فرورفتگی کم عمق و نا منظم عرضی در هر طرف، با سطحی زگیلک دار، قهوه ای روشن، بدون کارونکل. نمونه بررسی شده: ایران: استان کرمان، جیرفت، مرکز تحقیقات علی آباد، 626 متر، 15 / 7 / 1400، طهماسبی (IRAN 77784). ویژگی های مذکور با گونه Euphorbia hypericifolia مطابقت داشت. این گونه با منشا دنیای جدید از بسیاری از کشورهای دنیای قدیم مانند ایتالیا، چین، هند، سریلانکا، پاکستان، عراق، ترکیه، یونان و قبرس به عنوان یک گیاه مهاجم یا علف هرز گزارش شده است که نخستین گزارش از حضور آن برای فلور ایران می باشد. این ششمین گونه علف هرز یا مهاجم خارجی از زیربخش Hypericifoliae در ایران می باشد. براساس شواهد موجود، بذور این گونه توسط بستر آلوده کوکوپیت وارداتی از کشور سریلانکا به استان کرمان وارد کشور شده و کمتر از یک سال مساحتی بالغ بر یک هکتار از اراضی کشاورزی مرکز تحقیقات جیرفت را آلوده کرده است. به واسطه انتشار سریع این گونه به سایر مناطق و مشکل ساز بودن آن برای اکوسیستم های کشاورزی و طبیعی، توصیه می شود با روش های مختلف مدیریت، مناطق آلوده به این علف هرز مهاجم، هر چه سریعتر شناسایی و افراد آن به طور کامل معدوم شوند. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.