در میان گونه های جهاد، مقوله جهاد دعوت قرنها منابع فقهی را آکنده از بحث کرده است. بنابر باور مشهور فقهی، جنگ با همه اصناف کفار واجب است و آنان ناگزیرند یا اسلام اختیار کنند و یا آثار جنگ چون قتل و... را به جان بخرند. فقط کتابیان راه حل سومی به نام پیمان ذمه را پیش رو می یابند. صرف نظر از قابلیت های اجرایی این پدیده در جامعه بشری کنونی، مبانی نظری آن هم نیازمند وارسی دقیق است. حاصل این مقاله پس از بررسی دقیق ادله جهاد در کتاب و سنت و سیره آن است که دریافت مشهور فقهی در باب جهاد دعوت بر چند امر موهون و غیرقابل اثبات چون تمسک به اطلاقات جهاد و فربه ساختن دعاوی نسخ مبتنی شده و با نادیده انگاشتن مبانی و اصول عقلی و معرفت شناختی در فرایند استنباط و شرایط تاریخی تشریع جهاد رونق یافته و در نتیجه امری تردید برانگیز و غیرقابل دفاع است، مگر آنکه قرایت فقهی نوینی از آن به دست داده شود که لاجرم با دریافت مشهور مغایر خواهد بود.

از نظر قرآن، تکوین هویت آدمی و وصول به سعادت هر فرد، در گرو عمل صالح مبتنی بر ایمان است، در نظام تربیتی قرآن، وجود اسوه و الگو برای تحقق عمل صالح، ضرورتی اجتناب ناپذیر است. قرآن کریم حضرت محمد- و حضرت ابراهیم%، را بعنوان اسوه حسنه در همه ابعاد تربیتی معرفی نموده است. ازآنجاکه لازمه شناخت جامع و کامل عمل، مستلزم شناخت مبادی تحقق و شناخت آثار آن است، این مقاله، با انتخاب این دو الگوی برجسته قرآنی و بررسی مبادی عمل نماز به دنبال بررسی این مسئله است که؛ الگوهای قرآنی در دعوت به نماز بر چه مبادی توجه و تأکید داشته اند؟ ازاین رو، با استفاده از روش تحلیل محتوا سعی شده تا معارف، جاذبه ها، گریزها و قصدهای زیربنایی عمل نماز شناسایی شود. نتایج پژوهش بیانگر این است که الگوهای قرآنی در دعوت خود به سه مبدأ معرفت، میل و اراده توجه نموده اند و توجه به مبدأ معرفتی و ارادی بیشتر از مبدأ میلی بوده است. برای فراهم نمودن زیرسازهای معرفتی نماز، لازم است معارف در پنج محور خداشناسی، نبوت، امامت، معاد، شریعت در زمینه های وحدانیت، ربوبیت و احاطه علمی خداوند، تقدم عمل اعتقادی بر عمل عبادی و ... در اختیار متربیان گذاشته شود. همچنین با عنایت به منفعت های اطاعت از خدا و... جاذبه ها و با بیان ضررهای عدم اطاعت از خدا و...، گریزهای لازم برای مبدأ میلی نماز، در مترتبان ایجاد و تقویت شود. راهکارهایی همچون تقویت رابطه متربی با اهل بیت ( و تقویت اخلاص، در اقامه نماز به نیت الهی مؤثر است.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

فاطمیان در دو نقطه از شمال افریقا در سال های 297 تا 567 ق حکومت کردند؛ ابتدا در مغرب و سپس مصر. مهم ترین تشکیلات دینی تبلیغی دولت فاطمیان، تشکیلات دعوت بود که توسط این تشکیلات توانستند نفوذ و رهبری دینی خود را در اقصی نقاط دنیای اسلام گسترش دهند. از عوامل موفقیت آنان، حضور همه اقشار جامعه از جمله زنان، در تشکیلات دعوت فاطمی بود. نگاه آنان به حضور جنسیتی زنان در تشکیلات دعوت در مقام مقایسه با دیگر فرقه های دینی و حکومت ها، نگاهی متفاوت بود. این تفاوت نگاه، موجب مشارکتی نسبتاً گسترده از حضور زنان در صحنه های دینی، تبلیغی و سیاسی در عصر فاطمیان شد. زنان در دوره فاطمیان توانستند به بالاترین موقعیت عقیدتی دست یابند که در نزد حکومت ها و فرق دیگر چنین نمونه های مشابهی، کمتر دیده شده است. در این مقاله موقعیت زنان درتشکیلات دعوت فاطمیان در مغرب و مصر و مسائلی که زمینه ساز حضور زنان در جایگاه رهبری دینی-تبلیغی تشکیلات دعوت گردید و تفاوت هایی که جایگاه زنان در دعوت فاطمیان با جایگاه زنان در نزد فرق و حکومت های دیگر داشته، بررسی شده است.

دعوت به خداشناسی در اشعار غالب شعرای مسلمان و خدا شناس دیده می شود و هر شاعری بسته به طبع شعریش و مهارتش در این باره قلم می زند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر دعوت به خداشناسی در دیوان مولانا روانبد بوده است. روش تحقیق بصورت توصیفی و تحلیلی می باشد و ابزار گردآوری اطلاعات از نوع کتابخانه ای و استفاده از تجارب افراد ذی صلاح در این رسته می باشد. نتایج تحقیق نشان داد که مولوی روانبد از شاعران مطرح زبان بلوچی است که با توجه به تحصیلش در علوم دینی و فطرت خداشناسش، اشعارش در توصیف صفات ایزدی از قبیل: دادگری خداوند، لطف خداوند، رحمت و حکمت ایزد و تجلی ذات ایزدی در بهشت جاوید قابل تامل و تفکر است. شاعر با توجه به اشرافش به علوم دینی می خواهد مخاطبش را با اسلوب شعری با صفات بی مثل یزدان پاک آشنا نماید و در جهت این مهم موفق عمل می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

موضوع مشروعیت مداخله نظامی و مشروعیت مقام دعوت کننده از جمله موضوعات بحث انگیز در جهان معاصر است. این نوع مداخلات به لحاظ نظری و مصداق های عملی در اسلام و غرب دارای تفاوت هایی است که بررسی نشده است. بنابراین مشروعیت مداخله نظامی و مشروعیت مقام دعوت کننده در هاله ای از ابهام است. حال سوال این است که: مشروعیت مداخله و مشروعیت مقام دعوت کننده در اسلام و غرب برچه مبنایی است؟ (سوال). در غرب در دعوت به مداخله مساله کشور و مشروعیت مقام دعوت کننده مطرح است، اما در اسلام مساله دین کشوری که دعوت شده ملاک است (فرضیه). لذا در نوشتار پیش رو نگارنده با روش تحلیلی و تطبیقی (روش) در صدد به تصویر کشاندن مشروعیت مداخله نظامی با مشروعیت مقام دعوت کننده است (هدف). که کشورهای غربی عضو شورای امنیت بیشتر بصورت سلیقه ای و متفاوت، توام با اهداف سیاسی عمل کرده اند و کشورهای اسلامی نیز دین کشور دعوت شده را مدنظر قرار نداده اند (یافته ها).