هدف از اجرای این پروژه، پیداکردن و تدوین روش و یا روشهایی برای تهیه فسفریک اسید با درجه خلوص بالا و بالاخص مورد مصرف در صنایع غذایی می باشد. از بین روشهای موجود برای خالص سازی اسید، روش استخراج اسید از ناخالصیها با مکانیزم پروتونه شدن حلال با اسید و تشکیل کمپلکس اسید و حلال مناسب تشخیص داده شد. مناسبترین حلالها برای این منظور، حلالهای 8-4 کربنه مانند الکلها، کتونها، اترها و ... می باشد.برای خالص سازی فسفریک اسید، اعمال متوالی شامل صاف کردن، خنثی سازی با قلیا، استخراج با حلال، جذب رنگ با کربن فعال و تغلیظ صورت می گیرد. اسید خالص بدست آمده 85 درصد می باشد. همچنین از ترکیباتی چون S-2, Ba+2, Si برای حذف ناخالصیهایی مانند Pb, SO4-2, F- و ... نیز استفاده شده است.

در این طرح سنتز اسید اگزالیک از اکسیداسیون کاتالیزوری ملاس مورد بررسی قرار میگیرد. با توجه به اینکه در این روش ماده اولیه ملاس میباشد، لذا بطور مختصر معرفی ماده اولیه و محصول لازم بنظر میرسد.ملاس مایع نهایی است که از محصولات کارخانه های قند و نیشکر است. نوع ملاس که از کارخانه های مختلف بدست می آید کمی متفاوت میباشد که علت آن در نوع چغندر و یا نیشکر و اثرات محلی مانند زمین و طرز کشت و اثرات ناشی از آب و هوا و روشی که در کارخانه بکار میبرند میباشد. ملاس از مواد مختلف آلی و معدنی که شامل قندها با آب و مواد معدنی و مقدار کمی ویتامین میباشد تشکیل شده است.تاریخچه: ملاس یک محصول جانبی کارخانجات تهیه قند و شکر از چغندرقند و نیشکر است. در ایران در سال 1274 که بهره برداری از اولین کارخانه قندچغندر آغاز شد، اهمیت آن کاملا مشخص نبوده و در ریخته میشده است. مدتهای مدید این محصول پرارزش به خارج صادر و محصولاتی را که از آن تهیه میشده است دوباره به قیمت گزاف خریداری میکرده اند اکنون هم مقداری از آن در صنایع خوراک دام، صنایع تخمیری تهیه الکل و خمیر مایه و غیره استفاده میشود. ملاس از ریشه لاتین مل (Mel) به معنی عسل گرفته شده و کم کم تکامل یافته و صورت ملاز در اسپانیا (یعنی ماده شبیه عسل خام) و در فرانسه به ملاس [Mellasse] در آمده و عاقبت در انگلیس به نام کنونی ملاس (Mollasses) نام گذاری شده است.

این دهه دوران تحقیقات در زمینه پساژنومی است و اگرچه اغلب بانک های ژنومی مملو از اطلاعات ژنتیکی موجودات مختلف است، هنوز عملکرد و محصولات اغلب ژن ها ناشناخته است. امروزه دانش پروتئومیکس پیشرفت شگرفی در زمینه مطالعه فعالیت محصولات ژنی داشته و به عنوان ابزاری توانمند در عرصه درک و شناخت عملکرد ژن ها مد نظر قرار گرفته است. هدف از این بررسی بهینه سازی شرایط لازم جهت تولید پروتئین نوترکیب پراکسیزومی موشی (PEP) در گونه مناسب و مستعد شده از کلی باسیل به نام BL21 بود. پروتئین نوترکیب PEP در مراحل بعد خالص شده و به عنوان بخشی از مطالعات پروتئومیکسی جهت شناسایی اجزای سلولی واکنش دهنده با آن به کار خواهد رفت. در این بررسی وکتور بیان شونده در اشرشیاکلی (pGEX6P2) که در آن ژن PEP در مجاورت ژن GST (گلوتاتیون ـSـ ترانسفراز) دست ورزی و قرار داده شده است به کار گرفته شد. وکتورهای نوترکیب به درون سلول های BL21 که سلول های باکتریائی مناسب جهت بیان پروتئین نوترکیب می باشند، ترانسفورم شدند. سلول های باکتریایی به طور مجزا GST و پروتئین نوترکیب متصل به GST را تحت رقت 2000 برابر در محیط2YT بیان کردند. بعد از 3 ساعت کشت در دمای 37 درجه سانتی گراد، ایزوپروپیل تیوگالاکتوزیداز (IPTG) در غلظت های مختلف به محیط کشت اضافه شد. در گام بعدی کشت باکتری ها در دماهای مختلف تا رسیدن به میزان رشد مناسب بررسی شد. در نهایت مجددا سلول ها در600mL از محلول تریس بافری (Tris (PH: 7.5ـHCL حاوی محلول 1 میلی مولار فنیل متیل سولفونیل فلوراید (PMSF)، در حضور غلظت های مختلف Triton 100-X یا NP40 سوسپانسیونه شدند و سپس سونیکیت شدند. عملکرو سونیکیشن با توان پروب های مختلف اولتراسوند صورت گرفت. لیزات سلولی سانتریفیوژ شده و سوپرناتانت حاصله جمع آوری و با15mL از سوسپانسیون 50% گلوتاتیون سفاروز در 4 درجه سانتی گراد برای 3 ساعت انکوبه شدند. ذرات گلوتاتیون سفاروز 3 برابر با بافر شستشو و در آن مجددا سوسپانسیونه شده و در الکتروفورز SDSـPAGE به کار گرفته شدند. جهت تشخیص و شناسایی باندهای پروتئینی ژن ها با رنگ کوماسی برلیانت (CBB) رنگ آمیزی شدند. بهینه ترین حالت برای بیان ژن و تولید پروتئین نوترکیب PEP در غلظت 0.1mgr/mL از IPTG در کشت شبانه باکتری به دست آمد. ما هیچ تفاوت معنی داری در به کارگیری TritonX100 یا NP40 به عنوان شوینده های حلال گر مشاهده نکردیم، هر چند که بهترین غلظت برای هر دو شوینده 0.1%(V/V) مشخص شد. به علاوه مناسبترین شرایط سونیکاسیون جهت تخریب بقایای دیواره سلولی باکتری 340 پالس در 5 دقیقه باشدت 60% در هر Cycle به دست آمد.

استفاده از محصولات آنزیم سلولا در صنعت بسیار مورد توجه قرار گرفته است. سلولز توسط آنزیم سلولاز فعال تبدیل به قندهای قابل حل می گردد. یکی از آنزیم های مهم در کمپلکس چند آنزیمی سلولاز، اندوگلاکز کاناز ها می باشند که تخلیص آن از قارچ تریکو درمارزیی (Trichoderma reesei) با روش های مختلف انجام شده است. در روش تغلیظ با بوتانول، این آنزیم را با غلظت قابل توجهی نسبت به سایر آنزیم های کمپلکس سلولاز خالص کرده و فعالیت کاتالیزوری نسبتا مناسبی به دست آمد. با توجه به این که در مقالات مختلف غلظت سلوبیو هیدرولازها را خیلی بیشتر از غلظت اندوگلوکانازها در تریکودرما رزیی ذکر شده بود ولی با استفاده از این روش غلظت اندوگلوکانازها تقریبا 10 درصد بیشتر از سلوبیوهیدرولازها شد.

«کنسانتره مولیبدنت» (Nos2) ماده اولیه برای تولید «فرومولیبدن» می باشد که همراه با ترکیباتی نظیر «Moo3، آمونیوم پارامولیبدات، سدیم و …» با درجه خلوص مختلفی است. در مرحله اول برای تولید فرومولیبدن، کنسانتره تسویه می شود که محصول آن «Calcin » شامل «Meo3» می باشد و با مقداری کربن خالص همراه است.

بلوغ اسپرم همراه با میانکنش نزدیک بین اسپرم و اپی تلیال اپی دیدیم می باشد. این میانکنش همراه با تغییرات بیوشیمیایی و عملکردی در ساختمان اسپرم بوده که برای قدرت باروری اسپرم ضروری است. هدف از مطالعه اخیر، شناسایی پروتئین هایی از ترشحات اپی دیدیم در سطح اسپرم است که دارای نقشی ضروری در فرآیند لقاح می باشند. برای این منظور قطعاتی از لوله های اپی دیدیم انسان و موش در محیط RPMI حاوی فاکتورهای رشد و آندروژن ها کشت داده شد. برای شناسایی پروتئین های ترشحی اپی دیدیم، نشاندارکردن این پروتئین ها با استفاده از (Met،Cys) [35S] صورت گرفت. انجام SDS-PAGE و فلوروگرافی برروی محیط کشت نشاندار، ترشح 30-20 پروتئین به درون محیط کشت را توسط سلول های اپی تلیال نشان داد. از این میان حدود 10 پروتئین باندمشخصی را در فلوروگرام ایجاد می کردند. تخلیص پروتئین های ترشحی از محیط کشت نشاندار حاصل از سلول های اپی تلیال اپی دیدیم موش انجام شد. محیط کشت حاوی پروتئین های ترشحی نشاندار تحت انواع کروماتوگرافی تمایلی، مبادله یونی، هیدروفوبی و با غربال مولکولی و درنهایت ترشحی SDS-PAGE حجم زیاد نمونه قرارگرفت. تولید آنتی سرم برای 8 پروتئین سلول های اپی تلیال اپی دیدیم در خرگوش و به وسیله تزریقات مکرر پروتئین خالص در ژل پلی آکریل آمید انجام شد. برای پروتئین های سطح اسپرم (اسپرم کامل) نیز آنتی سرم تهیه گردید. انجام ایمونوبلاتینک برروی محیط کشت حاوی پروتئین های ترشحی با استفاده از آنتی سرم پروتئین های سطح اسپرم منجربه شناسایی 4 پروتئین بین سطح اسپرم و ترشحات اپی تلیال اپی دیدیم گردید (20، 24، 54، 58 کیلودالتون). از طرف دیگر، انکوباسیون اسپرم کامل با آنتی سرم پروتئین های ترشحی اپی دیدیم نشان دهنده وجود 3 عدد از این پروتئین ها درسطح اسپرم بود (20، 24 و 72 کیلودالتون). بررسی اثر این سه آنتی سرم برروی لقاح خارج رحمی به وسیله افزودن مستقیم هر آنتی سرم به محیط لقاح و یا انکوباسیون اسپرم ها با هریک از آنها انجام گرفت. ازاین میان فقط آنتی سرم پروتئین 20 کیلودالتون باعث کاهش میزان لقاح گردید (به ترتیب 28% و 35% در مقابل 89% برای گروه کنترل). یافته های فوق نشان داد پروتئین 20 کیلودالتون درسطح اسپرم نقش اساسی در قدرت باروری دارد. نتایج این مطالعه موید مطالعات قبلی درباره تغییرات عملکردی اسپرم درطی حرکت آن درطول اپی دیدیم بود. چنین یافته هایی در حیوانات آزمایشگاهی باعث توسعه دانستنی های ما از اپی دیدیم و بلوغ اسپرم در انسان گردیده و منجربه مطالعاتی برای یافتن وقایع مولکولی اختصاصی فرآیند لقاح در انسان خواهد گردید.