متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

چسبیدن دوقلوها به هم یکی از ناهنجاریهای همراه با دوقلوهای مونوزیگوت، مونوآمنیون است که شیوع آن 1 در هر 000/50 حاملگی و 1 در 1500 حاملگی دو قلو بوده(1 در 200 حاملگی دو قلوی مونوزیگوت) و شایعترین نوع آن توراکوپاگوس (چسبندگی در ناحیه قفسه سینه) می باشد. در این موارد تشخیص پره ناتال توسط سونوگرافی و بطور دقیقتر توسط MRI داده می شود. در این مقاله 2 مورد از حاملگی دو قلوی بهم چسبیده گزارش می شود. مورد اول، 2 سر داشت که یکی از آنها آنانسفال و دارای شکاف کام و لب بود و سر دیگر شکاف دو طرفه لب و کام همراه با اسپانیا بیفیدا داشت. این دو قلوها در سال 1367 از طریق زایمان واژینال و مرده به دنیا آمدند. در مورد دوم، دوقلوها از ناحیه شکم به هم متصل بوده و در سال 1381 از طریق سزارین متولد شده بودند

دوقلوهای به هم چسبیده از نادرترین ناهنجاری های کودکان می باشد و شیوعی حدود یک در هر 50 تا 100 هزار تولد را دارد. نوع امفالوپاگوس (دوقلوهای به هم چسبیده از ناحیه ناف) بعد از توراکوپاگوس، شایع ترین شکل دوقلوهای به هم چسبیده است و ممکن است نوزادان کبد، پانکراس، مجاری صفراوی و روده مشترک داشته باشند. نوزادان، دوقلوی به هم چسبیده زایفوامفالوپاگوس که در این مقاله معرفی می شوند، به روش سزارین به دنیا آمدند و جداسازی موفقیت آمیز آنها در سن 3 ماه و 13 روزگی انجام شد. ارزیابی های دقیق قبل از عمل، طراحی صحیح عمل جراحی و گروه های تخصصی مختلف در موفقیت آمیز بودن عمل جراحی سهم عمده ای دارند.