ثبت خارج سلولی فعالیت تک نورون های مغزی به عنوان روشی پرطرفدار در تحقیقات حوزه علوم اعصاب و مهندسی توان بخشی عصبی شناخته می شود. این ثبت ها شامل فعالیت همه نورون های اطراف الکترود می شود که برای استفاده بهتر از آن ها باید با روش های طبقه بندی اسپایک به فعالیت تک نورون ها رسید. بر اساس ویژگی های ساختاری نورون مانند درخت دندریتی آن و فاصله و جهت ثابتی که نسبت به الکترود ثبت دارد می توان نتیجه گرفت که شکل اسپایک تولیدی آن منحصر به فرد و ثابت است. با این حال انجام طبقه بندی پتانسیل عمل ها در مقادیر نسبت سیگنال به نویز پایین همواره با چالش هایی همراه است. طبقه بندی اسپایک های نورونی معمولا شامل سه بخش آشکارسازی، استخراج ویژگی و طبقه بندی می شود. در این مقاله روشی بر مبنای بهینه سازی ضرایب ویولت پیوسته در مرحله استخراج ویژگی ها ارایه شد که در مقادیر نسبت سیگنال به نویز پایین نیز کارایی خوبی دارد. در روش پیشنهادی بعد از محاسبه ضرایب ویولت پارامتری شده، با استفاده از معیارهای فاصله اقلیدسی و سطح زیر منحنی مشخصه عملگر گیرنده درطبقه بندی دو گروه، بهترین پارامترها برای افزایش تفکیک پذیری ویژگی ها انتخاب می شوند به طوری که ابتدا مقیاس مناسب با معیار فاصله اقلیدسی پیدا شده و در نهایت انتقال زمانی با معیار دوم انتخاب می شود. در این پژوهش برای خوشه بندی از الگوریتم ساده و در عین حال کارآمد k-means استفاده شده است. برای بررسی و ارزیابی روش پیشنهادی از سه مجموعه داده شبیه سازی شده استفاده گردید که در نه حالت مختلف نسبت سیگنال به نویز و با مدل سازی نویز زمینه از نویز حقیقی ثبت شده تهیه شده بودند. نتایج بهدست آمده از مرتب سازی داده های شبیه سازی شده نشان داد که بهینه سازی پارامترهای تبدیل ویولت پیوسته با روش پیشنهادی می تواند در ارتقای کارایی طبقه بندی اسپایک ها نسبت به روش آنالیز اجزای اصلی موثر واقع شود.

زمینه و هدف: کورونا ویروس انسانی یکی از اعضای خانواده Coronaviridae و عامل ایجاد کننده عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی است. با وجود شیوع چندین باره شدید اپیدمی و عدم داروی ضد ویروسی مناسب اما هنوز پیشرفت زیادی در رابطه با واکسن مبتنی بر اپی توپ که برای HCoV طراحی شود، حاصل نشده است. مواد وروش کار: روش کار در این مطالعه اینگونه بود که به ترتیب با انتخاب توالی پروتیین اسپایک کرونا ویروس از NCBI، بازیابی توالی پروتیین و تعیین اپی توپهایT, B مورد نیاز برای تولید واکسن کایمر، بررسی انتی ژنسیته و الرژنسیته و توکسیسیتی اپی توپهای انتخابی توسط سرورهای مختلف، پیکربندی ترکیب کایمر اولیه از واکسن اپی توپی طراحی شد. سپس به ارزیابی واکسن کایمر از نظر ساختاری و قابلیت اتصال به سلولهایB و ترکیبات MHCI, II و بررسی ساختار دو بعدی و جایگاه امینواسیدها وپیوندها در مدل سازه ایمنی زا و نیز بررسی فیزیکوشیمیایی و پایداری واکسن مدل توسط برخی سرورهای دیگر پرداخته شد و در نهایت سپس برای اتصال در برابر مولکول های HLA، با استفاده از تکنیک های docking silico، به منظور بررسی اثر متقابل با اپی توپ مورد آزمایش قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل بیانگر ان بودند که سازه ایمنی زای ایجاد شده از لحاظ ساختار دو بعدی و سه بعدی و جایگاه امینواسیدها وپیوندها در مدل سازه ایمنی زا، سمیت و الرژن بودن و انتی ژنسیته در شرایط مطلوبی قرار داشت و دارای پایداری(شاخص ناپایداری 33. 93) و نیمه عمر مطلوب و شرایط فیزیکوشیمیایی مناسبی بود. نتیجه گیری: بطور کلی سازه ایمنی زایی که در این فرایند پژوهشی تهیه شد توانست در فرایند داکینگ توانست برهمکنش مطلوبی با برخی از اجزا سیستم ایمنی (HLA)داشته باشدکه این بیانگر شناسایی مطلوب این سازه توسط سیستم ایمنی هومورال و سلولی بدن و تحریک انها در جهت تولید ایمنی در بدن شخص میزبان میباشد که البته اثبات مطمن تر ان نیازمند فرایندهای فاز بالینی میباشد.

از ابتدای قرن بیست و یکم کروناویروس ها با منشا حیوانی عامل چندین اپیدمی پنومونی مرگبار در انسان بوده اند از جمله بیماری سارس، مرس و در حال حاضر بیماری کووید-19 که به صورت پاندمی در جهان شیوع پیدا کرده است. ظهور این سندرم های حاد تنفسی بر تهدید انتقال بین گونه ایی کروناویروس ها و شیوع در انسان ها تاکید دارد. کروناویروس ها حاوی یک پروتئین اسپایک (spike) (S) واقع در سطح هستند که به واسطه شناخت گیرنده و الحاق غشا، عفونت را آغاز می کنند و عامل کلیدی در اختصاصیت میزبان و انتفال بین گونه ایی ست. تا به امروز هیچ درمان خاص یا واکسنی علیه هیچ یک از هفت کروناویروس انسانی مورد تایید قرار نگرفته است، و این امر ضرورت بررسی اصول حاکم بر ورود ویروس و مکانیسم انتقال بین گونه ای را تاکید می کند. در این مقاله مروری، مکانیسم عفونت مورد استفاده توسط کروناویروس ها با تمرکز بر روی ویژگی های پروتئین S، و اتصال به گیرنده آن، و همچنین تفاوت ها در گونه های مختلف و فرآیندهای پروتیازی درگیر در آغاز عفونت بررسی گردیده تا تصویر کاملی از نقش آن ها در چرخه تکثیر کروناویروس ها ارایه شود و همچنین در انتها درباره روش های درمانی مبتنی بر پروتئین S و گیرنده ACE2 صحبت می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بدنه ی پخ در جریان ماوراءصوت پسا و گرمایش شدید آیرودینامیکی ایجاد می کند. یکی از موثرترین روش های کاهش پسا و گرمایش آیرودینامیکی، استفاد از آیرودیسک در جلوی دماغه است. این مطالعه به بررسی روش آیرودیسک به عنوان یک ابزار مناسب در کاهش پسای آیرودینامیک دماغه استاندارد هایپرسونیک HB1 در رژیم جریان ماوراءصوت می پردازد. نتایج به دست آمده، حاصل آزمون تجربی تونل باد ماوراءصوت و شبیه سازی عددی در عدد ماخ 4/6 می باشد. در این مطالعه اثر طول آیرودیسک بر کاهش پسای مدل استاندارد مورد ارزیابی قرارگرفت. به همین منظور، از چهار آیرودیسک با نسبت طول به قطر 5/0، 1، 5/1 و 2 استفاده گردید. حل عددی با نتایج تجربی سازگاری قابل توجهی داشت و مشاهده گردید که آیرودیسک تاثیر قابل ملاحظه ای در کاهش پسای ماوراءصوت دماغه دارد و افزایش طول آن، می تواند کاهش پسای بیشتری را فراهم کند. طبق نتایج حاصل شده، آیرودیسک با نسبت طول به قطر2 با کاهش پسای 43درصدی، بهترین عملکرد را از خود نشان داد.

یکی از مهمترین موضوعاتی که در آیرودینامیک پرتابه ها مطرح است، کاهش درگ آیرودینامیکی اجسام پروازی با مکانیزم های مختلفی است که تحقیقات زیادی در سال های اخیر به منظور شناخت عملکرد و تاثیر پارامترهای مختلف روی میزان اثرگذاری این روش ها انجام شده است. این موضوع در موشک های با دماغه پخ از اهمیت بیشتری برخوردار است. هدف از این پژوهش، کاهش درگ آیرودینامیکی دماغه های پخ با استفاده از نصب اسپایک در نقطه سکون دماغه و تزریق جت در نقاط مختلف روی اسپایک است. ابعاد هندسی اسپایک و تزریق جت از مقالات استخراج شده است. تزریق جت به صورت صوتی و عمود بر سطح اسپایک است. تحلیل ها با استفاده از نرم افزار فلوئنت و معادلات ناویر- استوکس تراکم پذیر، سه بعدی در حالت پایا و ناپایا در عدد ماخ جریان آزاد 1.89 و زوایای حمله مختلف انجام شده است. از آنجا که حل عددی جریان روی این مدل ها نیازمند سرعت پردازش و حافظه بالایی است، از سیستم پردازش موازی استفاده شده است. در این شبیه سازی از شبکه باسازمان و مدل آشفتگی K-w-SST استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که کاهش درگ قابل ملاحظه ای با استفاده از ترکیب تزریق جت و اسپایک بدست می آید.

در این پژوهش، تضعیف امواج ضربه ای به وسیله مشاهدات کیفی تخلیه پلاسما در ماخ 2/45 و آزمایش های محیطی ارزیابی شده است. پلاسما روی مدل آیرو-اسپایک با تخلیه الکتریکی 50 هرتز، 50 میلی آمپر و 30 کیلوولت تولید شده و از تکنیک شادوگراف با 300 فریم بر ثانیه و دوربین ویدئویی با 1000 فریم بر ثانیه برای ثبت نتایج کیفی استفاده شده است. نتایج آزمایشگاهی نشان می دهد که افزایش میدان مغناطیسی علاوه بر پایداری بیشتر در تخلیه تابان، افزایش فرکانس، تغییر مسیر ذرات باردار از دایره ای به سیکلوترونی و هم پوشانی بهتر پلاسما، سبب ضخیم تر شدن ضخامت لایه شوک هم می شود. تصاویر شادوگراف در ماخ 2/45 نشان می دهد که ترکیب مغناطیس و پلاسما سبب افزایش 7/5 درجه در زاویه موج و در نتیجه ضعیف تر شدن موج ضربه ای شده و در پائین اسپایک باعث ناپدیدشدن موج منحنی شده است. لذا این روش منجر به حذف امواج ضربه ای در عدد ماخ 2/45 و کاهش پسای موجی شده است.