حجرالاسود با قرار گرفتن در یکی از ارکان بیت الله و استحباب استلام، از قداستی خاص برخوردار است. شماری از روایات در منابع خاصه، با محوریت توصیف «حجرالاسود» و احکام آن، به خصوصیاتی اشاره دارند که از نظر اندیشورانی مانند سید مرتضی باعث بی اعتباری این روایات است؛ اما از نگاه اندیشوران دیگر، این روایات معتبر و دارای مفاهیمی قابل تایید است. گونه ای از روایات حجرالاسود، فلسفه استلام را میثاق بندگی توصیف کرده اند؛ و گونه ای دیگر، استلام را تجدید عهد با میثاقی تامل برانگیز به نام «میثاق ذر» تصویر نموده اند. پژوهش حاضر بر آن است با شیوه توصیفی-تحلیلی، ضمن ارزیابی سندی گونه های روایی حجر، با ملاک قراردادن قرآن، عقل و سنت معتبر، تحلیلی نقادانه نسبت به محتوای این روایات ارائه دهد. از جمله نتایج این تحقیق، آشکارشدن ردپای راویان اسرائیلی همچون وهب بن منبه در اثبات خصوصیات فرا زمینی برای حجرالاسود و نیز نشان دادن بی اعتباری روایات پیوند دهنده حجرالاسود با اندیشه عالم ذر است. از پیامدهای ناپسند این دسته از روایات، تداوم منازعات بیهوده میان علمای اسلام و تحریف فلسفه حقیقی استلام است.

شهد العالم الإسلامی فی العقود الاولی من القرن الهجری الاخیر حوادث خطیرة و عظیمة کان لها الاثر الکبیر علی خارطة العالم فی کافة مجالات حیاة الانسان السیاسیة و الثقافیة و الإجتماعیة، و الذی یهمنا فی هذا المقال الکلام عن « ظاهرة التکفیر» التی اخذت دورا کبیرا، خاصة بعد انتصار الثورة الإسلامیة الایرانیة، وخروج الغزو السوفیتی من افغانستان، و استلام الحکم من قبل طالبان و بعد وقوع حادثة 11 سبتمبر 2001، و من ثم الغزو الامریکی للعالم الإسلامی، و اخیرا انتفاضة الشعوب فی کافة اقطار العالم الإسلامی.

چکیده فارسی:بر اساس ماده واحده اصلاحیه قانون طلاق مصوب 1370، اجرای صیغه طلاق اعم از اینکه به درخواست زوج و یا توافقی باشد، به دریافت گواهی عدم امکان سازش از دادگاه منوط می باشد. دادگاه نیز بر اساس نظر داوران به صدور این گواهی اقدام می نماید. در این قانون، به آیه 35 سوره نساء استناد شده است. با توجه به مسائل تفسیری و فقهی بیان شده برای این آیه می توان گفت قانونگذار در تدوین قانون مذکور، نظر مشهور فقها را درباره مسائلی مانند عدم لزوم رعایت تشریفات در رسیدگی به دعاوی خانوادگی، لزوم انتخاب داوران، محدوده وظایف آنها و عدم تاثیر غیبت زوجین در نفوذ حکم داوران، پذیرفته است، ولی درباره مسائلی مانند لزوم یا عدم لزوم انتخاب داوران از میان خویشاوندان زوجین، شرایط داوران و لزوم پرداخت اجرت به آنها علاوه بر قول مشهور فقها، مقتضیات زمان و مصالح جامعه را نیز مورد توجه قرار داده است. چکیده عربی:یتوقف تنفیذ صیغة الطلاق سواء کان ذلک بطلب الزوجة أو توافقیا، وفقا علی استلام شهادة عدم امکان الصلح من المحکمة حیث تقوم باصدارها اعتمادا علی رأی الحکام. و قد اعتمد فی هذاالقانون علی الآیة 35 من سورة النساء. إن المقنن فی تدوینه لهذاالقانون و نظرا للقضایا التفسیریة والفقهیة المبینة حول هذه الآیة، قد أخذ بنظرالاعتبار رأی مشهور الفقهاء فی امور من قبیل: عدم ضرورة رعایة الاجرائات فی متابعة دعاوی الاسرة، ضرورة اختیار الحکام، حدود واجباتهم، عدم تأثیر غیاب الزوجین فی نفوذ حکم الحکام إلا أنه فی أمور أخری مثل: ضرورة اختیارالحکام من أقرباء الزوجین أو عدم ذلک، شروط الحکام، ضرورة دفع الاجرة لهم، لاحظ مقتضیات الزمن و مصالح المجتمع بالاضافة إلی قول مشهورالفقهاء.

چکیده فارسی:ائمه شیعه (ع) به علت دارا بودن منصب امامت و نیز به سبب خویشاوندی با پیامبر گرامی (ص) همواره جایگاه قابل احترامی نزد شیعه داشته اند. به رغم تصور عمومی که تنها منبع درآمدی ائمه (ع)، وجوهات و بیت المال بوده، ایشان منابع مالی دیگری نیز داشته اند که از جمله این منابع، هدایا بوده است.بسیاری از افراد، هم از سوی جامعه شیعه و هم از ارادتمندان اهل سنت به اهل بیت (ع)، صله هایی برای ائمه (ع) می فرستادند که عموما شامل هدایا، وصیت ها و نذرها می شد. ائمه (ع) عموما این اموال را می پذیرفتند و از آنجا که پذیرفتن آنها از نظر حکومت ها نیز بلا مانع بود، در پذیرش آنها با مشکلی روبه رو نمی شدند. این اموال، به خصوص در دوران امامان پیش از امام جواد (ع) که گرفتن خمس هنوز عمومیت نداشت، از اهمیت فراوانی بهره مند بود.البته حکومت ها نیز گاه علاوه بر مقرری های ائمه (ع) از بیت المال، صله ها و جوایزی نیز به ایشان می دادند و ائمه (ع) نیز این هدایا را پذیرفته و با آنها به مشکلات مالی خود و شیعیان رسیدگی می کردند.   چکیده عربی:إن أئمة الشیعة (ع) یحظون بمکانة مرموقة بین الشیعة نظرا لمنصب الإمامة الذی یتمتعون به، وکذلک لهم منزلة بین المسلمین جمیعا لقرابتهم من رسول الله (ص)، حیث إنهم ذوی شأن لدی الجمیع.وبالرغم مما هو شائع بین الناس من أن مصدر دخل الأئمة (ع) الوحید هو الحقوق الشرعیة وموارد بیت المال، ولکن کانت لهم مصادر مالیة أخری، کهدایا الأصحاب والموالین. فالکثیرون من الشیعة والسنة ومن داعی مودة الأئمة (ع) وموالاتهم کانوا یرسلون إلیهم هدایا ونذورا ویوصون إلیهم بأموالهم. وبما أن قبولهم لتلک الهدایا لم یکن محظورا من قبل السلطات الحاکمة، لذلک لم یکونوا یرفضونها. وکانت لهذه الأموال أهمیة بالغة، ولا سیما فی عهد الأئمة الذین سبقوا الإمام الجواد (ع) حیث لم یکن استلام الخمس عاما.فضلا عن أن الحکام أیضا کانوا یقدمون للأئمة (ع) صلات وهدایا من بیت المال، وهم بدورهم کانوا یقبلونها لحل مشاکلهم ومشاکل شیعتهم المالیة.