حق رجوع به قاضی مستقل و بی طرف در داوری نیز وجود دارد. در واقع صرف اینکه طرفین بر حل و فصل اختلافات فیمابین از طریق یک مکانیزم رسیدگی خصوصی توافق دارند موجب نمی شود که از حمایتهای پذیرفته شده جهانی به عنوان یک حق بنیادین بشری محروم شوند. از آنجایی که داوری نوعی قضاوت است، اگرچه از نوع خصوصی آن، مهم است که نتیجه نهایی، محصول فرایندی بی طرفانه باشد و ادعاهای طرفین به درستی استماع شود. نه تنها آیین رسیدگی باید منصفانه باشد، بلکه طرفین و بویژه طرف بازنده باید آن را عادلانه احساس کند. همچنان که لرد هوارت اظهار داشت: نه تنها عدالت باید اجرا شود بلکه بایستی رعایت آن آشکارا و صریح احساس شود، و این از اهمیت اساسی برخوردار است. برای آنکه طرفین نتیجه داوری را حتی اگر علیه آنها باشد بپذیرند، باید اطمینان داشته باشند که داوران، بی طرفانه قضاوت کرده اند. در صورتی که اعتماد طرفین به داوران، به علت فعل یا ترک فعل دیوان داوری یا یک یا چند تن از داوران در معرض خطر قرار گیرد چه باید کرد؟ آیین های رسیدگی قضایی در محاکم تحت شرایطی امکان جرح قاضی (رد دادرس) را می پذیرند. به همین ترتیب در صورتی که اوضاع و احوال حاکی از آن باشد که از نظر طرفین یک یا چند تن از داوران، بی طرف و مستقل محسوب نمی شوند، فرایند داوری نیز روشهایی را برای کنار گذاشتن داوران از مرجع داوری ارایه می دهد. این عمل را جرح یا «ایراد به صلاحیت» داوران می نامند.

زمینه و هدف: آموزش بالینی از مهمترین ارکان آموزش در پرستاری و مامایی بوده و هدف آن تامین نیروی انسانی کارآمد، متبحر و آگاه جهت رفع نیازهای جامعه است برای نیل به این هدف لازم است وضعیت  موجود بطور مستمر ارزیابی گردد و چنانچه این ارزیابی مبتنی بر استاندارد باشد ضمن مشخص کردن نقاط قوت و ضعف، فاصله وضعیت فعلی با وضعیت مطلوب نیز آشکار می گردد و این امکان را فراهم میکند تا در جهت ارتقا کیفیت آموزش بالینی برنامه ریزی شود. با توجه به نقش آموزش مامایی در ارتقا سلامت جامعه و با عنایت به اینکه جهت ارزیابی کیفیت و مشروعیت بخشیدن به اهداف و عملکرد آموزش بالینی مامایی در کشور استانداردهای مدونی وجود ندارد، پژوهش حاضر با هدف بررسی استانداردهای بین المللی آموزش بالینی در مامایی و پیشنهاد استانداردهای مناسب کشوری انجام شده است.روش و ابزار: این پژوهش یک مطالعه چندبعدی (تری آنگولیشن) است که داده های آن طی 7 مرحله گردآوری شده اندکه در مراحل 1 تا 3 پس از جستجو و استخراج استانداردهای کشورهای پیشرو (آمریکا، استرالیا، نیوزیلند، انگلیس، کانادا و...)، ابزار نظرسنجی که شامل استانداردهای بالینی پیشنهادی است تعیین و طی مراحل 4 تا 7 با تکنیک دلفی و از طریق اجماع این استانداردها به نظر سنجی گذاشته شده است. جمعیت پژوهش 25 نفر و شامل مدیران گروه های مامایی دانشگاههای علوم پزشکی دولتی با حداقل مقطع کارشناسی پیوسته مامایی کشور و اعضا هیات بورد مامایی می باشند که بترتیب از طریق نمونه گیری آسان و سرشماری در پژوهش شرکت داده شدند. نتایج توسط روش های آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.نتایج: پس از بررسی پاسخهای واحدهای مورد پژوهش در طیف مطلوب (93%)، نسبتا مطلوب (4%) و نا مطلوب (3%) و اعمال نظرات ایشان از طریق تکنیک دلفی یافته های نهایی در حوزه آموزش بالین و در قالب 40 استاندارد (همراه با شاخص های عملکردی هر استاندارد) استخراج گردید که بطور کامل در اصل مقاله ارایه خواهند شد.نتیجه گیری: تهیه استانداردها اولین گام در اعتباربخشی آموزش بالینی مامایی است لذا با بکارگیری استانداردهای مورد توافق بعنوان راهنمایی برای ارزیابی آموزش بالینی مامایی و بدنبال آن با رفع کاستی ها و نواقص موجود در ابعاد مختاف آموزش بالین مامایی می توان بسوی بالندگی حرفه ای طی مسیر کرد.