آللوپاتی به عنوان مکانیسمی از تداخل در اکوسیستم های کشاورزی، می تواند به صورت مضر بر روی جوانه زنی و عملکرد گیاهان موجود در تناوب اثر بگذارد. این پژوهش در قالب سه طرح کاملا تصادفی در آزمایشگاه فیزیولوژی بذر دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا در سال 1387 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح غلظت های عصاره آبی بقایای گندم (0، 20، 40، 60، 80 و 100 درصد) بود. بذور جو رقم ماکویی، چغندر رقم زرقان و کلزای رقم اوکاپی جهت آزمایشات مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج بررسی نشان داد که اثر عصاره آبی بقایای گندم بر کلیه صفات مورد بررسی بذور جو، چغندر و کلزا معنی دار بود (P=0.01) سرعت جوانه زنی بذور هر سه گونه در تمامی سطوح عصاره گندم به طور معنی داری کاهش نشان داد و در غلظت 100 درصد عصاره گندم، سرعت جوانه زنی بذور جو، چغندر و کلزا به ترتیب 87، 67 و 54 درصد کاهش نشان داد. در بذور چغندر، بیشترین تاثیر معنی دار عصاره گندم بر صفات درصد و سرعت جوانه زنی مشاهده شد. از غلظت 60 درصد عصاره گندم وزن تر و خشک گیاهچه جو نسبت به شاهد کاهش معنی داری نشان داد و در غلظت 100 عصاره آن، دو صفت مذکور، به ترتیب 6.4 و 28 درصد کاهش داشت. در بذور کلزا، بیشترین تاثیر سطوح عصاره گندم، بر صفات وزن تر و خشک گیاهچه و کمترین تاثیر بر درصد جوانه زنی حاصل شد. به طور کلی نتایج سه آزمایش نشان داد که بذور کلزا از نظر جوانه زنی و بذور جو از نظر خصوصیات گیاهچه، کمترین تاثیر پذیری را از عصاره آبی گندم داشتند.