در دو دهه گذشته میان محققین شخصیت با زمینه ها و فرهنگ های مختلف، توافق فزاینده ای در مورد وجود یک مدل پنج عاملی در ارزیابی شخصیت به نام (پنج بزرگ) به وجود آمده است. یکی از ابزارهای استاندارد برای ارزیابی این مدل پرسشنامه شخصیتی (NEO) است که توسط مک کری وکوستا (1992) به منظور اندازه گیری پنج عامل یا حیطه اصلی روان نژندی، برونگرایی، انعطاف پذیری، دلپذیر بودن و مسئولیت پذیری و 6 رویه برای هر یک از عوامل تهیه شده است.هدف اصلی از این مطالعه بررسی وجود پنج عامل اصلی شخصتیت در فرهنگ ایرانی است. برای این منظور فرم فارسی پرسشنامه شخصیتی تجدید نظر شده NEO تهیه گردید و برای اطمینان از تطابق زبانی تست یعنی هماهنگی ترجمه فارسی با متن انگلیسی، فرم فارسی تست توسط سه تن از اساتید شایسه زبان انگلیسی مجددا به انگلیسی ترجمه گردید. اعتبار محتوایی و مطابقت فرهنگی فرم فارسی تست به وسیله روانشناسان محلی ذیصلاح مورد ارزیابی قرار گرفت. یک مطالعه مقدماتی بر روی گروهی از دانشجویان انجام یافت و بعد از انجام اصلاحات لازم فرم نهایی تست در نمونه معرف دانشجویان که شامل گروهی از دانشجویان دانشگاه های شیراز و تبریز بودند، اجرا گردید. نمونه نهایی شامل 1717 دانشجو (930 پسر و 783 دختر) در فاصله سنین 18-24 سال بودند. علاوه بر آن از 200 دانشجو خواسته شد که یکی از رفقای خود را براساس همین تست مورد ارزیابی قرار دهند.تحلیل عوامل رویه های 30 گانه تست با چرخش واریماکس در نمونه کلی و در گروه پسران و دختران حضور پنج عامل اصلی را همانند آنچه که در بررسی های مک کری و کوستا و نیز محققین دیگر از کشورهای مختلف گزارش شده است، نشان داد. علاوه بر آن عامل فرعی ناپایدار ششمی آشکار گردید، این عامل در گروه پسران به گونه ای و در گروه دختران به گونه ای دیگر ظاهر می شود که به نظر می رسد عامل وابسته به جنس بوده و ناشی از شرایط فرهنگی ایران باشد. این عامل به طور تجربی خودشیفتگی نامیده شده است. تحلیل عوامل مجزا روی دو جنس، شواهد آشکاری از ثبات عاملی نشان می دهد. اعتبار همزمان فرم فارسی تست NEO توسط بررسی همبستگی فرم S,R در 200 نفر از دانشجویان و پایایی آن توسط آلفای کرونباخ مورد ارزیابی قرار گرفت که هر دو در سطح بالایی قابل قبول بوده و شبیه اعتبار و پایایی این وسیله اندازه گیری در زبان اصلی بودند.