مقدمه: پوکی استخوان، از شایع ترین بیماری های زندگی امروزی است. امروزه اثر فعالیت های ورزشی بر افزایش BMD استخوان، در تمام سنین و حفظ آن در کهنسالی، به خوبی ثابت شده است.هدف: مقایسه تاثیر تمرینات مقاومتی و هوازی بر تغییرات دانسیته معدنی استخوان موضعی دختران غیرورزشکار.مواد و روش ها: آزمودنی های این پژوهش 36 دختر غیرورزشکار با میانگین سنی 22.58± 1.65 سال و شاخص توده  22.85±2.71در سه گروه مقاومتی، هوازی و کنترل انتخاب شدند. تمرین های گروه هوازی شامل 36 جلسه دویدن (3 جلسه در هفته)، به مدت 40 دقیقه و با شدت 70 تا 80 درصد حداکثر ضربان قلب بود. گروه مقاومتی نیز در 36 جلسه، تمرین های خود را به صورت دایره ای و با شدت 70 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه (6 تا 8 تکرار در 3 نوبت و 2 دقیقه استراحت بین نوبت ها)، انجام دادند.نتایج: هر دو نوع تمرین مقاومتی و هوازی، سبب ایجاد تغییرات معنی داری در دانسیته معدنی استخوان ناحیه های کمر، گردن استخوان ران و مچ دست شدند (0.05>P). در مورد کمر، تمرینات مقاومتی نسبت به تمرینات هوازی اثر بهتری داشت، در حالی که در مورد گردن استخوان ران، فقط تمرین هوازی اثر بهتری ایجاد کرد (0.05>P).نتیجه گیری: نتایج کلی این تحقیق نشان داد که در مقایسه اثر تمرینات مقاومتی و هوازی بر دانسیته مواد معدنی استخوان، تفاوت های برجسته ای وجود ندارد.

زمینه و هدف: سندرم داون، شایع ترین علت آسیب هوشی است. افراد مبتلا به سندرم داون مشکلاتی در برقراری ارتباط شفاهی تجربه می کنند و همچنین کیفیت صوت ناهنجار به دلیل شیوع اختلالات صوت در این کودکان فرصت برقراری ارتباط مناسب را کاهش می دهد. هدف از انجام این پژوهش برآورد شاخص های اکوستیکی کودکان سندرم داون و مقایسه با کودکان طبیعی به منظور دستیابی به شاخصی سریع برای ارزیابی و درمان است.روش بررسی: پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی و به صورت مقطعی بود. نمونه صدای 20 کودک سندرم داون 4-8 ساله (6.4 سال و انحراف معیار 1.46) و 20 کودک طبیعی که از لحاظ سن و جنس با گروه مورد بررسی تطابق داشتند، جمع آوری شد و با استفاده از نرم افزار Praat تجزیه و تحلیل شدند. برای بررسی تفاوت میان داده ها از Independent Samples Test استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین F0 در کودکان سندرم داون به طور معناداری پایین تر از گروه کنترل بوده است (P<0.009). بررسیJitter در دو گروه حاکی از افزایش معنادار این پارامتر در کودکان سندرم داون نسبت به گروه کنترل بود (P<0.004). مقایسه پارامتر Shimmer در دو گروه نتایجی مشابه Jitter نشان داد (P<0.000) و بررسی HNR در گروه کودکان سندرم داون نسبت به کنترل کاهش معنادار نشان داد.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان می دهد حین ارزیابی و درمان کودکان سندرم داون بررسی اکوستیکی دقت و سرعت را ارتقا می بخشد و استفاده از پارامترهای اکوستیکی امکان طرح ریزی دقیق درمانی و تمرکز مستقیم بر نقایص را می دهد.

مقدمه: پژوهش های انجام شده نشان می دهند کودکانی که دارای مفهوم نگهداری ذهنی هستند، توانایی بیشتری در بیان صفات دارند، از سوی دیگر بررسی مهارت های زبانی کودکان دارای نارسایی ذهنی حاکی از وجود مهارت های زبانی ضعیف تری در کودکان نشانگان داون است. روش کار: این تحقیق به صورت مقطعی تحلیلی بود که در سال 1382 در مدارس استثنایی شهر سمنان انجام شد. روش انتخاب نمونه ها به صورت نمونه گیری منظم بود. ابتدا 38 دختر نشانگان داون یک زبانه و فاقد معلولیت حسی و حرکتی انتخاب شدند. سپس 37 دختر غیرنشانگان داون یک زبانه نارسایی ذهنی با علت نامشخص براساس تاریخ تولد، پایه تحصیلی، مردودی در پایه های قبلی، شغل و تحصیلات والدین به صورت همتا انتخاب شدند. بر روی این 75 آزمودنی، آزمون های عملیاتی انجام شد و کسانی که مفهوم نگهداری ذهنی را داشتند (25 دختر نشانگان داون و 25 دختر دارای نارسایی ذهنی غیرنشانگان داون) توسط آزمون ریون رنگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. موارد آموزش پذیر نیز در آزمون بیان صفات شرکت نمودند. نتایج: مقایسه عملکرد آزمودنی ها در آزمون بیان صفات حاکی از آن بود که: 1 - آزمودنی های نشانگان داون در بیان صفات تفضیلی عملکرد ضعیف تری داشتند اما در بیان صفات ساده و عالی بین دو گروه تفاوتی وجود نداشت؛ 2 - سهولت بیانی در صفات ساده > صفات تفضیلی < صفات عالی و همچنین در صفات بزرگ- کوچک < بلند - کوتاه < کلفت – نازک < پهن و باریک بود ؛3 - عده بسیار کمی از آزمودنی ها قادر به بیان صفات عالی بودند. نتیجه گیری: دختران نشانگان داون از مهارت های معناشناختی ضعیف تری نسبت به سایر دختران دارای نارسایی ذهنی برخوردارند.  

در این پژوهش، به بررسی مقایسه ای نگرش های ناکارآمد و خشونت خانوادگی در دختران فراری و عادی پرداخته شده است. بدین منظور، 60 نفر از دختران فراریی که در مراکز نگهداری بهزیستی شهر اهواز به سر می بردند و 60 نفر از دختران عادی دانش آموز در مقاطع راهنمایی و دبیرستان ناحیه 3 شهر اهواز که به صورت تصادفی چند مرحله ایی و مشابه گروه دختران فراری (از لحاظ متغیر های جمعیت شناختی) بودند به عنوان آزمودنی های این پژوهش انتخاب گردیدند و از پرسش نامه های نارساکنش وری نگرش و مقیاس تاکتیک های حل تعارض به منظور آزمون فرضیه های پژوهش استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روشهای آمار توصیفی، تحلیل واریانس چند متغیری (مانوا)، استفاده شد و برای کلیه فرضیه ها سطح معنی داری p=0.05 در نظر گرفته شد. نتایج پژوهش نشان دادند که دختران فراری نسبت به دختران عادی از نگرشهای ناکارآمد و خشونت خانوادگی بالاتری برخوردارند و خشونت فیزیکی و کلامی بیشتری را نسبت به دختران عادی دریافت کرده بودند ولی از خشونت خانوادگی در زمینه استدلال تقریبا یکسانی برخوردار بودند.

زیست مجردانه از ویژگیهای عصر حاضر است که در دهه های اخیر در بین جوانان ایرانی از جمله دختران روبه افزایش بوده و بسیاری از معیارهای ازدواج و خانواده را دستخوش تغییر و تحول کرده است. هدف این پژوهش شناسایی علل و زمینه های زیست مجردانه است که با روش کیفی و استفاده از نظریه مبنایی صورت گرفته است. بدین سبب با 15 نفر از دختران مجرد که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند مصاحبه نیمه ساختار یافته انجام شد. از 561 کد باز و 71 کد محوری 16 مقوله اصلی با هسته مرکزی زیست مجردانه بر ساخت یک زنانگی متفاوت طی فرآیند کدگذاری داده ها به دست آمد که در قالب مدل پارادایمی پیشنهادی اشتراوس و کوربین قابل بیان است. یافته ها نشان میدهد از جمله عللی که باعث بروز زیست مجردانه دختران میشود بازیابی هویت اجتماعی دگرگونی های ساختاری و تغییر ارزشها در جوامع مدرن تغییر در پارامترهای موثر بر ازدواج و مخاطره آمیز بودن ازدواج است. همچنین 4 مقوله تحولات فرهنگی اجتماعی نهاد خانواده رفع نابرابری و تبعیض جنسیتی برخورداری زنان از حقوق مدنی برابر و بازنگری ساختارهای کلان اقتصادی و فرهنگی جامعه از بسترهای زمینه ساز گرایش دختران به تک زیستی است. از جمله عوامل مداخله گر یا تسهیل گر پیرامون زیست مجردانه دختران میتوان به 2 مقوله اصلی گسترش بی اعتمادی در جامعه نسبت به مردان و تغییر در نگرش دختران نسبت به ازدواج در جوامع مدرن اشاره کرد. دختران جوان از 3 مقوله به عنوان استراتژی و راهبردهای مؤثر در سازگاری با زیست مجردانه بهره میگیرند که شامل سبک زندگی و شیوه گذران اوقات فراغت افزایش توانمندی و تحرک اجتماعی و انجام فعالیتهای بشر دوستانه است. نتایج پیرامون پیامدهای زیست مجردانه دختران تهرانی نیز شامل 3 کد کاهش سلامت جامعه دگرگونی های فرهنگی و اجتماعی و کاهش جمعیت و کمک به محیط زیست بود یافته ها و کلیت مدل استخراجی نشان میدهد دختران مجرد نگاه جنسیتی حاکم بر جامعه را به چالش کشیده و گریز از ازدواج و زیست مجردانه را جهت برساخت یک زنانگی متفاوت بر می گزینند.

چکیده: در اغلب فرهنگ ها فرایند زنانگی در دختران جوان کمتر با اهمیت تلقی شده و به عنوان موضوعی در حوزه مطالعات جنسیت کمتر مورد توجه قرار گرفته است. طرز تلقی دختران از زنانگی، نحوه پذیرش و ایفای ارزش های زنانگی توسط دختران از موضوعات قابل تامل در بررسی زنانگی در میان دختران جوان است. در این پژوهش با شیوه نمونه گیری تصادفی هدفمند و تغییرات بیشینه و تعیین حجم نمونه به شیوه ایدئال نمونه گیری، به توصیف برداشت دختران از ارزش ها، عمل به کلیشه ها، نقش ها و هنجارهای جنسیتی در آنان پرداخته ایم. یافته های این پژوهش مقدماتی با توجه به رویکرد کیفی (مصاحبه های گروهی و فردی) نشان می دهد زنانگی در دختران جوان با پذیرش نقش ها و هنجارهای متناسب با موقعیت اجتماعی و مقتضیات سنی تعریف می شود. علاوه بر این تصویری که آن ها از ارزش های زنانگی و نقش های زنانه ارایه می نمایند مبتنی بر تصورات قالبی و برداشت های رایج در این باره است. دختران جوان به موازات توجه به نقش ها و فعالیت های اجتماعی زنان به نقش های رایج زنانه مبتنی بر تقسیم کار جنسیتی و تعریف زن از منظری مردانه گرایش دارند.