مقدمه: امروزه پیشرفت های جدید در زمینه نرم افزار و سخت افزارهای کامپیوتری به تولید وسایل و دستگاه های پیشرفته ای در زمینه صنعت و ازجمله دندان پزشکی منجر شده است. یکی از این وسایل، سیستم طراحی به کمک کامپیوتر (CAD یا Computer aided design) و ساخت با کمک کامپیوتر (CAM یا Computer aided manufacturing) است.سیستم های CAD/CAM قادر به جمع آوری اطلاعات و طراحی و تولید طیف گسترده ای از رستوریشن های دندانی از جمله اینله، انله، ونیر، روکش، پروتز پارسیل ثابت، اباتمنت ایمپلنت و نیز اپلاینس های ارتودنسی می باشند. هدف از این مطالعه، مروری بر تاریخچه CAD/CAM، انواع دستگاه های CAD/CAM موجود، نحوه عملکرد آن ها و مفاهیم کاربردی در دندان پزشکی دیجیتال است.شرح مقاله: این مقاله مروری با جستجوی علمی در منابع الکترونیک، کتاب ها، پایگاه های اطلاعاتی PubMed و ISI Web of Science و در ارتباط با مقالات به چاپ رسیده به زبان انگلیسی تا سال 2013 و با موضوعات تاریخچه، مزایا و معایب، مروری بر اجزا و نیز نحوه عملکرد سیستم های CAD/CAM در دندان پزشکی گردآوری گردیده است.نتیجه گیری: در طی سال های اخیر فن آوری دیجیتال در دندان پزشکی به سرعت در حال پیشرفت است و در حال حاضر این فن آوری می تواند در ساخت تمامی رستوریشن های دندانی مورد نیاز، از جمله بازسازی کامل دهان مورد استفاده قرار گیرد. تکنولوژی کامپیوتری، ساخت ترمیم ها را ساده تر، سریع تر، ارزان تر و قابل پیش بینی تر از قبل نموده است. با وجودی که سیستم های دیجیتال در دندان پزشکی مزایای زیادی را به همراه دارند، یادگیری نحوه عملکرد آن ها به منظور بهره وری از حداکثر مزایای این سیستم ها و ایجاد ترمیم هایی با تطابق مناسب برای تیم دندان پزشکی الزامی است.

درمان اکلوژن (occlusion therapy) روشی است که از دیرباز جهت درمان تنبلی چشم (آمبلیوپی، Ambiyopia) مورد استفاده قرار گرفته است. تحریک بینایی بکمک دستگاه CAM therapy) CAM ) روش دیگری است که جهت درمان آمبلیوپی می تواند مورد استفاده قرار گیرد. دراین تحقیق 22 کودک شش ساله مبتلا به آمبلیوپی آنیزومتروپیک با فیکساسیون مرکزی که قبلا تحت هیچ گونه درمانی قرار نگرفته بودند، با توجه به عیب انکساری و میزان آنیزومتروپی به دو گروه تقسیم شدند گروه اول بکمک روش اکلوژن و گروه دوم به روش تحریک بینایی با کمک دستگاه CMA تحت درمان آمبلیوپی قرار گرفتند. بهبودی حدت بینایی، تطابق، حرکات چشمی(Saccades-Pursuits) و دید بعد(Stereoacuity) در دوگروه مورد مقایسه واقع شد. در این مقایسه مشخص گردید که تاثیر روش CAM نسبت به روش اکلوژن (از لحاظ بهبودی حدت بینایی و دید بعد) بطور معنی داری سریعتر و موثرتر است(p<0.01). بهبودی دامنه تطابق در دو روش اختلاف معنی داری نداشت ولی روش اکلوژن نسبت به روش CAM در بهبودی سهولت تطابق و حرکات ساکادیک و تعقیبی بطور معنی داری موثرتر بود(p<0.01). از این مقایسه نتیجه گردید که روش CAM دردرمان آمبلیوپی آنیزومتروپیک روش ارزشمندی است ولی روش کاملی نمی باشد و باید بهمراه روش اکلوژن بصورت مکمل مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف: Marginal fit (تطابق لبه ای) یک جنبه بسیار مهم از پروتزهای ثابت می باشد، زیرا باز بودن مارژین به میزان زیاد موجب افزایش تجمع پلاک، جریان مایع شیار لثه ای و تخریب استخوان و همچنین باعث ریزنشت، پوسیدگی های راجعه و بیماری های پریودنتال می شود. با توجه به اهمیت تطابق لبه ای در پروتزهای ثابت هدف از این مطالعه بررسی مقایسه ای تطابق لبه ای فریم ورک های تمام سرامیکی با بیس زیرکونیا (Cercon) ساخته شده به 2 روش مختلف Direct scanning و Wax-up بود.روش بررسی: یک عدد آنالوگ اباتمنت با قطر و ارتفاع 5.5 میلی متر به عنوان مدل آزمایشی انتخاب شد. بر روی مدل آزمایشی مربوطه، 20 عدد کور تمام سرامیکی Cercon به 2 روش مختلف ساخته شد (10 نمونه در هر گروه). در گروه اول که گروه Direct نامیده شد، اسکن مستقیم از مدل آزمایشی با استفاده از تکنیک Compter Aided Design/Computer Aided Manufacturing (CAD/CAM) انجام شد. سپس طراحی کور در کامپیوتر دستگاه انجام شده و دستگاه، کور طراحی شده را با تراش بلوک Cercon ساخت. در گروه دوم که گروهWax-Up (CAM)  نامیده شد، ابتدا روی مدل آزمایشی Wax-up انجام شده و سپس Wax-up انجام شده اسکن شد. دستگاه، کور را با توجه به ابعاد و شکل Wax-up با تراش بلوک Cercon ساخت. میزان عدم تطابق لبه ای هر کور ساخته شده، با کاربرد یک استریومیکروسکوپ (SZX9, Olympus, Japan) با بزرگنمایی 50 برابر و دوربین دیجیتالی متصل به آن (Mode TK, C1380E, JVC, Japan) و توسط Version 8 نرم افزار Adobe Photoshop CS اندازه گیری شد. داده ها به کمک آزمون T مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: متوسط عدم تطابق لبه ای در گروه Direct (85.2±3.95 میکرومتر) به طور معنی داری از گروه Wax-up (120.2±6.91 میکرومتر) پایین تر بود (P<0.001).نتیجه گیری: میزان تطابق لبه ایی در سرامیک های زیرکونیا که به روش Direct scanning در مقایسه با نمونه هایی که با روش Wax-up ساخته شده بودند، بهتر و همگن تر بود.

زمینه و هدف: تطابق مارژینال فریم ورک های ایمپلنتی، عامل مهمی در موفقیت طولانی مدت پروتزهای متکی بر ایمپلنت می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه میزان گپ مارژینال مطلق فریم ورک های زیرکونیایی در بریج سه واحدی متکی بر ایمپلنت ساخته شده توسط دو سیستمComputer-aided design (CAD)/Computer-aided manufacturing (CAM)، AmannGirrbach و Zirkonzahn بود. روش بررسی: مدل اصلی با مانت کردن دو اباتمنت ایمپلنتی به عنوان پایه های بریج سه واحدی (کانین تا پره مولر دوم ماگزیلا) ساخته شد. در هر سیستم 12 فریم ورک زیرکونیایی ساخته شد. میزان گپ مارژینال مطلق فریم ورک ها با استفاده از Video Measuring System در هر یک از اباتمنت ها اندازه گیری شد. تاثیر نوع سیستم CAD/CAM و سایز اباتمنت بر میزان گپ مارژینال مطلق به ترتیب توسط Independent t test و Paired t test ارزیابی شد و حد معنی داری آماری 05/0 درنظر گرفته شد. یافته ها: میزان گپ مارژینال مطلق اباتمنت پره مولر، در فریم ورک های سیستم AmannGirrbach بیشتر از Zirkonzahn دیده شد (005/0P=). بین میزان گپ مارژینال اباتمنت پره مولر و کانین در هیچ یک از دو سیستم تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد (005/0P>). نتیجه گیری: با وجود محدودیت های این مطالعه، به نظر می رسد میزان گپ مارژینال مطلق فریم ورک های زیرکونیایی به نوع سیستم CAD/CAM استفاده شده بستگی داشت، اما سایز اباتمنت تاثیری بر میزان گپ مارژینال مطلق نداشت.