ایران و عربستان به عنوان دو کشور بزرگ منطقه خلیج فارس، در نزدیک به یک قرن از شکل گیری مناسبات شان، الگوهای رفتاری متفاوتی را در روابط میان خود تجربه کرده اند. پس از انقلاب اسلامی، تهران و ریاض که تا قبل از آن به واسطه برخی اشتراکات هویتی و الزامات نظام بین الملل در پیوند با یکدیگر بودند، رو در روی یکدیگر قرار گرفتند. در این زمان علاوه بر هم خوردن نظم و موازنه قدرت در منطقه، هویت جدید ایران از سوی سعودی به عنوان چالشی به مشروعیت مذهبی خود تلقی شد. این مقاله به دنبال آن است تا بررسی کند کدام عوامل موجب شده تا روابط این دو بازیگر از دوستی و همکاری، به سمت تنش و تعارض برود و این سوال طرح شده است که «عوامل موثر بر الگوهای کنش رقابتی ایران و عربستان در دهه اول انقلاب کدامند و چه پیامدی برای این روابط داشتند؟ ». پاسخ نگارنده این است که «عوامل هویتی، ژیوپلیتیکی و ساختاری مهمترین عوامل در شکل دهی به روابط ایران و عربستان در دهه اول انقلاب بوده و تلاقی رقابت های هویتی و ژیوپلیتیکی در کنار فشارهای ساختاری منجر به شکل گیری الگوی رقابتی-تعارضی در این روابط شد. » روش این مقاله توصیفی-تحلیلی است و از دو نظریه اجتماعی و مادی به عنوان بستر نظری استفاده شده است.

با آغاز دهه ی هشتاد و تسریع روند خشک شدن دریاچه ی ارومیه، متخصصان حوزه ی محیط زیست این واقعه را یک مسئله ی زیست محیطی بسیار حیاتی عنوان کردند و همین امر سبب واکنشهای مختلف شهروندان استانهای مجاور دریاچهی ارومیه گشت. با توجه به این که واکنشهای مذکور، گروههای مختلفی از مردم را در بر میگرفت و تا امروز نیز تداوم داشته است، از آن تحت عنوان «کنش جمعی خشک شدن دریاچه ی ارومیه» یاد شده است. در این مقاله، با اتکاء به چارچوب مفهومی مناسب و با روش اسنادی تلاش شده این کنش جمعی زیست محیطی مورد مطالعه قرار گیرد. آن چه که بررسی این جنبش را حائز اهمیت کرده و به پیچیدگیهای تحلیلی آن افزوده است، نقش گروههای اجتماعی مختلف موجود در آذربایجان جهت پیش بردن آن میباشد. این امر طوری است که فعالان محیط زیست، هویتطلبان و ملیگرایان قومی و بخشی از مردم عادی جامعه همچون بازاریان و طرفداران تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز و ... همگی با استفاده از ابزارها و فضاهای عمومی در دسترس، سعی در رساندن صدای خود و بیان مطالبات خود دارند. نتایج پژوهش نشان می دهد که کنش جمعی خشک شدن دریاچه ارومیه ابتدا با کنش فعالان زیست محیطی مطرح شده و بعد ها توسط گروه های سیاسی قومی- زبانی تصرف شده و تداوم یافته است. به بیان دیگر کنش جمعی قومی تحت لوای بحران زیست محیطی زیست کرده و به حیات خود ادامه می دهد و همین امر به کنش وجهه سیاسی بخشیده و مانع فعالیت سمن ها و نهادهای ذیربط برای مدیریت بحران زیست محیطی دریاچه ارومیه شده است.

هوشمندی رقابتی، ابزاری تجاری است که به فرایند مدیریت راهبردی در سازمانها کمک کرده و عملکرد کسب و کار را از طریق افزایش دانش، ارتباطات داخلی و کیفیت برنامه های راهبردی افزایش می دهد. هوشمندی رقابتی سمت و سوی رقابت را نشان داده و به شرکتها این امکان را می دهد که ازطریق تجزیه و تحلیل حرکات رقبا بتوانند قبل از آنکه تحت تاثیر محیط پیرامون قرار بگیرند، نسبت به پیش بینی و توسعه بازار خود اقدام کنند که این امر در بلندمدت منجر به کسب مزیت رقابتی پایدار می شود. در این مقاله با ارائه یک الگوی پیشنهادی، به بررسی میزان تاتیر هوشمندی رقابتی و اجزای آن بر مزیت رقابتی در شرکتهای موجود در شهرک علمی تحقیقاتی شهر اصفهان پرداخته شده است. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه جمع آوری و از طریق نرم افزار لیزرل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که استفاده از یک برنامه هوشمندی رقابتی سبب دستیابی به مزیت رقابتی نسبت به رقبا می شود و تضمین کننده بقای سازمان است. به عبارت دیگر برنامه ریزی و تمرکز، جمع آوری، تجزیه و تحلیل و انتشار و ارزیابی اطلاعات سبب تقویت قدرت رقابتی شرکت به منظور کسب موقعیت برتر در بازار می شود.

اهداف: در سال های اخیر، معنویت به عنوان یکی از ابعاد وجودی انسان، به دلیل تاثیر بر سلامت روان، مورد توجه متخصصان حوزه سلامت قرار گرفته است. هوش معنوی نیز از عوامل مهم موثر بر اختلالات روانی مانند اضطراب، پرخاشگری و خشم گزارش شده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، پیش بینی اضطراب صفتی رقابتی، پرخاشگری رقابتی و خشم رقابتی بر اساس هوش معنوی ورزشکاران جانباز و معلول بود.ابزار و روش ها: در این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی در سال 1395، تعداد 80 نفر از ورزشکاران جانباز و معلول شهر اراک به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده و در پژوهش شرکت کردند. ابزار پژوهش، پرسش نامه ویژگی های جمعیت شناختی، پرسش نامه هوش معنوی، پرسش نامه پرخاشگری و خشم رقابتی و پرسش نامه اضطراب صفتی رقابتی بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده از آزمون های آماری توصیفی (میانگین و درصد) و رگرسیون استفاده شد.یافته ها: بین هوش معنوی و اضطراب رقابتی (0.22-= r، p<0.05) و هوش معنوی و پرخاشگری و خشم رقابتی (0.27-= r، p<0.05) رابطه منفی و معنی داری مشاهده شد. هوش معنوی توانست 4.9% واریانس اضطراب رقابتی (0.048= p) و 7.0% واریانس پرخاشگری و خشم رقابتی (0.017= p) را پیش بینی نماید.نتیجه گیری: هوش معنوی می تواند باعث کاهش اضطراب صفتی رقابتی و خشم و پرخاشگری رقابتی در ورزشکاران معلول و جانباز شود.

روسیه از جمله بازیگران سیاست بین الملل است که در شکل بندی های قدرت نظام جهانی به عنوان نیروی تاثیرگذار تاثیرپذیر ایفای نقش می نماید. درک روابط ج.ا.ایران و روسیه در چارچوب همکاری های راهبردی، نیازمند شناخت نگرش جهانی و منطقه ای بازیگران است. ج.ا.ایران مانند روسیه با الگوی توزیع قدرت در سیاست جهانی مخالفت دارد. در چنین شرایطی این پرسش را می توان مطرح کرد که همکاری های ایران و روسیه دارای چه ویژگی هایی می باشد؟ به نظر نگارندگان، عملگرایی راهبردی به عنوان محور اصلی روابط ج.ا.ایران و روسیه در حوزه های مختلف جغرافیایی تحلیل می گردد. تحقق این امر، نیازمند «ائتلاف سازی»، «بی طرف سازی راهبردی»، «همکاری های راهکنشی» و «موازنه سازی ساختاری» با بازیگرانی مانند روسیه می باشد که دارای رویکرد ژئوپلیتیکی در الگوهای کنش همکاری جویانه و یا رقابتی در سطح بین المللی می باشند.