پلیمر اکریلونیتریل - بوتادی ان – استایرن (ABS) در طول فرآیندهای شکل دهی، استفاده در دمای بالا و در معرض نور دچار تخریب حرارتی، اکسایشی و فوتواکسایشی می شود. فاز پلی بوتادی ان به خاطر وجود پیوند غیر اشباع نسبت به فاز SAN تمایل بیشتری به واکنش، با یا بدون اکسیژن و ایجاد شبکه عرضی دارد. تخریب در فاز رابری به دو صورت، تخریب در حضور اکسیژن و ایجاد پراکسیدها و پیوندهای عرضی توسط اکسیژن، و تخریب بدون حضور اکسیژن و ایجاد پیوندهای عرضی، صورت می گیرد. در هر دو نوع تخریب شدت نوارهای جذبی در اعداد موجی 970 و 916 cm-1 که به ترتیب مربوط به نوسان C-Hدر پیوند C=C ترانس غیر اشباع وینیلی و پیوند C-H وینیلی انتهایی 1 و 2 بوتادی ان می باشند، کاهش می یابند. آنالیز طیف سنجی مادون قرمز (FTIR) برای ABS فرآیند شده با اکسترودر نشانگر شبکه ای شدن فاز رابری می باشد. آنالیزهای تجزیه گرما وزن سنجی (TGA/DTA) از نمونه های SAN، g-ABS، ABS و ABS فرآیند شده نشانگر منشا رابری پیک تخریب (دمای 230 درجه سانتیگراد در ABS) می باشد. جابجایی این پیک در آنالیز DTA از 270 درجه سانتیگراد در g-ABS به 230 درجه سانتیگراد در ABS و به 212 درجه سانتیگراد در ABS فرآیند شده و حذف آن در نمونه ABS با دو بار آنالیز تا 300 درجه سانتیگراد، مشاهده می شود. جابجایی دمای ایجاد پیوندهای عرضی به خاطر کاهش آنتی اکسیدان های موجود در حین فرایند و تولید شبکه های ناپایدار شیمیایی در فاز رابری می باشد. نتایج حاصل از آنالیز TGA نمونه g-ABS در محیط هوا و نیتروژن نشانگر جدا شدن و شکست زنجیره های SAN پیوندی و سپس تخریب SAN آزاد و در نهایت تخریب پلی بوتادی ان می باشد، که منجر به مشاهده کاهش سه پله ای وزن می شود.