مجله پزشکی هرمزگان
سال:1380 | دوره:5 | شماره:2 |تعداد مقالات:8

در این مطالعه که به منظور بررسی آگاهی پزشکان شاغل در بندرعباس در مورد بیماری سل انجام شد و حجم نمونه شامل 102 پزشک عمومی و 80 پزشک متخصص بود. از یک پرسشنامه شامل 29 سوال در زمینه بیماری سل و روش DOTS با مراجعه به محل کار پزشکان استفاده شد. نتایج نشان داد میانگین امتیاز پزشکان از 29 امتیاز، 95/16 بود (پزشکان عمومی  17.75امتیاز و متخصص 15.93 امتیاز) که از نظر آماری اختلاف معنی داری نبود (P>0.05). همچنین بیشترین درصد پاسخ دهی صحیح در گروه کلیه پزشکان مربوط به سوالات  DOTS(70.5 درصد) و سپس درمان (59.4 درصد)، علایم بالینی (56.5 درصد)، تشخیص (49 درصد) بود و در رابطه با بیماریابی (Case Finding) سل که در واقع اساس کنترل سل در جامعه است 40.7 درصد پزشکان آگاهی داشتند بنابراین در این مطالعه این نتیجه گیری کلی حاصل شد که اطلاعات پزشکان در مقاطع عمومی و یا تخصصی در رابطه با بیماری سل در حد متوسط تا ضعیف بود و لذا برنامه های آموزشی مناسب تر در رابطه با بیماری سل توسط دفتر بازآموزی جامعه پزشکی جهت مقاطع عمومی و تخصصی مورد نیاز می باشد.

بیماری مالاریا یکی از معضلات عمده بهداشتی در استان هرمزگان به شمار می رود و علیرغم اجرای برنامه های مبارزه با مالاریا از طریق سمپاشی ابقایی، مبارزه با لارو و عملیات بهسازی محیط به علت مشکلات فنی و اجرایی و مقاومت ناقلین، هر ساله هزاران نفر از ساکنان استان به این بیماری مبتلا می شوند.پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی - تحلیلی مقطعی می باشد و هدف آن بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک بیماری مالاریا در استان هرمزگان طی 5 سال گذشته بود و از طریق بررسی پرونده های موجود که از همه شهرستان ها به مرکز بهداشت استان گزارش می شد صورت گرفت. تعداد موارد مثبت طی پنج سال گذشته 38082 مورد بود که به طور متوسط 90.49 درصد پلاسمودیوم ویواکس، 9.39 درصد پلاسمودیوم فالسیپاروم و 0.12 درصد به هر دو انگل آلودگی داشتند.بیشترین موارد بیماری مربوط به سال 1375 (13757 مورد) و کمترین آن مربوط به سال 1378 (5021 مورد) بود. میزان بروز انگلی سالانه که در سال 1374 بالغ بر 31/7 در هزار بود به 3.4 در سال 1377 کاهش یافته بود میزان لام تهیه شده به جمعیت در سال های 1374 و 1378 به ترتیب 99.3 و 62.3درصد بود. از میان هفت گونه ناقل شناخته شده مالاریا در ایران، 5 گونه در استان هرمزگان گزارش شده است. این گونه عبارتند از: آنوفل استفنسی، آنوفل فلوریاتیلیس، آنوفل کولیسی فاسیس، آنوفل سوپر پیکتوس و آنوفل دتالی.نتایج حاصله نشان داد که میزان بروز مالاریا در استان هرمزگان در سال های اخیر در حال کاهش می باشد.ان شاالله نتایج این مطالعه بتواند در برنامه ریزی های مبارزه با مالاریا در استان مورد استفاده قرا رگیرد.

در این تحقیق اثرات بی دردی بعد از عمل با انفیلتراسیون موضعی لیدوکایین با درصد و مقادیر مختلف قبل از برش جراحی با استفاده از بیهوشی عمومی در مورد 80 بیمار که تحت عمل جراحی توبکتومی قرار گرفتند بررسی شد. این بررسی بطور تصادفی و با روش دوسوکور روی 100 بیمار زن که داوطلب عمل جراحی توبکتومی در مرکز پزشکی زنان و مامایی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز در مدت یکسال بودند انجام شد. میانگین سن بیماران تحت بررسی 4.35 سال و میانگین وزن افراد 57.7 کیلوگرم بود. بیماران در چهار گروه 20 نفره طبقه بندی شدند در گروه اول بعد از بیهوشی عمومی و قبل از برش جراحی در مسیر خط برش با سوزن پونکسیون، 20 میلی لیتر لیدوکائین 0.5 درصد تزریق می شد در گروه دوم با 10 میلی لیتر لیدوکائین 1 درصد به همان ترتیب تحت بی حسی قرار گرفتند. در گروه سوم 10 میلی لیتر لیدوکائین 1.5 درصد مشابه گروه اول و دوم انفیلتره شد در گروه چهارم که گروه شاهد بود در آنها هیچ انفیلتراسیونی انجام نگرفته و روند بیهوشی همانند بیماران ردیف 1 و 2 و 3 انجام شد. در این تحقیق زمان شروع جراحی در هر سه گروه اول 5 دقیقه بعد از اتمام انفیلتراسیون بود. هدف از این تحقیق زمان شروع اندازه گیری تفاوت شدت درد، مدت بی دردی و تعداد دفعات دریافت داروهای ضددرد در دوره بعد از عمل جراحی در گروه های تحت انفیلتراسیون و مقایسه آن با بیماران گروه شاهد بود میانگین مدت بی دردی حاصل از این بررسی در گروه اول 5 ساعت در گروه دوم 3.5 ساعت و در گروه سوم بیش از 20 ساعت و در گروه شاهد فقط برای 1 ساعت بود.

توسعه و تداوم روش های پیشگیری از بارداری به عنوان یک استراتژی مهم برای کنترل رشد بی رویه جمعیت از ضرورت های انکارناپذیر است. مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که به منظور بررسی عوامل ترک روش های پیشگیری از بارداری در مراجعین مراکز بهداشتی درمانی انجام یافته است. واحدهای مورد پژوهش را 1000 نفر از زنان مراجعه کننده تشکیل دادند که سابقه حداقل یکبار قطع روش پیشگیری از بارداری را داشتند. نتایج نشان داد که بیشترین علت ترک قرص های ترکیبی، نورپلانت،DMPA  و IUD بروز عارضه جسمی و روانی بوده و در مورد کاندوم، قرص شیردهی و روش منقطع، عدم اطمینان و توصیه کادر بهداشتی و پزشک بود. 88 درصد زنان از روش های پیشگیری از بارداری دیگر استفاده می کردند و 12 درصد آنها از حاملگی پیشگیری نمی کردند. میانگین مدت استفاده از نورپلانت، IUD، قرص، کاندوم و آمپول بترتیب 34.5 ماه، 33.5 ماه، 20.3ماه، 14.8 ماه و 13.3 ماه بود. با توجه به کوتاه بودن میانگین مدت استفاده از روش های پیشگیری و توزیع علل منجر به قطع به نظر می رسد که لازم است مراجعین قبل از انتخاب روش مورد معاینه دقیق تری قرار گرفته و امکانات لازم در این زمینه فراهم گردد.

در این مطالعه نمره تحریفات شناختی صد بیمار مبتلا به وابستگی به مواد مخدر که جهت ترک اعتیاد به درمانگاه سرپایی بهزیستی بندرعباس مراجعه کرده اند با صد فرد سالم که از نظر خصوصیات دموگرافیک با بیماران مورد نظر جور شده بودند، مورد مقایسه قرار گرفت. پرسشنامه تحریفات شناختی بک در هر دو گروه اجرا شد. سپس داده ها بر اساس آزمون t گروه های مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات تحریفات شناختی دو گروه تفاوت معنی داری وجود داشت.

یکی از عوارض شایع حاملگی و زایمان، بیماری افسردگی است که در مورد شیوع دقیق آن اختلاف نظر وجود دارد. این پژوهش با هدف تعیین شیوع افسردگی پس از زایمان در دو گروه از مادران نخست زا و چند زا انجام گردید تا نقش مرتبه حاملگی به عنوان یک عامل خطر مورد بررسی قرار گیرد. تعداد واحدهای پژوهش 164 نفر بود (94 نفر چندزا و 70 نفر نخست زا) که با روش آسان نمونه گیری شده بودند دو گروه از نظر سایر عوامل موثر بر افسردگی پس از زایمان همگن بودند ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و تست افسردگی پس از زایمان ادینبورگ بود. نتایج بدست آمده نشان داد که بین شیوع افسردگی پس از زایمان در زنان نخست زا (14.29 درصد) و زنان چندزا (14.89 درصد) اختلاف معنی داری وجود ندارد (p>0.05) و مرتبه حاملگی تاثیری در افزایش میزان افسردگی پس از زایمان ندارد. در چندزاها (8.5 درصد) واحدهای پژوهش افسردگی شدید و (6.39 درصد) افسردگی خفیف داشتند در حالیکه تمامی موارد در گروه نخست زا افسردگی خفیف داشتند.

از دیر زمان عقرب گزیدگی یکی از علل مرگ و میر جنوب کشور ایران بوده است بررسی انجام شده بر روی 100 کودک بستری مبتلا به عقرب گزیدگی ثابت شده در طول یک سال بوده است. تظاهرات بالینی و ویژگی عقرب های موجود در منطقه هرمزگان مورد توجه و بررسی گردید .گروه High risk را بیمارانی تشکیل میدهند که سن کمتری داشته، گزیدگی در قسمت مرکزی بدن آنها واقع شده باشد (تنه) و یا علایم انسفالوپاتی ومیوکاردیت را نشان دهند ویا اینکه توسط عقرب همی اسکورپیوس- لپتوروس گزیده شده باشند.گزیدگی عقرب اندراکتانوس معمولا باعث ایجاد درد شدید علایم تحریک سمپاتیک (تعریق- تاکی کاردی) وعلایم پاراسمپاتیک Drooling  و… می گردد .درمان عقرب گزیدگی با سرم ضد عقرب باید سریعا بدون تاخیر انجام پذیرد این مساله بخصوص در کودکان حایز اهمیت می باشد.انسفالوپاتی ومیوکاردیت علل اصلی مورتالیتی عقرب گزیدگی در کودکان میباشد برای درمان مناسب و اورژانس عوارض عقرب گزیدگی تمامی کودکان مبتلا باید حداقل 12 الی 24ساعت تحت نظر باشند که این مساله بدلیل عوارض دیررس می باشد.

پلاسماسیتومای منفرد استخوان یک تومور ناشایعه می باشد. بیمار معرفی شده آقای 51 ساله می باشد که شکایت اصلی وی وجود درد و احساس توده در ناحیه جناغ سینه بوده است. بیمار مورد عمل جراحی استرناتوی کامل قرار گرفت و توموری به اندازه  6×5×4cmدر تنه استخوان استرنوم دیده شد. تشخیص پاتولوژی این تومور پلاسماسیتوما داده شد. بیمار حدود پنج ماه بعد به میلوم مالتیپل تبدیل گردید.