نقد زبان و ادبیات خارجی
سال:1400 | دوره:18 | شماره:26 |تعداد مقالات:12

هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان برداشت مفهوم استقلال یادگیری معلمان و زبان آموزان ایرانی و نیز معلمان و زبان آموزان اهل ترکیه می باشد.شرکت کنندگان  این مطالعه را 490 نفر که شامل 95 نفر معلم مرد، 81 نفر معلم زن، 155 زبان آموز مرد و 159 زبان آموز زن می باشد تشکیل می دهند  که از دو آموزشگاه زبان انگلیسی شکوه در ایران و برلیتز در ترکیه انتخاب شده اند. به منظور جمع آوری داده های مورد نیاز، از دو پرسشنامه "خودارزیابی نقش یادگیرندگان و معلمان" و "استقلال یادگیرنده: از نگاه معلمان"  استفاده شده است. برای تجزیه وتحلیل داده ها نیز روشهای  ضریب همبستگی پیرسون و  آزمون تی  مورد استفاده قرار گرفته اند. بر اساس نتایج به دست آمده هیچ ارتباط معناداری بین ادراک معلمان و زبان آموزان ایرانی از استقلال یادگیری وجود ندارد و نیز هیچ رابطه معناداری بین ادراک معلمان و زبان آموزان اهل ترکیه از این مفهوم وجود ندارد. همچنین آزمون تی تست در خصوص مقایسه بین دیدگاه معلمان ایرانی و اهل ترکیه نشان داد که اختلاف معناداری بین آن دو نیز وجود ندارد. از سوی دیگر آزمون تی جهت مقایسه استقلال زبان آموزان ایرانی و اهل ترکیه نشان داد که بین ادراک زبان آموزان  ایرانی و ترکیه ای از مفهوم استقلال یادگیری نیز تفاوت معناداری وجود ندارد. این می تواند نشان دهنده شباهت فرهنگی و یا نزدیکی سیستم آموزشی بین دو کشور باشد .

در دنیای پسانوگرا موارد ساختگی بسیاری می توان یافت که باعث شکل گیری ذهنیتها می شوند تا مفاهیمی را با مقاصد تعصبی نهادینه نمایند. رمان های پیکان زمان(1991) و کشتزارهای لندن (1989) اثر مارتین امیس لایه های تفسیری بسیاری از جمله مطالعات تاریخی دارند که می توان مطالعات علمی را از آنها حاصل نمود. بنا بر نظرکثیری از منتقدین از جمله تامس مالن 3 و ویل سلف 4، مارتین امیس ادیبی متعهد است که با حدود نیم قرن وقف نمودن عمرش در حوزه ی ادبیات، روح زمانه اش تلقی می شود. روند زندگی شخصیت های داستان در نهایت پس از طی نمودن چرخه ی اجتماعی، فرهنگی و تاریخی بنا بر نظریه های فیلسوفانی از جمله ژان فرانسوا لیوتار5 و میشل فوکو6 آفرینش می گردد یا به حالت نخستین خود باز می گردد و بازآفرینی صورت می گیرد. مبحث پاکسازی یا " انیلینگ "7 روشی در علم فلزکاری یا متالورژی می باشد که از آن می توان برای درک بهتر جنبه های تفسیری برای همانندانگاری رمان بهره برد. همنوایی یا "رزونانس" 8 بر اساس نظریه پردازان علوم اجتماعی از جمله لی منگ 9 در دنیای امروزی و عصر ارتباطات بیشتر از گذشته رخ می دهد. این پژوهش، چگونگی تاریخ در دو رمان برگزیده ی مارتین امیس را بررسی می نماید که آیا تاریخ از منظر این نویسنده پویا است یا ایستا و چنانچه پویاست چگونه این امر صورت می گیرد. روند هنجار سازی 10 با موارد تاریخی همنوا می گردد تا آنها را نقض یا تقویت نماید.

پژوهش حاضر به خوانشِ موردیِ شعر «هنر شاعری»، اثرآرچیبالد مک لیش، در پرتو نظریات دلوز-گتاری و هایدگر در باب معناآفرینی می پردازد. معنا آفرینی در حوزۀ معنای دلوز و گتاری برخلاف روند مألوف معنایابی عقل متعارف، اسکیزوفرن، انقلابی، و هنرمندانه است؛ انقلابی به معنای ادبیات اقلیتی و هنرمندانه به معنای شاعرانه. شاعرانگی معنا در شعر، به مثابۀ رویدادی همانند رویداد اندیشی شعر در فلسفۀ هنر هایدگر، به سکوت برگزار می شود. روزۀ سکوت شعر، آفریدگاه معناهای مکرر و متفاوتی است که در شدن ها و شدت های پی در پی بدنِ بدونِ اندام بروز می یابند. بدین شیوه شعر، معنا و حقیقت را چون رویدادی خلاف عادت و شأنی از شئونات هستی در کار می نشاند. از این رو رویدادگونگی شعر با معنا بخشی اش مصادف می شود. طرفه آنکه آرچیبالد مک لیش در شعر «هنر شاعری» (“Ars Poetica”) هستندگی و در-جهان- بودن شعر را با چیدمان پارادایم های سکوت، سکون و بی واژگی بر معنا آفرینی مألوف بنا می نهد. بدین طریق، شعر معنای متعارف را برنمی تابد زیرا دغدغۀ معناهای رویدادگون متفاوت و اشتدادی را به مثابۀ در-جهان-بودن دارد. این مقاله بر آن است تا فرایند معناآفرینی را در شعر نامبرده با تکیه بر یک چارچوب ترکیبی از فلسفه دلوز-گتاری و هایدگر بررسی کند و همزمان به شیوه ای توصیفی، یک خوانش نزدیک از شعر مک لیش به دست دهد.

هدف مقالۀ حاضر فهم رمان در تقابل با واقع گراییِ روان شناختی است. مطالعۀ موردیِ این پژوهش، رمان بیگانه اثرِ آلبر کامو است: چگونه این اثر، یک رمانِ ضد روان شناختی است؟ در این مقاله، دریافت کوندرا از رمان و روان شناسی مفروض گرفته شده است. رمان های روان شناختی بر ضرورت علّیتِ روانی متکی است: پیوند زدنِ امور پراکنده به یکدیگر یا مرتبط ساختنِ امور نامرتبط. انسجامِ پیرنگ بدون پذیرش چنین علیّتی ناممکن است. برعکس، رمان بیگانه بر امور «خارج از موضوع» و «بیرون از قانون» متمرکز است: مورسو بیگانه است چون از نظام آهنین پیرنگ تبعیت نمی کند. با ظهور اگزیستانسیالیسم، رمان هم از حیث «شکل» و هم «محتوا» دچار تحول بنیادین شدند. کامو به عنوان فیلسوف اگزیستانسیالیست، بجای تحلیل شخصیت بر تحلیل موقعیت وجودی تأکید می کند. آنجا که روانشناسی به دنبالِ وضوح و تمایز است، رمانِ کامو از ابهام و توجیه ناپذیریِ واقعیت می گوید، در برابرِ پیوستگی از گسست، در برابرِ ثباتِ هویت از سیالیت و تفاوت می نویسد. رمان، قلمرو رخدادهای پیشبینی ناپذیر است؛ جایی که به تعبیر کامو «امر بی معنا/ پوچ» زندگی را به پیش می راند. روان شناسی،اما، به دنبال کشف معنا و انگیزه های عقلانی در پسِ امورِ تصادفی است. اگر روان شناسی مدعی توصیف واقعیت است، کامو هرگونه واقع گرایی را ناممکن می داند. افزون بر کاکرد سیاسی، یکی از پیامدهای عدمِ تقلیلِ رمان به روان شناسی در حوزۀ نقد ادبی، امتناع از ارجاع متن به عناصر برون متنی همچون زندگینامۀ مؤلف است. مسأله روشن است: رمان آنچه گفتنش لازم بوده، گفته است. نیازی به دانستنی بیش از آن نیست.

پژوهش حاضر برآن است تا به‏بررسی بلاغت در شعروادب فارسی و انگلیسی، نحوۀ طبقه‏بندی صنایع ادبی توسط بلاغت‏نویسان معاصر در این دو زبان، و نیز به‏بررسی تطبیقی براعت استهلال و استمداد و تبلور آنها در شاهنامۀ ابوالقاسم فردوسی و بهشت گمشدۀ جان میلتون بپردازد. برای‏این‏منظور، برخی از کتب بلاغیِ معاصرین فارسی و انگلیسی مورد نقد و درخلالِ‏آن آرایه‏های ادبیِ نزدیکی همچون براعت استهلال، استمداد ، آینه‏داری ، تمهید‏مقدّمه ، و التفات مورد مداقّه قرار گرفته‏اند. نتایج این تحقیق نشان می‏دهد که صنایع ادبی فارسی و انگلیسی همیشه منطبق برهم نیستند و این عدم انطباق به ماهیّت زبان و متن ادبی و تکثّر شیوۀ بیان نزد شاعران و نویسندگان این دو ادبیات بر می‏گردد. همچنین نارسایی و گنگ بودن معادل‏ها و توصیف و مسامحه‏ای که فرهنگ‏نویسان در تبیین صنایع ادبی داشته‏اند بر ابهام مساله افزوده است. علاوه‏بر‏این، اعمال سلیقه در تعاریف و تفاسیر صنایع ازسوی بلاغت‏شناسان انگلیسی و فارسی منجر به ناهماهنگی‏هایی در کتب بلاغیِ هر یک از این زبان‏ها گشته است. شیوۀ به‏کار‏گرفته‏شده در این پژوهش توصیفی-کتابخانه‏ای است؛ نیز با رویکردی تحلیلی تلاش شده است تا دو اثر حماسی مورد بررسی قرار گیرند. همچنین با بهره‏گیری از مکتب آمریکایی در نقد تطبیقی و فارغ از تاثیر‏و‏تاثّر مستقیمِ آثار ادبی از یکدیگر، براعت استهلال و استمداد در شاهنامۀ فردوسی و بهشت گمشدۀ میلتون مورد نقدوبررسی قرار گرفته است تا بتوان زوایای مختلف این آرایه‏های ادبی و نقش دیگر صنایع نزدیک و مرتبط با آن در شعرو‏ادب فارسی و انگلیسی روشن گردد.

حافظه نقش بسزایی در یادگیری ما انسان ها ایفا می کند. یادگیری یک زبان خارجی همچون زبان فرانسه همواره با چالش های متفاوتی از جمله فائق آمدن بر مشکلات دستوریِ زبان آموزان روبروست. با توجه به اینکه تمرینات دستوری از لحاظ کارکردی می توانند نقش مهمی در یادگیری دستورزبان یک زبان خارجی ایفا کنند در این تحقیق هدف ما جستجوی رابطه ی میان حافظه و انواع تمرینات دستوری است. به عبارت دیگر در این پژوهش به دنبال یافتن پاسخی برای این مساله هستیم که داده ها و اطلاعات زبانی چگونه در مغز و حافظه بشر ذخیره و طبقه بندی می شوند؟ چه تفاوتی میان دانش دستوری و مهارت دستوری وجود دارد و چگونه استادان زبان فرانسه می توانند دانش و یا داده های ذهنی مربوط به دستور زبان را از طریق تمرینات دستوری به مهارت دستوری تبدیل کنند؟ با استفاده از یک پرسشنامه به طرح سوال در مورد دانش استادان در زمینه مسائل روانشناختی زبان از جمله حافظه و ارتباط آن با تمرینات دستوری پرداختیم. روش تحقیق در این پژوهش بصورت تحلیلی و ارائه ی آمار توصیفی است. نتایج این پژوهش به روشنی مبین این امر است که استادان زبان فرانسه آگاهی کافی از مسائل روانشناختی زبان و نقش موثری که این دانش در مهارت تدریس آنها در انتخاب انواع تمرینات دستوری ایفا می کند ندارند. همچنین نتایج این پژوهش در مورد انواع تمرینات دستوری نشان می دهد که تمرینات مفهومی و تمریناتی که با تولیدات متنی و گفتاری و نوشتاریِ شخصی زبان آموزان سر و کار دارند و همینطور تمرینات کارمحور که بصورت گروهی انجام می شوند بیشترین نقش را در توسعه حافظه رویه ای (که مستقیماً با کسب مهارت های زبانی در ارتباط است) دارند.

مقالۀ حاضر به بررسی ساختارهای (پسا)سراسربینی و ارتباط آن با پدیدۀ مهاجرت در عصر حاضر می­پردازد. نویسنده با استفاده از رویکرد مطالعات فرهنگی و بهره­گیری از نظریات منتقدانی نظیر فوکو و لیون و تمرکز بر موضوعاتی نظیر کمپ، پارادایم تفکیک و جامعۀ «نظارتی» و «کنترلی» در­پی پاسخ به این پرسش بنیادی است که چگونه فرار اقلیت مهاجر به غرب جهت رهایی از انواع ساختارهای نظارتی اجتماع (community) خود به تجربۀ ساختارهای نظارتی شدیدتری در غرب منجر شده است؟ بدین منظور کتاب فرار به غرب (2017) نوشتۀ محسن حمید، نویسندۀ معاصر پاکستانی بررسی می­شود تا با تمرکز بر ساختارهای نظارتی نوین به چگونگی نقش آنها در شکل­گیری «بردگی جغرافیایی»، « نژادپرستی بدون نژاد» و «حیات برهنه» در عصر حاضر بپردازد. با وجود این امر چنین استدلال می­شود که درهم ­شکسته شدن مرزهای جغرافیایی و فرهنگی-- علی­رغم تلاش­ خشونت­آمیز غرب در حفظ یکپارچگی فرهنگی خود در قالب کمپ­ و ساختارهای پساسراسربین—می­تواند نوع متفاوتی از حس تعلق را رقم زند که به جای آنکه بر «ریشه» و خاک استوار باشد مبتنی بر نوعی سیالیت است که قادر است هر فضایی را به «خانه» تبدیل کند و در نتیجه نوعی «دگرجایی» را به جای ویران­شهر برای اقلیت مهاجر رقم زند.

هدف مقاله حاضر تحلیل و بررسی مرزهای در هم تنیده ی خود در رمان ظهور نوشته ی مارگارت اتوود در سال 1972 می باشد. اتوود در این رمان کشمکش درونی قهرمان داستان و نقش های جنسیتی و تبعیض علیه زنان را به تصویر میکشد. راوی که در حیرانی رها شده در طول سفری نمادین در جستجوی خویشتن راستین خود به دنبال گذشته می گردد و رمان نشان میدهد که گسیختگی و شخصیت دوگانه همانند خودانگاره و ادراک هویت از کودکی اغاز می شود. همچنین تلاش برای جستجوی هویت و بقای خود در یک جامعه ی پسامدرن بازنمایی شده است. هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین مرزهای ذهنی روانشناختی و معنوی خود در این جامعه می باشد. همچنین این تحقیق رویکردی فمینیستی و روایت نگارانه به روشهایی دارد که راوی برای برساختن و حفظ مرزهای خود به کار برده است که در پایان رمان منجر به خودآگاهی قهرمان داستان می شود. این روشها شامل رجوع به احساسات , جستجوی حمایت از دیگران، تعمق در گذشته و نیز بهره بردن از تغییر زمان روایت در تناسب با تحولات درونی راوی می باشد. همچنین ما مرزهای خود را به سه گروه ذهنیت مونث، هویت های دروغین و ایدئولوژی و طبیعت تقسیم کرده ایم. اتوود انقیاد طبیعت و زنان را در فرهنگ غربی در جریان سفری به گذشته و قلمرو از یاد رفته ی روان قهرمان داستان به تصویر میکشد و ان را با مناطق دور افتاده ی کانادا مقایسه میکند و همچنین از راهکارهای روایی برای تجسم درون مایه ی رمان بهره میبرد.

پژوهش حاضر به بررسی مفهوم فردیت در رمان لندنی های غریب اثر سم سلوون می پردازد. برای این منظور، شخصیت های کلیدی این رمان که اغلب سیاه پوستان مهاجر هستند، از منظر خویشتن، ذهن، و جسم بررسی خواهند شد. بحث اصلی این مقاله بر ریشه یابی رفتار سردرگم و اغلب ناکارآمد شخصیت های سیاه پوست داستان استوار است. با در نظر گرفتن این نکته، ریشه های بروز تحقیر نفس و خویشتن دو تکه در سیاه پوستان این رمان با ترکیب مفهوم درونی شدن تحقیر فرانتس فانون و ماخولیای فروید به بحث گذاشته می شود. برای نیل به این هدف، این تحقیق بر ذهن ناهشیار مردان سیاه پوست تمرکز می کند تا علل تجربه ناموفق شان از زندگی در کلان شهر سفید لندن را آشکار سازد. با توجه به نتایج به دست آمده از این پژوهش می توان گفت شخصیت پردازی های سلوون کمک چندانی به اهداف استعمارستیزانه او نمی کند و تا حد زیادی در تضاد با ویژگی های بارز ضد استعماری رمان او قرار می گیرد.

پاول ویریلیو بر این باور است که شخصیت فروپاشیده انسان ناشی از آثار مدرنیته و بیگانگی انسان از خود و جهان پیرامون می باشد. ویریلیو جدایی متاثر از این عوامل در بستر تاریخی انسان را از طریق نمایش تاریخ و روح انسانی فروپاشیده نشان داده است. این مقاله، این مضمون را در دو بستر مورد بحث و بررسی قرار می دهد، دو گفتمان که به نظر متفاوت، اما در حقیقت در هم تنیده اند: گفتمان فرانگر بر اساس نظریات میشل فوکو و گفتمان سرعت بر اساس نظریات ویریلیو. این تلاش در جهت بررسی ارتباط میان شکل گیری شخصیت و شکل گیری گفتمانهاست، که هر دوی آنها نیز بخشی از دستاوردهای مدرنیسم به شمار می روند. ویریلیو تاثیرات منفی پیشرفت تکنولوژی بر زندگی انسان بعنوان یک سایبرگ را به زیبایی ترسیم کرده و گفتمان قدرت را با ترکیب دو گفتمان مذکوربخصوص در حوزه بین الملل و جنگ قدرتهای بزرگ توصیف نموده است.

ریموند چندلر در رمان های خواب گران، بدرود، محبوبم و خداحافظی طولانی با خلق فضاهای دوگانه و متناقض، سعی دارد بازنمایی مرسوم ازمنطقه کالیفرنیای جنوبی را به چالش کشد. رمان های چندلر با استفاده ازهم نشینی عناصر ناهمگن، گونه ای خاص از ژانر نوار میانه قرن بیستمی را به تصویر می کشند که در آن، فضا سازی های ادبی در تنشی معرفت شناسانه، به سمت توصیفات هتروتوپیک پیش می روند. پژوهش حاضر برآن است تا با استفاده از مفهوم هتروتوپیا و تئوری توصیف گفتمان فوکویی موسوم به دیرینه شناسی دانش به تحلیل و بررسی فضاسازی ادبی در رمان های چندلر بپردازد. میشل فوکو هتروتوپیاها (دیگرفضا) را مکان هایی معرفی می کند که گفتمان غالب اطراف خود را بازتاب داده ولی درعین حال با شرایط موجود به ستیز بر می خیزند. فضا های داستانی فوق، ضمن آن که همچون هتروتوپیاها تضاد و دیگربوده گی را بازتاب می دهند، قادرند تا تئوری ناتمام فوکو را هم غنی تر کنند. درانتها، این مقاله، دیگرفضاهای ادبی تولید شده توسط داستان های چندلر را هتروتوپیا های نوار نامیده، و نتیجه می گیرد که فضاهای چندلری به دنبال القای حس تعلیق و بی فرجامی در توصیفات مکانی خود هستند.

هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر روش توصیف تصاویر دیجیتال بر دانش ارتباطات بینافرهنگی زبان آموزان انگلیسی به عنوان زبان خارجی است. روش پژوهش، روش شبه آزمایشی و طرح آن به صورت پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. ابتدا دانش ارتباطات بینافرهنگی گروه آزمایش وکنترل به وسیله پیش آزمون سنجیده شد سپس گروه آزمایش تحت آموزش جدید قرار گرفتند، سپس پس آزمون اجرا شد. در این پژوهش، پیش آزمون و پس آزمون پرسشنامه دانش ارتباطات بینافرهنگی است. جامعه پژوهش، دانشجویان ترم اول رشته علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه رازی کرمانشاه در سال تحصیلی 1399 است که زبان انگلیسی را به عنوان زبان خارجی می آموختند. با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس دو گروه 11 نفره (گروه آزمایش و گروه کنترل) به-عنوان نمونه انتخاب گردید. یکی از پژوهشگران در طی 9 جلسه 30 دقیقه ای از طریق تصاویر به زبان آموزان آموزش داد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. با توجه به میانگین نمرات گروه آزمایش که در پس آمون افزایش داشته است و با توجه به نتایج تحلیل کوواریانس که نشان از معناداری تفاوت نمرات دارد، می توان گفت که با استفاده از روش توصیف تصاویر دیجیتال، میزان دانش ارتباطات بینافرهنگی و مؤلفه های آن در زبان آموزان افزایش یافته است، درنتیجه با استفاده از روش توصیف تصاویر دیجیتال، می توان دانش ارتباطات بینافرهنگی را آموزش داد.