1مقدمه: یادگیری ترکیبی یکی از قوی ترین و رایج ترین روش های آموزشی برای ایجاد تجارب یادگیری عمیق و دستیابی به سطوح بالای یادگیری به شمار می رود. اگرچه، مطالعات نشان داده است که استفاده از یادگیری ترکیبی در حال افزایش است، به نقش این رویکرد آموزشی در آموزش بالینی دانشجویان کمتر توجه شده است. این پژوهش با هدف تعیین نقش یادگیری ترکیبی در آموزش بالینی دانشجویان انجام شد. روش کار: پس از جستجو در پایگاه های اطلاعاتی Pubmed، Scopus، Web of science، magiran، SID و موتور جستجوی Google scholar با کلید واژه های «blended learning»، «clinical performance»، «clinical competency»، «health professional students» از مجموع 850 مقاله متن کامل 54 مطالعه وارد مرور شد. یافته ها: صاحب نظران به یادگیری ترکیبی از جهات مختلف پرداخته اند. به طوری که می توان از سه بعد پیشینه و ضرورت، آثار و پیامدها و طراحی و اجرا به این مفهوم اشاره کرد. نتیجه گیری: با توجه به سرعت فزاینده تکنولوژی های نو و نیز نبود الگو و روش ثابت و منحصربه فردی برای یادگیری ترکیبی و از طرفی چندبعدی بودن محیط های بالینی و عملکردهای بالینی دانشجویان؛ همه این فاکتورها در کنار هم می توانند مورد بحث و مطالعه بیشتر قرار بگیرند.