مقدمه: هوش هیجانی یک مهارت اجتماعی است و شامل درک احساسات خود برای تصمیم گیری مناسب و همچنین کاربرد احساسات در روابط و توانایی رهبری افراد می باشد و جنبه های مختلف آن با روش های مناسب قابل ارتقاء می باشد، لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین هوش هیجانی دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی مقطع علوم پایه و بالینی واحد بین الملل دانشگاه علوم پزشکی گیلان طراحی و اجرا گردید.روش ها: در این پژوهش توصیفی- مقطعی 215 نفر از دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی واحد بین الملل دانشگاه علوم پزشکی گیلان به روش سرشماری نمونه گیری شدند. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی Bar-On بود. این ابزار به بررسی هوش هیجانی در 5 مقیاس (مهارت های درون فردی، مهارت های بین فردی، سازگاری، مدیریت تکانش و خلق عمومی) و 15 خرده مقیاس می پردازد. روایی آن به طریق روایی محتویی و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ 0.94 تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری آنالیز واریانس، t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون و از طریق نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: میانگین نمره هوش هیجانی دانشجویان پزشکی (334.8) و دندانپزشکی (326.2) از نظر آماری تفاوت معنی دار را نشان نداد. میانگین هوش هیجانی دانشجویان مقطع علوم پایه 344.06 و میانگین هوش هیجانی دانشجویان مقطع علوم بالینی 324.42 بود. در مقیاس 5 گانه هوش هیجانی میانگین مقیاس مدیریت تکانش 37.98 که پایین تر از سایر مقیاس ها بود. همچنین، بین میانگین نمره هوش هیجانی دانشجویان دختر (329.7) و پسر (333.8) تفاوت آماری معنی دار مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که میانگین نمره کل دانشجویان از سطح متوسط بالاتر بود و میانگین نمره دانشجویان مقطع علوم پایه کمی بیشتر از مقطع علوم بالینی بود. لذا توصیه می شود به منظور موفقیت هرچه بیشتر حرفه ای، با برگزاری دوره های آموزشی، سمینارها و کارگاه ها مهارت های هوش هیجانی در طول سال های تحصیلی دانشجویان تقویت گردد.