یافته های نو در روان شناسی (روان شناسی اجتماعی)
سال:1388 | دوره:5 | شماره:13 |تعداد مقالات:9

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیم بر عملکرد تحصیلی و یادگیری خودتنظیم در بین دانش آموزان دختر پیش دانشگاهی شهر اهواز بود. نمونه آماری شامل 60 دانش آموز دختر با عملکرد تحصیلی پایین بود که به روش تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و بر مبنای پرسشنامه یادگیری خودتنظیم به دو گروه 30 نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. به گروه آزمایش طی 10 جلسه 90 دقیقه ای تکنیک های یادگیری خودتنظیم، شامل خود ارزیابی، هدف گذاری و برنامه ریزی، سازمان دهی اطلاعات، خودپیامدی، ساخت دهی محیط، مرور مطالب و تطبیق مطالب جدید با اطلاعات ذخیره شده در حافظه آموزش داده شد، سپس مجددا بعد از گذشت یک ماه آزمون پیگیری از دو گروه به عمل آمد. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری (انکوا) در سطح معنادار p<0.05 نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل از نظر سطح عملکرد تحصیلی و یادگیری خودتنظیم تفاوت معنی داری وجود دارد و این تفاوت تا مرحله آزمون پی گیری پابرجا ماند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش هیجانی و سلامت روان با تعهد سازمانی در بین معلمان، پرستاران و کارمندان آب و برق بهبهان اجرا شده است. 400 نفر از شاغلین این سه شغل به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. پرسشنامه های هوش هیجانی بار - اٌن، سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-28) و تعهد سازمانی(OCQ)  اجرا گردید. نتایج ضریب همبستگی پیرسون بیانگر رابطه مثبت و معنی دار بین هوش هیجانی و سلامت روان با تعهد سازمانی بود. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داده که هوش هیجانی و سلامت روان به گونه ای مثبت و معنی دار می توانند تعهد سازمانی را برای شاغلین هر سه شغل پیش بینی کنند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین جایگاه مهار، کمال گرایی و خودکارآمدی با اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی اهواز بود. نمونه تحقیق شامل 340 دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی اهواز در سال تحصیلی 89-1388 بود که به روش نمونه گیری طبقه ای از بین دانشکده های مختلف انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده جهت جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه کمال گرایی، پرسشنامه جایگاه مهار، مقیاس خودکارآمدی، مقیاس اضطراب امتحان و معدل نمرات درسی به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی بود. این تحقیق از نوع همبستگی بوده و برای تجزیه و تحلیل داده ها از همبستگی متعارف و رگرسیون چندگانه استفاده گردید. نتایج آزمون فرضیه ها نشان داد که بین مجموعه متغیرهای پیش بین و مجموعه متغیرهای ملاک همبستگی کانونی برابر با 0.66 وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که صرفا اضطراب امتحان و نه عملکرد تحصیلی به وسیله کمال گرایی، جایگاه مهار «درونی» و خودکارآمدی قابل پیش بینی هستند.

هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تصمیم گیری شغلی بر خودکارآمدی تصمیم گیری شغلی و بی تصمیمی شغلی دانشجویان دانشگاه آزاد اهواز بود. به منظور بررسی فرضیه های پژوهش در قالب یک طرح نیمه تجربی تعداد 36 آزمودنی به روش نمونه گیری در دسترس از بین دانشجویان مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد اهواز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. هر دو گروه با آزمون خودکارآمدی تصمیم گیری شغلی تیلور وبتز و آزمون بی تصمیمی شغلی اوسیپو در پیش آزمون و پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. در مورد گروه آزمایش 8 جلسه آموزش انجام شد و در گروه کنترل هیچ مداخله ای صورت نگرفت. نتایج این پژوهش با استفاده از تحلیل کواریانس نشان داد که آموزش مهارت های تصمیم گیری شغلی بر افزایش خودکارآمدی تصمیم گیری شغلی دانشجویان دانشگاه آزاد اهواز به طور معناداری موثر بوده است و در کاهش بی تصمیمی شغلی دانشجویان دانشگاه آزاد اهواز اثر معناداری نداشته است.

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش های فراشناختی بر عملکرد تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان مقطع راهنمایی بود. به همین منظور 95 دانش آموز (46 دختر و 49 پسر) پایه دوم راهنمایی منطقه سردشت دزفول به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و در دو گروه دختر و پسر آزمایش و کنترل (مجموعا 4 گروه) قرار گرفتند. در ابتدا، جهت پیش آزمون، نمرات ریاضی دانش آموزان توسط یک آزمون معلم ساخته ارزیابی گردید. سپس به مدت 12 هفته دو گروه آزمایشی دختر و پسر آموزش فراشناختی دریافت کرده، اما دو گروه کنترل دختر و پسر مطابق روش سنتی آموزش دیدند. در پایان آزمون معلم ساخته ای جهت پس آزمون تهیه شده و به طور یکسان از دو گروه دختر و پسر (آزمایش و کنترل) به عمل آمد. نمرات به دست آمده از پیش آزمون و پس آزمون، با استفاده از آزمون تحلیل واریانس دو راهه بین گروهی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. از بررسی های انجام شده می توان چنین نتیجه گرفت که آموزش های فراشناختی در بهبود عملکرد تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دختر و پسر مقطع راهنمایی، موثر بوده است. از طرفی یافته ها بیانگر عدم تاثیر عامل جنسیت در عملکرد تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان مقطع راهنمایی بود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مشاوره گروهی با رویکرد رفتاری – عقلانی و عاطفی آلبرت الیس بر خودپنداره و پیشرفت تحصیلی دانشجویان اجرا شد.جامعه مورد مطالعه شامل کلیه دانشجویان دختر مشروط شده در دو ترم متوالی (سال تحصیلی 89-88) در دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول بود. 32 نفر از جامعه مورد مطالعه به شیوه تصادفی ساده انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 16 نفره آزمایشی و گواه گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون خودپنداره راجرز بود که دارای دو فرم الف و ب می باشد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیر (مانوا) تحلیل واریانس تک متغیره انجام شد.یافته های حاصل از آزمایش فرضیه ها نشان داد که خودپنداره مثبت و پیشرفت تحصیلی (معدل) پس از مداخله با مشاوره گروهی بر اساس REBT در گروه آزمایشی نسبت به گروه گواه افزایش معنی دار یافته است که بیانگر تاثیر مثبت مشاوره گروهی به شیوه REBT بر خودپنداره و پیشرفت تحصیلی می باشد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر با یافته های پژوهش های قبلی مبنی بر اثربخشی مشاوره گروهی به شیوه رفتاری – عقلانی و عاطفی همسو می باشد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مسوولیت پذیری به شیوه واقعیت درمانی گلاسر بر بحران هویت دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر اهواز بود. نمونه آماری شامل 40 نفر از دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر اهواز که به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شده و در دو گروه گروه آزمایشی و گروه کنترل گمارده شدند. از هر دو گروه به وسیله پرسشنامه بحران هویت، پیش آزمون به عمل آمد. سپس، گروه آزمایش به مدت 9 هفته، هفته ای یک جلسه 90 دقیقه ای در معرض متغیر مستقل (آموزش مسوولیت پذیری)، قرارگرفت. طرح پژوهش از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و آزمون پی گیر بود و برای تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس یک متغیری (آنکوا) در سطح معناداری استفاده گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که آموزش مسوولیت پذیری به شیوه واقعیت درمانی گلاسر باعث کاهش بحران هویت دانش آموزان دختر گروه آزمایش در مقایسه گروه کنترل می شود (a=0.05).

این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین مهارت های روانی، هوش هیجانی و مولفه های آن با انگیزه موفقیت ورزشی در ورزشکاران مرد باشگاه های شهرستان شیراز اجرا شده است. به منظور دستیابی به هدف پژوهش ازمیان ورزشکاران مرد، تعداد 400 ورزشکار به عنوان گروه نمونه به شیوه نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامه های هوش هیجانی بار - اون، پرسشنامه مهارت های روانی ورزشکاران OTAWA-3 و پرسشنامه موفقیت ورزشی ترشر ورا برتز (1998) بوده است، (روایی و پایایی پرسشنامه ها محاسبه گردیده است که در سطح 5.0 معنادار بوده اند). سوالاتی مبنی بر این که آیا بین مهارت های روانی و انگیزه موفقیت ورزشی ارتباط وجود دارد، آیا بین هوش هیجانی و مولفه های آن و انگیزه موفقیت ورزشی ارتباط وجود دارد. همچنین فرضیه ایی مبنی بر این که آیا ترکیبی از مهارت های روانی و مولفه های هوش هیجانی پیش بینی کننده انگیزه موفقیت ورزشی می باشد مطرح و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه بررسی و تحلیل شد. نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که بین مهارت های روانی وانگیزه موفقیت ورزشی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین هوش هیجانی کلی و انگیزه موفقیت ورزشی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد و از بین مولفه های هوش هیجانی مولفه های (اعتماد به نفس، همدلی، واقع گرایی و حل مساله) با انگیزه موفقیت ورزشی ارتباط مثبت و معنادار دارند و قادر به پیش بینی انگیزه موفقیت ورزشی بوده اند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه هوش معنوی و هوش هیجانی با رضایت زندگی سالمندان شهر اهواز بود. نمونه پژوهش 150 نفر بودند که با روش نمونه گیری مرحله ای انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه های هوش معنوی (ISIS)، هوش هیجانی شات و مقیاس رضایت زندگی (SWLS) استفاده شد. طرح تحقیق از نوع همبستگی بود و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین هوش معنوی و رضایت از زندگی، همچنین بین هوش هیجانی و رضایت از زندگی رابطه معنی داری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون با روش ورود نشان داد که متغیرهای هوش معنوی، هوش هیجانی به ترتیب پیش بینی کننده رضایت زندگی بودند.