نمودارهای کنترل کلاسیک با استفاده از داده های دقیق و معین، فرآیندهای تولیدی را در دو گروه «تحت کنترل» یا «خارج از کنترل» قرار می دهند. در حالیکه مجموعه های فازی با تعریف توابع عضویت پیوسته و استفاده از داده های مبهم و نامعین با بهره گیری از اعداد فازی مثلثی و ذوزنقه ای، سطوح مختلف تصمیم را برای تصمیم گیرندگان معرفی می کند. در این مقاله با استفاده از مدفازی برای ترسیم نمودارهای کنترل فازی علاوه بر استفاده از داده های نامعین و مبتنی بر تجربه و ذهنیت افراد، سطوح چندگانه کیفی برای محصول موردنظر در شرکت تولیدی مورد آزمون به صورت «تحت کنترل، نسبتا تحت کنترل، نسبتا خارج از کنترل و خارج از کنترل» تعریف شده است که بیان کننده حالات واقعی تر شرایط تولیدی است.