زون ساختاری البرز در شمال ایران، میزبان نهشته های بوکسیتی متعددی است. نهشته بوکسیتی قشلاق با طول 2 کیلومتر و ضخامت حدود 20 متر یکی از این نهشتههاست که در بخش شرقی زون ساختاری البرز قرار دارد. این نهشته به شکل یک افق چینه سان در بین سنگ آهک های پرمین و سنگ آهک های دولومیتی تریاس تشکیل شده است. مرز زیرین این افق بیشتر موج سان است، در حالی که مرز بالایی آن با سنگآهک های دولومیتی فرادیواره هم ساز است. بر اساس شواهد کانی شناسی و بافتی، این نهشته را می توان از بالا به پایین به پنج واحد مجزا تقسیم کرد: 1) واحد بوکسیت بالایی با ضخامت حدود 5 متر، متشکل از بوهمیت، هماتیت، کائولینیت، روتیل و سوانبرگیت، 2) واحد کائولینیت بالایی با ضخامت تقریبی 2 تا 3 متر که بیشتر از کانی های رسی تشکیل شده است، 3) واحد بوکسیت سخت با ضخامت تقریبی 1.5 متر که بیشتر از کانی های هماتیت، کائولینیت، بوهمیت و دیاسپور تشکیل یافته است، 4) واحد کائولینیت پایینی با ضخامت 1 تا 4 متر و متشکل از کائولینیت، بوهمیت و دیاسپور و 5) واحد بوکسیت پایینی با ضخامت 4 تا 6 متر. بررسی های بافتی و ساختاری، هر دو خاستگاه برجازا و نابرجازا را برای بوکسیت ها نشان می دهد. تلفیق یافته های زمین شناسی، بافتی و کانی شناسی نهشته بوکسیت قشلاق نشان می دهد که این نهشته از نوع بوکسیت کارستی بوهمیتی - دیاسپوری است.