زمینه و هدف: پارگی پیش از موعد و پره ترم پرده ها (Preterm Premature Rupture of Membrane: PPROM) یکی از شایعترین عوارض مامایی و از مهمترین مشکلات در طب نوزادان است که مادر و جنین را در معرض خطر قرار می دهد و از عوامل مهم مرگ و میر نوزادان است و با وجود شیوع بالای آن در حاملگی، در درمان آن اختلاف نظر وجود دارد، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر مصرف آنتی بیوتیک در مقابل مصرف آنتی بیوتیک به همراه کورتیکواستروئید و توکولیتیک در بیماران با پارگی زودرس کیسه آب در هفته 28-34 بارداری بر برخی از پیامدهای کوتاه مدت نوزادی انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار، 64 زن باردار با PPROM به صورت تصادفی به دو گروه درمانی مورد و شاهد تقسیم شدند. بیماران در گروه مورد، آنتی بیوتیک، توکولیتیک و کورتیکواستروئید و در گروه شاهد فقط درمان آنتی بیوتیکی دریافت نمودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های تی مستقل، کای اسکوئر، در سطح معنی داری P<0.05 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: بین دو گروه از نظر توزیع جنسی (P=0.8)، وزن زمان تولّد نوزاد (P=0.67)، طول مدت بستری در بیمارستان (P=0.07)، میانگین نمره آپگار (P=0.32) و شیوع مرگ نوزادی (با وجود کمتر بودن در گروه مورد) (P=0.67) اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: از نظر میزان بروز پیامدهای نوزادی بین دو گروه اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت اما میزان بروز پیامدها در گروه مورد کمتر از شاهد بود، در این زمینه انجام مطالعات کارآزمایی بالینی بیشتری لازم است تا نتایج استفاده از درمان همزمان آنتی بیوتیک، توکولیتیک و کورتیکواستروئید بر پیامدهای نوزادی آشکارتر گردد.

هدف: شوک درمانی الکتریکی یکی از روشهای درمانی بیماران روانی است که افزون بر کم خطر بودن آن، از نظر مالی نیز به سود بیمار و نظام درمانی میباشد. برای انجام این روش درمانی رضایت کتبی همراهان بیمار الزامی است و نگرش همراهان به این شیوه درمان در ارایه رضایتنامه و پیگیری جلسات درمانی دارای اهمیت می باشد. در این پژوهش نگرش همراهان بیماران به این شیوه درمان و عواملی که بر نگرش همراهان بیمار تاثیر میگذارند بررسی شده است. روش: برای انجام این پژوهش 126 تن از همراهان بیماران که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند، به کمک یک پرسشنامه جمعیت شناختی و نگرشی مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های پژوهش به کمک روشهای آماری t، تحلیل واریانس، کروسکال-والیس و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: این بررسی نشان داد که نگرش افراد با سن، جنس، سطح سواد و نسبت همراهان ارتباط معنی داری ندارد ولی سابقه بستری بیمار در بخش روانپزشکی، سابقه دریافت شوک و همچنین منبع کسب اطلاعات از عواملی هستند که بر میزان نگرش همراهان تاثیر دارند. از این رو پیشنهاد میشود که پزشکان، روانشناسان و کارکنان پرستاری بخش، پیش از انجام شوک توضیحات لازم در زمینه شوک درمانی به همراهان ارائه داده و آنها را از نزدیک با بیمارانی که پیشتر شوک دریافت کرده اند آشنا سازند.

زمینه و هدف: شیوع اختلالات روان پزشکی در کودکان و نوجوانان حدود 10 تا 20% می باشد. افسردگی با میزان بالایی در مجروحان جنگی دارای آسیب مغزی گزارش شده است که این خود می تواند مرتبط با برخی اختلالات روان پزشکی در فرزندان آنان باشد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع اختلالات روان پزشکی در فرزندان جانبازان و مقایسه آن با گروه کنترل در شیراز انجام گردید.روش بررسی: این پژوهش به صورت مقطعی بر روی فرزندان 18-12 ساله 223 خانواده جانباز 70%-25% شهرستان شیراز انجام شد. نمونه گیری به صورت تصادفی بر اساس لیست جانبازان شهر شیراز انجام گرفت. هم چنین گروه کنترل نیز از بین دانش آموزان 18-12 ساله شهرستان شیراز انتخاب گردید. تشخیص گذاری بر اساس مصاحبه بالینی نیمه ساختار یافته، DSM-IVبه وسیله K-SADS-PL (Kiddle Schedule for Affective Disorder and Schizophrenia Present and Life time Version) که دارای اعتبار و پایایی کافی است؛ صورت گرفت. از تست های آماری تی تست و فیشر در موارد مناسب استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه از 223 خانواده جانباز که مورد مصاحبه قرار گرفتند، در 123 خانواده حداقل یک فرزند مبتلا به یکی از اختلالات روان پزشکی مشاهده گردید که در این تعداد 52 نفر پسر (15%) و 71 نفر دختر (20%)، حداقل یک اختلال روان پزشکی دیده شد و شیوع اختلالات افسردگی شامل دیس تایمی (3/2%)، افسردگی اساسی (4/8%) و افسردگی مینور(8/5%) و شیوع اختلالات اضطرابی شامل اختلال اضطراب منتشر (1/10%)، اختلال اضطراب جدایی (4/1%) و اختلال وسواسی جبری (4%) اختلال هراس (2/3%)، اختلال استرس پس از سانحه (2/3%)، اختلال فوبی اجتماعی (3/4%)، اختلال فوبی خاص (2%) و آگوروفوبیا (4/1%) بود.نتیجه گیری: هر چند شیوع انواع اختلالات افسردگی و اضطرابی تفاوت آماری معنی داری با گروه کنترل نداشت، ولی با توجه به شیوع بالاتر بعضی از اختلالات اضطرابی مانند اختلال اضطراب منتشر (Generalize Anxiety Disorder) و بعضی از علایم افسردگی، نیاز به بررسی بیشتر و اقدامات مشاوره، پیشگیری و درمانی در فرزندان جانبازان ضروری به نظر می رسد.

سابقه و هدف: در سال های اخیر ایمونوتراپی با استفاده از سلول های T مهندسی شده دارای گیرنده کایمریک (CAR T cells)، به عنوان درمانی نوین و امیدبخش برای برخی بیماری ها بویژه سرطان مورد توجه قرار گرفته است. فرایند تولید سلول CAR T یک فرآیند چند مرحله ای، پیچیده، زمانبر و هزینه بر می باشد. یکی از مراحل مهم در تولید سلول CAR T تکثیر این سلول ها به میزان مناسب برای تزریق می باشد. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی روش های تکثیر سلول های CAR T انسانی در شرایط برون تنی (ex vivo) بود. مواد و روش ها: در این مطالعه پس از تهیه سلول های مهندسی شده CAR T اختصاصی علیه آنتی ژن توموری MUC1، این سلول ها با استفاده از rIL-2، anti-CD3/C28 Dynadeads و allogeneic PBMC (روش تکثیر سریع: REP) در مدت 14 روز تکثیر شده و با یکدیگر مقایسه شدند. یافته ها: نتایج نشان داد استفاده از آنتی بادی های anti-CD3/CD28 در نسبت های موثر 1: 1 و 1: 3 (بید: سلول) به همراه (IU100) rIL-2 منجر به افزایش 27/5 برابری در تعداد سلول ها شد، ولی استفاده از rIL-2 به تنهایی و یاallogeneic PBMC نهایتا منجر به افزایش (به ترتیب) حدود 4/5 و 9 برابری شدند. استنتاج: استفاده از anti-CD3/CD28 به همراه rIL-2 می تواند هر سه سیگنال مورد نیاز برای فعال سازی و تکثیر سلول های T را فراهم آورد، که می تواند جایگزین مناسبی برای روش های تکثیر پرهزینه و نیازمند تجیهزات گران سلول های CAR T برای مطالعات حیوانی و انسانی باشد.

هدف از ایزولاسیون در بیمارستان جلوگیری از انتقال میکروارگانیسم های بیماری زا از بیماران عفونی یا واجد عفونت کولونیزه به سایر بیماران، ملاقات کنندگان و کادر درمانی می باشد. چون این روند گران، وقت گیر و باعث اختلال در مراقبت پزشکی (Medical care) بیماران می شود، بنابراین موقعی باید انجام شود که لازم باشد ازطرف دیگر عدم انجام این روند در بیماری که نیاز به آن دارد باعث موربیدیتی و مورتالیتی در بیماران می شود.

با توجه به استفاده روز افزون از دستگاه هایNeuroimaging  جدید مانند (MRI) و به کارگیری آنها در ابتدای ظهور اختلالات عصبی، ضایعات مغزی در مراحل اولیه نمایان شده و در صورت تشخیص قطعی این ضایعات می توان تعدادی از آنها را تحت درمانهای لازم قرار داده و از پیشرفت آنها تا مراحل غیر قابل درمان جلوگیری کرد. برای تشخیص قطعی بهتر است که با روش استروتاکسیک، نمونه برداری انجام گیرد. در این مطالعه که طی سالهای 1378-1368 در بیمارستان شهدای تجریش انجام شده است، 90 مورد ضایعات مغزی متعدد مورد بررسی قرار گرفته، که خود طیف مشخصی از ضایعات تومورال، عفونی و از بین برنده میلین را تشکیل می دهند. این بررسی انواع آنها را از نظر شیوع برای اولین بار در ایران نشان می دهد. از 90 بیمار مورد بررسی، 60 بیمار (66.6 درصد) مرد و 30 بیمار (33.3 درصد) زن بوده و میانگین سنی آنها 42.1 سال بوده است. از نظر آسیب شناسی نوع ضایعات مغزی، در 30 مورد (33.3 درصد) تومور لنفوم بوده که در سالهای اخیر تعداد و نسبت آن رو به افزایش بوده است. در 20 مورد (22.2 درصد) تومورهای متاستاتیک، 14 مورد (15.5 درصد) تومورهای گلیال، 6 مورد (66.6 درصد) آبسه مغزی، 5 مورد (5.5 درصد) آسیب شناسی نامشخص، 4 مورد (4.4 درصد) گلیوزیس و 11 مورد (12.2 درصد) ضایعات نادر دیگر از جمله، ژرمینوم، توبر کولوم، لوکو آنسفالوپاتی، انفارکتوس و ضایعات از بین برنده میلین را تشکیل داده است. ضایعات متعدد مغزی طیف وسیعی از بیماریها را تشکیل می دهد که هر یک روش درمانی متفاوت و متمایزی داشته و انجام بیوپسی و در دست داشتن آسیب شناسی ضایعات مغزی، جهت درمان صحیح تر و کامل تر ضروری است.