مطالعه حاضر تاثیر ایدئولوژی جنسیتی مترجم را بر دو ترجمه فارسی از رمان بلندیهای بادگیر اثر امیلی برونته بررسی می کند. نتایج به دست آمده نشان می دهد که با وجود تشابه بسیار زیاد این دو متن در رعایت برخی اصول ترجمه، در ترجمه قسمتهایی از رمان که جهت گیری جنسیتی وجود دارد، در هر دو ترجمه ایدئولوژی جنسیتی مترجم نقش کلیدی بازی می کند. به طوریکه می توان گفت هر دو مترجم (زن و مرد) تحت تاثیر این عامل متن مبدا را تفسیر کرده و آن را به زبان مقصد (فارسی) ترجمه کرده اند.

فرهنگ های بومی به طور وسیعی وابسته به زمینه های محیطی شان هستند. شکل ها وفرم های متعدد معماری بومی تجلی فرهنگ هایی هستند که آنان راساخته وشکل داده اند، با شناخت ویژگی های معماری هر منطقه و تاثیرات مختلف آن، می توان به یک الگوی مؤثردر معماری هر منطقه رسید که یک معماری هویت دار است. با مطالعه و شناخت الگوهای معماری بومی منطقه جیرفت، می توان به نحوه سازگاری آنها با شرایط اقلیمی پی برد و همچنین با توجه به اینکه معماری بومی جیرفت برگرفته از الگوهای فرهنگی و نمایانگرآداب ورسوم، ذوق وسلیقه و هنر آن منطقه است می توان معماری خاصی را در منطقه ایجاد کرد که از فرهنگ نشأت گرفته است و می تواند ویژگی های اجتماعی، فرهنگی و حتی اقلیمی را بازتاب دهد و این امر شرایط را برای پایداری طولانی مدت این بناها فراهم کند و به شناخت فرهنگ و معماری جیرفت کمک می کند. روش این تحقیق توصیفی و نوع جمع آوری اطلاعات آن، کتابخانه ای -اسنادی است و ابتدا نمونه هایی از عناصر معماری بومی مناطق مختلف ارائه شد و در پایان پژوهش، پتانسیل های معماری بومی جیرفت شامل حیاط مرکزی، مصالح با ظرفیت حرارتی بالا، استفاده از درختان بومی جهت ایجاد سایه، ابعاد و جهت باشوها، محور قرارگیری ساختمان، بادگیر و بافت ساخت های گیاهی مطرح شد.

بادگیر به عنوان یکی از عناصری که از شاهکارهای مهندسی معماری بومی ایران است، به منظور ایجاد آسایش و تهویه طبیعی استفاده می شود. این عنصر، جزئی از کالبد ساختمان های مناطق گرم می باشد. همچنین از آن برای برقراری جریان هوا و خنک کردن آب در آب انبارها استفاده می شود. باتوجه به اهمیت انرژی و پیش بینی افزایش مصرف و در نتیجه رویارویی با کمبود آن در اقلیم های گرم، ضرورت ساخت بادگیر برای استفاده از انرژی های تجدیدپذیر نمایان می شود. این موضوع که در کدام شهرها و به چه صورت می توان از بادگیر درجهت پیش بینی راه حلی برای این بحران استفاده کرد، مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در این پژوهش که از نوع کیفی-قیاسی و رویکردی تفسیری-تاریخی می باشد به معرفی نمونه موردی های بادگیرهای چپقی سیرجان، باغ دولت آباد و خانه بروجردی ها پرداخته می شود تا با ردیابی ریشه های تاریخی بادگیر در معماری سنتی، به منظور بهینه سازی آن در معماری امروز به کار گرفته شود. نتایج تحقیق نشان می دهد که بادگیر سازوکاری پایدار در معماری و سازه ای مناسب برای تنظیم شرایط محیطی و اقلیمی بنا است. همچنین، با در نظرگرفتن نقاط ضعف و قوت بادگیرهای سنتی و اندیشیدن تدابیری برای استفاده نوین از آن در معماری عصر حاضر، راهکارهایی برای مدیریت بهینه مصرف انرژی پیشنهاد شده است.

به منظور پیش بینی ارتفاع موج با استفاده از داده های باد، اطلاعات مربوط به طول بادگیر، سرعت و جهت باد و زمان تداوم وزش باد مورد نیاز می باشد. تعیین زمان تداوم وزش باد برای حجم قابل توجهی از داده های چندین ساله (معمولاً بیش از 20 سال) باد که به صورت سه ساعته یا یک ساعته ثبت شده اند کاری بس پیچیده، دشوار و هزینه بر می باشد. به همین دلیل معمولاً مهندسین در طراحی ها و پیش بینی های خود از یک زمان تداوم وزش باد ثابت 3 تا 6 ساعته، علیرغم غیر واقعی بودن آن و تنها به منظور تسهیل و امکان پذیر نمودن محاسبات مربوطه، به جای زمان تداوم وزش باد واقعی استفاده می نمایند. در صورتی که این فرضیات منجر به برآوردهای دست پایین ارتفاع امواج شده و نتیجتاً ارتفاع موج طراحی گردد، احتمال خرابی و بروز حوادث غیر مترقبه که معمولاً عواقب جانی و مالی قابل توجهی را در پی دارند، افزایش می یابد. از طرف دیگر، هزینه پروژه های دریایی به صورت سرسام آوری با افزایش ارتفاع موج طراحی افزایش می یابد. ملاحظات اقتصادی ایجاب می کند که ارتفاع امواج در منطقه مورد نظر با دقت بالایی برآورد و تعیین گردند و از خیلی دست بالا نبودن نتایج، اطمینان حاصل نمود تا از صرف هزینه های بی مورد پرهیز شود. به این منظور، مشاهده تأثیر فرضیات و ساده سازی های در نظر گرفته شده در مورد زمان تداوم وزش باد توسط مهندسین بر مقادیر ارتفاع پیش بینی شده امواج از روش مشخصه های باد ضروری است تا در صورت دست پایین یا دست بالا بودن نتایج، پیش بینی ها نسبت به تصحیح آنها و ارائه راهکار مناسب تری برای تعیین دقیق تر و بهینه زمان تداوم وزش باد اقدام شود. در این مقاله، بیش از دو سال داده های موج و باد که به طور همزمان در منطقه دریایی بوشهر ثبت شده اند، برای تعیین میزان حساسیت ارتفاع امواج پیش بینی شده نسبت به زمان تداوم وزش باد مورد مشاهده قرار می گیرند. به این منظور ابتدا، ارتفاع امواج در منطقه با استفاده از سرعت ها و جهت های ثبت شده باد و محاسبه طول بادگیرها ارتفاع امواج منطقه با فرض های زمان تداوم وزش باد ثابت 3 و 6 ساعت و نیز با استفاده از زمان تداوم وزش بادهای واقعی که با بررسی های طاقت فرسا از روی داده های باد بدست آمده اند به طور مجزا و با استفاده از روش پیش بینی ارتفاع موج ارائه شده در راهنمای حفاظت از سواحل ارتش آمریکا محاسبه می شوند. سپس مقادیر حاصله با یکدیگر و با مقادیر ثبت شده برای ارتفاع موج مقایسه می شوند. مقایسه های انجام شده بیانگر آن هستند که در نظرگیری مقادیر ثابت 3 یا 6 ساعت برای زمان تداوم وزش باد منجر به برآوردهای غیر دقیق و معمولاً دست پایین (بخصوص برای فرض T= 3hr از ارتفاع امواج می گردد. لذا، برای افزایش دقت پیش بینی ها از یک طرف و نیز ارائه راهکار مناسب تر و دقیق تری برای نحوه تعیین و در نظر گرفتن زمان تداوم وزش باد، با استفاده از داده های ثبت شده موج و باد منطقه دریایی بوشهر و مقادیر محاسبه شده طول بادگیر، فرمولی برای پیش بینی زمان تداوم وزش باد در این منطقه تهیه و ارائه گردید. با استفاده از این فرمول زمان تداوم وزش باد در منطقه به صورت تابعی از تنها یک متغیر مستقل یعنی سرعت باد به سادگی امکان پذیر می گردد. مشاهدات انجام شده مؤید دقت خوب فرمول ارائه شده است.