یکی از روش های مهم برای بازنمایی تاریخ خاندانی و طایفه ای روستاها، مصاحبه های تاریخ شفاهی است. روایت های شفاهی، منابع ارزشمندی برای ترسیم تاریخ اجتماعی چندوجهی روستاها، به ویژه تاریخ و شجره طایفه ها، هستند؛ با این حال، این روایت ها گاهی تحت تأثیر رقابت های طایفه ای یا گفتمان های محلی قرار گرفته و به افسانه سرایی یا بزرگنمایی و کوچک نمایی شخصیت ها و رویدادها منجر می شوند. برای ارزیابی صحت این روایت ها، راستی آزمایی آنها با منابع مستند، نظیر اسناد خاندانی و خانوادگی، ضروری است. روستای نشل از هشت طایفه و نُه خاندان مستقل تشکیل شده است. این مقاله، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی اسناد و روایت های شفاهی، به دنبال پاسخ به دو پرسش کلیدی است: نقش اسناد و شواهد شفاهی در بازنمایی پیشینه تاریخی و شجره طایفه جورسری نشل چیست؟ و چگونه راستی آزمایی این منابع می تواند به ترسیم دقیق تر شجره طایفه جورسری کمک کند؟ طایفه جورسری، یکی از هشت طایفه روستای نشل، از بیست خاندان تشکیل شده است. روایت های شفاهی درباره این طایفه، صرفاً اطلاعاتی محدود به سه نسل پیشین و عمدتاً تا اواخر دوره قاجاریه ارائه می دهند. در مقابل، اسنادی نظیر وقف نامه ها، مبایعه نامه ها، عقدنامه ها و صلح نامه ها قدمت حضور نیاکان این طایفه را تا دوره افشاریه اثبات می کنند و گسیختگی ها و اشتباهات روایت های شفاهی را اصلاح کرده اند. همچنین، داده های اسناد، روابط نسبی خاندان های طایفه جورسری را در شاخه های بالای شجره شفاف تر کرده اند.