در حیوانات اهلی کارسینوم کیسه صفرا بیش از الگوی خوش خیم آن (آدنوم) بوقوع می پیوندد، ولی وقوع آن نادر است. آدنوکارسینوم کیسه صفرا در حیوانات اهلی بندرت گزارش شده است. این مقاله به توصیف اولین مورد وقوع سیستوآدنوکارسینوم کیسه صفرا در گاومیش رودخانه ای در خوزستان می پردازد. نمونه مورد نظر در بازرسی معمول احشای حذفی در کشتارگاه اهواز از گاومیش نر با سن 3.5 ساله تهیه گردید. در بررسی های ماکروسکوپیک، کیسه صفرا، بزرگ و متورم بوده و در دیواره داخلی آن توده های پردی شکل یا پاپیلر که به داخل مجرای آن رشد کرده بودند، مشاهده گردید. توده های مورد نظر ریشه دار و به رنگ زرد متمایل به قرمز یا خاکستری و دارای قوامی سفت و سطحی ناصاف و فضاهای کیستیک در سطح مقطع، بودند. در بررسی هیستوپاتولوژی نمونه های تهیه شده، توده های توموری از ساختارهای آسینی کیستی و توبولی که توسط استرومای نازک فیبروزی حمایت می گردید، تشکیل شده بود. در بخش هایی از تومور تجمعات متراکم بافت فیبروزی، به همراه دستجات سلول های توموری مشاهده گردید. همچنین تهاجم سلول های توموری در دیواره کیسه صفرا و همچنین پارانشیم کبدی در مجاورت آن مشاهده گردید. توده های توموری مذکور بر اساس یافته های ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک به عنوان سیستوآدنوکارسینوم کیسه صفرا تشخیص داده شد.