اهداف: برای اولین‎بار محققان در سال 2003 متوجه شدند پلاسمونیک با استفاده از انتشار تحریک‎شده می‎تواند تقویت شود. همین مفهوم لیزرهای پلاسمونی یا اسپاسر[1] (تقویت پلاسمون سطحی با گسیل تابش القایی) را پدید آورد. اسپاسرها لیزرهایی با مقیاس نانو و زیرطول موج[2] هستند که در زمینه‎های مختلف از‎جمله پزشکی مورد بررسی قرارگرفته‎اند. ازجمله کاربردهای آنها در زمینه پزشکی تشخیص و درمان سرطان و تحویل دارو می‎باشد. در تشخیص سلول‎های سرطانی از سلول‎های سالم، سلول‎های بدخیم[3] با استفاده از نانولیزر اسپاسر با تحریک لیزر خارجی در بافت‎های عمیق هم تشخیص داده می‎شوند. گرافن و نانوتیوب‎های کربنی را می‎توان به‎ سمت سلول‎های سرطانی سوق داد و با تابش لیزر باعث از‎بین‎رفتن سلول‎های سرطانی شد یا از نانوذرات آلومینیوم به‎دلیل خواصی که دارند می‎توان استفاده کرد یا از اسپاسرها می‎توان به‎عنوان روبشگر نوری استفاده کرد، این روبشگرها به سلول‎های در حال گردش‎ (CTCها) بچسبد و آنها را به قطعاتی تبدیل کند. از کاربردهای دیگر این لیزرها، استفاده آنها در تحویل دارو در زمینه پوست می‎باشد که در این روش معایبی که در تحویل دارو از طریق پوست وجود دارند، دیده نمی‎شود. روش بررسی: در کار ارائه‎شده با توجه به مطالعات و تحقیقات انجام‎شده توسط محققان از 2013 لغایت 2021، نانولیزرهای پلاسمونیک یا همان اسپاسرها معرفی شده است. در ادامه، برخی تحقیقات انجام‎شده در زمینه استفاده از نانولیزرها و اسپاسرها جهت تشخیص و درمان برخی بیماری‎ها در پزشکی ارائه شده است. ازجمله این کارها، تشخیص سرطان با لیرزهای پلاسمونیک باعنوان روبشگرنوری برای حدف CTCهای مایعات بدن می‎باشد که در آن خوشه‎ای از اسپاسرهای گرافنی و نانوکربنی در نزدیک سلول قرار گرفته و انرژی بر آن متمرکز‎شده و باعث از‎بین‎رفتن سلول‎های سرطانی بدخیم می‎شوند. از دیگر روش‎های مورد استفاده آنها در تحویل دارو در پوست و سرطان می‎باشد که با استفاده از اسپاسرها می‎توان پلاسمون‎های سطحی را برای انتقال اطلاعات و داروها در مقیاس نانو استفاده کرد و یا از داروهای کپسوله‎شده به‎منظور هدف قراردادن سلول‎های سرطانی استفاده کرد و با تابیدن پالس‎های لیزری کپسول‎ها شکسته‎شده و داروی مورد نظر به داخل سلول آزاد‎شده و اثربخشی بالایی را در تحویل دارو و درمان نشان می‎دهند. یافته ها: با توجه به خواص شناخته‎شده و منحصربه‎ فرد پلاسمونیک و برخی مواد ازجمله نانوتیوب‎های کربنی[4]، نانوپوسته‎ها[5] و برخی دیگر از مواد مورد استفاده در علم نانو، با ادغام لیزرها و این علوم می‎توان به نتایج و یافته‎های قابل توجهی در زمینه پزشکی دست یافت. نتیجه‎ گیری: پیشرفت تکنولوژی بر همه علوم ازجمله پزشکی تاثیر مستقیم می‎گذارد. با ادغام لیزرها و علم پلاسمونیک به نتایج مفید و قابل توجهی در علم پزشکی می‎توان رسید و در آنها بسیاری از معایبی که روش‎های مرسوم دارند، وجود نخواهند داشت. ازجمله موارد استفاده این علم در زمینه تشخیص و درمان سرطان ها و دارورسانی به سلول‎ ها می ‎باشد و استفاده از اسپاسر‎ها در تشخیص سرطان و یا ازطرفی درجهت تحویل دارو باعث بهبود نتایج کار شده است به‎ عنوان مثال افزایش 31 برابری در اثربخشی درمان با توجه به کاهش دوز دارو، زمان مصرف دارو و غیرسمی‎ بودن دارو نسبت به روش های معمول گزارش شده است و در این کار و در ادامه به اختصار بیان شده اند.